ตอนที่ 5 — รอยร้าวในภาพวาด

กลิ่นอายของความเย็นยะเยือกยังคงคุกรุ่นอยู่ในอากาศ แม้ว่าแสงแดดยามเช้าจะสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของ "ไอรัญศิลป์" เข้ามา แต่มันก็ดูเหมือนจะไร้พลังที่จะขับไล่ความโศกเศร้าและปริศนาที่เกาะกุมพื้นที่แห่งนี้ สารวัตรภัทรกรยืนนิ่งอยู่กลางโถงจัดแสดงหลัก ดวงตาคมกวาดมองไปรอบๆ อย่างพินิจพิเคราะห์ ‌ภาพวาด "แสงสนธยา ณ ชายทะเล" อันโด่งดัง ที่เพิ่งจะถูกเปิดเผยสู่สาธารณชนเมื่อไม่กี่วันก่อน บัดนี้กลับกลายเป็นพยานหลักฐานสำคัญของการสูญเสียอันน่าเศร้า

ร่างไร้วิญญาณของ คุณหญิงอรทัย ​ผู้เป็นเจ้าของหอศิลป์ และผู้อุปถัมภ์ศิลปะผู้เป็นที่รักยิ่ง ถูกพบในห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่ลึกลงไปภายในอาคาร ท่ามกลางกองเอกสารและภาพสเก็ตช์ที่บ่งบอกถึงความหลงใหลในศิลปะอย่างแท้จริง การเสียชีวิตของเธอเกิดขึ้นอย่างกะทันหันและเต็มไปด้วยปริศนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีเงื่อนงำบางอย่างที่ชี้ว่าเธออาจไม่ได้เสียชีวิตตามธรรมชาติ

"สารวัตรครับ มีอะไรคืบหน้าบ้างไหมครับ" เสียงแหบพร่าของ ‍ร้อยตำรวจโท ชัยวัฒน์ ดังขึ้นจากด้านหลัง ภัทรหันไปมองลูกน้องคู่ใจที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ

"ยังครับชัยวัฒน์ ทุกอย่างยังคงคลุมเครือเหมือนหมอกยามเช้าที่เพิ่งจะจางหายไป" ภัทรตอบพลางถอนหายใจ เขาเดินเข้าไปใกล้ภาพวาด "แสงสนธยา ‌ณ ชายทะเล" ผลงานชิ้นเอกของศิลปินดาวรุ่งที่กำลังมาแรง "กวินทร์"

"เมื่อคืนนี้เราได้สอบปากคำพยานแวดล้อมไปแล้ว ทั้งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประจำการอยู่ตอนกลางคืน คนสวน และแม่บ้านบางส่วนที่พักอยู่ในบริเวณใกล้เคียง แต่ก็ยังไม่มีใครเห็นหรือได้ยินอะไรผิดปกติในช่วงเวลาที่คาดว่าคุณหญิงจะเสียชีวิต" ‍ชัยวัฒน์รายงาน

"แล้วเรื่องภาพวาดล่ะ มีการตรวจสอบอะไรเป็นพิเศษไหม" ภัทรเลิกคิ้ว เขาอดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติบนผืนผ้าใบที่สะท้อนแสงระยิบระยับ

"ภาพวาด 'แสงสนธยา ณ ชายทะเล' เหรอครับ ​ก็มีการตรวจสอบตามปกติครับ ไม่พบร่องรอยของการงัดแงะหรือความเสียหายใดๆ บนกรอบภาพหรือผืนผ้าใบครับ" ชัยวัฒน์กล่าว

ภัทรพยักหน้าช้าๆ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ภาพวาด ภาพนี้เป็นที่เลื่องลือในวงการศิลปะว่ามีเทคนิคการลงสีที่น่าทึ่ง การผสมผสานสีสันบนผืนผ้าใบนั้นดูมีชีวิตชีวา ราวกับจะสัมผัสได้ถึงสายลมและละอองคลื่น

"แต่ผมว่ามีอะไรบางอย่างที่น่าสงสัย" ​ภัทรเอ่ยขึ้นเสียงเบา เขาค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ภาพวาดมากขึ้น แสงไฟในแกลเลอรี่ที่ปรับความสว่างลงเพื่อถนอมรักษาภาพวาด ทำให้เห็นรายละเอียดได้ชัดเจนยิ่งขึ้น "ดูนี่สิชัยวัฒน์"

ชัยวัฒน์ขมวดคิ้ว ก่อนจะเดินตามมาดู ภัทรใช้นิ้วชี้ไปที่บริเวณมุมล่างด้านซ้ายของภาพ

"ตรงนี้ครับ... ​ตรงที่เป็นเงาสะท้อนของโขดหินริมทะเล" ภัทรกล่าว "ผมว่า... มันดูแปลกๆ ไปจากที่ผมเคยเห็นในรูปถ่ายของภาพนี้"

ชัยวัฒน์เพ่งมองตาม แต่ก็ยังไม่เห็นความผิดปกติที่ชัดเจนนัก "ผมไม่เห็นอะไรผิดปกติเลยครับสารวัตร"

"ลองสังเกตดีๆ นะ" ภัทรกล่าว "สีดำตรงนี้... มันดูเข้มกว่าปกติ และเหมือนจะ... มีรอยเหมือนถูกขูดออกเล็กน้อย"

ชัยวัฒน์ก้มลงไปมองใกล้ๆ อีกครั้ง ด้วยสายตาที่ได้รับการฝึกฝนมา เขาจึงเริ่มสังเกตเห็นสิ่งที่ภัทรกล่าวถึง รอยขูดเล็กๆ นั้นแทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า หากไม่สังเกตอย่างละเอียดจริงๆ

"จริงด้วยครับสารวัตร! มีรอยเหมือนรอยขูดจริงๆ ด้วย" ชัยวัฒน์อุทาน "แต่... มันจะมีความสำคัญอะไรครับ"

"ความสำคัญอยู่ที่ว่า... ใครเป็นคนทำ และทำไปเพื่ออะไร" ภัทรกล่าว "ภาพวาดนี้เพิ่งจะถูกนำมาจัดแสดงเมื่อไม่กี่วันก่อนใช่ไหม"

"ครับ เมื่อสามวันก่อนครับ"

"และคุณหญิงอรทัยเสียชีวิตเมื่อคืนนี้" ภัทรกล่าวต่อ "ถ้ามีใครพยายามจะทำลายภาพวาดชิ้นนี้... ทำไมถึงทำลายแค่ส่วนเล็กๆ แค่นี้ และทำไมถึงทำในช่วงเวลาที่ภาพวาดถูกนำมาจัดแสดง"

ภัทรเดินวนไปรอบๆ ภาพวาดอีกครั้ง เขาหยุดอยู่ที่มุมมองที่ต่างออกไป

"ผมว่า... รอยขูดนี้ไม่ใช่การทำลายโดยเจตนา" ภัทรกล่าว "แต่มันอาจจะเป็น... การพยายามซ่อนบางสิ่งบางอย่าง"

"ซ่อนอะไรครับสารวัตร" ชัยวัฒน์ถามอย่างสงสัย

"ผมไม่แน่ใจ" ภัทรตอบ "แต่ถ้าลองมองจากมุมนี้... แล้วมองที่รอยขูดนั้นดีๆ... มันเหมือนกับว่า... มีอะไรบางอย่างอยู่ใต้ชั้นสีดำนั้น"

ภัทรหันไปมอง ชัยวัฒน์ เขาออกคำสั่ง

"ชัยวัฒน์ ไปตามเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานมาที่นี่ ขอให้เขาตรวจสอบบริเวณรอยขูดนี้อย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมอยากรู้ว่ามีอะไรอยู่ใต้ชั้นสีดำนั้น"

ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานก็เดินทางมาถึง พร้อมอุปกรณ์ที่ทันสมัย ภัทรให้คำแนะนำแก่เจ้าหน้าที่อย่างละเอียดเกี่ยวกับจุดที่เขาพบความผิดปกติ

ขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น ภัทรก็เดินสำรวจรอบๆ โถงจัดแสดง เขาหยุดอยู่ที่ภาพวาดอีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจาก "แสงสนธยา ณ ชายทะเล" เป็นภาพวาดแนวพอร์เทรตที่ดูสง่างาม แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชา "สตรีในม่านหมอก" ผลงานของศิลปินนิรนาม

"ภาพนี้... เป็นผลงานชิ้นโปรดของคุณหญิงอรทัยด้วยหรือเปล่า" ภัทรหันไปถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

"ไม่ทราบครับท่านสารวัตร ส่วนใหญ่ท่านจะให้ความสนใจกับภาพวาดของ คุณกวินทร์ มากกว่าครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ

ภัทรเดินเข้าไปใกล้ภาพ "สตรีในม่านหมอก" เขาสังเกตเห็นว่าดวงตาของสตรีในภาพนั้นดูเหมือนจะจ้องมองมาที่เขาอย่างมีเลศนัย ราวกับจะเก็บงำความลับบางอย่างไว้

"เคยมีใครพูดถึงภาพนี้บ้างไหมครับ" ภัทรถามต่อ

"ไม่เคยครับท่านสารวัตร"

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานก็เรียกภัทร

"สารวัตรครับ เจออะไรบางอย่างแล้วครับ"

ภัทรเดินกลับไปที่ภาพ "แสงสนธยา ณ ชายทะเล" เจ้าหน้าที่กำลังใช้เครื่องมือขนาดเล็กค่อยๆ ขูดชั้นสีดำส่วนที่ภัทรชี้ออก

เผยให้เห็น... ลายเซ็นเล็กๆ ที่ถูกซ่อนไว้

"ลายเซ็น... ของใครครับ" ภัทรเอ่ยถาม

"ดูเหมือนจะเป็น... ลายเซ็นของ 'กวินทร์' ครับสารวัตร" เจ้าหน้าที่กล่าว "แต่... มันไม่ใช่ลายเซ็นที่เราเห็นอยู่ด้านหน้าภาพ"

ภัทรขมวดคิ้วอย่างหนัก นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน? ลายเซ็นที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นสีดำนั้น ไม่ใช่ลายเซ็นเดียวกับที่อยู่ด้านหน้าภาพวาด?

"คุณกวินทร์... เป็นศิลปินที่กำลังมาแรงใช่ไหมครับ" ภัทรถามชัยวัฒน์

"ใช่ครับสารวัตร เป็นศิลปินที่อายุน้อยมาก แต่ฝีมือระดับปรมาจารย์" ชัยวัฒน์ตอบ "ผลงานของเขากำลังเป็นที่ต้องการอย่างมากในตลาดศิลปะ"

"แสดงว่า... ภาพวาดชิ้นนี้อาจจะมีปัญหาเรื่อง... ความเป็นต้นฉบับ" ภัทรวิเคราะห์ "หรืออาจจะ... มีศิลปินคนอื่นแอบอ้างลายเซ็น"

"แต่ทำไมต้องซ่อนลายเซ็นของตัวเองไว้ข้างใต้ด้วยครับ" ชัยวัฒน์สงสัย

"อาจจะเป็นการ... ปลอมแปลง" ภัทรกล่าว "หรืออาจจะเป็น... ความขัดแย้งบางอย่างระหว่างศิลปินกับเจ้าของหอศิลป์"

ภัทรหันกลับไปมองภาพ "สตรีในม่านหมอก" อีกครั้ง เขารู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่เชื่อมโยงระหว่างภาพวาดทั้งสองชิ้นนี้

"ชัยวัฒน์... ผมอยากให้คุณไปสืบประวัติของคุณกวินทร์ให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ รวมถึงความสัมพันธ์ของคุณกวินทร์กับคุณหญิงอรทัยด้วย" ภัทรสั่ง "และผมอยากให้คุณไปตรวจสอบประวัติของศิลปินคนอื่นๆ ที่มีผลงานจัดแสดงอยู่ที่นี่ด้วย โดยเฉพาะศิลปินที่... เคยมีปัญหากับคุณหญิงอรทัยมาก่อน"

"รับทราบครับสารวัตร" ชัยวัฒน์รับคำสั่งและรีบออกไปดำเนินการ

ภัทรยังคงยืนนิ่งอยู่กลางโถงจัดแสดง แสงไฟสลัวๆ สาดกระทบกับผืนผ้าใบที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและปริศนา เขาเชื่อมั่นว่ารอยร้าวเล็กๆ บนภาพวาด "แสงสนธยา ณ ชายทะเล" นี้ คือกุญแจสำคัญที่จะไขปริศนาการตายของคุณหญิงอรทัยได้

แต่... เขาจะไขปริศนานี้ได้อย่างไร ในเมื่อความจริงนั้นซับซ้อนราวกับลายเส้นที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นสี? และใครกันแน่ที่พยายามซ่อนเร้นความจริงนี้ไว้ในงานศิลปะอันทรงคุณค่า?

เขาเหลือบตาไปยังภาพ "สตรีในม่านหมอก" อีกครั้ง ราวกับว่าสตรีในภาพนั้นกำลังกระซิบความลับบางอย่าง แต่เขายังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก

ปริศนาได้เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว...