ตอนที่ 3 — เปลวเพลิงแห่งการชำระแค้น

สายลมเย็นยามรัตติกาลพัดโชยแผ่วเบา พาเอากลิ่นอายของความเน่าเฟะและความหวังปะปนกันมาในอากาศของกรุงเทพมหานคร กวินท์ ยืนนิ่งสงบอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงระฟ้าแห่งหนึ่ง สายตาคมกริบสอดส่องไปทั่วผืนฟ้าสีดำสนิทที่แต่งแต้มด้วยดวงดาวระยิบระยับ แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยพายุแห่งความแค้นที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ ภาพใบหน้าของ "มารา" ‌ผู้เป็นที่รัก ซึ่งถูกพรากไปอย่างโหดเหี้ยม ยังคงตามหลอกหลอนทุกอณูของชีวิตเขา องค์กร "อสรพิษโลหิต" คือเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว ที่เขาจะไล่ล่าจนกว่าจะพบ และนี่คือจุดเริ่มต้นของการชำระแค้นที่แสนยาวนาน

จากเบื้องบน ​เขาสามารถมองเห็นความวุ่นวายเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน แสงไฟนีออนสีฉูดฉาดของป้ายโฆษณา ขับเน้นให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างชีวิตที่สุขสบาย กับเงาแห่งความมืดที่แฝงตัวอยู่ กวินท์ไม่ใช่คนที่ถูกกำหนดมาให้ใช้ชีวิตอย่างปกติ เขาคือมือสังหารที่ถูกฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงตั้งแต่เด็ก ถูกหล่อหลอมให้เป็นอาวุธร้ายกาจ เพื่อภารกิจที่ถูกวางแผนไว้ล่วงหน้า ‍แต่การสูญเสียมารา ทำให้ภารกิจนั้นเปลี่ยนไป กลายเป็นเรื่องส่วนตัวที่เขาต้องสะสางด้วยตัวเอง

"พวกแก... ต้องชดใช้" เสียงกระซิบแหบพร่าหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของเขา ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามด้ามปืนพกคู่ใจที่ซ่อนอยู่ในเสื้อโค้ทสีดำสนิท "อสรพิษโลหิต" องค์กรอาชญากรรมข้ามชาติที่มีเครือข่ายครอบคลุมทั่วโลก ‌พวกมันไม่ใช่แค่ผู้ค้ายาเสพติด หรือผู้ฟอกเงิน แต่ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการค้ามนุษย์ การลักลอบค้าอาวุธ และการก่อการร้ายต่างๆ นานา การมีอยู่ของพวกมันคือรอยด่างพร้อยบนผืนแผ่นดิน และมารา... ‍คือเหยื่อที่น่าเศร้าที่สุดของพวกมัน

กวินท์กระโดดลงจากดาดฟ้าอย่างรวดเร็ว ใช้เชือกสลิงเกี่ยวตัวลงไปยังชั้นล่างของตึกอย่างเงียบเชียบราวกับเงา เขาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว หลบหลีกสายตาของผู้คน และพุ่งตรงไปยังเป้าหมายต่อไป แหล่งข่าวที่เขาได้มานั้นชี้ชัดว่า มีคลังสินค้าของ "อสรพิษโลหิต" ​ซ่อนตัวอยู่ในย่านท่าเรือ ซึ่งเป็นที่ที่ความมืดและความผิดกฎหมายมักจะมาบรรจบกัน

บรรยากาศบริเวณท่าเรือแตกต่างจากใจกลางเมืองอย่างสิ้นเชิง กลิ่นอับชื้นของน้ำทะเลผสมผสานกับกลิ่นน้ำมันเครื่อง และกลิ่นคาวปลาที่ยังคงอบอวลอยู่ แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟริมท่าเรือ ส่องให้เห็นเงาตะคุ่มของโกดังร้าง และเรือสินค้าเก่าๆ ​ที่จอดทอดสมออยู่เป็นจำนวนมาก กวินท์เคลื่อนตัวผ่านความมืดอย่างระมัดระวัง เสียงคลื่นซัดฝั่งดังเป็นจังหวะราวกับเป็นเพลงประกอบฉากการบุกครั้งนี้

เขาเห็นกลุ่มคนกำลังขนย้ายลังไม้ขนาดใหญ่ออกจากโกดังแห่งหนึ่ง ร่างกายกำยำของพวกเขาบ่งบอกถึงการฝึกฝน พวกเขาคือลูกสมุนของ "อสรพิษโลหิต" กวินท์ซ่อนตัวอยู่หลังกองลังสินค้าที่วางระเกะระกะ และวิเคราะห์สถานการณ์

"กวินท์..." ​เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลัง "คิดว่าหนีไปได้หรือไง"

กวินท์ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปเผชิญหน้ากับคนที่เรียกชื่อเขาอย่างช้าๆ แสงไฟสลัวๆ สาดส่องให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย แต่แฝงไปด้วยความโหดเหี้ยม "หมอผี" ชายร่างใหญ่ สวมชุดสีดำ ใบหน้ามีรอยแผลเป็นน่ากลัว เขามีชื่อเสียงในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการทรมาน และเป็นหนึ่งในผู้มีอำนาจสูงสุดของ "อสรพิษโลหิต"

"แก... คิดผิดแล้ว หมอผี" กวินท์ตอบกลับอย่างเย็นชา "ที่นี่... คือจุดจบของพวกแกต่างหาก"

"ปากดีเสียจริง" หมอผีหัวเราะเสียงแห้ง "มารา... หวังว่าเธอจะมีความสุขกับการถูกฉีกเป็นชิ้นๆ นะ"

คำพูดนั้นเหมือนมีดนับพันกรีดลึกเข้าไปในหัวใจของกวินท์ สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเลือด เปลวเพลิงแห่งความแค้นลุกโชนขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"แก... จะต้องชดใช้ด้วยเลือด!"

ในพริบตา กวินท์ก็พุ่งเข้าใส่หมอผีอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ที่ดุเดือดก็อุบัติขึ้น หมอผีเองก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดา เขามีความแข็งแกร่งและทักษะการต่อสู้ที่น่ากลัว กวินท์ใช้ความเร็วและความคล่องแคล่วของเขา โจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ส่วนหมอผีก็ใช้พละกำลังมหาศาล ป้องกันและตอบโต้

เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว บรรดาคนงานที่ขนลังสินค้าแตกกระเจิงด้วยความตกใจ บางส่วนหยิบปืนขึ้นมายิงเข้าใส่กวินท์อย่างไม่ยั้ง แต่กวินท์ก็สามารถหลบหลีกและสวนกลับได้อย่างแม่นยำ เขาเคลื่อนไหวราวกับนักล่าในยามค่ำคืน การยิงของเขาแม่นยำราวกับจับวาง ทุกนัดที่ลั่นออกไป มีเป้าหมายเสมอ

หมอผีเห็นลูกน้องของตนเองล้มตายไปทีละคน ใบหน้าของเขาก็ยิ่งแดงก่ำด้วยความโกรธ "แก! จะต้องตายที่นี่!"

เขาชักมีดสั้นเล่มใหญ่ที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมา ใบมีดสะท้อนแสงไฟสลัวๆ ราวกับจะพุ่งเข้ากัดกิน กวินท์เองก็เตรียมพร้อม เขาชักมีดคู่ใจของเขาออกมาเช่นกัน ปลายมีดทั้งสองเล่มประกบกันกลางอากาศ พร้อมที่จะประหัตประหาร

การต่อสู้ด้วยอาวุธระยะประชิดเริ่มขึ้น เสียงโลหะกระทบกันดังเสียดแก้วหู กวินท์ใช้ความเร็วและความแม่นยำของเขา โจมตีจุดอ่อนของหมอผี ขณะที่หมอผีก็ใช้พละกำลังและความโหดเหี้ยมเข้าปะทะ กวินท์สัมผัสได้ถึงพลังอันตรายที่แผ่ออกมาจากหมอผี แต่ความแค้นที่อยู่ในใจกลับผลักดันให้เขาแข็งแกร่งขึ้น

"แกมันก็แค่หมาวัด!" หมอผีตะโกนพลางเหวี่ยงมีดเข้าใส่กวินท์อย่างแรง

"และแก... คือหนอนที่ต้องถูกย่ำยี!" กวินท์สวนกลับอย่างดุเดือด

เขาหลบคมมีดของหมอผีได้อย่างฉิวเฉียด และใช้จังหวะที่หมอผีเสียหลัก เลื่อนตัวเข้าไปประชิด พร้อมกับแทงมีดเข้าที่สีข้างของหมอผีอย่างรวดเร็ว

"อ๊ากกก!" หมอผีร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากบาดแผล

"นี่... ยังไม่จบ!" กวินท์คำราม ก่อนจะกระชากมีดออกจากตัวหมอผีอย่างรวดเร็ว

หมอผีทรุดตัวลงไปกับพื้น แต่เขายังไม่ยอมแพ้ ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น เขาพยายามคลานไปหยิบปืนที่ตกอยู่ แต่กวินท์ก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย เขาพุ่งเข้าไปเตะปืนของหมอผีให้กระเด็นออกไปไกล

"แก... ไม่มีทางหนีไปไหนได้" กวินท์พูดพร้อมกับยกปืนพกขึ้นมาเล็งไปที่หัวของหมอผี

"แก... ฆ่าฉันไม่ได้หรอก" หมอผีพูดอย่างหอบเหนื่อย "เพราะแก... ไม่ใช่อสรพิษ"

"วันนี้... ฉันจะเป็นมังกรทมิฬเอง!"

กวินท์เหนี่ยวไก ปืนดังสนั่นหวั่นไหว เสียงปืนที่ดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกถึงจุดจบของหมอผี และเป็นการเริ่มต้นการชำระแค้นของกวินท์อย่างแท้จริง

แต่เมื่อเขากำลังจะหันไปจัดการกับลูกสมุนที่เหลือ เสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้นแต่ไกล กวินท์รู้ดีว่าเขาไม่มีเวลา เขาต้องรีบออกจากที่นี่ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

เขาหันกลับไปมองโกดังนั้นอีกครั้ง คราวนี้ เขาเห็นเปลวไฟเล็กๆ ที่กำลังเริ่มลุกลามจากการต่อสู้เมื่อครู่ มันกำลังจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง

"แค่นี้... ยังไม่พอ" กวินท์พึมพำกับตัวเอง "ต้องไปให้ถึงต้นตอ... ต้นตอของอสรพิษโลหิต"

เขาไม่รอช้า กระโดดขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งที่จอดซ่อนไว้ และบิดคันเร่งออกไปท่ามกลางความมืด เหลือเพียงแต่ภาพของโกดังที่กำลังลุกไหม้ และเสียงไซเรนที่ใกล้เข้ามา

การต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงแค่การอุ่นเครื่อง การเดินทางของ "มังกรทมิฬ" เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น องค์กร "อสรพิษโลหิต" ที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพล ยังคงซ่อนตัวอยู่ในเงา มีอีกหลายชีวิตที่รอคอยการชำระแค้น และที่สำคัญ... กวินท์ยังไม่พบเบาะแสที่แท้จริง ที่จะนำไปสู่การค้นหา "แกนกลาง" ขององค์กรนี้

เขาขับรถไปตามถนนที่ว่างเปล่า ดวงตาของเขายังคงฉายแววแห่งความมุ่งมั่น แต่ในใจก็แฝงไปด้วยคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ: "ใครคือผู้นำที่แท้จริงของอสรพิษโลหิต?" และ "พวกเขาจะไปถึงจุดจบได้อย่างไร?"

บทต่อไป... การเดินทางของกวินท์จะพาเขาไปยังสถานที่ที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม การเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งขึ้น และเบาะแสสำคัญที่จะนำเขาเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น...