ตอนที่ 1 — รัศมีดาวพร่างพราวกลางมหานคร

แสงสีนีออนจากป้ายโฆษณาขนาดยักษ์สะท้อนเป็นประกายระยิบระยับบนพื้นผิวถนนที่เปียกชื้นจากการโปรยปรายของสายฝนยามค่ำคืน เสียงไซเรนรถตำรวจดังแหวกอากาศเป็นระยะ ท่ามกลางความโกลาหลของการจราจรที่ติดขัด ผู้คนต่างรีบเร่งกลับบ้านเพื่อหลบเลี่ยงสภาพอากาศ แต่สำหรับบางคน ค่ำคืนเช่นนี้คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่เหนือกว่าความเป็นจริง

ใจกลางมหานครแห่งนี้ บนยอดตึกระฟ้าที่สูงที่สุดราวกับจะเสียดฟ้า มีร่างสูงโปร่งยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายลมและละอองฝน ‌ใบหน้าคมคายที่ซ่อนอยู่ภายใต้เงาของฮู้ดเสื้อคลุมสีดำสนิทนั้น ยากจะมองเห็นรายละเอียดได้ชัดเจน แต่ดวงตาภายใต้ฮู้ดนั้น กลับเปล่งประกายสีอำพันเรืองรองราวกับดวงดาวอันไกลโพ้น เขาคือ อัครา ชายหนุ่มผู้มีอดีตอันลึกลับ และพลังที่ไม่อาจหยั่งถึง

“อีกแล้วสินะ” ​เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย ขณะที่เขากวาดสายตามองไปยังทิศทางที่เสียงไซเรนดังมาจาก “เหล่าผู้คุมกฎที่คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของจักรวาล”

บนท้องฟ้าที่ปกติควรจะเต็มไปด้วยดวงดาว กลับมีกลุ่มเมฆสีดำทมิฬก่อตัวหนาทึบ บดบังแสงจันทร์และดวงดาวจนเกือบหมดสิ้น แต่ถึงกระนั้น อัคราก็สัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ พลังงานที่ไม่คุ้นเคย ‍แต่แฝงไปด้วยความอันตราย

ทันใดนั้นเอง วัตถุเรืองแสงสีเขียวมรกตขนาดใหญ่ก็พุ่งแหวกม่านฝนลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว มันทะยานผ่านช่องว่างระหว่างตึกสูงเสียดฟ้า ก่อนจะระเบิดออกเป็นประกายแสงสีเขียวฉานกลางอากาศ สร้างความตกตะลึงให้กับผู้คนที่อยู่บนถนนเบื้องล่างที่เงยหน้าขึ้นมอง

“ไอ้พวกนอกโลกนี่อีกแล้วเหรอ” อัคราพึมพำกับตัวเอง พลางกระชับฮู้ดให้แน่นขึ้น “ถึงเวลาที่ดาวฤกษ์จะต้องส่องแสงอีกครั้ง”

คำว่า ‌‘ดาวฤกษ์’ หลุดออกจากปากเขาอย่างแผ่วเบา ราวกับเป็นชื่อที่เขาพยายามจะลืมเลือน แต่ก็ไม่อาจทำได้ ชื่อที่เชื่อมโยงกับพลังอันยิ่งใหญ่ที่สถิตอยู่ในกายของเขา ชื่อที่เขาเลือกจะซ่อนไว้ภายใต้ ‘อัครา’

ร่างสูงโปร่งกระโจนออกจากยอดตึก สู่ความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง ‍เขาไม่ได้รับรู้ถึงแรงโน้มถ่วง ราวกับปีกที่มองไม่เห็นได้โอบอุ้มร่างของเขาไว้ ร่างของเขาดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังจุดที่วัตถุเรืองแสงสีเขียวระเบิด

บนถนนเบื้องล่าง ความโกลาหลยิ่งทวีคูณขึ้น ผู้คนกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว บ้างก็วิ่งหนีเอาชีวิตรอด บ้างก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพเหตุการณ์ ​ภาพของยานพาหนะประหลาดรูปร่างคล้ายกระสวยสีดำสนิทกำลังร่อนลงมาอย่างช้าๆ จากท้องฟ้า ส่องแสงสีเขียวแปลกตา

“อย่าตื่นตระหนก!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากลำโพงของเจ้าหน้าที่ตำรวจ แต่ก็ไร้ผลท่ามกลางเสียงกรีดร้องและความวุ่นวาย

ทันใดนั้น ประตูยานสีดำก็เปิดออก เผยให้เห็นร่างของสิ่งมีชีวิตรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีดำสนิท ​ดวงตาสีแดงก่ำราวกับเปลวเพลิง และมีหนวดระยางที่ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวได้เอง พวกมันก้าวลงมายืนบนถนนกลางเมืองอย่างโอหัง

“นี่มันอะไรกันแน่?” ชายหนุ่มคนหนึ่งอุทานด้วยความไม่เชื่อสายตา

“พวกเอเลี่ยน!” หญิงสาวอีกคนกรีดร้อง

อัคราลงมาถึงพื้นอย่างนุ่มนวล โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ร่างของเขาปรากฏขึ้นข้างยานสีดำที่จอดสนิท ราวกับภาพลวงตา ​เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง สังเกตการณ์สถานการณ์เบื้องหน้า

เหล่าเอเลี่ยนเหล่านั้นเริ่มใช้อาวุธที่ปล่อยลำแสงสีม่วงออกมา ยิงเข้าใส่ผู้คนที่พยายามจะหลบหนี ทำให้เกิดเสียงระเบิดที่น่าสะพรึงกลัว

“พวกมันกำลังทำอะไร?” อัคราถามตัวเอง แววตาฉายแววไม่พอใจ

“พวกแกไม่ควรมายุ่งกับที่นี่!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านหลังของอัครา

เขาหันกลับไปมอง พบว่าเป็นชายชุดดำกลุ่มหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษของรัฐบาล พวกเขากระชับอาวุธในมือ และเตรียมพร้อมจะเข้าปะทะ

“พวกโง่เอ้ย” อัคราพึมพำ “พวกแกไม่รู้เลยว่ากำลังจะไปปลุกอะไรขึ้นมา”

ทันใดนั้นเอง หนึ่งในเอเลี่ยนก็หันมาเห็นอัครา มันเล็งอาวุธมาที่เขา

“เจ้ามนุษย์!” เสียงห้าวแหบแห้งดังออกมาจากลำคอของเอเลี่ยน “แกคือใคร? มาขวางทางเราทำไม?”

“ข้าคือผู้ที่จะหยุดพวกแก” อัคราตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยอำนาจบางอย่าง

“หึ! เจ้ามนุษย์กระจอก!” เอเลี่ยนหัวเราะเยาะ “แกคิดว่าจะหยุดพวกเราได้งั้นรึ? เราคือผู้พิชิตแห่งจักรวาล!”

มันยิงลำแสงสีม่วงเข้าใส่อัคราอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่ลำแสงนั้นจะสัมผัสร่างของเขา อัคราเพียงแค่ยกมือขึ้น ชูนิ้วชี้ขึ้นฟ้า

ทันใดนั้น แสงดาวสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ก่อนจะพุ่งออกไปปะทะกับลำแสงสีม่วงของเอเลี่ยน แสงดาวปะทะกับลำแสงสีม่วง เกิดเป็นประกายไฟสีขาวสว่างวาบ และลำแสงสีม่วงก็สลายไป

“อะไรนะ?!” เอเลี่ยนร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

“พลังแห่งดวงดาว…” อัคราเอ่ยขึ้นเบาๆ “มันไม่ใช่สิ่งที่พวกแกจะเข้าใจได้”

เขาก้าวเดินเข้าหาเหล่าเอเลี่ยนอย่างช้าๆ แต่ทุกย่างก้าวของเขากลับเต็มไปด้วยพลังอำนาจ แสงดาวสีฟ้าอ่อนๆ เริ่มปรากฏขึ้นรอบกายเขา ลอยวนไปมาประหนึ่งกลุ่มดาวเล็กๆ

“พวกแกมาที่นี่เพื่ออะไร?” อัคราถามอีกครั้ง

“เรามาเพื่อเก็บเกี่ยวพลัง!” เอเลี่ยนตัวหนึ่งตะโกนตอบ “พลังงานชีวิตของดาวเคราะห์ดวงนี้!”

“พวกแกจะไม่ได้อะไรไปจากที่นี่ทั้งนั้น!” อัครากล่าว พลางยกมือขึ้นอีกครั้ง

ทันใดนั้น แสงดาวสีฟ้าก็สว่างวาบขึ้นรอบกายเขา แผ่กระจายเป็นวงกว้าง ราวกับกลุ่มดาวฤกษ์กำลังก่อตัวขึ้นในชั่วพริบตา แสงนั้นสว่างจ้าจนเหล่าเอเลี่ยนต้องยกแขนขึ้นบังตา

“นี่มัน… เป็นไปไม่ได้!”

“พวกแกมันก็แค่พวกนอกโลกที่หลงทาง” อัครากล่าว พลางรวบรวมพลังที่เขามี “ถึงเวลาที่จะต้องส่งพวกแกกลับบ้าน!”

ร่างของอัคราเริ่มลอยขึ้นจากพื้นอีกครั้ง เขายืดแขนออกไปสองข้าง ราวกับจะโอบอุ้มจักรวาลไว้ ดวงตาของเขาสว่างไสวด้วยแสงสีอำพันอันทรงพลัง

“ดาวฤกษ์… จงส่องแสง!”

ทันใดนั้น แสงดาวสีฟ้าก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเขาอย่างมหาศาล มันกลายเป็นลำแสงที่ทรงพลัง พุ่งตรงเข้าใส่ยานสีดำของเหล่าเอเลี่ยน

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ไฟลุกท่วมไปทั่วบริเวณ ยานสีดำค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่อนจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นฝุ่นผงสีดำที่ลอยคลุ้งไปกับสายลม

เมื่อลำแสงดาวจางหายไป ร่างของอัคราก็กลับมายืนสงบนิ่งอยู่บนพื้นอีกครั้ง เขามองดูเศษซากยานของเหล่าเอเลี่ยนที่กำลังลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ

“จบสิ้นเสียที” เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ

แต่แล้ว เขาก็สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในเศษซากเหล่านั้น วัตถุชิ้นหนึ่งที่ยังคงเรืองแสงสีเขียวจางๆ อยู่ มันลอยต่ำลงมาสู่พื้น

อัคราเดินเข้าไปใกล้ เขาเห็นว่าวัตถุนั้นเป็นเหมือนแท่งคริสตัลสีเขียวมรกตขนาดเล็ก มีอักขระโบราณสลักอยู่รอบๆ

“นี่มันอะไรกัน?” เขาหยิบแท่งคริสตัลขึ้นมาพิจารณา “ทำไมถึงมีพลังงานบางอย่างแฝงอยู่?”

ขณะที่เขากำลังเพ่งมองแท่งคริสตัลนั้น จู่ๆ สภาพแวดล้อมรอบตัวเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

แสงสีนีออน เสียงไซเรน และผู้คนที่แตกตื่น หายไปสิ้น

แทนที่ด้วยภาพทิวทัศน์ที่น่าตื่นตาตื่นใจ เบื้องหน้าเขาคือโบราณสถานขนาดมหึมา ก่อสร้างด้วยหินสีดำขลับที่มีลวดลายสลักเสลาอันวิจิตรบรรจง ยิ่งใหญ่ตระการตาจนแทบไม่น่าเชื่อว่ามนุษย์จะสามารถสร้างขึ้นได้

บนท้องฟ้า เบื้องบนของโบราณสถานแห่งนี้ ไม่ปรากฏเมฆหมอกใดๆ เลย มีเพียงดวงดาวนับล้านดวงที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับเพชรเม็ดงามที่ถูกโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า

“ที่นี่มัน… ที่ไหนกัน?” อัคราถามตัวเองด้วยความฉงน

เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ซ่านออกมาจากโบราณสถานแห่งนี้ พลังงานที่คุ้นเคย แต่ก็แฝงไปด้วยความลึกลับที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน

ทันใดนั้น แท่งคริสตัลในมือของเขาก็เริ่มเรืองแสงสีเขียวเข้มขึ้น พลางสั่นสะเทือนเบาๆ

“ดูเหมือนว่า… การผจญภัยของข้าเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ” อัคราเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังโบราณสถานเบื้องหน้า แววตาของเขาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่นและความอยากรู้อยากเห็น

ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย และปริศนาที่รอการไข ‘ดาวฤกษ์’ จะต้องเผชิญหน้ากับอะไรบ้างในดินแดนอันลึกลับแห่งนี้? เขาจะสามารถค้นพบความจริงเกี่ยวกับพลังของตนเองได้หรือไม่? และศัตรูที่เขาเพิ่งจะกำจัดไปนั้น แท้จริงแล้วคือใครกันแน่? คำตอบทั้งหมดล้วนรอคอยเขาอยู่เบื้องหน้า…