เช้ามืดของอีกวัน อคินและดร.อรุณีเดินเท้าอย่างต่อเนื่องตลอดคืน พวกเขาหลบเลี่ยงเส้นทางหลักที่คาดว่าศัตรูจะออกลาดตระเวน มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าทึบที่อยู่ห่างจากฐานทัพ ศัตรูดูเหมือนจะยังคงตามรอยพวกเขาอยู่ห่างๆ แต่ด้วยความเชี่ยวชาญในการเอาชีวิตรอดของอคิน พวกเขาจึงยังคงรอดพ้นจากการถูกจับกุม
ดร.อรุณีเหนื่อยล้าจนแทบจะหมดแรง แต่เธอก็พยายามเดินตามอคินไปอย่างไม่บ่น อคินมองเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเธอ แม้จะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้
“เราต้องหาที่พักก่อนที่จะหมดแรง” อคินบอก เขามองหาถ้ำหรือเพิงพักธรรมชาติที่สามารถซ่อนตัวได้
ในที่สุด พวกเขาก็พบถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ซ่อนอยู่หลังม่านน้ำตกขนาดเล็ก อคินตรวจสอบภายในถ้ำอย่างละเอียด เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสัตว์ป่าหรืออันตรายใดๆ ซ่อนอยู่
“พักที่นี่ก่อน” อคินบอก “ฉันจะไปหาอะไรกิน”
ดร.อรุณีพยักหน้า เธอทรุดตัวลงนั่งพิงผนังถ้ำอย่างอ่อนแรง อคินออกไปจากถ้ำ เขาใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมผลไม้ป่าและน้ำดื่มที่กรองมาจากลำธาร
“กินซะ” อคินยื่นผลไม้ให้เธอ
ดร.อรุณีรับมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอเริ่มกินผลไม้อย่างช้าๆ เพื่อให้ร่างกายมีเรี่ยวแรง อคินนั่งลงข้างๆ เขาไม่ได้กินอะไรเลย แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปที่ดร.อรุณีอย่างพินิจพิจารณา
“คุณบอกว่าพลเอกวิวัฒน์ขโมยโปรเจกต์ของคุณไป” อคินเริ่มถาม
ดร.อรุณีพยักหน้า “ใช่ค่ะ เขา... เขาเข้ามาในห้องทดลองของฉัน พร้อมกับทีมของเขา และก็บังคับให้ฉันทำงานให้เขา”
“เขามาคนเดียว หรือมีใครมาด้วย?”
“เขามากับ... กับผู้พันธนากรค่ะ” ดร.อรุณีตอบ เสียงของเธอแผ่วเบาเมื่อเอ่ยชื่อนั้น “ผู้พันธนากรเป็นคนคุมทีมของพลเอกวิวัฒน์ทั้งหมด”
คำพูดของดร.อรุณีราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของอคิน ความจริงได้ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ธนากร... เพื่อนสนิทของเขา... เป็นคนทรยศตัวจริง!
ความโกรธแค้นแผดเผาอยู่ในอกของอคินจนแทบจะระเบิดออกมา เขากำหมัดแน่น เล็บจิกลงไปในเนื้อจนเจ็บ แต่เขาก็ยังคงควบคุมอารมณ์ไว้ได้
“เขาพูดอะไรบ้างตอนนั้น?” อคินถาม เสียงของเขาเย็นชาจนน่ากลัว
ดร.อรุณีตัวสั่นเล็กน้อย “เขา... เขาบอกว่าโปรเจกต์ของฉันเป็นสิ่งที่จะช่วยสร้างโลกใหม่ และฉันคือผู้ที่จะต้องรับผิดชอบในการสร้างมันให้สมบูรณ์แบบ”
“แล้วธนากรล่ะ? เขาพูดอะไรบ้าง?”
