ตอนที่ 8 — จารึกสุริยัน...กาลปั่นป่วน

ลมหนาวบนยอดเขาดาวเหนือยังคงรุนแรงราวกับสัตว์ป่าที่ส่งเสียงคำรามไม่หยุดหย่อน แต่นาราหาได้สะทกสะท้านไม่ ร่างอรชรของนางยืนหยัดมั่นคงอยู่เบื้องหน้าวิหารศิลาโบราณ แสงดาวเหนือที่สาดส่องลงมาเป็นม่านแสงสีฟ้าอ่อนอมม่วงยังคงแต่งแต้มผืนหิมะให้ระยิบระยับราวกับเกล็ดเพชรที่โปรยปราย นานเท่าใดแล้วที่นางยืนอยู่ที่นี่? เวลาบนยอดเขานี้ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ทุกสรรพสิ่งตกอยู่ในความสงัดอันศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านและเสียงหัวใจของนางที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ในที่สุด ‌เมื่อแสงดาวเหนือเริ่มจางหายไป ปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น เบื้องหน้าวิหารศิลา ปรากฏแผ่นหินโบราณขนาดมหึมาที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนหิมะมานาน แผ่นศิลาผืนนี้ถูกสลักเสลาเป็นลวดลายที่ซับซ้อน และตรงกลางนั้นมีสัญลักษณ์ที่คล้ายกับดวงสุริยะที่กำลังเปล่งรัศมี จารึกเหล่านี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน หรืออาจจะเป็นเพราะแสงแห่งดาวเหนือที่สาดส่องลงมาในค่ำคืนนี้ได้ปลุกชีพมันขึ้นมา?

นาราก้าวเข้าไปใกล้วัตถุโบราณนั้น ​แสงจากดวงดาวเหนือสะท้อนกับผิวน้ำค้างแข็งที่เกาะอยู่บนแผ่นศิลา ทำให้ภาพลักษณ์ของดวงสุริยะดูมีชีวิตชีวาจนน่าประหลาด นางยกมือขึ้นสัมผัสเบาๆ บนผิวหินที่เย็นเยียบ ผิวหินสากเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงร่องรอยแห่งกาลเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน

พลัน! เมื่อปลายนิ้วของนาราสัมผัสกับใจกลางของสัญลักษณ์สุริยะนั้น แสงสีทองสว่างวาบขึ้นมาจากจารึก ‍ราวกับดวงอาทิตย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากพันธนาการแห่งราตรี แสงนั้นร้อนแรงแต่ไม่เผาไหม้ มันแผ่ขยายออกไปครอบคลุมร่างของนารา สัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของนาง ประหนึ่งสายน้ำทิพย์ที่ชะล้างทุกสิ่งทุกอย่าง

ในเสี้ยววินาทีนั้น นารารู้สึกราวกับว่านางกำลังถูกดึงเข้าไปในมิติอื่น ภาพเหตุการณ์มากมายถาโถมเข้ามาในความคิดของนาง ภาพของอดีตกาลอันรุ่งเรืองของอาณาจักร ‌ภาพของเหล่าวีรชนผู้กล้าหาญที่ปกป้องแผ่นดิน ภาพของเหล่าเซียนผู้ทรงภูมิที่บำเพ็ญเพียรบนยอดเขานี้ และที่สำคัญที่สุด คือภาพของ "นาคา" บรรพบุรุษในตำนานของนาง ที่กำลังต่อสู้กับอสูรร้ายเพื่อปกป้องสมดุลแห่งโลก!

เมื่อภาพเหล่านั้นจางหายไป แสงสีทองก็หรี่ลง ‍ปล่อยให้นาราอยู่ในสภาพที่งุนงงกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น นางมองไปที่จารึกสุริยันอีกครั้ง มันยังคงเรืองรองอยู่จางๆ ราวกับจะบอกเล่าความลับที่ซ่อนเร้น

"สิ่งนี้คืออะไร?" นาราพึมพำกับตนเอง น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของนาง "ท่านได้ปลุก ​'จารึกสุริยัน' ขึ้นมาแล้ว"

นารารีบหันกลับไป ใบหน้านางเบิกกว้างเมื่อเห็นร่างของชายชราผู้หนึ่งปรากฏกายขึ้นจากความมืด เขาผู้นั้นสวมอาภรณ์สีขาวสะอาดราวหิมะ เส้นผมและเคราสีขาวโพลน แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกายเฉลียวฉลาดและแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจอันล้ำลึก

"ท่านคือใคร?" นาราถามด้วยความระแวง

"ข้าคือ 'เซียนหมิง' ​ผู้พิทักษ์แห่งยอดเขาดาวเหนือ" ชายชราตอบพลางโค้งคำนับเล็กน้อย "และท่านก็คือ 'นารา' ทายาทแห่งนาคาที่แท้จริง"

คำกล่าวของเซียนหมิงทำให้นารารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม "ท่านทราบได้อย่างไร?"

"จารึกสุริยันจะปรากฏแก่ผู้ที่ถูกเลือก ผู้ที่จะรับภาระอันยิ่งใหญ่ และนั่นก็คือท่าน" ​เซียนหมิงกล่าว "เมื่อท่านสัมผัสจารึกนั้น พลังแห่งบรรพชนนาคาได้หลอมรวมเข้ากับท่านแล้ว ท่านกำลังจะกลายเป็นผู้ที่เชื่อมโยงโลกมนุษย์และโลกแห่งสวรรค์เข้าด้วยกัน"

นาราเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นในใจ นางจำได้ถึงคำบอกเล่าของแม่เกี่ยวกับตำนานของตระกูลนาง การเป็นผู้สืบทอดพลังแห่งนาคา แต่นางไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริงถึงเพียงนี้

"แต่ข้า...ข้าเป็นเพียงคนธรรมดา" นาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข้าไม่คู่ควร"

"ไม่มีผู้ใดเกิดมาไร้ค่า นารา" เซียนหมิงยิ้มอย่างอ่อนโยน "ท่านมีเลือดแห่งนาคาไหลเวียนในกาย ท่านมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง และท่านได้ผ่านการทดสอบอันยากลำบากมากมายบนยอดเขาแห่งนี้แล้ว จารึกสุริยันได้ยืนยันในตัวท่าน"

เซียนหมิงชี้ไปยังจารึกสุริยันอีกครั้ง "จารึกนี้คือบันทึกแห่งประวัติศาสตร์ คือความรู้ที่บรรพชนนาคาได้ทิ้งไว้ให้ และเป็นกุญแจสำคัญในการต่อสู้กับ 'อสูรกาล' ที่กำลังจะกลับมา"

"อสูรกาล?" นาราถามด้วยความตกใจ

"ใช่แล้ว" เซียนหมิงตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "ความมืดกำลังคืบคลานเข้ามาในโลกมนุษย์ เหล่าอสูรที่ถูกผนึกไว้เมื่อหลายพันปีก่อนกำลังจะหลุดพ้นออกมาอีกครั้ง สมดุลแห่งสวรรค์และโลกมนุษย์กำลังจะถูกทำลาย"

"แล้วข้าจะทำอย่างไร?" นาราถามอย่างร้อนรน

"ท่านต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังแห่งนาคาที่ไหลเวียนอยู่ในตัวท่าน" เซียนหมิงกล่าว "ท่านต้องเข้าใจความหมายของจารึกสุริยัน เพื่อค้นหาวิธีการผนึกอสูรกาลอีกครั้ง"

"แต่...ข้าจะเริ่มต้นอย่างไร?"

"ท่านต้องลงจากยอดเขาแห่งนี้" เซียนหมิงกล่าว "ภารกิจของท่านไม่ได้อยู่ที่นี่เพียงลำพัง แต่รอท่านอยู่ที่เมืองหลวง 'นครราชัน' ที่เต็มไปด้วยกลอุบายและการเมืองอันซับซ้อน"

คำว่า "นครราชัน" ทำให้นารารู้สึกหนาวสะท้าน นางเคยได้ยินชื่อเสียงของเมืองหลวงแห่งนี้ จากเรื่องเล่าของพ่อค้าที่เดินทางไปมา เมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย หลากหลายเผ่าพันธุ์ และแน่นอนว่า เต็มไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น

"เมืองหลวง?" นาราทวนคำ "แต่ข้าไม่รู้จักใครที่นั่นเลย"

"ท่านจะได้พบกับผู้ที่จะนำทางท่าน" เซียนหมิงกล่าว "แต่จงระวัง นครราชันไม่ใช่สถานที่ที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด แต่ผู้ที่ฉลาดเฉลียวและรู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมเท่านั้นที่จะก้าวผ่านไปได้"

เซียนหมิงยื่นมือออกมา ในมือของเขามีเหรียญโบราณที่สลักเป็นรูปงูเกี้ยวกับดวงดาว "สิ่งนี้คือ 'เหรียญแห่งนาคา' จงเก็บมันไว้ มันจะเป็นเครื่องนำทางและเครื่องป้องกันภัยแก่ท่าน"

นาราค่อยๆ รับเหรียญนั้นมาสัมผัส ความเย็นของโลหะโบราณทำให้จิตใจของนางสงบลง นางมองไปยังใบหน้าของเซียนหมิงด้วยความรู้สึกขอบคุณ

"ข้าจะไปที่นครราชัน" นาราตัดสินใจเด็ดเดี่ยว "ข้าจะเรียนรู้และจะทำทุกอย่างที่ข้าทำได้"

"ดีมาก" เซียนหมิงกล่าว "แต่จงจำไว้ นารา เส้นทางของท่านจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ จะมีทั้งมิตรและศัตรูรอท่านอยู่ จงใช้สัญชาตญาณของท่าน นำพาตนเองให้รอดพ้นจากทุกอันตราย"

เมื่อพูดจบ ร่างของเซียนหมิงก็ค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศราวกับหมอกยามเช้า ทิ้งให้นารายืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางแสงดาวเหนือที่เริ่มจางลง และจารึกสุริยันที่ยังคงส่องแสงเรืองรองอยู่เบื้องหน้า

นาราก้มมองเหรียญแห่งนาคาในมือ นางสูดลมหายใจลึกเข้าเต็มปอด ความหนาวเย็นของยอดเขาดาวเหนือไม่สามารถทำให้จิตใจของนางเย็นชาลงได้เลย ตรงกันข้าม มันกลับปลุกเร้าความมุ่งมั่นในตัวนางให้ลุกโชนยิ่งขึ้น

"นครราชัน...ข้าจะไปที่นั่น" นารากล่าวเสียงหนักแน่น "และข้าจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ทายาทแห่งนาคาอย่างข้า จะไม่ยอมให้ความมืดใดๆ มาครอบงำโลกนี้ได้!"

นางหมุนตัว มุ่งหน้าลงจากยอดเขาดาวเหนือ ก้าวแรกที่ก้าวลงมานี้ คือก้าวแรกสู่ชะตากรรมที่ยิ่งใหญ่ ชะตากรรมที่ถูกกำหนดโดยดวงดาว และถูกจารึกไว้ด้วยสายเลือดแห่งนาคา...

เบื้องล่าง นครราชัน เมืองหลวงอันรุ่งเรือง แต่ก็แฝงไว้ด้วยเงื่อนงำ กำลังรอคอยหญิงสาวจากยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้อยู่ พร้อมกับความลับที่รอวันเปิดเผย และอันตรายที่คอยคุกคาม...