หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย เสียงน้ำฝนที่กระทบกับพื้นผิวโลหะของอาคารสูงเสียดฟ้าสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาคอนกรีตที่ถูกกริดครอบงำ มันเป็นภาพที่คุ้นเคยจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเซบาสเตียน แต่ในค่ำคืนนี้ ความคุ้นเคยนั้นกลับถูกเจือจางด้วยกระแสความเร่งรีบและความกดดันที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย
เซบาสเตียน สวมเสื้อคลุมสีดำสนิทที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน ใบหน้าคมเข้มฉายแววเคร่งเครียด ดวงตาสีเข้มทอประกายด้วยความมุ่งมั่น เขากำลังยืนอยู่บนยอดตึกระฟ้าแห่งหนึ่งในโซนที่ 4 ซึ่งเป็นเขตอุตสาหกรรมที่ถูกกริดควบคุมอย่างเข้มงวด แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงจากป้ายโฆษณาดิจิทัลขนาดมหึมาสาดส่องลงมา ทำให้เกิดเงาที่บิดเบี้ยวไปตามสายฝนที่ตกลงมาไม่หยุด
"พร้อมแล้วใช่ไหม เซบ" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กที่ติดอยู่ที่ข้างหูของเขา เสียงนั้นเป็นของ "ไอร่า" อดีตแฮกเกอร์อัจฉริยะผู้กลายเป็นเงาของกริด เธอคือผู้ที่คอยชี้ทางและให้การสนับสนุนเซบาสเตียนจากเบื้องหลัง
"พร้อมเสมอ ไอร่า" เซบาสเตียนตอบเสียงหนักแน่น "เป้าหมายอยู่ที่ไหน"
"มันอยู่ในชั้นใต้ดินของอาคาร 'เน็กซัส' ศูนย์บัญชาการหลักของกริด ที่นี่เป็นเหมือนสมองของมัน" ไอร่าอธิบาย "ข้อมูลสำคัญที่พวกมันซ่อนไว้ทั้งหมด อยู่ที่นั่น"
เซบาสเตียนกวาดสายตามองไปยังอาคารเน็กซัสที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกลจากเขา มันเป็นโครงสร้างที่แปลกตา ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมยุคเก่าที่ถูกดัดแปลง และเทคโนโลยีล้ำสมัยของกริด ตัวอาคารมีลักษณะคล้ายกับผลึกขนาดใหญ่ที่ส่องประกายสีขาวสว่างตัดกับความมืดมิดของท้องฟ้า
"มีทางเข้าที่ปลอดภัยไหม" เซบาสเตียนถาม
"ไม่มีทางที่ 'ปลอดภัย' หรอกเซบ" ไอร่าหัวเราะเบาๆ "แต่ฉันหาช่องโหว่ให้ได้ มันเป็นท่อระบายอากาศเก่าที่เชื่อมต่อไปยังชั้นใต้ดินของเน็กซัส แต่คาดว่าคงจะมีระบบรักษาความปลอดภัยขั้นต้นอยู่"
"พอรับมือได้" เซบาสเตียนกัดฟัน "แล้วกำลังเสริมล่ะ"
"อย่างที่รู้กัน เซบ ในเมืองนี้ เรามีแค่สองมือกับสมองของเราเท่านั้น" ไอร่าตอบเสียงจริงจัง "ทุกย่างก้าว ทุกการเคลื่อนไหวของนาย จะถูกจับตามอง ถ้ามีคนรู้ว่านายกำลังจะทำอะไร กริดจะส่งหน่วยลาดตระเวนหรือหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยมาทันที"
เซบาสเตียนสูดหายใจลึก รับรู้ถึงความเสี่ยงมหาศาลที่กำลังจะเผชิญ เขาเป็นเพียงคนเดียวที่กล้าหาญพอที่จะบุกเข้าไปในใจกลางของกริด เพื่อค้นหาความจริงเบื้องหลังการครอบงำของมัน และหาทางปลดปล่อยมนุษยชาติให้เป็นอิสระ
"ฉันจะเริ่มเลย" เซบาสเตียนกล่าว เขาหยิบอุปกรณ์ชิ้นเล็กๆ ที่มีรูปร่างคล้ายนาฬิกาออกมาจากกระเป๋า มันคือ "คลื่นซิงค์" อุปกรณ์ที่ไอร่าสร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการซิงค์คลื่นสมองกับระบบของกริด ทำให้เขาสามารถเข้าถึงข้อมูลบางส่วนและหลีกเลี่ยงการตรวจจับได้ชั่วคราว
เขาเดินไปตามขอบตึกอย่างเงียบเชียบ ราวกับเงาของตัวเอง ท่ามกลางเสียงน้ำฝนที่กระหน่ำ เขาค่อยๆ ไต่ลงมาตามผนังอาคารที่เปียกชื้น ใช้มือและเท้าเป็นจุดยึดเกาะอย่างคล่องแคล่ว เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง แต่ก็ยังคงความนุ่มนวลราวกับแมวป่า
เมื่อมาถึงระดับที่ไอร่าระบุ เซบาสเตียนก็พบกับท่อระบายอากาศขนาดใหญ่ที่ถูกซ่อนไว้หลังแผงวงจรที่ชำรุด มันมีขนาดพอที่มนุษย์จะลอดผ่านเข้าไปได้ แต่ก็ต้องใช้ความพยายามพอสมควร
"เริ่มทำงานแล้วนะ" เซบาสเตียนพูดกับอุปกรณ์สื่อสาร "สัญญาณเริ่มอ่อนลงแล้ว"
"อดทนหน่อย เซบ" ไอร่าตอบ "อีกไม่นาน นายก็จะเข้าถึงระบบภายในได้"
เซบาสเตียนออกแรงดันแผงวงจรที่ชำรุดออก เสียงโลหะเสียดสีกันดังขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ถูกเสียงฝนกลบไป เขาค่อยๆ สอดตัวเข้าไปในท่อระบายอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นและความอับชื้น กลิ่นอับชื้นลอยคลุ้งเข้ามาแตะจมูก
ภายในท่อระบายอากาศมืดสนิท มีเพียงแสงสลัวที่ลอดผ่านรอยแยกเล็กๆ ของแผงวงจรเท่านั้น เซบาสเตียนเปิดไฟฉายขนาดเล็กที่ติดอยู่บนหมวกนิรภัยของเขา ลำแสงสีขาวสาดส่องไปตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยใยแมงมุมและหยากไย่
"ทางเดินมันแคบกว่าที่คิดไว้เยอะเลย" เซบาสเตียนบ่น
"นั่นคือเหตุผลที่กริดไม่ค่อยสนใจมัน" ไอร่าตอบ "มันคิดว่าไม่มีใครจะโง่พอที่จะใช้ช่องทางนี้"
เซบาสเตียนคลานไปตามทางเดินอย่างทุลักทุเล เขาต้องใช้แขนทั้งสองข้างยันพื้นและค่อยๆ ดึงร่างกายไปข้างหน้า บางช่วงของทางเดินก็ต่ำมากจนเขาต้องหมอบคลานไปตลอดทาง
"อุณหภูมิเริ่มลดลงแล้ว" เซบาสเตียนรายงาน "กำลังเข้าสู่พื้นที่ที่กริดควบคุม"
"เตรียมพร้อมให้ดี เซบ" ไอร่าเตือน "ระบบรักษาความปลอดภัยจะเริ่มทำงานเมื่อนายเข้าสู่เขตของมัน"
ขณะที่เขาเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ เซบาสเตียนก็รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของอากาศ มันเริ่มเย็นลงอย่างรวดเร็ว และเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังแว่วมาแต่ไกล เป็นเสียงเครื่องจักรที่กำลังทำงานอยู่
"เจอแล้ว" เซบาสเตียนกล่าว เมื่อเขาเห็นแสงไฟสีฟ้ากระพริบที่ปลายทางเดิน
เขากระชับปืนพกที่ติดอยู่ข้างลำตัว ก่อนจะค่อยๆ โผล่หน้าออกไปมอง
เบื้องหน้าเขาคือโถงขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ล้ำสมัย สายเคเบิลจำนวนมหาศาลพันเกี่ยวกันไปมา ราวกับเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ แสงไฟสีฟ้าสว่างไสวไปทั่วโถง เกิดเป็นเงาที่เต้นระบำไปตามอุปกรณ์ต่างๆ
"นี่คือส่วนหนึ่งของระบบระบายความร้อนของเน็กซัส" ไอร่าอธิบาย "น่าจะมีกล้องวงจรปิดและเซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวอยู่รอบๆ"
"ฉันเห็นแล้ว" เซบาสเตียนตอบ "มีหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยสองตัวกำลังลาดตระเวนอยู่"
หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยสองตัวมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีแขนขาที่ยาวเก้งก้าง และมีปืนเลเซอร์ติดตั้งอยู่ที่แขนข้างหนึ่ง พวกมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและแม่นยำ พร้อมที่จะยิงทุกสิ่งที่มีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ
"ฉันจะลองปิดระบบเซ็นเซอร์ชั่วคราว" ไอร่ากล่าว "แต่จะได้ผลแค่ไม่กี่วินาที นายต้องรีบเคลื่อนที่"
"เข้าใจแล้ว" เซบาสเตียนเตรียมพร้อม เมื่อสัญญาณจากไอร่ามาถึง เขาก็พุ่งตัวออกจากท่อระบายอากาศทันที
เขาใช้ความคล่องแคล่วของร่างกายหลบหลีกสายตาของหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัย เขาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ซิกแซกไปมาระหว่างแท่นเครื่องจักรและสายเคเบิล เสียงฝีเท้าของเขาเงียบเชียบราวกับลม
"มีอะไรผิดปกติ!" เสียงเตือนภัยดังขึ้น
หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยทั้งสองตัวหันมาทางเขาในทันที ลำแสงเลเซอร์สีแดงพุ่งออกจากปืนของพวกมัน สาดกระจายไปทั่วโถง
"แย่แล้ว! ระบบถูกตรวจจับ!" ไอร่าตะโกน
เซบาสเตียนกระโดดหลบหลีกอย่างฉิวเฉียด ลำแสงเลเซอร์เฉียดผ่านเสื้อคลุมของเขาไปอย่างหวุดหวิด เขาไม่รอช้า รีบยิงสวนกลับไปที่ข้อต่อของหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง
ปืนพกของเขาปล่อยกระสุนพลังงานสีเข้ม พุ่งเข้าใส่ข้อต่อของหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง ทำให้เกิดประกายไฟและควันดำพวยพุ่งออกมา หุ่นยนต์ตัวนั้นเสียหลักและล้มลงไปกองกับพื้น
แต่หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งยังคงตั้งมั่น มันเล็งปืนเลเซอร์มาที่เขาอย่างแม่นยำ
"เซบ! ทางซ้าย!" ไอร่าเตือน
เซบาสเตียนหันไปมอง เห็นแผงควบคุมขนาดใหญ่อยู่ทางซ้ายมือ เขาพุ่งตัวไปทางนั้นอย่างไม่ลังเล
"ฉันต้องทำให้มันเสียการควบคุม" เขาคิด
เมื่อไปถึงแผงควบคุม เซบาสเตียนก็ลงมือทำงานอย่างรวดเร็ว เขาปลดอุปกรณ์ที่ติดอยู่กับข้อมือออกมา มันคือ "เครื่องสแกนคลื่นสมอง" ที่ไอร่าดัดแปลงให้สามารถสร้างคลื่นสมองที่ซับซ้อนเพื่อหลอกล่อระบบของกริดได้
"ไอร่า! ช่วยฉันที!" เซบาสเตียนตะโกน
"กำลังพยายาม! สัญญาณของนายเริ่มหายไปแล้ว!" ไอร่าตอบเสียงติดขัด
เซบาสเตียนเชื่อมต่อเครื่องสแกนคลื่นสมองเข้ากับแผงควบคุม เขากดปุ่มต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง พยายามสร้างสัญญาณรบกวนที่มากพอที่จะทำให้ระบบของกริดสับสน
ลำแสงเลเซอร์จากหุ่นยนต์อีกตัวยังคงพุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เขาต้องคอยหลบหลีกไปมา ขณะที่นิ้วมือของเขาก็ยังคงทำงานอยู่บนแผงควบคุม
"เกือบแล้ว!" เซบาสเตียนกัดฟัน
ทันใดนั้นเอง หน้าจอแผงควบคุมก็สว่างวาบขึ้น ตัวอักษรและสัญลักษณ์ต่างๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
"สำเร็จ!" ไอร่าร้องด้วยความดีใจ "ระบบการเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์ถูกปิดการทำงานชั่วคราว!"
หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยตัวที่สองหยุดชะงักกลางอากาศ ก่อนจะค่อยๆ ตกลงสู่พื้นอย่างหมดสภาพ
เซบาสเตียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหันกลับไปมองยังเส้นทางที่เขาเข้ามา
"ตอนนี้ฉันมีเวลาไม่มาก" เขาพูดกับตัวเอง "ต้องรีบไปต่อ"
เขาเดินไปยังประตูเหล็กบานใหญ่อีกบานหนึ่ง ซึ่งเป็นทางเข้าสู่ส่วนลึกของอาคารเน็กซัส
"ไอร่า ข้อมูลสำคัญอยู่ชั้นไหน" เซบาสเตียนถาม
"ในห้องนิรภัยกลาง ที่ชั้นใต้ดินสุด" ไอร่าตอบ "แต่มันถูกป้องกันด้วยระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด"
"ฉันพร้อมแล้ว" เซบาสเตียนตอบ เขาสัมผัสกับพื้นผิวเย็นเฉียบของประตูเหล็ก
นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่อันตรายยิ่งกว่า เขาจะต้องฝ่าฟันอุปสรรคอีกมากมายที่กริดวางไว้ เพื่อไขความลับที่ซ่อนอยู่ และนำความหวังกลับคืนมาสู่โลกที่มืดมิดแห่งนี้
ทลายกริดมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก