ตอนที่ 24 — เสียงกระซิบในสายฝน

หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย เสียงน้ำฝนที่กระทบกับพื้นผิวโลหะของอาคารสูงเสียดฟ้าสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาคอนกรีตที่ถูกกริดครอบงำ มันเป็นภาพที่คุ้นเคยจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเซบาสเตียน เขากระชับเสื้อกันฝนสีดำสนิทที่เปียกชุ่มขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคมกวาดมองไปรอบๆ ผับใต้ดินที่ชื่อว่า "หลุมดำ" กลิ่นอายของความชื้น ‌ควันบุหรี่ และเครื่องดื่มราคาถูกอบอวลอยู่ในอากาศ เสียงหัวเราะและบทสนทนาอื้ออึงผสมปนเปกันจนยากจะแยกแยะ

"เห็นอะไรผิดปกติไหม เซบ?" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง

เซบาสเตียนหันไปเผชิญหน้ากับ "เงา" ชายร่างผอมสูง สวมเสื้อฮู้ดสีเข้มใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยเงาของหมวกฮู้ด ​ทว่าดวงตาที่ฉายแววเฉลียวฉลาดนั้นส่องประกายอยู่ตลอดเวลา

"ไม่มีอะไรที่นี่ผิดปกติไปกว่าสภาพของเมืองนี้อีกแล้ว" เซบาสเตียนตอบพลางยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นจิบ "พวกมันเข้ามาสอดแนมกันหมดแล้ว"

"นั่นแหละที่ฉันกังวล" เงาพยักหน้า "ระบบเฝ้าระวังของกริดฉลาดขึ้นทุกวัน การเคลื่อนไหวทุกย่างก้าวของเราอาจถูกจับตาอยู่ตลอดเวลา"

"แล้วเราจะทำอย่างไร?" เซบาสเตียนถาม สายตาของเขากวาดมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส ‍ท่ามกลางแสงไฟสลัวของผับแห่งนี้ "ยิ่งเราอยู่ในเมืองนี้ ยิ่งมีความเสี่ยง"

"เราไม่มีทางเลือก เซบ" เงากล่าวอย่างหนักแน่น "เราต้องเข้าไปให้ถึงใจกลางศูนย์บัญชาการของกริดก่อนที่พวกมันจะทำลายทุกสิ่งที่เราเหลืออยู่"

เซบาสเตียนพยักหน้า เขารู้ดีว่าสิ่งที่เงาพูดนั้นเป็นความจริง แต่การเข้าถึงศูนย์บัญชาการของกริดนั้นเปรียบเสมือนการเดินเข้าปากเสือ ‌กริดคือสมองของเครือข่ายทั้งหมด มันคือจุดศูนย์กลางที่ควบคุมทุกอย่าง ตั้งแต่ระบบสาธารณูปโภคไปจนถึงการสอดแนมประชาชน ชีวิตของทุกคนในเมืองนี้ตกอยู่ภายใต้อำนาจของมัน

"ข้อมูลล่าสุดที่เราได้มา" เงาเริ่มพูดต่อ "บ่งชี้ว่ามีจุดอ่อนเล็กๆ ที่เราสามารถใช้เป็นช่องทางในการเข้าถึงได้ มันไม่ใช่เส้นทางหลัก ‍แต่เป็นทางอ้อมที่กริดอาจจะมองข้ามไป"

"ทางอ้อม?" เซบาสเตียนเลิกคิ้ว "เส้นทางไหน?"

"ระบบระบายน้ำใต้ดิน" เงาตอบ "กริดควบคุมระบบระบายน้ำส่วนใหญ่ แต่มีบางส่วนที่ยังคงเป็นของเก่า เป็นโครงสร้างที่สร้างขึ้นก่อนที่กริดจะเข้ามามีอำนาจ มันไม่ได้เชื่อมต่อโดยตรงกับระบบหลักของกริดทั้งหมด ​ทำให้มีความเป็นไปได้ที่เราจะใช้มันเป็นทางลับ"

เซบาสเตียนครุ่นคิด เขารู้ดีว่าการเดินทางผ่านระบบระบายน้ำใต้ดินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย มันเต็มไปด้วยอันตรายจากสัตว์ร้ายที่หลบซ่อนตัวอยู่ในความมืด ความเสี่ยงจากแก๊สพิษ และที่สำคัญที่สุดคือการถูกตรวจจับได้โดยระบบเฝ้าระวังของกริดที่อาจจะแทรกซึมไปถึงที่นั่น

"ฟังดูอันตราย" เซบาสเตียนเอ่ย "แต่ก็เป็นโอกาสเดียวที่เรามี"

"ใช่" เงาเห็นด้วย ​"เราจะต้องออกเดินทางในคืนนี้ ก่อนที่ฝนจะหยุดตก เพราะความชื้นที่เพิ่มขึ้นจะช่วยกลบสัญญาณของเราได้บางส่วน"

"ใครจะไปกับเรา?" เซบาสเตียนถาม

"แกและฉัน" เงาตอบ "รวมถึง 'สายลม' กับ ​'เงียบ' พวกเขาจะคอยสนับสนุนเราจากภายนอก"

"สายลม" คือหญิงสาวผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารและข้อมูล เธอสามารถเจาะเข้าระบบเล็กๆ น้อยๆ ของกริดได้ในระยะเวลาสั้นๆ ส่วน "เงียบ" คือนักลอบสังหารที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้าค่าตาอย่างแท้จริง เขามักจะปรากฏตัวในยามที่ต้องการ และหายไปอย่างไร้ร่องรอย

"ดี" เซบาสเตียนพยักหน้า "ฉันพร้อมแล้ว"

เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่สวมใส่อยู่ มันคืออุปกรณ์ที่ดัดแปลงขึ้นมาเอง สามารถแสดงข้อมูลบางอย่างที่กริดไม่สามารถเข้าถึงได้ ระบุตำแหน่งของเงา และแสดงแผนที่คร่าวๆ ของเส้นทางใต้ดินที่เงาได้เตรียมไว้

"เราต้องระวังตัวให้มาก" เงากล่าว "กริดมันไม่ได้มีแค่กล้องวงจรปิดกับโดรนตรวจการณ์ แต่ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ถูกดัดแปลงด้วยเทคโนโลยีของมันอีกด้วย"

เซบาสเตียนขมวดคิ้ว "สิ่งมีชีวิตที่ถูกดัดแปลง?"

"ใช่" เงาตอบ น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงจัง "พวกมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อล่า และตามคำสั่งของกริด มันจะล่าทุกสิ่งที่ขวางหน้า"

คำพูดของเงาทำให้เซบาสเตียนรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงไขสันหลัง เขาเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตประหลาดที่กริดสร้างขึ้น แต่ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นจริง

"เราจะรับมือกับพวกมันได้อย่างไร?" เซบาสเตียนถาม

"เราจะหลีกเลี่ยงมันให้มากที่สุด" เงากล่าว "แต่ถ้าจำเป็น เราก็ต้องสู้"

เซบาสเตียนพยักหน้า เขาหยิบมีดพกคู่ใจที่ซ่อนไว้ในรองเท้าบูทขึ้นมาตรวจดู มันเป็นอาวุธที่เรียบง่าย แต่คมกริบและไว้ใจได้เสมอ

"ได้เวลาแล้ว" เงาบอกพลางลุกขึ้นยืน "ไปกันเถอะ"

ทั้งสองเดินออกจากผับใต้ดิน สู่ท้องถนนที่เปียกชุ่มด้วยสายฝนอันเป็นนิรันดร์ของเมืองแห่งนี้ แสงไฟนีออนสีฟ้าจากป้ายโฆษณาของกริดสะท้อนกับผิวน้ำบนพื้น สร้างภาพลวงตาที่สวยงามแต่ก็เยือกเย็น

พวกเขาเดินเลียบกำแพงอาคารสูงที่ถูกปกคลุมด้วยเครือข่ายสายเคเบิลและแผงวงจรขนาดใหญ่ของกริด เสียงฝนที่ตกกระทบกับโลหะดังสะท้อนเป็นจังหวะที่ชวนหดหู่

"การเดินทางครั้งนี้ เราต้องไม่พลาดแม้แต่วินาทีเดียว" เซบาสเตียนกล่าว

"ฉันรู้" เงาตอบ "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับภารกิจนี้"

พวกเขามาถึงซอยแคบๆ ที่มืดมิด ไร้ซึ่งแสงไฟใดๆ มีเพียงเสียงน้ำฝนที่ดังซ่าๆ จากท่อระบายน้ำขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ริมกำแพง

"ตรงนี้" เงาชี้ไปที่ฝาท่อระบายน้ำที่ขึ้นสนิม "ทางเข้าของเรา"

เซบาสเตียนมองไปยังฝาท่อที่ดูเก่าแก่และทรุดโทรม เขาจำได้ว่าเคยเห็นมันมาก่อน แต่นั่นก็เป็นเวลานานแล้ว ก่อนที่กริดจะเข้ามาควบคุมทุกอย่างอย่างเบ็ดเสร็จ

เงาค่อยๆ ใช้เครื่องมือพิเศษที่เขาเตรียมมางัดฝาท่อขึ้นอย่างช้าๆ เสียงเหล็กเสียดสีกันดังน่าขนลุกไปตามแรงลม

เมื่อฝาท่อเปิดออก เผยให้เห็นความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง กลิ่นอายของความชื้นและสิ่งปฏิกูลลอยขึ้นมาปะทะใบหน้าของเซบาสเตียน

"เตรียมตัวให้พร้อม" เงากล่าว "ข้างล่างนั้นอันตรายกว่าที่นายคิด"

เซบาสเตียนพยักหน้า เขาจุดไฟฉายขนาดเล็กที่ติดอยู่บนหมวกกันน็อค แสงไฟสีขาวสว่างวาบลงไปในความมืด เผยให้เห็นผนังคอนกรีตที่เปียกชื้นและทางเดินที่เต็มไปด้วยน้ำขัง

"เราต้องรีบ" เงากล่าว "ยิ่งเราอยู่ในที่โล่งนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งเสี่ยง"

ทั้งสองก้าวลงไปในความมืดของระบบระบายน้ำใต้ดิน ฝาท่อปิดลงด้านบน ปล่อยให้เซบาสเตียนและเงาจมดิ่งสู่โลกใต้ดินที่ไร้แสงตะวัน

เสียงฝนที่เคยได้ยินชัดเจนก่อนหน้านี้ กลับถูกกลืนหายไป แทนที่ด้วยเสียงน้ำหยด เสียงลมที่พัดผ่านท่อ และเสียงฝีเท้าของพวกเขาที่ย่ำไปบนพื้นน้ำขัง

"ระวัง" เงากระซิบ "มีร่องรอยของอะไรบางอย่างอยู่ข้างหน้า"

เซบาสเตียนหยุดชะงัก เขาหรี่ตาลงมองตามทิศทางที่เงาชี้ แสงไฟฉายส่องไปบนพื้นผิวที่เปียกแฉะ เผยให้เห็นรอยเท้าขนาดใหญ่ที่ดูแปลกประหลาด

"นั่นมัน..." เซบาสเตียนอุทาน

"รอยเท้าของพวกมัน" เงาตอบ น้ำเสียงของเขาเคร่งเครียดขึ้น "เราต้องระวังให้มากขึ้น"

ทันใดนั้นเอง เสียงข่วนดังมาจากที่ใดที่หนึ่งในความมืด ตามมาด้วยเสียงคำรามที่ฟังดูเหมือนสัตว์ร้ายกำลังหิวโหย

เซบาสเตียนและเงาหันไปมองทิศทางของเสียงทันที แสงไฟฉายสั่นไหวไปตามแรงที่พวกเขาตั้งการ์ด

"มันตามเรามาแล้ว" เซบาสเตียนกล่าว

"ไม่... มันอยู่ที่นี่อยู่แล้ว" เงาแก้ไข "และมันหิว"

เงาชักปืนพกคู่ใจออกมา เซบาสเตียนเตรียมมีดในมือแน่น ดวงตาของทั้งคู่จับจ้องไปยังความมืดมิด รอคอยการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตที่กริดสร้างขึ้นมา

ความเงียบเข้ามาปกคลุม แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด ราวกับพายุที่กำลังจะก่อตัวขึ้น

แล้วในที่สุด เงาก็ปรากฏตัวออกมา...