ตอนที่ 27 — แสงดาวที่หลงเหลือ

ลมเย็นยะเยือกยังคงพัดโกรกผ่านซากปรักหักพังของนครทอแสงดาว กลิ่นอายของความตายและความสิ้นหวังยังคงคุกรุ่น แต่บัดนี้กลับมีประกายแห่งความหวังริบหรี่ฉายผ่านเข้ามา อัครา ยืนนิ่งอยู่กลางจัตุรัสที่เคยเป็นศูนย์กลางของมหานครแห่งนี้ ดวงตาของเขาที่เคยเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง บัดนี้กลับฉายแววแห่งความมุ่งมั่น เมื่อเขาพบว่าใต้กองหินและเศษซากที่ปกคลุมพื้นที่นั้น ‌ยังมีบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่

"นี่มัน..." อัคราพึมพำกับตนเอง เขาก้มลงใช้ปลายนิ้วปัดเศษฝุ่นดินที่เกาะอยู่บนแผ่นหินโบราณออก เผยให้เห็นลวดลายที่สลักเสลาอย่างประณีต ลวดลายเหล่านั้นไม่ใช่ภาพวาดธรรมดา แต่เป็นรูปดวงดาวที่เรียงร้อยต่อกันเป็นกลุ่มดาวต่างๆ ราวกับแผนที่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน

"ดาวฤกษ์... ชื่อของข้า..." ​เขาเอ่ยชื่อที่แท้จริงของตนเองออกมาเบาๆ ความทรงจำที่เลือนรางเริ่มกลับมาเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น แสงดาวที่เขาเคยสัมผัส แสงดาวที่เคยสถิตอยู่ภายในตัวเขา บัดนี้กำลังตอบรับกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

"ไม่ใช่แค่แผนที่" เสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะ ทำให้ร่างสูงสะดุ้งเล็กน้อย เขาหันกลับไปมองต้นเสียง ‍พบกับหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าของเธอซ่อนอยู่ภายใต้เงาของหมวกฮู้ด แต่ดวงตาของเธอกลับเปล่งประกายสีเงินราวกับดวงจันทร์

"ท่านรู้จักที่นี่?" อัคราถาม น้ำเสียงมีความประหลาดใจระคนระแวง

"รู้จักดีเสียยิ่งกว่าใคร" หญิงสาวตอบ ใบหน้าของเธอค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นภายใต้แสงริบหรี่ของดวงดาวที่ยังคงส่องประกายบนท้องฟ้าเหนือซากเมือง ‌เธอมีใบหน้าสวยคม ดวงตาคู่โตสีเงินฉายแววฉลาดหลักแหลม ริมฝีปากบางแย้มยิ้มเล็กน้อย "ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งตำนานแห่งดาว แสงดาวนี้... แสงดาวที่ท่านกำลังสัมผัส มันคือพลังที่บรรพกาลได้ทิ้งไว้"

"พลัง... ที่ถูกผนึกไว้?" ‍อัคราถาม เขาเคยรู้สึกได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่หลับใหลอยู่ภายในตัวเขา แต่ไม่เคยเข้าใจที่มาที่ไป จนกระทั่งได้มายังนครทอแสงดาวแห่งนี้

"ใช่แล้ว" หญิงสาวพยักหน้า "นครแห่งนี้คือหอสมุดแห่งดวงดาว ที่เก็บรวบรวมพลังและปัญญาของเหล่านักปราชญ์ที่ศึกษาดวงดาวมานับพันปี แต่ถูกความมืดเข้าครอบงำ... ​และพลังเหล่านั้นก็ถูกผนึกไว้ เพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของเหล่าศัตรู"

"แล้วท่าน... คือใคร?" อัคราถามอีกครั้ง ความสงสัยในตัวหญิงสาวเริ่มก่อตัวขึ้น

"ข้ามีนามว่า 'จันทรา' ผู้เดียวที่สามารถเข้าถึงตำนานแห่งดาวได้" หญิงสาวแนะนำตัว ​"และข้าได้เฝ้ารอผู้ที่คู่ควรจะปลดปล่อยพลังที่แท้จริงแห่งดวงดาวออกมา... ผู้ที่มีนามว่า 'ดาวฤกษ์'"

เมื่อได้ยินชื่อของตนเอง อัคราก็ชะงักไปอีกครั้ง "ท่านรู้ได้อย่างไร?"

"พลังของท่าน... มันสะท้อนกับที่นี่" จันทราชี้ไปยังแผ่นหินโบราณที่มีรูปดวงดาว "ลวดลายเหล่านี้ไม่ใช่แค่ภาพ ​แต่เป็นกุญแจไขสู่ความลับที่ซ่อนอยู่"

อัคราก้มลงมองแผ่นหินอีกครั้ง เขาเพ่งสมาธิไปที่ลวดลายดวงดาวเหล่านั้น พยายามระลึกถึงความรู้สึกเมื่อครั้งที่เขาได้สัมผัสกับพลังของดวงดาวอย่างเต็มเปี่ยม ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความรู้สึกเหมือนเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล

"ข้า... จำได้" เขาพึมพำ

จันทราเดินเข้ามาใกล้ วางมือเรียวของเธอลงบนแผ่นหินอีกด้านหนึ่ง "จงสัมผัส แสงดาวจะนำทางท่าน"

ทันทีที่มือของทั้งสองสัมผัสกัน แสงสีเงินสว่างวาบขึ้นจากแผ่นหิน ลวดลายดวงดาวที่สลักไว้เริ่มเปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวจริงๆ บนท้องฟ้า แสงนั้นขยายวงกว้างออกไปครอบคลุมทั่วจัตุรัส ทำให้ซากอาคารปรักหักพังกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

"นี่มัน..." อัคราอุทานด้วยความทึ่ง ภาพเบื้องหน้าเขาคือภาพที่มหัศจรรย์เกินกว่าจะบรรยาย ซากอาคารที่เคยผุพัง บัดนี้กลับถูกโอบล้อมด้วยม่านแสงสีเงินระยิบระยับ เหมือนกับว่านครแห่งนี้ได้กลับคืนสู่ยุครุ่งเรืองอีกครั้ง

"พลังแห่งดวงดาว... กำลังถูกปลุกขึ้น" จันทรากล่าว เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "แต่ท่านต้องปลดปล่อยมันออกมาให้หมดจด... พลังที่แท้จริงของท่าน"

อัคราหลับตาลง สูดลมหายใจลึก เขาจินตนาการถึงดวงดาวนับล้านที่อยู่บนท้องฟ้า เบื้องบนที่ไกลโพ้น นึกถึงแสงสว่าง ความอบอุ่น และพลังที่ไร้ขีดจำกัด เขาปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดที่มี ทั้งความโกรธ ความเศร้า และความหวัง ให้หลั่งไหลออกมา

"ข้าคือ ดาวฤกษ์!" เสียงของเขากึกก้องไปทั่วทั้งนคร ราวกับประกาศก้องต่อจักรวาล

แสงสีเงินที่เปล่งประกายจากแผ่นหินทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นลำแสงสีทองอร่ามพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ท่ามกลางแสงนั้น อัคราสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา มันไม่ใช่แค่พลังที่เขารู้จักอีกต่อไป แต่มันคือพลังที่บริสุทธิ์และทรงอำนาจกว่าเดิมหลายเท่า

"พลังที่แท้จริงของดาวฤกษ์..." จันทรามองภาพเบื้องหน้าด้วยความปีติ "ท่านทำได้แล้ว"

ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าเหนือซากนครก็พลันแปรเปลี่ยนไป สีดำสนิทถูกแทนที่ด้วยผืนผ้าใบสีน้ำเงินเข้ม สว่างไสวไปด้วยหมู่ดาวนับไม่ถ้วนที่ปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ กลุ่มดาวต่างๆ ก่อตัวเป็นรูปทรงที่แปลกตา สะท้อนลงมายังพื้นโลกราวกับน้ำค้างแข็ง

"นี่... นี่คือพลังที่แท้จริงของข้า..." อัครากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขามองมือของตนเองที่บัดนี้เปล่งประกายสีทองจางๆ

"ใช่แล้ว" จันทรากล่าว "แต่ทุกพลังย่อมมาพร้อมกับความรับผิดชอบ พลังนี้จะทำให้ท่านแข็งแกร่ง แต่ก็จะดึงดูดความสนใจจากพวกที่ต้องการครอบครองมันเช่นกัน"

ขณะที่เธอกล่าวจบนั้นเอง พื้นดินบริเวณจัตุรัสก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องที่น่าสะพรึงกลัวดังมาจากที่ใดที่หนึ่งเบื้องลึกใต้ดิน

"อะไรกัน!" อัคราอุทาน

"พวกมันมาแล้ว" จันทรากล่าว ใบหน้าของเธอฉายแววเคร่งเครียด "ข้าลืมไปว่า การปลุกพลังแห่งดวงดาว ก็เหมือนกับการส่งสัญญาณเตือนภัยให้แก่ศัตรู"

จากรอยแยกขนาดใหญ่บนพื้นดิน ปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ดูราวกับสร้างขึ้นจากเงาและความมืด ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมายังอัคราด้วยความอาฆาตแค้น

"อัครา... พลังของท่าน... มันเป็นสิ่งที่เราเฝ้ารอคอย" เสียงแหบพร่าดังออกมาจากร่างของเงาเหล่านั้น

"พวกมันคือใคร?" อัคราถาม พลังในตัวเขากำลังพลุ่งพล่านพร้อมที่จะต่อสู้

"พวกมันคือ 'ผู้กลืนกินดวงดาว' สิ่งมีชีวิตจากมิติอันมืดมิด ที่คอยช่วงชิงพลังแห่งแสงสว่างจากทุกจักรวาล" จันทราอธิบาย "พวกมันรู้ว่าท่านคือผู้ครอบครองพลังแห่งดาวฤกษ์ พวกมันจึงมาเพื่อช่วงชิงมันไป"

ร่างของเงาเหล่านั้นค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ สร้างความกดดันมหาศาลให้กับอัคราและจันทรา

"ข้าจะปกป้องพลังนี้" อัครากล่าว เขาตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้

"ไม่เพียงแค่พลังของท่าน" จันทรากล่าว "แต่ท่านต้องปกป้องแสงดาวที่หลงเหลืออยู่ด้วย"

ทันใดนั้น ร่างของเงาเหล่านั้นก็พุ่งเข้าใส่อัคราอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ที่แท้จริง... การต่อสู้เพื่อปกป้องจักรวาลและแสงดาวที่เหลืออยู่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว.