นครทอแสงดาวกลายเป็นสมรภูมิเดือด แสงดาวที่เคยเป็นเครื่องประดับยามราตรี บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นอาวุธสังหารที่สาดประกายไปทั่วทุกอณู อัครา ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางความโกลาหล ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว พลังดาราอันบริสุทธิ์ไหลเวียนพลุ่งพล่านในกาย ดุจดั่งมหาสมุทรแห่งแสงสีฟ้าอ่อนเย็นตาที่กำลังปะทุ
“แกคิดว่าแค่นี้จะหยุดข้าได้รึไง ยัยตัวเล็ก!” เสียงห้าวตะโกนก้องมาพร้อมกับคลื่นพลังงานสีดำมืดทมิฬที่พุ่งเข้ามา อัคราสัมผัสได้ถึงความชั่วร้ายที่แฝงมากับพลังนั้น มันไม่ใช่แค่พลังดิบ แต่เป็นพลังที่บิดเบี้ยว เสื่อมทราม เจือปนด้วยความอาฆาตแค้น
เขาขยับเพียงเล็กน้อย ร่างกายที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังดาราก็เคลื่อนไหวราวกับสายลม แสงสีฟ้าอ่อนเย็นตาก่อตัวขึ้นรอบฝ่ามือ กลายเป็นเกราะผลึกที่หนาทึบ สกัดกั้นคลื่นพลังสีดำได้อย่างสิ้นเชิง เสียงปะทะดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ประกายแสงสีดำกระเด็นกระดอนออกไป
“พลังของแกมันสกปรก” อัครากล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แม้จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลัง แต่เขากลับไม่แสดงอาการหวาดหวั่นแม้แต่น้อย “แกสูบพลังชีวิตจากสิ่งรอบข้างมาเสริมกำลังสินะ”
ร่างสูงใหญ่ของ “มังกรดำ” ศัตรูของเขาปรากฏตัวขึ้นอย่างช้าๆ ท่ามกลางเมฆหมอกสีดำที่ปกคลุม บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ดวงตาของมังกรดำส่องประกายสีแดงฉานราวกับถ่านไฟที่ลุกโชน ผิวหนังสีดำสนิทของมันสะท้อนแสงดาวที่กระจัดกระจายให้ดูยิ่งมืดมน
“ถูกต้อง” มังกรดำหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นแหวกผ่านความเงียบสงัดของสมรภูมิ “พลังแห่งดวงดาวเป็นของข้า! ไม่ว่าใครจะมาขวางหน้า ข้าก็จะบดขยี้มันให้แหลกลาญ!”
มันยื่นมือข้างหนึ่งออกไป ปลายนิ้วที่แหลมคมราวกับกรงเล็บปลดปล่อยพลังงานสีดำที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดิม คราวนี้มันไม่ได้พุ่งเป็นคลื่น แต่ก่อตัวเป็นหอกแห่งความมืดที่แหลมคมและทรงพลัง มุ่งตรงมายังอัครา
อัคราไม่รอช้า ร่างกายของเขาปรากฏเพียงเงาแวบเดียว เกราะผลึกสีฟ้าอ่อนได้แตกสลายไปพร้อมกับหอกแห่งความมืดที่ปะทะกัน เขาหมุนตัวหลบหลีกการโจมตีอย่างฉิวเฉียด พลังดารายังคงไหลเวียนไม่หยุดหย่อน
“พลังของแก มาจากการทำลายล้าง” อัครากล่าวขณะที่เขาเคลื่อนไหวไปรอบๆ ศัตรู “พลังของข้า มาจากการหล่อเลี้ยงและการรักษา”
เขาชูมือขึ้นไปบนฟ้า แสงดาวที่สาดส่องลงมาพลันเข้มข้นขึ้น ก่อตัวเป็นลำแสงสีฟ้าอ่อนที่บริสุทธิ์ หลอมรวมเข้ากับพลังในกายของเขา แสงนั้นแผ่ขยายออกไป ปกคลุมพื้นที่รอบๆ อัครา บรรยากาศโดยรอบพลันรู้สึกสงบและอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด
มังกรดำคำรามด้วยความไม่พอใจ “เหลวไหล! พลังที่แท้จริงคือการทำลายล้าง! การสร้างสรรค์มีไว้สำหรับผู้อ่อนแอ!”
มันปล่อยคลื่นพลังงานสีดำออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ได้มุ่งโจมตีอัคราโดยตรง มันพุ่งตรงไปยังอาคารต่างๆ ที่อยู่รอบข้าง พลังงานสีดำได้กัดกินโครงสร้างของตึกรามบ้านช่อง ทำให้มันทรุดตัวลงอย่างรวดเร็ว เสียงครืนครั่นดังสนั่นหวั่นไหว
“แกมันปีศาจร้าย!” อัคราตะโกน ความโกรธเริ่มคุกรุ่นอยู่ในใจ
“ข้าคือผู้กอบกู้! ข้าจะชำระล้างความโสโครกของโลกใบนี้!” มังกรดำตอบโต้ พลังงานสีดำได้แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ดูดกลืนเอาแสงดาวที่สาดส่องลงมา ทำให้บริเวณโดยรอบพลันมืดมิดลง
อัคราหลับตาลงชั่วครู่ เขาพยายามควบคุมความโกรธที่เริ่มจะท่วมท้น เขาต้องไม่เป็นเหมือนศัตรูของเขา เขาต้องรักษาความบริสุทธิ์ของพลังดาราเอาไว้
“ไม่! แกมันคือผู้ทำลายล้าง!” อัคราลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีฟ้าอ่อนเจิดจ้ากว่าเดิม “พลังของดวงดาวไม่ใช่เพื่อการทำลาย แต่เพื่อการชี้นำและมอบชีวิต!”
เขาปล่อยลำแสงสีฟ้าอ่อนที่เขาเตรียมไว้ พุ่งตรงไปยังพื้นดินเบื้องหน้า ลำแสงนั้นไม่ได้ทำลาย แต่มันได้ซึมซาบลงไปในพื้นดินอย่างนุ่มนวล พลังงานสีดำของมังกรดำที่กำลังกัดกินอาคารต่างๆ พลันถอยร่น หายไปอย่างรวดเร็ว
มังกรดำตกใจ “เป็นไปได้อย่างไร! พลังของข้า…มัน…มันหายไป!”
“พลังแห่งดวงดาวที่แท้จริง ไม่ใช่อะไรที่แกจะเข้าใจได้” อัครากล่าวขณะที่เขาเริ่มเคลื่อนไหว ร่างกายของเขาปรากฏเป็นเงาเคลื่อนไหวรอบตัวมังกรดำอย่างรวดเร็ว “แกสูบเอาพลังชีวิตจากสิ่งรอบข้าง แต่ข้าสามารถรวบรวมพลังจากดวงดาวมาเสริมกำลังได้”
เขาชูมือขึ้นอีกครั้ง คราวนี้พลังงานสีฟ้าอ่อนได้ก่อตัวขึ้นที่ปลายนิ้วชี้ เขาค่อยๆ บรรจงวาดเส้นแสงเป็นสัญลักษณ์โบราณที่เปล่งประกายอยู่กลางอากาศ สัญลักษณ์นั้นค่อยๆ หมุนวนและขยายใหญ่ขึ้น
“นี่คือ… ‘วงแหวนแห่งประกายดาว’!” อัครากล่าว เขากำลังใช้พลังที่เขาได้เรียนรู้มาจากการสำรวจโบราณสถานลึกลับ
มังกรดำรู้สึกถึงอันตราย มันพยายามจะโจมตีอีกครั้ง แต่การเคลื่อนไหวของมันกลับช้าลง พลังงานสีดำรอบตัวมันเริ่มสั่นคลอน
“แกกำลังทำอะไร!” มังกรดำตะโกน
“ข้ากำลังแสดงให้แกเห็นถึงพลังที่แท้จริง” อัคราตอบ เขาปล่อยวงแหวนแห่งประกายดาวออกไป วงแหวนนั้นเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว พุ่งตรงไปยังมังกรดำ
เมื่อวงแหวนแห่งประกายดาวสัมผัสมังกรดำ แสงสีฟ้าอ่อนได้แผ่ขยายออกไปทั่วร่างของมัน พลังงานสีดำที่ห่อหุ้มตัวมันไว้พลันสลายไปราวกับหมอกที่โดนแสงอาทิตย์ มังกรดำร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“ไม่! ข้า…ข้าไม่ยอม!”
“นี่คือจุดจบของความชั่วร้าย” อัครากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสารปนเปื้อนกับความเด็ดขาด
วงแหวนแห่งประกายดาวได้หมุนวนรอบตัวมังกรดำ จนกระทั่งพลังงานสีดำทั้งหมดได้ถูกชำระล้างออกไป ร่างกายของมังกรดำที่เคยดำสนิทพลันอ่อนแรงลงเรื่อยๆ สีผิวของมันซีดจางลง เผยให้เห็นผิวเนื้อที่ดูอ่อนแอ
ทันใดนั้น มังกรดำก็หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่น “แกคิดว่าแกชนะแล้วอย่างนั้นรึ…ไอ้หนุ่ม…”
ก่อนที่อัคราจะได้ตอบ มังกรดำก็ระเบิดออกเป็นละอองพลังงานสีดำที่ปลิวว่อนไปในอากาศ แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ละอองเหล่านั้นไม่ได้จางหายไป กลับลอยขึ้นสูงไปรวมตัวกันบนท้องฟ้า ก่อตัวเป็นพายุหมุนสีดำขนาดมหึมา
“นี่มัน…!” อัคราเบิกตากว้าง
“พลังของข้า…ไม่เคยสูญสลายไปไหน…” เสียงแหบพร่าของมังกรดำดังขึ้นมาจากพายุหมุน “มันเพียงแค่…เปลี่ยนรูป…”
อัคราสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่กำลังก่อตัวขึ้นในพายุหมุนนั้น มันไม่ใช่แค่พลังงานสีดำของมังกรดำ แต่มีบางอย่างที่คุ้นเคยแฝงอยู่… พลังดารา…
“แก…แกกำลังดูดกลืนพลังดารา!” อัคราอุทาน
“ถูกต้อง…” เสียงของมังกรดำดังแว่วมา “ข้าจะกลายเป็น… ‘ผู้ครอบครองดารา’…!”
พายุหมุนสีดำเริ่มแผ่ขยายออกไป ปกคลุมแสงดาวที่สาดส่องลงมา ทำให้ท้องฟ้ากลายเป็นสีดำสนิท บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นเยือกผิดปกติ อัคราสัมผัสได้ถึงความอันตรายที่กำลังคุกคามอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ข้าต้องหยุดมัน!” อัคราตั้งสมาธิ รวบรวมพลังดาราในกายให้มากที่สุด เขาจะใช้พลังทั้งหมดที่มี เพื่อต่อสู้กับภัยคุกคามที่ไม่เคยคาดคิดนี้
แต่พลังที่เขาสัมผัสได้จากพายุหมุนนั้น มันใหญ่เกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้…
เขาจะรับมือกับ “ผู้ครอบครองดารา” ได้หรือไม่? และพลังดาราที่ถูกดูดกลืนไปนั้น จะส่งผลกระทบต่อโลกนี้อย่างไร? อัคราจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าสะพรึงกลัวครั้งต่อไป…
จอมทัพดารา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก