ตอนที่ 21 — เพลิงพิฆาตดาราผนึก

นครทอแสงดาวกรีดร้องภายใต้คมดาบแห่งความมืด แสงดาวที่เคยเป็นฉากหลังอันงดงาม บัดนี้กลับกลายเป็นเวทีแห่งความพินาศ การปะทะกันของพลังดาราอันบริสุทธิ์กับพลังแห่งความมืดที่คุกคาม บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิที่เต็มไปด้วยเศษซากและความสิ้นหวัง อัครา ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางพายุพลังพลุ่งพล่าน ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววเด็ดเดี่ยว ‌บัดนี้ฉายแววเหนื่อยล้า แต่ยังคงสุมประกายแห่งความมุ่งมั่นไม่เสื่อมคลาย

“หยุดเถอะ!” เสียงตะโกนก้องของอัครา ทะลวงผ่านเสียงกึกก้องของสงคราม เขากระชับดาบดาราในมือ เปลวเพลิงสีฟ้าครามที่ลุกโชนรอบดาบ เปล่งประกายเจิดจ้ากว่าทุกครั้ง ราวกับจะประกาศก้องถึงพลังที่แท้จริงของเขา ​“พลังแห่งดวงดาวไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายล้าง!”

ศัตรูของเขา ชายร่างสูงผอมที่ปกคลุมด้วยเงาอันดำมืด ดวงตาเรืองรองด้วยแสงสีแดงก่ำ ราวกับถ่านเพลิงที่กำลังจะลุกไหม้ เขาหัวเราะเยาะ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบราวกับลมหนาวพัดผ่านซากปรักหักพัง “เจ้าเด็กน้อยเอ๋ย พลังก็คือพลัง ‍มันจะถูกใช้เพื่อสร้างสรรค์หรือทำลาย ก็ขึ้นอยู่กับเจตจำนงของผู้ใช้ทั้งนั้น และเจตจำนงของข้า คือการกลืนกินทุกสิ่ง!”

เงาแห่งความมืดพุ่งเข้าใส่อัคราด้วยความเร็วเหนือเสียง อัคราตั้งรับด้วยดาบดารา พลังทั้งสองปะทะกัน เกิดเป็นคลื่นพลังที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งนคร แสงดาวที่เคยสว่างไสว ‌บัดนี้กลับหรี่แสงลง ราวกับจะหวาดกลัวต่อพลังอันมหาศาลที่กำลังปะทะกัน

“เจ้ายังอ่อนหัดเกินไป” ศัตรูพูดพลางยกมือขึ้น แสงสีม่วงเข้มแผ่กระจายออกมาจากฝ่ามือของเขา มันบิดเบือนมิติรอบข้าง สร้างภาพลวงตาที่น่าสะพรึงกลัว “นี่คือพลังแห่งความสิ้นหวัง พลังที่จะทำให้ทุกสรรพสิ่งมอดไหม้!”

อัคราสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา ‍เขากัดฟันกรอด พลังดาราสะสมอยู่ในร่างของเขา พร้อมที่จะระเบิดออกมา เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ภาพของ "ดาวฤกษ์" ชื่อแท้จริงของเขาปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ​ดาวฤกษ์อันเจิดจรัสบนท้องฟ้า คือแหล่งกำเนิดพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

“ข้าคือ ดาวฤกษ์!” เสียงของอัคราดังขึ้น กังวานไปทั่วทั้งสมรภูมิ ดาบในมือของเขาเปล่งประกายสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง เปลวเพลิงสีฟ้าครามแปรเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม ราวกับดวงอาทิตย์ยามเช้า ​“พลังแห่งดวงดาวจะปกป้องทุกคน!”

พลังแห่งดวงอาทิตย์ระเบิดออกจากตัวอัครา แผ่ขยายออกไปทั่วบริเวณ ขับไล่เงาแห่งความมืดให้ถอยร่นไป ภาพลวงตาที่ศัตรูสร้างขึ้นสลายไปสิ้น แสงสีทองสาดส่องเข้าไปในดวงตาของศัตรู ทำให้มันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“เป็นไปไม่ได้!” ศัตรูร้องลั่น “พลังดาราที่บริสุทธิ์ขนาดนี้…”

“พลังที่แท้จริงของข้า” ​อัครากล่าวพลางพุ่งเข้าใส่ศัตรูอีกครั้ง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ท่ามกลางแสงดาวที่สาดประกาย ราวกับดวงดาวนับล้านกำลังร่วมเป็นสักขีพยาน

ขณะเดียวกัน ในอีกส่วนหนึ่งของนคร อัญญ่า และเหล่าผู้พิทักษ์ดารา กำลังต่อสู้กับอสูรเงาที่ปรากฏตัวขึ้นจากความมืด อัญญ่าใช้พลังแห่งแสงดาวที่ตนเองมี สาดประกายเข้าใส่เหล่าอสูรเงา แต่พลังของพวกมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่เธอจะรับมือได้

“ท่านอัคราคะ ท่านอยู่ที่ไหน!” อัญญ่าร้องเรียกด้วยความร้อนรน เธอสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลของอัคราที่กำลังปะทะกับพลังอันชั่วร้าย แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าของเขาเช่นกัน

จู่ๆ แสงสว่างสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นจากซากปรักหักพังโบราณสถานแห่งหนึ่ง แสงนั้นสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ ดึงดูดสายตาของอัญญ่าและเหล่าผู้พิทักษ์ดารา

“นั่นมันอะไรน่ะ?” หนึ่งในผู้พิทักษ์ดาราถาม

“ข้าไม่เคยเห็นแสงแบบนี้มาก่อน” อัญญ่ากล่าวด้วยความสงสัย

ด้วยความมุ่งมั่นที่จะค้นหาคำตอบ อัญญ่าตัดสินใจพุ่งเข้าไปยังทิศทางของแสงสว่างนั้น เธอต้องไปให้ถึงที่นั่นให้ได้ ก่อนที่นครทอแสงดาวจะถูกทำลายไปเสียก่อน

เมื่ออัญญ่ามาถึง เธอพบกับภาพที่น่าตื่นตะลึง แท่นบูชาโบราณที่เต็มไปด้วยอักขระดารา ส่องแสงสีฟ้าอ่อนออกมาอย่างต่อเนื่อง กลางแท่นบูชา มีก้อนผลึกใสขนาดใหญ่ วางอยู่ มันเปล่งประกายราวกับมีดวงดาวนับพันสถิตอยู่ภายใน

“นี่มัน… พลังดาราโบราณ!” อัญญ่าอุทานด้วยความตกใจ เธอเคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับพลังดาราโบราณ ที่ว่ากันว่าเป็นต้นกำเนิดของพลังดาราที่แท้จริง

ทันใดนั้นเอง ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากเบื้องหลังแท่นบูชา เป็นชายชราที่ดูอ่อนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววแห่งปัญญา

“เจ้ามาแล้ว… ดวงดาวผู้สืบทอด” ชายชรากล่าวเสียงแหบพร่า

“ท่านคือใคร?” อัญญ่าถามด้วยความระแวง

“ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งพลังดาราโบราณ” ชายชราตอบ “ข้าเฝ้ารอคอยผู้ที่จะมาปลุกพลังนี้มานานแสนนาน”

“พลังดาราโบราณ?” อัญญ่าทวนคำ

“ใช่ พลังที่ถูกผนึกไว้เพื่อรอคอยเวลาอันเหมาะสม” ชายชราอธิบาย “พลังนี้สามารถขับไล่ความมืดที่กำลังคุกคามนครทอแสงดาวได้”

“แต่… ข้าจะปลุกพลังนี้ได้อย่างไร?” อัญญ่าถาม

“เจ้าต้องใช้พลังดาราที่อยู่ในตัวเจ้า ผสานเข้ากับพลังแห่งดวงดาวที่สถิตอยู่ในผลึกนี้” ชายชรากล่าว “แต่จงระวัง… พลังนี้รุนแรงมาก หากเจ้าไม่สามารถควบคุมมันได้ เจ้าอาจจะถูกพลังทำลายตนเอง”

อัญญ่ามองไปยังผลึกดาราโบราณด้วยความลังเล เธอสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ออกมาจากมัน มันทั้งทรงพลังและน่าหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน แต่เมื่อนึกถึงภาพของนครทอแสงดาวที่กำลังถูกทำลาย นึกถึงอัคราที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ความกลัวของเธอก็ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น

“ข้าจะทำ” อัญญ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เธอเดินเข้าไปใกล้ผลึกดาราโบราณ ยกมือขึ้นสัมผัสกับพื้นผิวที่เย็นเฉียบของมัน

ทันใดนั้นเอง พลังดาราในตัวของอัญญ่าก็ไหลทะลักออกมา มันถูกดึงดูดเข้าสู่ผลึกดาราโบราณ ทำให้ผลึกนั้นสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง แสงสีฟ้าอ่อนสาดส่องไปทั่วบริเวณ ขับไล่ความมืดที่เคยปกคลุมโบราณสถานแห่งนี้

“เก่งมาก… ดวงดาวผู้สืบทอด” ชายชรากล่าวพลางยิ้มบางๆ

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้ของอัคราก็ดำเนินไปถึงจุดสุดยอด เขาใช้พลังแห่งดวงอาทิตย์ขั้นสูงสุด พุ่งเข้าโจมตีศัตรูอย่างไม่หยุดยั้ง ศัตรูเริ่มอ่อนแรงลง พลังแห่งความมืดของมันเริ่มถอยร่น

“เจ้า… เจ้าจะไม่มีวันชนะข้า!” ศัตรูตะโกนเสียงดัง พยายามรวบรวมพลังเฮือกสุดท้าย

“ข้าจะชนะ” อัครากล่าวพลางใช้ดาบดาราฟันเข้าไปยังร่างของศัตรูอย่างรุนแรง

ทันใดนั้นเอง แสงสีฟ้าอ่อนสว่างไสวก็พวยพุ่งออกมาจากโบราณสถานแห่งหนึ่ง มันสาดส่องเข้าไปยังสมรภูมิการต่อสู้ของอัครา

“นั่นมัน…!” อัคราอุทานด้วยความประหลาดใจ

ศัตรูของอัคราหันไปมองทิศทางของแสงนั้น มันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เป็นไปไม่ได้! พลังดาราโบราณ… มันถูกปลุกขึ้นแล้ว!”

พลังดาราโบราณที่อัญญ่าปลุกขึ้นมา ได้แผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วทั้งนคร มันขับไล่เหล่าอสูรเงาให้ถอยร่นไป และที่สำคัญ มันได้บ่อนทำลายพลังแห่งความมืดของศัตรูลงอย่างมาก

อัคราสัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในตัวเขา พลังดาราในตัวเขากำลังเชื่อมโยงกับพลังดาราโบราณ เขาตระหนักได้ทันที นี่คือโอกาสเดียวที่จะกำจัดศัตรูตนนี้ให้สิ้นซาก

“ถึงเวลาจบเรื่องนี้เสียที!” อัคราตะโกนก้อง เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่มีอยู่ พลังดาราที่หล่อหลอมรวมกับพลังดาราโบราณ สถิตอยู่เต็มดาบของเขา

“เพลิงพิฆาตดาราผนึก!” อัคราส่งเสียงคำราม ดาบดาราเปล่งประกายเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ พุ่งเข้าใส่ศัตรูอย่างรวดเร็ว

แสงสีทองอร่าม สาดส่องเข้าไปยังร่างของศัตรู พลังแห่งความมืดเริ่มแตกสลาย กลายเป็นเถ้าถ่าน ร่างของศัตรูถูกกลืนกินด้วยแสงสว่างอันบริสุทธิ์

“ไม่! ข้า… ข้าจะกลับมา!” เสียงของศัตรูแผ่วเบาลง ก่อนจะเงียบหายไป

เมื่อศัตรูถูกกำจัด นครทอแสงดาวก็เริ่มกลับสู่ความสงบ แสงดาวที่เคยหรี่แสงลง บัดนี้กลับสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางซากปรักหักพังที่ยังคงหลงเหลืออยู่

อัคราค่อยๆ ลดดาบลง ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบๆ เขาเห็นอัญญ่า กำลังเดินตรงมาหาเขา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความโล่งใจ

“ท่านอัครา! ท่านปลอดภัย!” อัญญ่าร้องเรียก

อัคราพยักหน้ารับ เขาเดินเข้าไปโอบกอดอัญญ่าไว้แน่น “อัญญ่า… เจ้าทำได้ดีมาก”

“ขอบคุณค่ะท่านอัครา” อัญญ่ากล่าวพลางซบหน้ากับอกของเขา “ถ้าไม่ได้พลังดาราโบราณ…”

“เราทุกคนต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเอง” อัครากล่าว “แต่ตอนนี้… สิ่งที่เราต้องทำต่อไป คือการตามหาสาเหตุที่แท้จริง ที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”

สายตาของอัคราจับจ้องไปยังซากโบราณสถานแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดิน มันดูเก่าแก่และน่าขนลุก ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่ทรงพลังยิ่งกว่าพลังแห่งความมืดที่เขาเพิ่งเผชิญหน้า ซ่อนตัวอยู่ภายในนั้น

“ยังมีอะไรอีกบางอย่าง…” อัคราพึมพำ เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แปลกประหลาดที่แผ่ซ่านออกมาจากที่นั่น “บางที… เรื่องราวของเราเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”

ดวงตาของอัคราฉายแววแห่งความมุ่งมั่น เขาจะไม่มีวันหยุดจนกว่าจะไขความลับทั้งหมด และปกป้องนครทอแสงดาวให้ปลอดภัย…

[จบตอนที่ 21]