“ผู้พันธนากรไม่ค่อยพูดอะไรมากค่ะ เขาแค่สั่งการลูกน้อง และก็คอยจ้องมองฉันด้วยสายตาที่... ที่ฉันไม่เข้าใจ”
อคินหลับตาลง ภาพของธนากรในความทรงจำของเขาผุดขึ้นมาอีกครั้ง ภาพของรอยยิ้มที่เคยเป็นมิตร สายตาที่เคยเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่ตอนนี้ภาพเหล่านั้นกลับถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มที่เย็นชาและสายตาที่ไร้ความรู้สึก
“ทำไม...” อคินพึมพำกับตัวเอง “ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?”
“ฉันไม่รู้ค่ะ” ดร.อรุณีตอบ “แต่ฉันได้ยินพลเอกวิวัฒน์พูดกับผู้พันธนากรว่า ‘แผนการของพวกเราจะสำเร็จในไม่ช้า และโลกใบนี้จะถูกชำระล้างด้วยเปลวเพลิงที่แท้จริง’”
เปลวเพลิงที่แท้จริง... คำนี้ทำให้ขนลุกซู่ไปทั่วร่างของอคิน มันไม่ใช่แค่คำพูดธรรมดา แต่มันคือคำขู่ที่แท้จริง
“คุณรู้ไหมว่าพลเอกวิวัฒน์มีแผนการอะไรอีก?” อคินถาม
ดร.อรุณีส่ายหน้า “ฉันไม่รู้รายละเอียดมากนักค่ะ พวกเขาไม่เคยบอกฉันทั้งหมด แต่ฉันได้ยินว่าพวกเขากำลังเตรียมการบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการประชุมสุดยอดผู้นำโลก”
อคินถอนหายใจ นั่นคือสิ่งที่เขาคาดเดาไว้ การประชุมสุดยอดผู้นำโลกคือเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบสำหรับพลเอกวิวัฒน์ในการสร้างความโกลาหลและทำลายล้างโลก
“เราต้องหาทางติดต่อกับหน่วยสนับสนุนของฉันให้ได้” อคินบอก “และเราต้องกลับไปที่ฐานทัพ”
ดร.อรุณีพยักหน้า “ฉันจะช่วยคุณให้ถึงที่สุดค่ะ”
อคินมองไปที่ดร.อรุณี เขารู้สึกถึงความเชื่อมั่นในตัวเธอ หญิงสาวคนนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการหยุดยั้งแผนการชั่วร้ายของวิวัฒน์
“พักผ่อนซะ” อคินบอก “ฉันจะเฝ้ายามให้”
ดร.อรุณีพยักหน้า เธอเอนตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า ไม่นานนักเธอก็หลับไป
อคินนั่งเฝ้ายามอยู่หน้าถ้ำ ดวงตาคมกริบสอดส่ายไปรอบๆ เพื่อระวังภัย เขายังคงคิดถึงธนากร ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศยังคงกัดกินหัวใจของเขา แต่เขาก็ไม่ยอมให้มันบั่นทอนกำลังใจของเขาได้
เขาคืออคิน อดีตหน่วยรบพิเศษผู้ถูกประกาศว่าเสียชีวิต แต่ในความเป็นจริง เขาคือเพลิงพิฆาตที่ถูกปลุกให้คืนชีพเพื่อหยุดยั้งหายนะ และเพื่อชำระแค้น!
แสงแรกของวันใหม่สาดส่องเข้ามาในถ้ำ อคินปลุกดร.อรุณีให้ตื่น พวกเขาเตรียมตัวเดินทางต่อ
“เราจะไปทางนี้” อคินชี้ไปที่ทิศทางหนึ่ง “ฉันคิดว่าจะมีหมู่บ้านเล็กๆ อยู่แถวนี้ เราน่าจะหาทางติดต่อจากที่นั่นได้”
พวกเขาเดินออกจากถ้ำ มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าอีกครั้ง อากาศยามเช้าสดชื่นและเย็นสบาย แต่ในใจของอคินกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว
ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง เสียงของเครื่องยนต์ที่ดังมาจากระยะไกล อคินหยุดเดิน เขารับรู้ได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา
“หลบ!” อคินกระซิบ เขารีบพาดร.อรุณีหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่
เงาร่างของทหารติดอาวุธหนักปรากฏขึ้นในระยะไกล พวกเขากำลังเดินเท้าเข้ามาในป่า และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังตามรอยของอคินและดร.อรุณีอย่างใกล้ชิด
“พวกเขาพบเราแล้ว” ดร.อรุณีบอกเสียงสั่น
“ใช่” อคินตอบ “แต่เราจะใช้โอกาสนี้แหละ”
อคินมีแผนการในใจ เขาจะใช้สถานการณ์นี้ในการล่อศัตรูให้เข้ามาใกล้ และจัดการพวกเขาให้หมดสิ้น ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน
“คุณอยู่ตรงนี้ ห้ามส่งเสียง” อคินบอก “ฉันจะจัดการพวกเขาเอง”
ดร.อรุณีพยักหน้า สีหน้าของเธอยังคงซีดเผือด แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวอคิน
อคินเคลื่อนไหวราวกับเงา เขาพุ่งเข้าใส่เงาร่างเหล่านั้นอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ
การต่อสู้เริ่มขึ้นในความมืดของป่า มันเป็นการต่อสู้ที่รวดเร็วและโหดเหี้ยม อคินใช้มีดสั้นและปืนพกของเขาอย่างเชี่ยวชาญ เขาสังหารศัตรูไปทีละคนอย่างเงียบเชียบและแม่นยำ
ไม่นานนัก เงาร่างทั้งห้าคนก็ล้มลงอย่างไม่มีเสียง อคินตรวจสอบชีพจรของพวกเขาอย่างรวดเร็ว พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตแล้ว
อคินถอนหายใจยาวๆ เขามองไปที่ศพของศัตรู เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดในใจเล็กน้อย เพราะพวกเขาก็คืออดีตเพื่อนร่วมชาติของเขาเอง
“ปลอดภัยแล้ว” อคินบอก เขาเดินกลับมาหาดร.อรุณี
ดร.อรุณีมองเขาด้วยความตกใจและหวาดกลัวอีกครั้ง
“เราต้องไปต่อ” อคินบอก “เราไม่มีเวลาที่จะมาเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น”
พวกเขาเดินต่อไปในป่า อคินรู้ดีว่าจากนี้ไปทุกย่างก้าวจะเต็มไปด้วยอันตราย และทุกการตัดสินใจจะหมายถึงความเป็นความตาย แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันทั้งหมด
ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงขอบป่า เบื้องหน้าของพวกเขาคือทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ และที่ปลายทุ่งหญ้าคือหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง อคินยิ้มเล็กน้อย เขารู้สึกถึงความหวังที่ริบหรี่ แต่ก็เป็นความหวังที่เพียงพอที่จะทำให้เขาก้าวต่อไป
“เราจะไปที่นั่น” อคินชี้ไปที่หมู่บ้าน “เราจะหาทางติดต่อจากที่นั่น”
พวกเขาเดินข้ามทุ่งหญ้า มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน อคินรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่แท้จริง เบื้องหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยอันตรายและการทรยศหักหลังที่รอคอยการเปิดเผย แต่ในตอนนี้ เขามีพันธมิตรคนหนึ่ง และที่สำคัญที่สุดคือ เขามีความหวังว่าจะหยุดยั้งหายนะครั้งนี้ได้
ทว่าในห้วงลึกของจิตใจ อคินยังคงสงสัย... พลเอกวิวัฒน์... ชายคนนั้นเป็นคนทรยศตัวจริงอย่างนั้นหรือ? และธนากร... เพื่อนสนิทของเขา... ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น?
เงาแห่งอดีตกำลังคืบคลานเข้ามาในปัจจุบันของเขาอย่างช้าๆ และมันกำลังจะเปิดเผยความจริงอันโหดร้ายที่อคินอาจไม่พร้อมที่จะรับรู้
แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันทั้งหมด เพราะเขาคือเพลิงพิฆาตที่ถูกปลุกให้คืนชีพ และเขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายโลกใบนี้ได้!
เพลิงพิฆาตคืนชีพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก