ตอนที่ 5 — ปริศนาแห่ง "เงา"

หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย ราวกับจะชะล้างสิ่งสกปรกของโลกใบนี้ให้สิ้นซาก แต่สำหรับเซบาสเตียน หรือ เซบ มันกลับเป็นเครื่องเตือนใจถึงความโหดร้ายที่กำลังบดขยี้ทุกชีวิตภายใต้เงาของ "กริด" ความเย็นเยียบที่ซึมลึกเข้าสู่กระดูกไม่ได้มาจากสายฝนเพียงอย่างเดียว ‌แต่มันคือความหวาดหวั่นต่ออำนาจที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ถึงการควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง

ภาพใบหน้าของ "ลิลลี่" ยังคงชัดเจนในมโนสำนึกของเขา รอยยิ้มอันอ่อนโยน ดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งความหวัง ตอนนี้มันกลับกลายเป็นภาพหลอนที่คอยย้ำเตือนถึงภารกิจที่เขาต้องแบกรับ ลิลลี่คือความหวังเดียว ​คือกุญแจที่จะไขไปสู่ความจริงอันดำมืดเบื้องหลัง "กริด" แต่การตามหาเธอในเมืองที่ถูกปิดตายแห่งนี้ มันช่างเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทร

"บ้าจริง..." เซบพึมพำขณะที่กุมขมับ มืออีกข้างยังคงกำปืนพกคู่ใจแน่น แม้จะรู้ดีว่าปืนธรรมดาๆ กระบอกนี้ ‍แทบจะไร้ความหมายเมื่อต้องเผชิญหน้ากับระบบรักษาความปลอดภัยอันซับซ้อนของ "กริด"

เขาหลบสายตาจากโครงข่ายขนาดมหึมาที่ทอดตัวอยู่เบื้องบน และหันไปมองไปยังตรอกแคบๆ ที่เต็มไปด้วยขยะและเศษซากปรักหักพัง อากาศอบอ้าวและเหม็นอับ สภาพแวดล้อมที่ตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับความไฮเทคที่แผ่ปกคลุมเมืองนี้ มันคือหลักฐานที่ชัดเจนว่า "กริด" ‌ไม่ได้มีไว้เพื่อทุกคน

"ที่นี่... มันมีบางอย่างผิดปกติ" เสียงห้าวทุ้มของ "โค้ด" ดังขึ้นผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่แนบอยู่ข้างหู เซบแทบจะกระโดดด้วยความตกใจ

"นายอยู่ที่ไหน? ได้ยินอะไรมา?" เซบถามกลับอย่างรวดเร็ว

"ฉัน... ‍ฉันแอบเข้ามาได้ไกลกว่าที่คิด ฉันกำลังอยู่ในส่วนที่เรียกว่า 'ฐานข้อมูลหลัก' ของกริด เซบ... ที่นี่มันไม่ใช่แค่ศูนย์บัญชาการ แต่เป็นเหมือนสมองของทุกสิ่งทุกอย่าง" โค้ดเว้นจังหวะ ​ราวกับจะกลั่นกรองคำพูด

"แล้ว?" เซบเร่งเร้า

"ฉันเจอ... ไฟล์ข้อมูลบางอย่าง มันเกี่ยวกับ 'โครงการเงา'" โค้ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ฉันไม่เข้าใจมันทั้งหมด แต่ดูเหมือนว่า ​'กริด' กำลังทำอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ... การควบคุมจิตใจ"

"ควบคุมจิตใจ?" เซบขมวดคิ้ว ความคิดบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว "ลิลลี่... เธอเคยพูดถึงเรื่องนี้"

"ฉันกำลังพยายามถอดรหัสไฟล์ให้เร็วที่สุด แต่ระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่มันน่ากลัวกว่าที่คิด ​พวกเฝ้าสังเกตการณ์มันมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง" โค้ดพูดอย่างร้อนรน

"ระวังตัวด้วย โค้ด" เซบกล่าวด้วยความเป็นห่วง "ฉันจะพยายามหาทางเข้าไปใกล้กว่านี้"

"ไม่! เซบ! อย่ามาทางนี้! มีอันตรายมากกว่าที่นายคิด" โค้ดตะโกนกลับมา

"แต่ลิลลี่..."

"ฉันรู้! ฉันรู้ว่าเธอสำคัญ แต่ถ้าเราทั้งคู่ถูกจับได้ ทุกอย่างก็จะจบลง ฉันจะส่งข้อมูลที่ถอดรหัสได้ให้ ถ้ามีอะไร ฉันจะติดต่อกลับ"

บทสนทนาขาดหายไปอย่างกะทันหัน เซบรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง "โครงการเงา" การควบคุมจิตใจ... ทุกอย่างมันเริ่มปะติดปะต่อกัน

เขากระชับปืนในมืออีกครั้ง การตามหาลิลลี่ดูเหมือนจะซับซ้อนกว่าที่เขาคาดไว้มาก มันไม่ใช่แค่การแหกคุกธรรมดาๆ แต่มันคือการเปิดโปงความลับดำมืดที่ "กริด" พยายามปกปิดไว้

เซบก้าวเท้าออกจากตรอกมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เขาคาดว่าจะเป็นทางเข้าสู่ "ฐานข้อมูลหลัก" ของ "กริด" เขาต้องรีบไปก่อนที่โค้ดจะตกอยู่ในอันตรายไปมากกว่านี้ และก่อนที่ "กริด" จะรู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังพยายามเจาะเข้าไปในสมองของมัน

ระหว่างทาง เซบสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างที่เขาไม่เคยสังเกตมาก่อน พลเมืองที่เดินไปมาบนท้องถนน ไม่ได้มีสีหน้าห่อเหี่ยวหรือหวาดกลัวเหมือนที่เขาเคยเห็น แต่กลับมีรอยยิ้มที่ดู... ฝืนๆ ราวกับถูกบังคับให้ยิ้ม

"สวัสดีค่ะคุณเซบาสเตียน" หญิงสาวคนหนึ่งที่เดินสวนมาทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริงผิดปกติ

เซบชะงักเล็กน้อย เขาจำหญิงสาวคนนี้ได้ เธอเคยทำงานในแผนกซ่อมบำรุงของ "กริด" เขาเคยเห็นเธอทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล แต่ตอนนี้...

"เอ่อ... สวัสดีครับ" เซบตอบกลับอย่างระแวง

"อากาศดีจังนะคะวันนี้" หญิงสาวกล่าวต่อ ดวงตาของเธอเป็นประกาย แต่ดวงตาคู่นั้นกลับดูว่างเปล่า

"ดี... ครับ" เซบพยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ เขารู้สึกได้ถึงสายตาของ "กริด" ที่กำลังจับจ้องมาที่เขาอยู่ตลอดเวลา

เขารีบเดินต่อไป ไม่ต้องการให้การสนทนายืดเยื้อออกไปมากกว่านี้ ความผิดปกตินี้มันน่ากลัวกว่าที่เขาคิด "โครงการเงา" กำลังส่งผลกระทบในวงกว้างขนาดนี้เลยหรือ

เมื่อเดินมาถึงบริเวณที่ดูเหมือนจะเป็นจุดตรวจรักษาความปลอดภัย เซบก็พบกับกลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของ "กริด" พวกเขาสวมชุดเกราะสีดำสนิท ใบหน้าถูกบดบังด้วยหมวกกันน็อคที่ส่องแสงสีแดงจางๆ

"หยุด! ไม่ทราบว่าคุณมีใบอนุญาตในการผ่านเข้าพื้นที่หรือไม่?" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าวเสียงแข็ง

"ผม... มาส่งของ" เซบกล่าวอย่างไม่มั่นใจ พลางกวาดสายตาหาทางหลบเลี่ยง

"ส่งของ? โซนนี้ไม่ใช่โซนขนส่งสินค้า" เจ้าหน้าที่คนเดิมตอบกลับ

เซบรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่กำลังก่อตัวขึ้น เขาไม่มีเวลามานั่งอธิบาย เขาต้องหาทางผ่านไปให้ได้

"บางที... คุณอาจจะจำผมผิดคน" เซบกล่าวพลางค่อยๆ ชักปืนออกมา

"ห้ามขัดขืน!" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตะโกนขึ้น และทันใดนั้นเอง แสงเลเซอร์สีแดงก็สาดส่องมาที่เซบ

เซบไม่รอช้า เขากระโดดหลบเข้าไปหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่ ปืนพกคู่ใจถูกยกขึ้น เล็งไปยังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

"ฉึ่ก! ฉึ่ก!" เสียงกระสุนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ

เซบยิงตอบโต้กลับไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ใช่นักแม่นปืนมืออาชีพ แต่ประสบการณ์จากการต่อสู้เอาตัวรอดตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำให้เขายังคงพอเอาตัวรอดได้

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเริ่มกระจายกำลัง และยิงโต้ตอบกลับมาอย่างดุเดือด กระสุนเลเซอร์พุ่งเข้าใส่เสาคอนกรีต ทำให้เกิดประกายไฟและสะเก็ดคอนกรีตกระเด็นไปทั่ว

"แย่แล้ว... ระบบตรวจจับทำงานแล้ว" เสียงของโค้ดดังขึ้นในหูอีกครั้ง "เซบ! พวกมันรู้แล้วว่านายอยู่ที่นี่!"

"ฉันกำลังจะไปหาเธอ โค้ด!" เซบตะโกนตอบกลับไปขณะที่หลบกระสุนอย่างเอาเป็นเอาตาย

เขาตัดสินใจเปลี่ยนแผน เขาไม่สามารถต่อสู้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนมากได้ เขาต้องหาทางอื่น

เซบสังเกตเห็นท่อระบายอากาศขนาดใหญ่ที่อยู่สูงขึ้นไปบนกำแพง มันอาจจะเป็นทางเข้าที่ปลอดภัยกว่า

"ฉันต้องปีนขึ้นไป" เซบคิดในใจ

เขาอาศัยจังหวะที่เจ้าหน้าที่กำลังยิงโต้ตอบกันไปมา เซบพุ่งตัวออกจากที่กำบัง และใช้ทักษะการปีนป่ายที่ฝึกฝนมา เขาเกาะเกี่ยวไปตามโครงสร้างของอาคาร ราวกับแมงมุม

เสียงกระสุนยังคงดังไล่หลังมาติดๆ แต่เซบก็สามารถปีนขึ้นไปถึงปากท่อระบายอากาศได้สำเร็จ

เขาค่อยๆ สอดตัวเข้าไปในท่อที่มืดมิดและแคบ อากาศภายในเต็มไปด้วยฝุ่นและกลิ่นอับชื้น แต่ก็เป็นที่กำบังที่ดีกว่าการเผชิญหน้ากับพวกนั้น

"ฉันเข้ามาได้แล้วโค้ด" เซบกระซิบผ่านอุปกรณ์สื่อสาร

"ดีมาก... ตอนนี้นายอยู่ใกล้กับ 'ห้องควบคุมหลัก' แล้ว แต่ระวัง... มี "เงา" ซ่อนตัวอยู่แถวนั้น"

"เงา?" เซบถามด้วยความสงสัย

"ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่ในไฟล์ที่ฉันถอดรหัสได้ มันถูกกล่าวถึงบ่อยครั้ง มันคืออะไรบางอย่างที่ "กริด" สร้างขึ้นมา... หรือบางที... อาจจะไม่ใช่"

เซบเดินต่อไปในความมืด เขาได้ยินเสียงเครื่องจักรทำงานดังมาจากที่ไหนสักแห่ง เสียงนั้นดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับเสียงหัวใจของ "กริด"

ทันใดนั้นเอง แสงสว่างจางๆ ก็สาดส่องเข้ามาจากช่องตะแกรงด้านหน้า เซบแอบมองผ่านช่องตะแกรงนั้น

ภาพที่เขาเห็นทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัว เขากำลังมองเห็น "ห้องควบคุมหลัก" ของ "กริด"

ห้องนั้นกว้างขวาง เต็มไปด้วยหน้าจอแสดงผลนับร้อยจอที่แสดงข้อมูลต่างๆ มากมาย และที่ใจกลางห้องนั้น...

เขาเห็น "ลิลลี่" เธอกำลังนั่งอยู่หน้าจอควบคุมขนาดใหญ่ ร่างกายของเธอดูอ่อนแรง ใบหน้าซีดเซียว แต่เธอก็ยังคงพยายามทำอะไรบางอย่างอยู่

แต่สิ่งที่ทำให้เซบต้องตกใจยิ่งกว่านั้น คือ "เงา" ที่ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังลิลลี่

มันไม่ใช่เงาของคน หรือของสิ่งของ แต่มันเป็นเหมือนกลุ่มหมอกสีดำที่กำลังเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ รูปร่างของมันเปลี่ยนไปมาได้เรื่อยๆ บางครั้งก็ดูเหมือนมนุษย์ บางครั้งก็เหมือนสัตว์ประหลาด

"ลิลลี่!" เซบเกือบจะตะโกนออกมา แต่ก็รีบห้ามตัวเองไว้

เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้าย เขาต้องช่วยเหลือลิลลี่ และเปิดโปงความลับของ "กริด" ให้ได้

แต่เขาจะทำอย่างไร? จะเข้าถึงตัวลิลลี่ได้อย่างไร? และ "เงา" ที่อยู่ข้างหลังเธอนั่นคืออะไรกันแน่?

คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเซบขณะที่เขากำลังจ้องมองภาพตรงหน้า ความหวัง ความกลัว และความเด็ดเดี่ยว ปะปนกันไปหมด

เขาจะทลายกริดมรณะนี้ได้หรือไม่? ชะตากรรมของลิลลี่และมนุษยชาติจะฝากไว้กับเขาเพียงคนเดียว...