หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย เสียงน้ำฝนที่กระทบกับพื้นผิวโลหะของอาคารสูงเสียดฟ้าสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาคอนกรีตที่ถูกกริดครอบงำ มันเป็นภาพที่คุ้นเคยจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเซบาสเตียน ร่างสูงผอมเก้งก้างของเขาขยับเข้ามาใกล้หน้าต่างบานใหญ่ที่เต็มไปด้วยละอองฝน เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ศูนย์บัญชาการหลักของกริด เมืองทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยใยแมงมุมแห่งเทคโนโลยีที่กริดถักทอขึ้น แสงสีฟ้าซีดสาดส่องจากจอภาพนับพันที่สะท้อนเงาของเขาให้ดูพร่าเลือน
“ยังคิดถึงบ้านอยู่หรือไง เซบ?” เสียงทุ้มต่ำดังมาจากด้านหลัง เขาหันไปมอง โซเฟีย ใบหน้าคมคายของเธอยังคงเปื้อนคราบเหงื่อและความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ แต่แววตาของเธอยังคงฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น
“แค่มองดูว่าเรากำลังจะทำลายอะไร ทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง” เซบตอบ เสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นลูบกระจกเย็นเฉียบ
“เรากำลังจะปลดปล่อย” โซเฟียเดินเข้ามาประชิด ยื่นมือมาวางบนไหล่ของเขา “ปลดปล่อยทุกคนจากกรงขังที่พวกกริดสร้างขึ้น”
“กรงขังที่พวกเราเองก็เคยเป็นส่วนหนึ่งของมัน” เซบพึมพำ เขาจำได้ดีถึงวันที่เขาเคยยืนอยู่ตรงนี้ ในฐานะผู้สร้าง ผู้ควบคุม เขาเคยเชื่อมั่นในระบบ เชื่อมั่นในความสมบูรณ์แบบของกริด จนกระทั่งความจริงอันน่ากลัวเปิดเผยออกมา
“อดีตมันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว สิ่งที่สำคัญคือตอนนี้” โซเฟียบีบไหล่เขาเบาๆ “พร้อมหรือยัง?”
เซบหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาสีเข้มของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว “พร้อมเสมอ”
พวกเขาเดินออกจากห้องบัญชาการเล็กๆ นั้นไปยังโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออนสีฟ้าอ่อน พลบค่ำวันนี้คือวันแห่งการตัดสิน พวกเขาต้องทำลายแกนหลักของกริด ก่อนที่มันจะสมบูรณ์แบบเกินกว่าจะต่อกรได้
“อเล็กซ์ รายงานสถานการณ์” เซบเอ่ยผ่านอุปกรณ์สื่อสารในหู
“ทุกอย่างยังคงเป็นไปตามแผน เซบ” เสียงของอเล็กซ์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “หน่วยสนับสนุนของเรากำลังสร้างความปั่นป่วนในโซน 3 และ 4 พวกรักษาความปลอดภัยของกริดกำลังกระจายกำลังไปที่นั่น แต่เรายังเหลือเวลาไม่มาก”
“เข้าใจแล้ว” เซบกดปิดการสื่อสาร เขาและโซเฟียเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นหัวใจของศูนย์บัญชาการ แต่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยแผงควบคุมที่กระพริบระยิบระยับ และแท่นพลังงานขนาดมหึมาที่เปล่งแสงสีฟ้าอมม่วง
“นี่คือจุดที่เราต้องทำลาย” โซเฟียชี้นิ้วไปยังแท่นพลังงานตรงกลางห้อง มันมีลักษณะเป็นทรงกลมขนาดใหญ่ ห่อหุ้มด้วยโครงสร้างโลหะซับซ้อนที่เชื่อมต่อกับสายพลังงานนับไม่ถ้วน
“มันแข็งแกร่งมาก” เซบสังเกตเห็นแผงป้องกันพลังงานที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าสะท้อนแสงสีฟ้าอ่อน
“ไม่ใช่สำหรับเรา” โซเฟียยิ้มมุมปาก “เรารู้วิธีที่จะเจาะมัน”
ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น เสียงไซเรนสีแดงสลับกับสีน้ำเงินดังโหยหวนไปทั่วศูนย์บัญชาการ
“แย่แล้ว!” อเล็กซ์ตะโกนผ่านอุปกรณ์สื่อสาร “พวกกริดรู้ตัวแล้ว! พวกมันกำลังส่งหน่วยรักษาความปลอดภัยระดับสูงมาที่นี่!”
“เท่าไหร่?” เซบถาม
“ไม่ทราบแน่ชัด แต่…มันเยอะมาก!”
