ตอนที่ 29 — การเผชิญหน้ากับแก่นแท้

หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย เสียงน้ำฝนที่กระทบกับพื้นผิวโลหะของอาคารสูงเสียดฟ้าสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาคอนกรีตที่ถูกกริดครอบงำ มันเป็นภาพที่คุ้นเคยจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเซบาสเตียน แต่ในค่ำคืนนี้ เม็ดฝนที่เย็นเยียบกลับแทรกซึมเข้าไปในความรู้สึก สั่นคลอนความมุ่งมั่นที่เคยแข็งแกร่ง

เซบาสเตียนยืนอยู่เบื้องหน้าประตูเหล็กบานมหึมาที่ดูเหมือนจะไม่มีวันพังทลาย ประตูนี้คือทางเข้าสู่ใจกลางของ "กริด" ‌ศูนย์บัญชาการอันเป็นสมองของเครือข่ายเทคโนโลยีสุดอันตรายที่ครอบงำโลกใบนี้ เบื้องหลังประตูบานนี้คือความลับทั้งหมดคือคำตอบที่เขากำลังตามหา และอาจเป็นกุญแจสำคัญในการปลดปล่อยมนุษยชาติจากเงื้อมมือของมัน

"พร้อมแล้วใช่ไหม เซบ?" เสียงแหบพร่าของมาร์ลีดังขึ้นจากหูฟังที่แนบสนิทกับใบหู เธออยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร คอยเฝ้าดูความเคลื่อนไหวและคอยให้การสนับสนุน แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ​ความช่วยเหลือจากภายนอกดูเหมือนจะห่างไกลจนแทบไร้ความหมาย

"พร้อมเสมอ" เซบาสเตียนตอบกลับ เสียงของเขาหนักแน่นกว่าที่เขาคาดไว้เล็กน้อย แม้ในใจจะมีความกังวลฉายชัด เขารู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับ "กริด" ในครั้งนี้ไม่ใช่แค่การต่อสู้กับเครื่องจักร แต่เป็นการเผชิญหน้ากับอุดมการณ์ ‍การยึดมั่นในอำนาจ และความเชื่ออันบิดเบี้ยวที่ว่า "ระเบียบ" คือสิ่งสำคัญที่สุด

เขายกมือขึ้นสัมผัสกับผิวโลหะเย็นเฉียบของประตู ลายเส้นสีฟ้าอ่อนเรืองรองเป็นประกายสะท้อนเงาใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น มือข้างหนึ่งกำแน่นที่ด้ามปืนพลังงานที่ประดิษฐ์ขึ้นมาเป็นพิเศษ อีกข้างหนึ่งถืออุปกรณ์แฮ็คขนาดเล็กที่ออกแบบมาเพื่อเจาะเข้าสู่ระบบของกริดโดยเฉพาะ

"เซบ ‌ฉันตรวจพบการเคลื่อนไหวผิดปกติในระยะ 500 เมตรรอบๆ ตำแหน่งของคุณ" มาร์ลีแจ้งด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้ตัวแล้ว"

"ฉันก็เดาไว้แล้ว" เซบาสเตียนพึมพำ เขาถอนหายใจยาว ‍ลมหายใจอุ่นปะทะกับอากาศเย็นยะเยือก "เตรียมตัวให้พร้อม"

เสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้องจากทิศทางด้านหลังเขา แสงสีเขียวสดใสฉายวาบขึ้นมาจากความมืด เป็นกลุ่มของหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยที่ถูกส่งมาเพื่อสกัดกั้น เขาไม่รอช้า หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับภัยคุกคาม

"ไปกันเลย!" เขาตะโกน คว้าปืนพลังงานขึ้นมา ​ทันทีที่ลำแสงสีฟ้าสว่างวาบออกจากปากกระบอกปืน หุ่นยนต์ตัวแรกก็ระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เซบาสเตียนเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เขาใช้ทุกซอกทุกมุมของโครงสร้างอาคารให้เป็นประโยชน์ หลบหลีกการยิงของหุ่นยนต์ และตอบโต้กลับด้วยความแม่นยำที่เกิดจากการฝึกฝนอย่างหนัก เสียงปืนพลังงานดังสนั่นหวั่นไหว ผสมผสานกับเสียงโลหะที่ถูกกระแทกและฉีกขาด

"เซบ! ทางซ้าย! ​สองตัว!" มาร์ลีตะโกนเตือน

เซบาสเตียนหันไปตามทิศทางที่มาร์ลีบอก เขาเห็นหุ่นยนต์สองตัวกำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ปืนเลเซอร์ของพวกมันกำลังจะยิง เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว กระโดดหลบไปด้านหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่ และยิงสวนกลับไปอย่างแม่นยำ ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้าชนเป้าหมายอย่างจัง ​หุ่นยนต์ทั้งสองตัวหยุดชะงัก ก่อนที่จะระเบิดออก

"เยี่ยมมาก!" มาร์ลีชมเชย "เหลืออีกสิบตัวที่กำลังมุ่งหน้ามาทางคุณ!"

เซบาสเตียนรู้ดีว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้น เขาไม่มีเวลามากพอที่จะต่อสู้กับพวกมันทั้งหมด เขาต้องรีบเข้าไปในศูนย์บัญชาการให้ได้

"มาร์ลี ฉันจะพยายามเปิดประตูไปพร้อมๆ กับที่สู้" เขากล่าว "ถ้าฉันไม่สำเร็จ... นายต้องหาวิธีอื่น"

"ไม่! นายต้องทำได้!" มาร์ลีตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย "ฉันจะไม่ยอมให้นายล้มเหลว!"

เซบาสเตียนยิ้มมุมปากให้กับคำพูดของมาร์ลี เขารู้ว่าเขาไม่ได้สู้เพียงลำพัง มีคนอีกมากมายที่กำลังรอคอยเขาอยู่

เขาใช้จังหวะที่หุ่นยนต์กำลังชุลมุน ยิงปืนพลังงานใส่พวกมันอย่างไม่ยั้ง เขาเคลื่อนที่ไปทางประตูเหล็กอีกครั้ง มือข้างหนึ่งยังคงถือปืน ส่วนอีกข้างหนึ่งเชื่อมต่ออุปกรณ์แฮ็คเข้ากับแผงควบคุมเล็กๆ ที่อยู่ข้างประตู

"กำลังพยายามแฮ็คอยู่" เขากล่าว "รหัสผ่านซับซ้อนมาก"

"ฉันกำลังวิเคราะห์โครงสร้างระบบรักษาความปลอดภัยของคุณ" มาร์ลีตอบ "อาจจะช่วยได้"

"ขอบใจ" เซบาสเตียนตอบขณะที่นิ้วของเขากำลังรัวบนหน้าจอสัมผัสของอุปกรณ์แฮ็ค แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนบนใบหน้าของเขา รอยยิ้มแห่งความมุ่งมั่นค่อยๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความเคร่งเครียด

หุ่นยนต์ที่เหลือเริ่มเข้ามาใกล้ขึ้น การยิงของพวกมันรุนแรงและแม่นยำขึ้นกว่าเดิม เซบาสเตียนต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มีเพื่อเอาชีวิตรอด เขาหลบเลี่ยงการโจมตี กระโดดข้ามสิ่งกีดขวาง และยิงตอบโต้กลับไปอย่างต่อเนื่อง

"เกือบแล้ว!" เขาตะโกน "อีกนิดเดียว!"

ลำแสงเลเซอร์สีแดงพุ่งเข้าเฉียดศีรษะของเขา เขาเอี้ยวตัวหลบอย่างหวุดหวิด ปืนพลังงานในมือสั่นสะเทือนจากแรงกระแทก

"ระวัง!" มาร์ลีร้องเสียงหลง

ทันใดนั้น ประตูเหล็กบานมหึมาก็เริ่มเปิดออกอย่างช้าๆ เสียงมอเตอร์ดังเอี๊ยดอ๊าดเหมือนเสียงร้องโหยหวนของสัตว์ร้าย

"ได้แล้ว!" เซบาสเตียนตะโกน เขาไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าไปในช่องประตูที่เปิดออก ทิ้งหุ่นยนต์ที่กำลังจะเข้ามาด้านหลัง

ภายในศูนย์บัญชาการเป็นอีกโลกหนึ่งที่แตกต่างจากภายนอกโดยสิ้นเชิง ผนังทุกด้านเป็นจอภาพขนาดใหญ่ที่แสดงข้อมูลตัวเลขและกราฟที่ซับซ้อน แสงไฟสีฟ้าอ่อนส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ทำให้บรรยากาศดูเย็นชาและไร้ชีวิตชีวา

"ที่นี่คือใจกลางของกริด" มาร์ลีกล่าว เสียงของเธอฟังดูเคร่งขรึม "นายมาถูกที่แล้ว"

เซบาสเตียนก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง พื้นที่นี้ดูเหมือนจะเป็นโถงขนาดใหญ่ มีแท่นควบคุมและจอแสดงผลกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ ปรากฏให้เห็น มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องจักรที่ทำงานอยู่ตลอดเวลา

"ฉันกำลังตรวจจับสัญญาณพลังงานบางอย่าง" มาร์ลีแจ้ง "ดูเหมือนจะเป็นแหล่งพลังงานหลักของกริด"

เซบาสเตียนมองไปรอบๆ เขาเห็นแท่นควบคุมขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางโถง ที่นั่นมีแสงสีฟ้าสว่างวาบออกมาอย่างต่อเนื่อง เป็นจุดศูนย์กลางของทุกสิ่ง

"ฉันจะตรงไปที่นั่น" เขากล่าว

ขณะที่เขากำลังจะก้าวเดินไป เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง เขารีบหันกลับไป และสิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง

เบื้องหน้าเขา คือบุรุษผู้หนึ่ง สวมชุดสีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากที่ทำจากโลหะขัดเงา ดวงตาที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าจากแผงควบคุม สะท้อนความเย็นชาและอำนาจ

"เซบาสเตียน" เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากหน้ากาก "ในที่สุดเราก็ได้พบกัน"

"นายคือใคร?" เซบาสเตียนถาม พลางชักปืนพลังงานออกมา

"ฉันคือผู้ดูแล" บุรุษลึกลับตอบ "ฉันคือสมองที่อยู่เบื้องหลังกริด"

เซบาสเตียนรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง เขาไม่เคยคิดว่าจะมีผู้ดูแล "กริด" ที่เป็นมนุษย์ เขาเคยคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ระบบปัญญาประดิษฐ์ที่ซับซ้อน

"นาย... เป็นมนุษย์?" เขาถามด้วยความไม่เชื่อ

"ใช่" ผู้ดูแลตอบ "และฉันได้เห็นความวุ่นวาย ความไร้ระเบียบของมนุษย์มามากพอแล้ว ฉันจึงสร้างกริดขึ้นมาเพื่อมอบระเบียบที่แท้จริงให้กับโลกใบนี้"

"ระเบียบที่นายมอบให้ คือการควบคุมและการกดขี่!" เซบาสเตียนตะโกน "มนุษย์ไม่ต้องการระเบียบแบบนั้น!"

"มนุษย์ต้องการการนำทาง" ผู้ดูแลกล่าว "พวกเขาอ่อนแอเกินกว่าจะตัดสินใจด้วยตนเอง กริดจะมอบสิ่งที่พวกเขาต้องการ: ความมั่นคง ความปลอดภัย และความสงบสุข"

"นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ต้องการ! มนุษย์ต้องการเสรีภาพ!" เซบาสเตียนแย้ง

"เสรีภาพนำมาซึ่งความขัดแย้ง" ผู้ดูแลกล่าว "ความขัดแย้งนำมาซึ่งความเจ็บปวด กริดจะกำจัดสิ่งเหล่านั้นออกไป"

เซบาสเตียนรู้สึกถึงความโกรธที่เดือดพล่านในอก เขาไม่สามารถยอมรับแนวคิดที่บิดเบี้ยวของผู้ดูแลได้

"ฉันจะหยุดนาย" เซบาสเตียนประกาศ "ฉันจะไม่ยอมให้นายทำลายเสรีภาพของมนุษย์!"

"น่าเสียดาย" ผู้ดูแลกล่าว "ฉันหวังว่านายจะเข้าใจ แต่ดูเหมือนว่านายจะถูกครอบงำด้วยอารมณ์ของมนุษย์มากเกินไป"

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าสว่างวาบจากแท่นควบคุมกลางโถง ดวงตาของผู้ดูแลเปล่งประกายเจิดจ้ากว่าเดิม

"ได้เวลาที่ฉันจะแสดงให้นายเห็นถึงพลังที่แท้จริงของกริดแล้ว" ผู้ดูแลกล่าว

เซบาสเตียนเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตี เขาไม่รู้ว่าผู้ดูแลจะทำอะไร แต่เขารู้ว่านี่คือการเผชิญหน้าที่ยากที่สุดที่เขาเคยเจอมา

หยาดฝนยังคงโปรยปรายอยู่ภายนอก แต่ภายในใจกลางของกริด การต่อสู้ที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น.