ตอนที่ 23 — เพลิงแค้นกลางตรอก

เสียงฝีเท้าก้าวเร็วและหนักแน่นดังสะท้อนกึกก้องไปตามตรอกซอยแคบๆ แห่งนี้ แม้จะย่ำไปบนพื้นโคลนที่ชื้นแฉะและเต็มไปด้วยเศษขยะ แต่ก็ไม่อาจกลบเสียงแห่งความมุ่งมั่นของ "พยัคฆ์" ชายหนุ่มผู้มีแววตาคมกริบราวกับพญาอินทรี ผู้ซ่อนคมดาบไว้ในรอยยิ้มเยือกเย็น วันนี้ ‌เขาไม่ได้มาเพื่อแสวงหาความคุ้นเคยในกลิ่นอายสาบสางอันเป็นเอกลักษณ์ของย่านนี้อีกต่อไป แต่เขากำลังลากสังขารที่เหนื่อยอ่อนแต่เปี่ยมด้วยพลังงานอันพลุ่งพล่าน ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ ไปสู่เป้าหมายอันยิ่งใหญ่

"อีกไม่ไกลแล้วสินะ" พยัคฆ์พึมพำกับตัวเอง มือข้างหนึ่งกำแน่นที่ด้ามดาบที่ซ่อนไว้ในเสื้อคลุมตัวหนา ใบหน้าของเขาฉายแววเคร่งขรึม แสงแดดอ่อนๆ ​ยามเช้าพยายามสาดส่องลอดกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นปกคลุมจนเกิดเป็นเงาตะคุ่มไปทั่ว แต่ก็ไม่อาจสลายความมืดมิดอันหนักอึ้งที่ปกคลุมจิตใจของเขาได้

แผนลวงสู่คลังสมบัติที่วางไว้เมื่อวานนี้ แม้จะดูเหมือนไร้ที่ติ แต่ก็ยังคงทิ้งร่องรอยแห่งความไม่แน่นอนเอาไว้ พยัคฆ์รู้ดีว่าการบุกปล้นคลังสมบัติของขุนนางผู้คดโกงอย่าง "ท่านเจ้าพระยาธนบดี" นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เขาได้ยินเรื่องราวความโหดเหี้ยมของเจ้าพระยามามากพอที่จะรู้ว่าศัตรูของเขานั้นไม่ใช่คนธรรมดา

"ขอเพียงแค่ได้เข้าไปในนั้น..." ‍พยัคฆ์คิด "ขอเพียงแค่ได้เห็นความมั่งคั่งที่มันกอบโกยไปจากชาวบ้านผู้บริสุทธิ์... แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว"

เขาจำต้องใช้กลอุบายที่ซับซ้อนกว่าที่เคย เขาได้ติดต่อกับ "เจ้านก" หัวหน้ากลุ่มโจรที่อาศัยอยู่ในย่านนี้มานาน เพื่อขอความช่วยเหลือในการสร้างสถานการณ์ลวง ก่อกวน ‌และเบี่ยงเบนความสนใจของทหารยามคลังของเจ้าพระยาธนบดี

"เจ้านกบอกว่าจะส่งคนมาช่วยปลุกปั่นความวุ่นวายช่วงกลางคืน" พยัคฆ์นึกทบทวน "หวังว่ามันจะไม่ทำให้แผนของเราเสียไปเสียก่อน"

ขณะที่เขากำลังเดินลึกเข้าไปในตรอกแคบๆ ท้ายที่สุด ซึ่งเป็นจุดนัดพบกับ "เจ้านก" เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ‍พยัคฆ์ชะงักกึก หันกลับไปมองอย่างรวดเร็ว

"ใครกัน?" เขาตะโกนถาม เสียงของเขาแข็งกร้าว แต่ในใจกลับรู้สึกเย็นวาบ

เงาตะคุ่มๆ ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากมุมอับของตรอก เป็นกลุ่มชายฉกรรจ์ราวสิบกว่าคน ​รูปร่างกำยำ สวมชุดทะมัดทะแมง มีอาวุธครบมือ ใบหน้าของพวกเขาดูดุร้าย แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

"แกเป็นใครวะ?" ชายร่างใหญ่ที่เดินนำหน้า สวมเสื้อคลุมสีดำ สลัดผมยาวรุงรัง ​พูดเสียงห้าว "มาเดินเพ่นพ่านแถวนี้ทำไม?"

พยัคฆ์มองพวกเขาอย่างพิจารณา เขารู้สึกได้ถึงความอันตรายจากกลุ่มคนเหล่านี้ แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวออกมา

"ข้ามาทำธุระ" พยัคฆ์ตอบเสียงเรียบ "พวกเจ้าเป็นใครกัน?"

"เราคือ 'เงาเพลิง' ผู้ชำระแค้น!" ​ชายร่างใหญ่ตอบพร้อมกับชักดาบออกจากฝัก เสียงคมดาบเสียดสีอากาศดังแว่ว "แกยุ่งกับเรื่องไม่เข้าเรื่องแล้ว!"

"เงาเพลิง?" พยัคฆ์ขมวดคิ้ว เขาไม่เคยได้ยินชื่อกลุ่มนี้มาก่อน แต่ก็สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ในตัวพวกเขา

"อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ชายร่างใหญ่กล่าวเสริม "เจ้าคงไม่รู้ว่าที่นี่เป็นเขตอิทธิพลของพวกเรา"

"เขตอิทธิพล?" พยัคฆ์หัวเราะในลำคอ "โลกนี้กว้างใหญ่เกินกว่าที่พวกเจ้าจะกำหนดขอบเขตได้หรอก"

"บังอาจ!" ชายร่างใหญ่ตะคอก พลางพุ่งเข้าใส่พยัคฆ์อย่างรวดเร็ว ดาบของเขากวัดแกว่งเป็นประกาย พยายามฟันเข้าที่ลำคอของพยัคฆ์

แต่พยัคฆ์ว่องไวกว่านั้น เขาเพียงแค่เอียงตัวหลบคมดาบ ก่อนจะใช้สันมือฟาดเข้าที่ข้อมือของชายร่างใหญ่จนดาบหลุดมือ

"อุ๊ย!" ชายร่างใหญ่ร้องด้วยความเจ็บปวด

พลัน! สมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่ม "เงาเพลิง" ก็พุ่งเข้ามารุมล้อมพยัคฆ์ เสียงดาบกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว พยัคฆ์ต้องตั้งรับอย่างหนัก เขาใช้ท่วงท่าที่แข็งแกร่งและรวดเร็ว ปัดป้องและสวนกลับอย่างแม่นยำ

"พวกแกมันเป็นใครกันแน่?" พยัคฆ์ถามขณะที่ต่อสู้ "ทำไมถึงได้อาฆาตแค้นขนาดนี้?"

"เจ้าไม่รู้หรือไง?" ชายร่างใหญ่ตะโกนกลับ "พวกเราเสียทุกอย่างไปเพราะเจ้าพระยาธนบดี! ครอบครัวของข้าถูกมันเผาบ้านไล่ที่! ลูกเมียของเพื่อนข้าถูกมันบังคับให้ขายตัว!"

คำพูดของชายร่างใหญ่ทำให้พยัคฆ์นิ่งไปชั่วขณะ เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมกลุ่มนี้ถึงได้มีพลังแห่งความแค้นมากมายถึงเพียงนี้

"ข้าก็เหมือนพวกเจ้า" พยัคฆ์ตอบเสียงเข้ม "ข้ามาเพื่อทวงความยุติธรรมจากมันเหมือนกัน"

"โกหก!" ชายร่างใหญ่ตะโกน "แกมันก็แค่พวกโจร! ที่มาหาผลประโยชน์!"

"ข้าไม่สนว่าพวกแกจะคิดยังไง" พยัคฆ์กล่าว "แต่ถ้าพวกแกอยากจะร่วมมือกันโค่นล้มเจ้าพระยาธนบดี ข้าก็ยินดี"

"ร่วมมือกับโจรอย่างแก?" ชายร่างใหญ่หัวเราะเยาะ "อย่าฝันไปเลย!"

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ท่ามกลางความแคบของตรอกซอย พยัคฆ์ต่อสู้กับกลุ่ม "เงาเพลิง" อย่างดุเดือด เขาใช้ทุกวิถีทางที่เรียนรู้มาจากการต่อสู้ในตรอกต่างๆ ของกรุงศรีวิไล เขาหลบหลีกการโจมตีอย่างคล่องแคล่ว ราวกับแมลงปอที่โบยบินท่ามกลางสายลม

"พวกแกคิดว่าแค่มีจำนวนเยอะจะชนะข้าได้รึไง?" พยัคฆ์ตะโกน พลางใช้ดาบปัดป้องการโจมตีของศัตรูอย่างไม่ลดละ "ความแค้นของพวกแกมันยังไม่มากพอ!"

เมื่อเห็นว่าไม่สามารถเอาชนะพยัคฆ์ได้ง่ายๆ ชายร่างใหญ่ก็ตัดสินใจใช้แผนเด็ด

"พวกแก! ไปจุดไฟเผาโรงเตี๊ยมท้ายตรอกซะ!" เขาตะโกนสั่ง "ให้มันวุ่นวายไปทั่ว!"

ทันใดนั้น สมาชิกสองสามคนของกลุ่ม "เงาเพลิง" ก็วิ่งหายเข้าไปในความมืดของตรอก

"ทำแบบนี้มันจะส่งผลเสียกับแผนของข้า!" พยัคฆ์คิดอย่างหงุดหงิด

ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้น พร้อมกับเปลวไฟที่เริ่มลุกไหม้จากโรงเตี๊ยมท้ายตรอก ควันไฟสีดำเริ่มลอยคลุ้งขึ้นสู่ท้องฟ้า สัญญาณแห่งความวุ่นวายกำลังเริ่มต้นขึ้น

"เห็นไหม!" ชายร่างใหญ่หัวเราะอย่างสะใจ "ความวุ่นวายคือสนามของพวกเรา!"

พยัคฆ์รู้ดีว่านี่คือโอกาสของเขา แม้ว่าแผนการของเขาจะถูกรบกวนไปบ้าง แต่ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นนี้ อาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการเพื่อใช้เป็นฉากบังหน้าในการบุกคลังสมบัติ

"ถ้าอย่างนั้น ข้าก็จะใช้ความวุ่นวายนี้ให้เป็นประโยชน์!" พยัคฆ์คิด "ขอให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน!"

ขณะที่กลุ่ม "เงาเพลิง" กำลังจะพุ่งเข้าใส่พยัคฆ์อีกครั้ง เสียงสัญญาณจาก "เจ้านก" ก็ดังขึ้น เป็นเสียงหวีดแหลมยาวนานสามครั้ง เป็นสัญญาณว่าการก่อกวนได้เริ่มขึ้นแล้ว

"ถึงเวลาแล้ว!" พยัคฆ์ตะโกน พลางพุ่งตัวเข้าใส่ชายร่างใหญ่ด้วยความเร็วสูง เขาใช้ท่วงท่าที่ทรงพลัง ผสมผสานกับความโกรธแค้นที่มีต่อเจ้าพระยาธนบดี

"ข้าจะทำให้พวกแกเห็น ว่าใครคือพยัคฆ์ตัวจริง!"

การต่อสู้ระหว่างพยัคฆ์และกลุ่ม "เงาเพลิง" ยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางเปลวไฟและควันไฟที่เริ่มปกคลุมตรอกซอย พยัคฆ์รู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง เขาต้องเอาชนะศัตรูตรงหน้าให้ได้ เพื่อที่จะได้ไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงของเขา

"ข้าจะเผาไหม้ทุกอย่างที่ขวางหน้า!" พยัคฆ์ตะโกนด้วยความเด็ดเดี่ยว "เพื่อแก้แค้นให้กับทุกคนที่ถูกมันกดขี่!"

เปลวไฟที่ลุกไหม้จากโรงเตี๊ยมเริ่มสาดส่องเงาตะคุ่มไปตามผนังไม้ผุพังของตรอก ทำให้บรรยากาศยิ่งดูน่าหวาดหวั่นและอันตราย พยัคฆ์มองไปยังทิศทางของคลังสมบัติ เขาภาวนาขอให้แผนการของเขายังคงดำเนินต่อไปได้ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายนี้

"ข้าจะไปเอาสิ่งที่ข้าต้องการมาให้ได้!" พยัคฆ์ประกาศก้อง พลางพุ่งตัวเข้าหาชายร่างใหญ่ด้วยพลังที่เต็มเปี่ยม

ท้ายที่สุดแล้ว พยัคฆ์ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคที่ไม่คาดฝันในตรอกซอยแห่งนี้ แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะยอมแพ้ เขาคือพยัคฆ์ผู้ผยอง ผู้ไม่เคยกลัวความตาย และพร้อมจะต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แม้จะต้องแลกมาด้วยเลือดเนื้อก็ตาม.