“เราไม่มีเวลาแล้ว” โซเฟียหันมามองเซบ “นายจัดการเรื่องการเจาะระบบ ส่วนฉันจะเคลียร์ทางให้”
ก่อนที่เซบจะทันได้ตอบ โซเฟียก็พุ่งตัวออกไป เธอปลดอาวุธคู่ใจออกมา ปืนพลังงานที่ถูกดัดแปลงมาเป็นพิเศษ เธอกระโดดขึ้นไปบนแท่นควบคุมที่อยู่ใกล้เคียง และเริ่มยิงสกัดกั้นประตูทางเข้า
เสียงปืนพลังงานดังสนั่นหวั่นไหว แสงสีเขียวสว่างวาบตัดกับความมืดมิดของห้องโถง ประตูเหล็กหนาถูกฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ ร่างของทหารรักษาความปลอดภัยสวมชุดเกราะสีดำสนิทพร้อมอาวุธครบมือกรูกันเข้ามา
เซบไม่รอช้า เขารีบไปยังแท่นพลังงานหลัก เขาหยิบอุปกรณ์พิเศษที่เขาเตรียมมาออกมา มันเป็นแผงวงจรขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยสายไฟระยิบระยับ และชิปประมวลผลที่กะพริบเป็นจังหวะ
“โซเฟีย! คุ้มกันฉัน!” เซบตะโกน เขาเริ่มเชื่อมต่ออุปกรณ์เข้ากับแผงควบคุมหลักของแท่นพลังงาน
โซเฟียยิงปืนพลังงานอย่างไม่หยุดยั้ง เธอหลบหลีกการโจมตีอย่างชำนาญ ร่างกายของเธอดูเหมือนจะเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยิ่งกว่าปกติ เธอกระโดดข้ามสิ่งกีดขวาง ปัดป้องการโจมตี และยิงสวนกลับไปอย่างแม่นยำ
“เซบ! พยายามทำให้เร็วที่สุด!” เสียงของอเล็กซ์ดังขึ้น “เรากำลังเสียเปรียบ!”
เซบตั้งใจจดจ่ออยู่กับการทำงานของเขา เหงื่อไหลโทรมกาย เขากำลังพยายามเจาะระบบป้องกันที่ซับซ้อนที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา มันคือหัวใจของกริด ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต้านทานทุกการโจมตี
“เกือบแล้ว…” เซบพึมพำ เขากดปุ่มสุดท้ายบนแผงวงจร
ทันใดนั้น แผงป้องกันพลังงานก็เริ่มสั่นสะเทือน แสงสีฟ้าซีดอ่อนลง และเกิดรอยร้าวปรากฏขึ้น
“สำเร็จ!” เซบตะโกนด้วยความดีใจ
แต่ความสุขนั้นอยู่ได้ไม่นาน ทหารรักษาความปลอดภัยกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว
“เซบ!” โซเฟียเห็นเหตุการณ์ เธอกระโจนเข้าใส่กลุ่มทหารอย่างบ้าคลั่ง เธอใช้ปืนพลังงานเป็นกระบอง ฟาดฟันศัตรูอย่างไม่ยั้งมือ
“หนีไป เซบ! ฉันจะถ่วงเวลาให้!” โซเฟียตะโกน น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่ยังคงแข็งแกร่ง
เซบมองโซเฟียที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่รู้ดีว่าเขาต้องไปต่อ หากเขาพลาด โครงการทั้งหมดก็จะสูญเปล่า
“ขอบคุณ โซเฟีย! ฉันจะกลับมา!” เซบกล่าว เขากระโดดเข้าไปในช่องว่างที่เกิดจากการเจาะระบบ แสงสีฟ้าอ่อนสว่างวาบ และเขาก็หายเข้าไปในนั้น
ห้องโถงใหญ่กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงปืนพลังงานที่ดังเป็นระยะๆ และเสียงตะโกนของโซเฟียที่ยังคงต่อสู้กับกองทัพของกริด เธอรู้ดีว่าโอกาสรอดของเธอน้อยเต็มที แต่เธอก็ยังคงสู้ต่อไป เพื่ออนาคต เพื่ออิสรภาพ
เซบปรากฏตัวขึ้นในอุโมงค์พลังงานที่มืดมิด มีเพียงแสงสีฟ้าอ่อนจากสายพลังงานที่ส่องนำทาง เขาเดินไปตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยเสียงหึ่งๆ ของพลังงานที่ไหลเวียน
“โซเฟีย…” เขาพึมพำ เขาหวังว่าเธอจะปลอดภัย
ในที่สุด เขาก็มาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าเข้ม นี่คือแกนกลางของกริด เป็นที่ตั้งของ "หัวใจ" ของระบบทั้งหมด
มันคือสนามพลังงานขนาดใหญ่ที่หมุนวนอยู่ตรงกลางห้อง คล้ายกับพายุหมุนขนาดเล็กที่กำลังปล่อยพลังงานมหาศาลออกมา รอบๆ สนามพลังงานมีแผงควบคุมจำนวนมากที่แสดงข้อมูลที่ซับซ้อน
“ถึงแล้ว” เซบเอ่ยกับตัวเอง เขาหยิบอุปกรณ์ชิ้นสุดท้ายออกมา มันคือ “ตัวจุดชนวน” ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมา มันไม่ใช่ระเบิด แต่เป็นอุปกรณ์ที่จะทำให้แกนกลางของกริดเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ และทำลายตัวเอง
เขาเดินเข้าไปใกล้สนามพลังงานมากขึ้นเรื่อยๆ ความร้อนแผ่ซ่านออกมาจากมันอย่างรุนแรงจนเขารู้สึกได้ถึงผิวหนังที่ร้อนผ่าว
“ถึงเวลาจบสิ้นแล้ว กริด” เซบกล่าว เสียงของเขาหนักแน่น
เขากำลังจะติดตั้งตัวจุดชนวน แต่ทันใดนั้น!
“อย่าขยับ!” เสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นจากด้านหลัง
เซบหันขวับไปมอง เขาเห็นร่างของชายสูงวัยคนหนึ่ง สวมชุดสีดำสนิท ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น และในมือของเขามีอาวุธที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
“ท่านประธาน…ของกริด?” เซบถาม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
“ยินดีต้อนรับ เซบาสเตียน” ชายคนนั้นกล่าว “ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของพวกเจ้า”
เซบรู้ทันทีว่าสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาติดกับดัก! เขาจะต้องเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์นี้ และทำลายกริดให้สำเร็จก่อนที่จะสายเกินไป…
ทลายกริดมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก