ตอนที่ 13 — เปลวเพลิงเร้นรักในมุมมืด

กลีบกุหลาบสีแดงก่ำบนถาดเงินยังคงเป็นจุดศูนย์กลางของสายตาแก้ว แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รับรู้ได้ถึงแรงดึงดูดที่มองไม่เห็นจากชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ดนัย ดวงตาคู่คมของเขากวาดมองสำรวจเธออย่างละเอียด ราวกับจะอ่านทะลุเข้าไปในจิตใจ แววตาที่ฉายประกายท้าทายและเย้ายวนนั้น ทำให้แก้วรู้สึกประหม่าแต่ก็อดที่จะใจเต้นแรงไม่ได้

"สวยมากครับ" ‌เสียงทุ้มต่ำของดนัยดังขึ้น ขับเน้นความเงียบที่ปกคลุมบรรยากาศระหว่างพวกเขา "สวยจนผมแทบจะลืมหายใจ"

คำชมที่ตรงไปตรงมาและแฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้ง ทำให้แก้วหน้าแดงระเรื่อ เธอพยายามจะรวบรวมสติ ดึงตัวเองกลับมาจากภวังค์ที่กำลังถูกดึงดูด "ขอบคุณค่ะ คุณดนัย" ​เธอตอบเสียงแผ่วเบา พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น

ดนัยยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความมั่นใจ "ผมกำลังหมายถึงดอกไม้นะครับ...แต่ถ้าคุณแก้วจะคิดอย่างอื่น ผมก็ไม่ว่าอะไร" เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของแก้ว ราวกับจะสื่อสารบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าคำพูด

แก้วรีบหลบสายตา ‍เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า การพูดคุยกับชายหนุ่มคนนี้เหมือนกับการเล่นเกมอันตราย ที่เธอไม่แน่ใจว่าจะถอนตัวได้เมื่อไหร่ "ดิฉัน...ดิฉันคิดว่าคุณกำลังจะขอซื้อกลีบกุหลาบพวกนี้" เธอพยายามเบี่ยงประเด็น

"ก็ใช่ครับ" ดนัยตอบรับ แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่แก้วไม่วาง "แต่ผมก็อยากจะขอซื้ออะไรที่พิเศษกว่านั้นไปพร้อมๆ ‌กันด้วย"

หัวใจของแก้วเต้นระรัวอีกครั้ง คำพูดของเขาช่างคลุมเครือและน่าสงสัย "อะไรคะ" เธอถามเสียงเบา

"คุณไงครับ" ดนัยตอบกลับทันที โดยไม่ลังเล "ผมอยากจะขอซื้อเวลาของคุณ...สักคืนหนึ่ง"

แก้วตาเบิกกว้าง เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ‍นี่มันอะไรกัน! เขาพูดตรงขนาดนี้เลยหรือ? งานเลี้ยงหรูหรา ท่ามกลางผู้คนมากมายที่แสร้งยิ้มให้กัน แต่กลับมีบทสนทนาที่เผ็ดร้อนและเร่าร้อนราวกับเปลวเพลิงซ่อนอยู่

"คุณ...คุณหมายความว่ายังไงคะ" แก้วพยายามสงบสติอารมณ์ แต่เสียงของเธอกลับสั่นเครืออย่างควบคุมไม่ได้

ดนัยหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเจ้าเล่ห์ ​"ก็อย่างที่คุณได้ยินนั่นแหละครับ คุณแก้ว ผมอยากจะขอใช้เวลาของคุณ...ให้เต็มที่"

แก้วกัดริมฝีปากล่าง เธอไม่รู้ว่าจะตอบเขาอย่างไรดี ความรู้สึกสับสนตีวนอยู่ในอก ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกำลังต่อสู้กับแรงดึงดูดที่เขามอบให้ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การพูดคุยเล่นๆ แต่เป็นการเชื้อเชิญที่ตรงไปตรงมา ​และอันตราย

"คุณ...คุณไม่ควรพูดอะไรแบบนี้นะคะ" แก้วพยายามใช้เหตุผล "เราเพิ่งรู้จักกัน"

"ความรู้จักไม่ใช่เรื่องสำคัญเสมอไปหรอกครับ" ดนัยก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมบุรุษที่เข้มข้นผสมผสานกับกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ลอยมาแตะจมูกแก้ว ทำให้เธอรู้สึกเวียนศีรษะ ​"บางครั้ง...ความรู้สึกก็มาก่อนความรู้จัก"

เขาเอื้อมมือออกไป ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามกรีบกุหลาบสีแดงก่ำบนถาดเงินอย่างแผ่วเบา "เหมือนกลีบกุหลาบพวกนี้...มันมีเสน่ห์ดึงดูดใจในตัวของมันเอง" ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของแก้วอีกครั้ง "และผมก็ปฏิเสธเสน่ห์นั้นไม่ได้"

แก้วรู้สึกเหมือนเลือดในกายสูบฉีดแรงขึ้นทุกที ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะละลายไปกับสายตาของเขา

"ดิฉัน...ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ" แก้วตัดสินใจ เธอไม่สามารถทนอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไป เธอต้องหาทางหนีออกไปจากสถานการณ์ที่กำลังจะบานปลายนี้

เธอรีบหันหลังเตรียมจะเดินหนี แต่ก่อนที่เธอจะได้ก้าวออกไป มือใหญ่ของดนัยก็คว้าแขนของเธอไว้เบาๆ แต่ก็หนักแน่นพอที่จะหยุดเธอไว้ได้

"เดี๋ยวก่อนครับ" เสียงของเขากระซิบอยู่ข้างใบหูแก้ว ลมหายใจอุ่นๆ ของเขารดรินไปที่ซอกคอ ทำให้ขนอ่อนของแก้วลุกชัน "ผมยังไม่ได้คำตอบของคุณเลย"

แก้วหันกลับไปมองเขาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้มาก จนเธอสามารถมองเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ บนใบหน้าคมสันของเขาได้ชัดเจน ริมฝีปากหยักหนาที่กำลังคลี่ยิ้มเย้ยหยัน ดวงตาคู่คมที่เปล่งประกายราวกับดาวที่กำลังล่อลวง

"คุณ...คุณเป็นคนอันตราย" แก้วเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา

"ผมรู้ตัวดีครับ" ดนัยตอบรับ พร้อมกับเลื่อนนิ้วหัวแม่มือไปลูบไล้เบาๆ ที่ริมฝีปากของแก้ว "แต่คุณก็กำลังตกอยู่ในอันตรายที่น่าค้นหาอยู่เหมือนกันใช่ไหมครับ"

คำพูดของเขาเหมือนกับมีมนต์สะกด แก้วรู้สึกราวกับว่าเธอถูกพันธนาการไว้ด้วยสายตาและคำพูดของเขา เธอไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจได้

"ผมมีสตูดิโอถ่ายทำส่วนตัวครับ" ดนัยพูดต่อ โดยไม่ปล่อยให้แก้วมีโอกาสได้คิด "ที่นั่น...เงียบสงบ และมีแต่เราสองคน"

คำชวนที่เย้ายวนและตรงไปตรงมานี้ ทำให้แก้วรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เธอรู้ดีว่านี่คือจุดตัดสินใจที่สำคัญที่สุดของเธอ

"ดิฉัน...ดิฉันไม่แน่ใจ" แก้วตอบอย่างลังเล

"ให้โอกาสผมสักครั้งสิครับ" ดนัยโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูของแก้ว "ผมจะทำให้คุณลืมทุกสิ่งทุกอย่าง...และมอบประสบการณ์ที่คุณจะไม่มีวันลืม"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเพลงดังกระหึ่มขึ้น เสียงเพลงจากดีเจในงานเลี้ยงที่ดังขึ้นกว่าเดิม ทำให้บรรยากาศรอบข้างกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ดนัยถอนมือออกจากแขนของแก้ว เขาถอยห่างออกไปเล็กน้อย แต่สายตายังคงทิ้งร่องรอยของความท้าทายไว้

"ผมจะรอคำตอบของคุณนะครับ คุณแก้ว" ดนัยกล่าว พร้อมกับหันไปสบตากับใครบางคนในงานเลี้ยง ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้แก้วยืนนิ่งอยู่กับที่ หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก

แก้วยืนมองตามแผ่นหลังของดนัยที่ค่อยๆ เลือนหายไปในฝูงชน เธอรู้สึกราวกับเพิ่งผ่านพ้นพายุลูกใหญ่มาหมาดๆ คำพูดของเขา คำเชื้อเชิญที่น่าอันตรายนั้น ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของเธอ

เธอหันกลับไปมองถาดกลีบกุหลาบสีแดงก่ำอีกครั้ง คราวนี้ กลีบกุหลาบเหล่านั้นกลับดูมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่าเดิม มันไม่ใช่เพียงแค่ดอกไม้ประดับ แต่เป็นสัญลักษณ์ของความเร่าร้อน ความลึกลับ และอันตราย ที่กำลังรอคอยเธออยู่

วันรุ่งขึ้น แก้วมาถึงสตูดิโอถ่ายทำของเธอตามปกติ บรรยากาศในสตูดิโอเต็มไปด้วยความคึกคักของการเตรียมงาน แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยภาพของดนัย และคำพูดของเขาเมื่อคืนนี้

"คุณแก้วคะ วันนี้มีนัดสัมภาษณ์พิเศษนะคะ" เสียงของเจน ผู้ช่วยของแก้วดังขึ้น "ลูกค้าคนสำคัญมากค่ะ คุณดนัย"

แก้วชะงักไปทันที ชื่อนั้นทำให้เธอใจหายวาบ เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะมาปรากฏตัวที่นี่ ในฐานะลูกค้า

"คะ...คุณดนัยเหรอ" แก้วถามเสียงสั่น

"ใช่ค่ะ เขาอยากจะสัมภาษณ์คุณเกี่ยวกับผลงานล่าสุดของคุณ แล้วก็...อยากจะดูเบื้องหลังการทำงานของคุณด้วยค่ะ" เจนพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น

แก้วรู้สึกราวกับโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ หรือเป็นแผนการของดนัยที่วางไว้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้

เมื่อเดินเข้ามาในห้องทำงานของแก้ว ดนัยก็เดินตามเข้ามาทันที แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศในห้องดูอบอุ่น แต่สำหรับแก้ว มันกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด

"สวัสดีครับ คุณแก้ว" ดนัยกล่าวทักทาย รอยยิ้มมุมปากของเขายังคงเดิม แต่คราวนี้มันดูมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่าเดิม

"สวัสดีค่ะ คุณดนัย" แก้วตอบรับอย่างระมัดระวัง เธอพยายามรวบรวมสติ และตั้งสติให้มั่น "ไม่ทราบว่าคุณดนัยจะให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับอะไรเป็นพิเศษคะ"

"เกี่ยวกับทุกอย่างที่คุณทำครับ" ดนัยตอบ "ผมอยากจะทำความรู้จักกับคุณ...ในทุกมิติ"

เขาเดินเข้ามาใกล้แก้วมากขึ้นเรื่อยๆ สายตาของเขาสำรวจเธออย่างละเอียดอีกครั้ง ราวกับจะยืนยันสิ่งที่เขาเห็นเมื่อคืนนี้

"ผมได้ยินว่าคุณเป็นช่างภาพที่เก่งมาก" ดนัยกล่าว "ผมอยากจะเห็นฝีมือของคุณ...ในมุมที่พิเศษกว่านั้น"

แก้วรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา การเผชิญหน้าในสตูดิโอถ่ายทำที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมนี้ กำลังจะพาเธอไปสู่อีกบทหนึ่งของชีวิต ที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน

"คุณดนัย...คุณต้องการอะไรกันแน่คะ" แก้วถามเสียงสั่น

ดนัยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "ผมต้องการ...ให้คุณแสดงฝีมือของคุณให้ผมดูไงครับ...ในแบบที่คุณไม่เคยแสดงให้ใครเห็นมาก่อน"

เขาเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของแก้วเบาๆ ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ไปตามผิวเนียนละเอียดอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกราวกับถูกไฟฟ้าช็อตแล่นผ่านร่างของแก้ว ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย

"ผมเชื่อว่า...ภายใต้ความเรียบร้อยของคุณ...มีความร้อนแรงที่ซ่อนอยู่" ดนัยกระซิบเสียงแหบพร่า "และผม...ก็อยากจะค้นพบมัน"

แก้วไม่รู้จะหลบหนีไปทางไหนอีกต่อไป เธอมองเข้าไปในดวงตาของดนัย และเห็นประกายบางอย่างที่ทั้งอันตรายและเย้ายวน เธอกำลังจะก้าวเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยมนตรามายาใจ ที่จะทำให้เธอไม่อาจถอนตัวได้อีกต่อไป

"คุณ...คุณกำลังจะทำอะไร" แก้วถามเสียงแผ่วเบา

ดนัยโน้มใบหน้าลงมาใกล้แก้วมากขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะใบหน้าของเธอ "ผมกำลังจะ...มอบบทเรียนที่พิเศษที่สุดให้กับคุณ"

เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของแก้ว ราวกับจะสื่อสารบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าคำพูด บทสนทนาที่เริ่มขึ้นในงานเลี้ยงหรูหรา กำลังจะขยายไปสู่การเผชิญหน้าในสตูดิโอถ่ายทำที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม และอาจนำไปสู่บทสรุปที่คาดไม่ถึง...