สายฟ้ายังคงฟาดเปรี้ยงปร้างลงมาไม่ขาดสาย ราวกับฟากฟ้ากำลังร่ำไห้ด้วยความโกรธเกรี้ยว แสงวาบสาดส่องให้เห็นความมืดมิดของป่าดึกดำบรรพ์ที่ดูยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิม เพลิงพิรุณกระชับอ้อมแขนที่โอบรอบร่างบอบบางของปิ่นปักให้แน่นขึ้นอีกครั้ง หัวใจของเขาสูบฉีดด้วยความตึงเครียด มือข้างหนึ่งของเขายังคงคว้ามือปิ่นปักไว้แน่น ราวกับเป็นสมอที่ยึดเหนี่ยวเธอไว้กับโลกแห่งความเป็นจริง แสงวาบจากฟ้าแลบสาดส่องผ่านม่านฝนหนาทึบ เผยให้เห็นเงาตะคุ่มของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ จากเงามืดของหมู่ไม้โบราณ
"ท่านเพลิงพิรุณ... นั่นคือ..." เสียงของปิ่นปักสั่นเครือ เธอซบหน้าเข้ากับแผ่นอกที่อบอุ่นของเขา พยายามหลีกเลี่ยงสายตาที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งอันตรายที่มองเห็นรางๆ
"ไม่ต้องกลัว" เพลิงพิรุณตอบเสียงทุ้ม นัยน์ตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบตัวอย่างระแวดระวัง ขุมพลังอันมหาศาลที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในร่างมนุษย์ของเขากำลังปั่นป่วนพร้อมจะปลดปล่อยออกมา "ข้าจะปกป้องเจ้าเอง"
เสียงคำรามแผ่วเบาค่อยๆ ดังขึ้นจากทิศทางที่แสงฟ้าแลบสาดส่องไปถึง มันไม่ใช่เสียงคำรามของสัตว์ป่าทั่วไป แต่เป็นเสียงที่แฝงไปด้วยความหิวกระหายและความป่าเถื่อน เมื่อสายฟ้าอีกครั้งฟาดเปรี้ยงลงมาใกล้ๆ ทำให้เห็นรูปร่างของมันชัดเจนขึ้น สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมีลักษณะคล้ายกิ้งก่ายักษ์ที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำทมิฬ ดวงตาเรืองแสงสีแดงฉานสะท้อนแสงฟ้าอันบ้าคลั่ง เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่ตาจะจับได้เต็มที่
"อสูรกายแห่งสายฟ้า..." เพลิงพิรุณพึมพำ ชื่อที่เขาเคยได้ยินจากตำนานโบราณปรากฏขึ้นในห้วงความคิด อสูรกายที่ถือกำเนิดขึ้นจากสายฟ้าที่รุนแรงและพลังงานอันมหาศาลของพายุ
"ท่าน... รู้จักพวกมันหรือ?" ปิ่นปักเงยหน้าขึ้นถาม ใบหน้าซีดเผือด แต่ดวงตายังคงมีความหวังฉายประกาย
"เคยได้ยิน" เพลิงพิรุณตอบสั้นๆ เขาไม่ต้องการให้เธอตื่นตระหนกไปมากกว่านี้ "พวกมันเป็นอันตรายมาก"
อสูรกายแห่งสายฟ้าอีกสองตัวปรากฏกายขึ้นจากความมืด พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าที่เห็นครั้งแรกมาก และแต่ละตัวดูเหมือนจะปลดปล่อยพลังงานบางอย่างออกมา ทำให้บรรยากาศรอบตัวยิ่งอึดอัดและหนักอึ้ง
"พวกมันกำลังจะเข้ามา" เพลิงพิรุณกล่าว เขากระชับมือปิ่นปักแน่นขึ้นอีกครั้ง "เจ้าต้องหลบอยู่ข้างหลังข้าให้ดีที่สุด"
ทันใดนั้น ตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ลิ้นสองแฉกแลบเลียอากาศ เสียงเสียดสีกับสายฝนดังเสียดหู เพลิงพิรุณไม่รอช้า เขาออกแรงดึงปิ่นปักให้ถอยห่างจากแนวโจมตี ก่อนจะยกมือข้างที่ว่างขึ้น กำแน่นจนข้อนิ้วขาวผ่อง
"พลังแห่งแสงสว่าง จงปรากฏ!"
เสียงกึกก้องของเพลิงพิรุณดังก้องไปทั่วผืนป่า ราวกับเสียงประกาศิตจากสรวงสวรรค์ แสงสีทองอันเจิดจ้าสว่างวาบออกมาจากฝ่ามือของเขา พุ่งเข้าปะทะกับร่างของอสูรกายแห่งสายฟ้าอย่างจัง
"โฮกกกก!"
เสียงร้องโหยหวนของอสูรกายดังขึ้น ร่างของมันกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว เกล็ดสีดำบนตัวมีรอยไหม้เป็นทางยาว แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้บาดเจ็บสาหัส เพียงแค่ชะงักไปชั่วขณะ
"แข็งแกร่งกว่าที่คิด" เพลิงพิรุณพึมพำ แม้จะพูดเช่นนั้น แต่แววตาของเขากลับฉายประกายความมุ่งมั่นมากขึ้น
อสูรกายอีกสองตัวเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า พวกมันกู่ร้องเสียงดังราวกับจะข่มขวัญ ก่อนจะพุ่งเข้ามารุมโจมตีพร้อมกัน
"อย่า! ท่านเพลิงพิรุณ!" ปิ่นปักตะโกนด้วยความตกใจ
เพลิงพิรุณสะบัดข้อมือ ปิ่นปักถูกแรงส่งให้กระเด็นไปด้านหลังอย่างนุ่มนวล แต่ก็ยังคงอยู่ในระยะปลอดภัย เขาก้าวไปข้างหน้า ยืนตั้งท่าประจันหน้ากับเหล่าอสูรกาย
"หากพวกเจ้าต้องการจะทำร้ายนาง" น้ำเสียงของเพลิงพิรุณเย็นเยียบ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด "ก็ต้องผ่านข้าไปให้ได้เสียก่อน!"
เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น ประสานกันไว้เบื้องหน้า แสงสีทองเจิดจ้าค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างฝ่ามือของเขา มันแปรสภาพเป็นลูกบอลพลังงานที่ส่องสว่างเจิดจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ จนยากที่จะละสายตา
อสูรกายแห่งสายฟ้าตัวแรกพุ่งเข้ามาอีกครั้ง มันอ้าปากกว้าง เตรียมจะพ่นกระแสไฟฟ้าสีฟ้าช็อตใส่เพลิงพิรุณ แต่ก่อนที่มันจะทำอะไรสำเร็จ ลูกบอลพลังงานแสงสีทองก็ถูกปล่อยออกไป
ฟิ้วววววววว!
ลำแสงสีทองพุ่งเข้าใส่กลางลำตัวของอสูรกายแห่งสายฟ้าอย่างแม่นยำ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แสงสว่างจ้าจนปิ่นปักต้องยกมือขึ้นบังตา เธอกลั้นหายใจด้วยความลุ้นระทึก
เมื่อแสงสว่างจางลง ร่างของอสูรกายแห่งสายฟ้าตัวนั้นก็หายไป เหลือเพียงกลุ่มควันสีดำที่ลอยจางๆ ในอากาศ
"หนึ่งตัว..." เพลิงพิรุณกล่าวด้วยเสียงเรียบๆ แต่ดวงตาของเขาก็ไม่กระพริบ มองไปยังอสูรกายอีกสองตัวที่กำลังคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว
"โฮกกกก!"
พวกมันดูเหมือนจะคลุ้มคลั่งมากขึ้น เมื่อเห็นสหายของตนถูกกำจัดไปต่อหน้าต่อตา อสูรกายทั้งสองตัวกระโจนเข้าใส่เพลิงพิรุณพร้อมกัน คราวนี้พวกมันเคลื่อนไหวได้เร็วยิ่งกว่าเดิม สายฟ้าสีฟ้าอ่อนๆ เริ่มก่อตัวขึ้นตามลำตัวของพวกมัน
"ท่าน!" ปิ่นปักร้องอีกครั้ง เธอเห็นลำแสงสายฟ้าสีฟ้าเริ่มพุ่งออกจากปากของอสูรกายทั้งสองตัว
เพลิงพิรุณหมุนตัวอย่างรวดเร็ว หลบหลีกการโจมตีของอสูรกายตัวหนึ่งได้อย่างหวุดหวิด ลำแสงสายฟ้าเฉียดผ่านเขาไปเพียงนิดเดียว แต่ก็สร้างความร้อนที่สัมผัสได้
"วิถีแห่งสายฟ้า... งั้นหรือ" เพลิงพิรุณพึมพำ เขารู้ดีว่านี่คือการโจมตีที่อันตรายถึงชีวิต
เขาใช้จังหวะที่อสูรกายตัวหนึ่งเสียหลักจากการโจมตี พุ่งเข้าไปประชิดตัวอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งของเขาปรากฏเป็นประกายสีฟ้าอ่อนๆ ราวกับมีสายฟ้าพันรอบ
"อย่าได้ดูถูกพลังแห่งบุปผา!"
เขาตะโกนก้อง พลางสะบัดมืออย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดคลื่นพลังงานที่มองไม่เห็น พุ่งเข้าใส่ร่างของอสูรกายแห่งสายฟ้า
ปุ้ง!
เสียงดังคล้ายการระเบิดเล็กๆ ดังขึ้น อสูรกายตัวนั้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของมันเริ่มสั่นสะเทือน ก่อนจะค่อยๆ สลายกลายเป็นกลุ่มควันดำเช่นเดียวกับตัวแรก
"เหลืออีกตัวเดียวแล้ว" เพลิงพิรุณกล่าว เขากระชับสายตาไปยังอสูรกายตัวสุดท้ายที่กำลังจ้องมองเขาด้วยความเคียดแค้น
อสูรกายตัวสุดท้ายมีขนาดใหญ่กว่าสองตัวแรกอย่างเห็นได้ชัด เกล็ดสีดำของมันดูเงางามราวกับถูกขัดสีฉวีวรรณ ดวงตาสีแดงฉานของมันเบิกกว้างราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
"เจ้า... มนุษย์... เจ้าจะไม่มีวันชนะ!" เสียงแหบพร่าของอสูรกายดังขึ้น ราวกับเสียงมาจากห้วงลึกของนรก
"ข้าไม่ได้มาเพื่อเอาชนะ" เพลิงพิรุณตอบเสียงเรียบ "แต่ข้ามาเพื่อปกป้อง"
อสูรกายตัวสุดท้ายคำรามลั่น ก่อนจะปลดปล่อยสายฟ้าที่รุนแรงที่สุดออกมา สายฟ้าสีขาวสว่างจ้าพุ่งเข้าใส่เพลิงพิรุณด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว
"เพลิงพิรุณ!" ปิ่นปักกรีดร้อง
เพลิงพิรุณยืนนิ่ง ราวกับกำลังรอคอยการโจมตีนั้น เขายกมือขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้แทนที่จะเป็นแสงสีทอง กลับเป็นประกายสีฟ้าครามที่เริ่มก่อตัวขึ้นรอบฝ่ามือของเขา
"ข้าคือผู้ควบคุมสายฟ้า!"
เสียงประกาศก้องของเพลิงพิรุณดังกังวานไปทั่วป่า ท่ามกลางสายฟ้าที่ยังคงฟาดเปรี้ยงปร้าง ประกายอัสนีสีฟ้าครามก็ปะทะเข้ากับสายฟ้าสีขาวสว่างจ้าของอสูรกาย
**เคร้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ชายาสายฟ้า: มหาเทพจำแลง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก