ลมเย็นยะเยือกกรีดผ่านผิวหนังของเหมันต์ราวกับคมมีดน้ำแข็ง ความหนาวเหน็บที่เคยเป็นเพียงสัมผัสภายนอก บัดนี้มันได้แทรกซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่กัดกินไปทั่วสรรพางค์กาย แต่สิ่งเหล่า... มันเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกที่กำลังถาโถมเข้าใส่จิตใจของเขา การเดินทางอันแสนยาวนานและยากลำบากเพื่อมาถึง "ปราสาทแห่งพญามาร" สิ้นสุดลงแล้วที่นี่ เบื้องหน้าของเหมันต์คืออาณาเขตที่ปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็งที่หนาทึบ จนแทบมองไม่เห็นความแตกต่างระหว่างพื้นดินและท้องฟ้า ปราสาทที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ไม่ใช่ปราสาทที่ทำจากหินหรืออิฐตามปกติ แต่มันคือโครงสร้างมหึมาที่สร้างจากก้อนน้ำแข็งบริสุทธิ์ สะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนจนส่องประกายราวกับอัญมณีสีขาวนับล้านเม็ด
"นี่มัน... ปราสาทน้ำแข็ง?" เหมันต์เอ่ยถามเสียงแผ่วเบา ดวงตาคมกริบสแกนทุกอณูของสถาปัตยกรรมอันน่าทึ่งเบื้องหน้า เขาเคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับดินแดนแห่งความหนาวเหน็บที่ปกครองโดยเหล่าปีศาจน้ำแข็ง แต่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้มาเผชิญหน้าด้วยตาตนเอง
"ใช่แล้ว สหาย" เสียงของ "มังกรเงา" ดังขึ้นข้างๆ เขา แม้จะอยู่ในร่างของเงาที่ไร้รูปร่าง แต่เหมันต์ก็สัมผัสได้ถึงออร่าแห่งความเก่าแก่และทรงพลังที่แผ่ออกมาจากมัน "นี่คือปราสาทแห่ง 'อาร์คทูส' พญามารแห่งเหมันต์ ผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้มานานนับพันปี"
เหมันต์พยักหน้ารับ เขารู้ดีว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้จะไม่ง่ายดาย อาร์คทูส คือหนึ่งในเหล่า "จอมมาร" ที่ทรงอำนาจที่สุดในยุคสมัยที่โลกยังเต็มไปด้วยความมืดมิด และการจะเอาชนะปีศาจตนนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถทำได้ด้วยพละกำลังเพียงอย่างเดียว
"เจ้าแน่ใจหรือว่าพร้อมแล้ว เหมันต์" มังกรเงาถาม สายตาที่มองไม่เห็นของมันเหมือนจะทะลุเข้าไปในจิตวิญญาณของเหมันต์ "ที่นี่ไม่ใช่แค่ดินแดนแห่งความหนาวเย็นภายนอก แต่เป็นความหนาวเย็นที่กัดกินจิตใจ หากความตั้งใจของเจ้าสั่นคลอนเพียงนิดเดียว เจ้าอาจจะกลายเป็นเพียงรูปปั้นน้ำแข็งที่ยืนแข็งทื่ออยู่หน้าปราสาทแห่งนี้ตลอดกาล"
เหมันต์สูดลมหายใจลึก พลางยกมือขึ้นสัมผัสกับเกราะ "แสงแห่งอรุณ" ที่สวมใส่อยู่ ความเย็นยะเยือกของน้ำแข็งที่เกาะอยู่บนเกราะนั้น แทบจะทำลายความอบอุ่นที่มันควรจะมอบให้ แต่สัญลักษณ์แห่งแสงที่สลักเสลาอยู่บนเกราะนั้น ยังคงเปล่งประกายเรืองรองอย่างไม่ย่อท้อ
"ข้าพร้อมแล้ว" เขาตอบอย่างหนักแน่น "ข้าได้เดินทางมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ ข้ามาเพื่อทลายความมืดมิด และถ้าอาร์คทูส คืออุปสรรคชิ้นสุดท้าย ข้าก็จะก้าวข้ามมันไปให้ได้"
เมื่อกล่าวจบ เหมันต์ก็ก้าวเท้าเดินตรงไปยังประตูใหญ่ของปราสาท ที่ทำจากแผ่นน้ำแข็งสีฟ้าใสราวกับคริสตัลขนาดมหึมา มันมีขนาดใหญ่มากจนทำให้เหมันต์ดูเล็กจิ๋วไปถนัดตา เมื่อเขาเข้าใกล้ มือของเขาก็สัมผัสเข้ากับพื้นผิวที่เย็นเฉียบราวกับสัมผัสกับความว่างเปล่า
"หยุด! ผู้ใดบังอาจล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตของพญามารอาร์คทูส!"
เสียงทุ้มต่ำแต่ก้องกังวานดังขึ้นจากภายในปราสาท พร้อมกับที่แผ่นน้ำแข็งทั้งสองบานค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นเบื้องหลังที่เป็นโถงทางเดินอันกว้างใหญ่ที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าเรืองรองจากผนังน้ำแข็ง แต่สิ่งที่ทำให้เหมันต์สะดุ้งคือ ร่างของ "ยาม" ที่ยืนตระหง่านอยู่ภายใน
พวกมันคือ "อสูรน้ำแข็ง" รูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีผิวหนังสีฟ้าอ่อนเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ดวงตาแดงก่ำไร้แวว และอาวุธที่อยู่ในมือก็คือ "หอกน้ำแข็ง" ที่มีปลายแหลมคม สามารถแช่แข็งทุกสิ่งที่สัมผัสได้
"ข้าชื่อ เหมันต์" เขาตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้ามาเพื่อทวงคืนความสมดุลให้กับโลกใบนี้"
"ความสมดุล?" อสูรน้ำแข็งตัวหนึ่งหัวเราะเยาะ เสียงของมันแหบแห้งราวกับเสียงเสียดสีของน้ำแข็ง "ความสมดุลที่แท้จริงคือความสงบภายใต้การปกครองของท่านอาร์คทูสต่างหาก! จงถอยกลับไปเสีย ก่อนที่เจ้าจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสุสานแห่งนี้!"
"ข้าจะไม่ถอย" เหมันต์กล่าว พลางชัก "ดาบแห่งแสง" ออกมา แสงสีทองอร่ามจากดาบสาดส่องไปทั่วโถง ทำให้เหล่าอสูรน้ำแข็งต้องหรี่ตาลง
"อย่าได้คิดต่อต้าน! เจ้าเพียงคนเดียวจะไม่มีวันเอาชนะพวกเราได้!"
อสูรน้ำแข็งทั้งสองตนพุ่งเข้าใส่เหมันต์พร้อมกัน หอกน้ำแข็งในมือของพวกมันแปรสภาพเป็นลำแสงสีฟ้าเย็นเยียบ พุ่งเข้าโจมตีเหมันต์อย่างรวดเร็ว
แต่เหมันต์ก็ไม่ธรรมดา เขากระโดดหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว ดาบแห่งแสงในมือฟาดฟันออกไปอย่างแม่นยำ พลังงานแห่งแสงสว่างปะทะเข้ากับความเย็นยะเยือกของหอกน้ำแข็ง เกิดเป็นประกายไฟสีขาวสว่างวาบขึ้น
"พลังแห่งแสงของเจ้า... ช่างน่ารำคาญ!" อสูรน้ำแข็งร้องอย่างไม่พอใจ
เหมันต์ไม่ตอบโต้ เขาโจมตีด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ การฟาดฟันแต่ละครั้งของเขาเต็มไปด้วยพลังแห่งแสงที่สามารถขับไล่ความมืดมิดได้ แม้จะเผชิญหน้ากับอสูรน้ำแข็งที่แข็งแกร่งถึงสองตน เขาก็ยังสามารถต่อสู้ได้อย่างสูสี
"พลังของเจ้า... เกินกว่าที่ข้าคาดไว้" อสูรน้ำแข็งตัวหนึ่งกล่าว ขณะที่มันกำลังถอยหลังเล็กน้อยจากการปะทะกับดาบแห่งแสงของเหมันต์
"อย่าได้เสียเวลาคุยกับมัน! จงสังหารมันเสีย!" อสูรน้ำแข็งอีกตนตะโกน
การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด เหมันต์ใช้ทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้นและความแข็งแกร่งที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี บวกกับพลังจากดาบแห่งแสงและความสามารถพิเศษของเขาที่ค่อยๆ ตื่นขึ้นจากการเดินทางครั้งนี้
"พลังแห่งแสง... จิตวิญญาณแห่งไฟ... รวมพลังกัน!" เหมันต์ตะโกน พลางรวบรวมพลังงานภายใน
ทันใดนั้น! แสงสีทองจากดาบแห่งแสงก็สว่างวาบขึ้นกว่าเดิมอย่างมหาศาล พร้อมกับเปลวเพลิงสีทองที่ลุกโชนขึ้นรอบตัวเหมันต์ เปลวเพลิงนี้ไม่ได้ให้ความร้อนเหมือนเปลวไฟทั่วไป แต่กลับแผ่รังสีแห่งพลังบริสุทธิ์ที่สามารถขับไล่ความหนาวเย็นและพลังงานด้านลบได้
"นี่มันอะไรกัน!" เหล่าอสูรน้ำแข็งอุทานด้วยความตกใจ
"พลังแห่งอรุณรุ่ง! จงสลายไปเสีย!" เหมันต์ตะโกน พลางฟาดฟันดาบแห่งแสงออกไป ลำแสงสีทองอร่ามที่เจือไปด้วยเปลวเพลิงแห่งแสงได้พุ่งเข้าปะทะกับเหล่าอสูรน้ำแข็ง
เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! ร่างของเหล่าอสูรน้ำแข็งที่เคยแข็งแกร่ง เริ่มละลายกลายเป็นเพียงไอน้ำสีขาวที่ลอยหายไปในอากาศ
"เป็นไปไม่ได้... พลังแห่งความมืด... ที่เรายึดถือ... ไร้ความหมายต่อหน้าเจ้า...?"
ก่อนที่พวกมันจะหายไปจนหมดสิ้น เหมันต์ก็ก้าวเดินเข้าไปในโถงทางเดินที่ว่างเปล่า เบื้องหน้าของเขาคือเส้นทางที่ทอดลึกลงไปในปราสาทแห่งน้ำแข็งแห่งนี้
"ยอดเยี่ยมมาก เหมันต์" มังกรเงาเอ่ยชม "เจ้าแสดงให้เห็นถึงพลังที่แท้จริงของเจ้าแล้ว"
"แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น" เหมันต์กล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่รอคอยอยู่เบื้องหน้า"
เขาก้าวเดินต่อไปด้วยความกล้าหาญ ในขณะที่ภายในใจก็ประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ เขาได้พิสูจน์แล้วว่าความเย็นของปราสาทแห่งนี้ ไม่สามารถหยุดยั้งพลังแห่งแสงและจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ของเขาได้ แต่เขาก็รู้ดีว่า อาร์คทูส พญามารแห่งเหมันต์นั้น ทรงอำนาจยิ่งกว่าอสูรน้ำแข็งเหล่านั้นมากนัก
"ข้ามาถึงแล้ว อาร์คทูส!" เหมันต์ตะโกนก้องไปทั่วโถงทางเดิน "จงออกมาเผชิญหน้ากับข้า!"
เสียงก้องสะท้อนกลับมา พร้อมกับเสียงลมเย็นยะเยือกที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะบอกให้เขารู้ว่า การเผชิญหน้าครั้งที่แท้จริง กำลังจะเริ่มต้นขึ้น.
จอมเทพบุตรทลายภพ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก