ตอนที่ 4 — พายุอัสนี ณ ใจกลางปราสาท
อัสนีบาต จารึกสวรรค์ · 30 ตอน
เสียงฟ้าผ่าประดุจเสียงคำรามกึกก้องของเทพเจ้าโบราณยังคงดังกึกก้องไปทั่วสมรภูมิอันสิ้นหวัง แสงสีม่วงคล้ำของอัสนีบาตสาดส่องเป็นวงกว้าง ปรากฏให้เห็นเงาร่างของ ธารไท ยืนหยัดอย่างมั่นคงท่ามกลางพายุสายฟ้าและคมดาบที่ฟาดฟันลงมา ราวกับขุนพลผู้ไม่หวั่นเกรงต่อชะตากรรม
ธารไท ชายหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัด ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีทองอร่าม สะท้อนถึงอำนาจแห่งสวรรค์ที่สถิตอยู่ในกาย ร่างสูงสง่าของเขาปกคลุมไปด้วยชุดเกราะสีเงินยวงที่สลักลวดลายอักขระโบราณอันศักดิ์สิทธิ์ บ่งบอกถึงยศศักดิ์และพลังอำนาจที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ดาบแห่งอัสนีในมือของเขาเปล่งประกายเรืองรอง พร้อมที่จะปลดปล่อยพลังทำลายล้างอันมหาศาล
เบื้องหน้า ธารไท คือ จอมมารราชา ผู้ปกครองแห่งความมืดมิด ร่างกายใหญ่โตของมันถูกปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำขลับราวกับถ่านหินดวงตาของมันลุกโชนด้วยเปลวไฟสีแดงฉาน สะท้อนถึงความชั่วร้ายและความกระหายในอำนาจ อาวุธคู่กายของมันคือขวานยักษ์ที่แกะสลักจากกระดูกของอสูรกายโบราณ ปลายขวานแหลมคมราวกับจะฉีกกระชากทุกสิ่งให้แหลกสลาย
“ธารไท… เจ้ายังดื้อดึงไม่ยอมจำนนอีกหรือ” เสียงแหบพร่าของจอมมารราชาดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วโถงปราสาท ราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่กำลังจะเข้าตะครุบเหยื่อ
“ข้ามิเคยคิดจะยอมจำนนต่อความมืดมิดเช่นเจ้า จอมมารราชา” ธารไทตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาฉายชัดถึงความเด็ดเดี่ยว “ข้าจะขับไล่เจ้าและเหล่าบริวารของเจ้าออกจากโลกนี้ไปให้จงได้”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” จอมมารราชาหัวเราะเสียงดังสะท้อนกึกก้อง “คำพูดเหลวไหล! เจ้าคิดว่าพลังอันน้อยนิดของเจ้าจะต้านทานอำนาจแห่งความมืดมิดของข้าได้งั้นหรือ!”
ทันใดนั้น จอมมารราชา ก็ยกขวานยักษ์ขึ้นเหนือหัว แสงสีดำทะมึนก็พลันปรากฏขึ้นรอบตัวมัน ก่อนจะฟาดขวานลงมาอย่างรุนแรง พื้นปราสาทสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินจะแยกออกเป็นเสี่ยงๆ คลื่นพลังงานสีดำทะมึนแผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง
ธารไท มิได้แสดงท่าทีหวาดหวั่น เขากระชับด้ามดาบแห่งอัสนีให้แน่นขึ้น ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังคลื่นพลังงานที่กำลังพุ่งเข้ามา ร่างกายของเขาพลันเปล่งแสงสีทองอร่ามยิ่งขึ้น พลังแห่งสายฟ้าเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่าง
“อัสนีบาต… จงพิโรธ!” ธารไทตะโกนกึกก้อง ดาบแห่งอัสนีในมือของเขาพลันฟาดฟันออกไป ประสานกับคลื่นพลังงานสีดำทะมึนของจอมมารราชา
ตูมมมมม!
เสียงระเบิดอันรุนแรงดังสนั่นหวั่นไหว เศษหินเศษปูนกระเด็นกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง แสงสีม่วงคล้ำของอัสนีบาตยิ่งสาดส่องรุนแรงขึ้น ปะทะกับแสงสีดำทะมึนของจอมมารราชา กลายเป็นสมรภูมิอันดุเดือดที่เต็มไปด้วยพลังอันมหาศาล
เหล่าภูตผีปีศาจที่อยู่รอบข้างต่างกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว พลังงานที่ปะทะกันนั้นรุนแรงเกินกว่าที่พวกมันจะทนทานได้ บางตนถึงกับสลายไปเป็นเถ้าถ่าน
ธารไท ยืนหยัดอย่างมั่นคง เขาใช้พลังแห่งอัสนีที่ไหลเวียนในกาย แปรเปลี่ยนเป็นดาบแห่งสายฟ้า ฟาดฟันเข้าใส่เหล่าภูตผีปีศาจที่พยายามเข้ามาขวางทางด้วยความคล่องแคล่วว่องไว ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเปี่ยมไปด้วยความสง่างามและเด็ดขาด
“เจ้ามันก็แค่มนุษย์ธรรมดา… ที่บังเอิญได้รับพลังจากสวรรค์” จอมมารราชา กล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “แต่พลังนั้นจะสิ้นสุดลง… เมื่อเจ้าถูกกลืนกินด้วยความสิ้นหวัง!”
มันยกขวานขึ้นอีกครั้ง คราวนี้พลังงานสีดำทะมึนที่พวยพุ่งออกมานั้นเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม ปรากฏเป็นรูปอสูรกายยักษ์ที่มีดวงตาเป็นไฟ กำลังคำรามก้อง
“ไม่… พลังแห่งสวรรค์จะไม่มีวันสิ้นสุด!” ธารไทตอบกลับ ดวงตาของเขากลวงลึกเข้าไปอีก พลังแห่งอัสนีภายในกายพลันระเบิดออกมาอย่างรุนแรง
“สายฟ้าพันปี… จงสำแดงฤทธิ์!”
ร่างของ ธารไท พลันสว่างวาบ ราวกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อมปรากฏขึ้น แสงสีทองอร่ามแผ่กระจายออกไป ขับไล่ความมืดมิดที่ปกคลุมปราสาท ดาบแห่งอัสนีในมือของเขาพลันเปลี่ยนรูปกลายเป็นหอกแห่งสายฟ้าอันทรงพลัง ปลายหอกเปล่งประกายแสงสีขาวบริสุทธิ์
หอกแห่งสายฟ้าฟาดฟันลงมา ประสานกับพลังของจอมมารราชา เกิดเป็นแรงปะทะที่รุนแรงยิ่งกว่าครั้งใดๆ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งปราสาท
พื้นปราสาทที่เคยแข็งแกร่งพลันแตกร้าวเป็นวงกว้าง เศษหินขนาดใหญ่ลอยคว้างกลางอากาศ เหล่าภูตผีปีศาจที่อยู่ใกล้เคียงต่างถูกแรงกระแทกซัดจนกระเด็นไปไกล
ธารไท ยืนนิ่งกลางเปลวเพลิงแห่งพลังที่ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เขารู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในกาย มันไม่ใช่แค่พลังแห่งอัสนี แต่ยังรวมถึงพลังแห่งความหวังและจิตวิญญาณของมนุษยชาติที่ฝากฝากความหวังไว้กับเขา
“นี่คือพลังที่เจ้าไม่เข้าใจ… จอมมารราชา” ธารไท กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม “พลังแห่งความดีงาม… พลังแห่งการปกป้อง!”
จอมมารราชา ครางด้วยความเจ็บปวด เกล็ดสีดำขลับบนร่างกายของมันเริ่มปริแตก ปรากฏให้เห็นบาดแผลลึกที่เกิดจากพลังแห่งสายฟ้าอันบริสุทธิ์
“เป็นไปไม่ได้!” มันตะโกนก้อง “พลังแห่งความดีงาม… มันจะแข็งแกร่งไปได้อย่างไร!”
“ความดีงาม… ไม่เคยอ่อนแอ” ธารไทตอบ พร้อมกับยกหอกแห่งสายฟ้าขึ้นอีกครั้ง “และมันจะไม่มีวันพ่ายแพ้ต่อความชั่วร้าย!”
เขาพุ่งเข้าใส่จอมมารราชา ด้วยความเร็วเหนือแสง ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวราวกับสายลมที่ไม่มีใครมองเห็น แต่ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของแสงสีทองอร่าม
การปะทะกันระหว่างธารไท และจอมมารราชา ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ พายุอัสนีบาตยังคงโหมกระหน่ำ ปะทะกับคมดาบและพลังแห่งความมืดมิด
ธารไท โจมตีอย่างต่อเนื่อง ไม่เปิดโอกาสให้จอมมารราชา ได้ตั้งตัว เขาใช้ทุกทักษะและพลังที่ตนมี ฟาดฟันและโจมตีไม่ยั้ง
“เจ้าจะทำอะไรได้อีก… ธารไท!” จอมมารราชา ตะโกนพลางปัดป้องการโจมตีของธารไท ด้วยขวานยักษ์ “ข้าคือจอมมาร… ข้าคือผู้ปกครองแห่งความมืดมิด! เจ้าไม่มีวันเอาชนะข้าได้!”
“เจ้าผิดแล้ว” ธารไท กล่าวพลางผละถอยออกมาเล็กน้อย “ข้ามิได้มาเพื่อเอาชนะเจ้า… แต่ข้ามาเพื่อปลดปล่อยโลกนี้จากเงาของเจ้า!”
ทันใดนั้น ธารไท ก็รวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ร่างกายของเขาเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม ปลายหอกแห่งสายฟ้าเริ่มรวมตัวของพลังอันมหาศาล
“อัสนีสวรรค์… จงพุ่งเข้าใส่!”
เขาเหวี่ยงหอกแห่งสายฟ้าออกไปสุดแรงเกิด หอกพุ่งทะยานเข้าใส่จอมมารราชา ด้วยความเร็วที่สายตาไม่อาจจับได้ แสงสีขาวบริสุทธิ์สว่างจ้าจนเกินจะมองเห็น
จอมมารราชา พยายามยกขวานขึ้นปัดป้อง แต่พลังที่รวมอยู่ในหอกนั้นมหาศาลเกินกว่าที่มันจะต้านทานได้
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก