ตอนที่ 13 — ปรากฏการณ์ดาวตกแห่งการจุติ

ผลึกแห่งแสงสีฟ้าอ่อนเย็นตาภายในกายของอัคราเต้นระริก ดุจดวงดาวดวงน้อยที่กำลังก่อตัวสมบูรณ์ ความรู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่ถูกหลอมรวมและบีบอัดอยู่ในจุดศูนย์กลางของจิตวิญญาณนั้น ไม่ใช่ความกดดันที่น่าอึดอัด หากแต่เป็นความรู้สึกถึงศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดกำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ดาวฤกษ์ เขา... ชื่อที่แท้จริงของเขา ‌บัดนี้กำลังถูกเชื่อมโยงกับแก่นแท้ของพลังที่ไหลเวียนอยู่ในกาย

แสงสีฟ้าอ่อนที่เคยแผ่กระจายออกมาจากร่างของเขา บัดนี้ถูกรวบรวมไว้ภายในอย่างสมบูรณ์ ก่อตัวเป็นผลึกที่ส่องประกายราวกับดวงดาวที่ถูกจับมาไว้ในกำมือ อัคราลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาสะท้อนประกายแสงสีฟ้าอ่อนนั้น ราวกับมีกลุ่มดาวเล็กๆ โคจรอยู่ภายใน

"นี่มัน..." เสียงของเขาแผ่วเบา ​แต่เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ เขายกมือขึ้นสำรวจร่างกาย สัมผัสได้ถึงกระแสพลังอันบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ทุกอณู มันไม่ใช่ความรู้สึกแปลกใหม่เสียทีเดียว เพราะเขารู้สึกถึงพลังนี้มาตลอด เพียงแต่บัดนี้มันถูกจัดระเบียบ ถูกหลอมรวม และทรงพลังยิ่งกว่าเดิม

"ผลึกแห่งแสง... ‍หรือนี่คือแก่นแท้ของพลังดาวฤกษ์?" เขาพึมพำกับตัวเอง ภาพจำในอดีต ภาพของโบราณสถานโบราณใต้ผืนฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว ภาพของตำนานที่เล่าขานถึงผู้มีพลังแห่งดวงดาว บัดนี้ราวกับกำลังจะปรากฏเป็นจริง

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา อัคราหันไปมอง พบกับร่างของ ‌"ลดา" หญิงสาวผู้มีดวงตาคมปลาบ และสายตาที่ฉายแววแห่งความห่วงใย

"อัครา! เจ้าฟื้นแล้ว!" เสียงของลดาเต็มไปด้วยความยินดี เธอก้าวเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

"ลดา... ข้าสบายดี" อัคราตอบ ‍พยายามยิ้มให้เธอ แต่รอยยิ้มนั้นยังคงมีความเหนื่อยอ่อนปะปนอยู่

"เจ้าดูแปลกไปนะ... แววตาของเจ้า..." ลดาเอ่ย เธอสังเกตเห็นประกายแสงสีฟ้าอ่อนที่ยังคงจางๆ สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา

"ข้า... รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เปลี่ยนไป" อัคราพยายามอธิบาย ​"เหมือนกับว่า... ข้าได้พบกับตัวตนที่แท้จริงของข้า"

"ตัวตนที่แท้จริง?" ลดาเลิกคิ้ว "เจ้ากำลังพูดถึงอะไร?"

"ข้าจำได้... บางส่วน" อัคราเริ่มเล่า "ภาพของดวงดาว... แสงสว่าง... ​และชื่อ... ดาวฤกษ์"

"ดาวฤกษ์?" ลดาทวนคำชื่อนั้น "ชื่อของเจ้าจริงๆ คือ ดาวฤกษ์ อย่างนั้นหรือ?"

"ข้าไม่แน่ใจ แต่ข้ารู้สึกผูกพันกับชื่อนั้นเหลือเกิน" ​อัครากล่าว "และข้ารู้สึกว่าพลังนี้... พลังที่ข้ามีอยู่ตอนนี้ มันเกี่ยวข้องกับดวงดาวอย่างแน่นอน"

ลดาพยักหน้าช้าๆ เธอเชื่อในสิ่งที่อัคราสัมผัสได้ เพราะเธอเองก็เป็นหนึ่งในผู้ที่รับรู้ถึงพลังพิเศษที่แฝงเร้นอยู่ในตัวเขามาโดยตลอด

"บางที... การตื่นขึ้นของพลังนี้ อาจเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนาของโบราณสถานแห่งนั้นก็เป็นได้" ลดาเอ่ยขึ้น

"โบราณสถาน..." อัคราทวนคำ "ที่นั่นมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่?"

"ข้าเองก็ยังไม่ทราบแน่ชัด" ลดาตอบ "แต่จากข้อมูลที่ข้าสืบค้นมา โบราณสถานแห่งนั้นเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับพลังแห่งดวงดาวโบราณ เป็นที่ที่เหล่าผู้ใช้พลังพิเศษในอดีตเคยใช้ในการบ่มเพาะพลัง หรืออาจเป็นประตูสู่มิติอื่น"

"ประตูสู่มิติอื่น..." อัคราพึมพำ ความสนใจของเขาถูกดึงดูดไปยังคำนั้น "ข้าสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่เชื่อมโยงจากที่นั่นมายังตัวข้า"

"นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าพาเจ้ามาที่นี่" ลดาชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง "และข้าคิดว่า... ศัตรูของเราก็กำลังตามหาที่นั่นเช่นกัน"

"ศัตรู..." อัครานึกถึง "กลุ่มคนที่ต้องการพลังของข้า"

"ใช่" ลดาพยักหน้า "พวกเขาเชื่อว่าพลังแห่งดวงดาวโบราณนั้น จะสามารถมอบอำนาจที่ไร้ขีดจำกัดให้กับพวกเขาได้"

ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือเมืองที่เคยสว่างไสวด้วยแสงไฟนีออนและแสงดาวประดิษฐ์ ก็เริ่มเปลี่ยนไป แสงสีฟ้าอ่อนเย็นตาที่เคยอยู่ภายในตัวของอัครา บัดนี้ราวกับกำลังตอบสนองต่อบางสิ่งบางอย่าง

"เกิดอะไรขึ้น?" ลดาอุทาน

อัคราเงยหน้ามองท้องฟ้า เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น

"มันกำลังจะเกิดขึ้น" อัครากล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ปรากฏการณ์นี้... มันเชื่อมโยงกับพลังของข้า"

เหนือศีรษะของพวกเขา หมู่ดาวที่เคยเป็นเพียงจุดแสงเล็กๆ บัดนี้กลับสว่างไสวขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ราวกับจะส่งสัญญาณบางอย่าง

แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

ลำแสงสีฟ้าอ่อนเย็นตาขนาดมหึมา สาดส่องลงมาจากเบื้องบน ชี้ตรงมายังบริเวณใจกลางเมือง แสงนั้นรุนแรงและบริสุทธิ์ ราวกับแสงจากดวงดาวที่กำลังจะจุติลงมา

ผู้คนในเมืองต่างแตกตื่น พากันวิ่งหนีด้วยความตกใจ เสียงไซเรนดังระงม แต่ท่ามกลางความโกลาหลนั้น อัคราและลดายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

"นี่มัน... ปรากฏการณ์ดาวตก?" ลดาเอ่ยเสียงสั่น

"ไม่... นี่ไม่ใช่ดาวตกธรรมดา" อัครากล่าว ดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีฟ้าอันเจิดจ้า "นี่คือการจุติ... พลังแห่งดวงดาวกำลังแสดงตัวตน"

ลำแสงสีฟ้าอ่อนนั้นเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างที่ชัดเจนขึ้น มันไม่ใช่เพียงลำแสง แต่เป็นประตูกลางอากาศที่ส่องประกายราวกับผลึกที่กำลังก่อตัวสมบูรณ์

"มันกำลังเปิดออก!" อัคราอุทาน "ประตูสู่มิติอื่น..."

และแล้ว ประตูนั้นก็เปิดออกอย่างสมบูรณ์ เผยให้เห็นเบื้องหลังที่ดำมืดและลึกลับ แต่ก็มีประกายแสงสีฟ้าอ่อนระยิบระยับราวกับดวงดาวนับพันนับหมื่นลอยละล่องอยู่ภายใน

"นั่นไง..." เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากเงามืด ท่ามกลางฝูงชนที่แตกตื่น ร่างของชายชุดดำหลายคนปรากฏตัวขึ้น พวกเขามีดวงตาที่สะท้อนความโลภและความกระหายในอำนาจ

"พลังแห่งดวงดาวโบราณ... ในที่สุดเราก็ได้พบมันแล้ว!" ชายคนหนึ่งในกลุ่มกล่าว

"และเราจะครอบครองมัน!" อีกคนหนึ่งเสริม

อัครากำหมัดแน่น เขารู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากประตูมิตินั้น มันทั้งน่าหวาดหวั่นและน่าพิศวง

"ไม่!" อัคราตะโกน "พลังนี้ไม่ใช่ของพวกแก!"

เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า ผลึกแห่งแสงสีฟ้าอ่อนในกายเต้นระริกอย่างรุนแรง พลังงานเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา

"เจ้าจะหยุดยั้งเราไม่ได้หรอก เจ้าเด็กน้อย!" ชายชุดดำคนเดิมหัวเราะเยาะ

"เราจะดู!" อัคราตอบ ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยความมุ่งมั่น

เขาเงยหน้ามองประตูมิติที่กำลังส่องประกาย และรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่มาจากภายใน เขาไม่รู้ว่าอะไรกำลังรอเขาอยู่เบื้องหน้า แต่เขารู้แน่ๆ ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่

"ดาวฤกษ์..." เขาพึมพำอีกครั้ง "ข้าพร้อมแล้ว"

ลำแสงสีฟ้าอ่อนจากประตูมิติสาดส่องลงมาอย่างต่อเนื่อง มันกำลังรอคอยผู้ที่คู่ควร ผู้ที่มีพลังแห่งดวงดาวในกาย... และอัคราคือคนผู้นั้น

แต่ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไป ร่างของศัตรูหลายร่างก็พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

"อย่าคิดว่าจะได้ไปง่ายๆ!"

การต่อสู้กลางเมืองที่เต็มไปด้วยแสงดาวอันน่าพิศวงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยมีประตูสู่มิติอื่นเป็นเดิมพัน และชะตากรรมของพลังแห่งดวงดาวโบราณก็แขวนอยู่บนเส้นด้าย...

อัคราจะสามารถผ่านพ้นการต่อสู้ครั้งนี้ไปได้หรือไม่? และอะไรคือสิ่งที่จะรอเขาอยู่เบื้องหลังประตูมิตินั้น?

โปรดติดตามตอนต่อไป...