ตอนที่ 23 — รอยร้าวแห่งความเชื่อมั่น

ความหนาวเหน็บที่แทรกซึมผ่านเนื้อผ้าบางเบา เข้ามาเยือนผิวกายของเพชรนั้น อาจมิได้เย็นเยือกเท่ากับความรู้สึกสั่นคลอนที่ก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ หากแต่เป็นความรู้สึกที่คล้ายกับน้ำแข็งบางๆ ที่เริ่มก่อตัว ก่อตัวหนาขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะปริแตกออก

ความว่างเปล่าที่เขาเผชิญอยู่เมื่อคืนนี้ มิใช่เพียงแค่ความเงียบเหงาของยามราตรีที่ไร้ผู้คน ‌หากแต่เป็นความว่างเปล่าที่ผสานเข้ากับความทรยศหักหลัง ชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่กลางห้องพักอันแสนคุ้นเคย แสงไฟนีออนสีซีดจางจากภายนอกส่องลอดผ่านม่านเข้ามา เผยให้เห็นเงาของเฟอร์นิเจอร์ที่ทอดทาบทับบนพื้นไม้ ความเงียบนั้นดังกว่าเสียงใดๆ ที่เขาเคยได้ยิน

เขาจำคำพูดของ "นารา" ได้ดี ​ทุกถ้อยคำที่เคยเป็นดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจ บัดนี้กลับกลายเป็นพิษร้ายที่กัดกร่อนความเชื่อใจที่เขามีให้เธอทั้งหมด การเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของกลุ่ม "เงามายา" มิใช่เรื่องที่น่าตกใจเท่ากับการที่นารา ผู้หญิงที่เขาไว้ใจแทบทั้งชีวิต กลับเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรลับนั้น

"เป็นไปไม่ได้..." เสียงแหบพร่าหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของเพชร ‍เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงเล็บที่จิกลึกเข้าไปในเนื้อ ความรู้สึกเจ็บปวดทางกายนั้น ช่างเบาบางเหลือเกินเมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่กำลังลุกไหม้ภายใน

ภาพความทรงจำฉายชัดขึ้นมาในหัว ภาพของนาราที่ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ภาพที่เธอแสดงความเป็นห่วงเป็นใย ภาพที่เธอร่วมวางแผนกับเขาเพื่อเปิดโปงความชั่วร้ายของใครบางคน... ใครบางคนที่บัดนี้เขารู้แล้วว่า ‌คือองค์กรเดียวกันกับที่เธอสังกัดอยู่

"เธอหลอกฉันมาตลอด..." เพชรพึมพำ คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นและสิ้นหวัง

เขาเดินไปที่หน้าต่าง ดึงม่านออกเล็กน้อย ดวงตาจับจ้องไปยังทิวทัศน์เบื้องล่าง ย่านชุมชนแห่งนี้ที่เขาเคยเห็นว่าเป็นที่พักพิง เป็นที่ที่เขาคุ้นเคย บัดนี้กลับดูแปลกตาไป ‍ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างถูกปกคลุมไปด้วยม่านแห่งความลวง

เขาจำได้ว่าตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ เขารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย นาราเป็นเหมือนแสงสว่างนำทางเธอช่วยให้เขาปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ช่วยให้เขาได้รู้จักผู้คนในละแวกนี้ แต่บัดนี้... แสงสว่างนั้นกลับกลายเป็นเงาที่ซ่อนเร้นความจริงอันน่าสะพรึงกลัว

"กลุ่มเงามายา..." ชื่อนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเขา ยิ่งคิดถึงมากเท่าไหร่ ​เขาก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น ม่านหมอกแห่งความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา ใครคือผู้นำที่แท้จริงขององค์กรนี้? เป้าหมายของพวกเขาคืออะไร? และนารา... เธอมีบทบาทอะไรในองค์กรนี้กันแน่?

เมื่อคืนวาน ก่อนที่เขาจะเผชิญหน้ากับ "เงามายา" ​ในที่สุด เขาได้เห็นหลักฐานบางอย่างที่ทำให้เขาต้องตกใจ ยิ่งไปกว่านั้นคือการที่นาราปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายนั้น และการกระทำของเธอ... มันช่างขัดแย้งกับทุกสิ่งที่เขาเคยรู้จัก

"ทำไมเธอต้องทำแบบนั้น..." ความรู้สึกสับสนถาโถมเข้ามา เขาไม่เข้าใจแรงจูงใจของเธอเลยสักนิด

เขาถอยห่างจากหน้าต่าง เดินกลับมานั่งลงบนเตียง ​ความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แต่สมาธิของเขาไม่ได้อยู่ที่ความเหนื่อยล้าเลย มันจดจ่ออยู่กับการวิเคราะห์ทุกเหตุการณ์ที่ผ่านมา

เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่เก่งกาจ รู้ทันคน แต่การถูกนาราหลอกลวงมาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มันทำให้เขาต้องตั้งคำถามกับความสามารถของตัวเอง

"บางที... ฉันอาจจะอ่อนแอเกินไป" ความคิดที่น่าเจ็บปวดผุดขึ้นมาในหัว

เขาหลับตาลง พยายามสงบสติอารมณ์ การที่เขาจะก้าวต่อไปได้ เขาต้องก้าวข้ามความสับสนและอารมณ์โกรธนี้ไปให้ได้

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบในห้อง เขาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะปรับท่าทางให้เป็นปกติ

"ใครน่ะ?" เขาเอ่ยถาม เสียงยังคงแหบพร่า

"ฉันเองค่ะ เพชร" เป็นเสียงของ "ฟ้า" ผู้ช่วยที่คอยช่วยเหลือเขามาตลอด

เพชรลุกขึ้นไปเปิดประตู หญิงสาวหน้าตาคมคายยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความเป็นห่วง

"คุณไม่เป็นอะไรนะคะ เมื่อคืน... เกิดเรื่องใหญ่มาก" ฟ้าเอ่ยขึ้น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

เพชรเพียงแค่พยักหน้าช้าๆ เขาไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจอย่างไรให้เธอเข้าใจ

"เข้ามาสิ" เขาเปิดประตูให้ฟ้าเข้ามา

ฟ้าเดินเข้ามาในห้อง มองไปรอบๆ ก่อนจะหันมาสบตาเพชร

"คุณดูไม่ค่อยดีเลยค่ะ มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ"

เพชรตัดสินใจว่าเขาไม่สามารถเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวได้ เขาต้องการใครสักคนที่จะปรึกษา และฟ้าก็เป็นคนที่เขาไว้ใจได้ในระดับหนึ่ง

"ฟ้า... เมื่อคืนฉันได้รู้ความจริงบางอย่างที่ทำให้ฉันสับสนมาก"

ฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น "ความจริงอะไรคะ"

"เกี่ยวกับนารา..." เพชรเอ่ยชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา "ฉันรู้แล้วว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเงามายา"

ดวงตาของฟ้าเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ "อะไรนะคะ! เป็นไปได้ยังไงคะ!"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน..." เพชรเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ให้ฟ้าฟัง ตั้งแต่การเผชิญหน้ากับกลุ่มเงามายา ไปจนถึงการปรากฏตัวของนารา การกระทำของเธอ และหลักฐานที่เขาได้รับ

ฟ้าตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ เสียใจ และโกรธ

"ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณนาราจะทำแบบนี้... หนูคิดว่าเธอเป็นคนดีมาตลอด" ฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" เพชรตอบ "แต่ตอนนี้... ฉันไม่รู้แล้วว่าควรจะเชื่อใคร"

ความไม่แน่นอนเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเพชร เขาเคยคิดว่าตัวเองสามารถมองทะลุทุกสิ่งได้ แต่บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตที่เต็มไปด้วยหมอกควัน

"คุณเพชรคะ... หนูอาจจะไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของคุณได้ทั้งหมด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องอยู่คนเดียว" ฟ้ากล่าวอย่างอ่อนโยน "ถ้าคุณต้องการใครสักคนที่จะรับฟัง หรือต้องการความช่วยเหลืออะไร บอกหนูได้เสมอนะคะ"

คำพูดของฟ้าเปรียบเสมือนน้ำเย็นที่ช่วยดับความร้อนรุ่มในใจของเพชร ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"ขอบคุณนะ ฟ้า" เพชรกล่าวด้วยรอยยิ้มที่บางเบา "ฉัน... ฉันยังไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อไป"

"เราจะค่อยๆ คิดกันนะคะ" ฟ้าตอบ "สิ่งสำคัญตอนนี้คือคุณต้องตั้งสติก่อน"

เพชรพยักหน้า เขาเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันที่ลดลงเล็กน้อย การมีฟ้าอยู่เคียงข้าง ทำให้เขารู้สึกว่าเขายังไม่โดดเดี่ยวจนเกินไป

"ฉันต้องหาความจริงให้ได้..." เพชรกล่าวด้วยแววตาที่แน่วแน่ "ฉันต้องรู้ว่าทำไมนาราถึงทำแบบนั้น และกลุ่มเงามายา... มีเป้าหมายอะไรกันแน่"

"หนูจะช่วยคุณค่ะ" ฟ้ากล่าวอย่างหนักแน่น

เพชรเงยหน้ามองฟ้า สัมผัสได้ถึงความจริงใจในแววตาของเธอ

"เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น... เราไม่รู้ว่าใครคือคนที่ไว้ใจได้อีกบ้าง" เพชรกล่าว

"ค่ะ" ฟ้าตอบรับ

ทั้งสองนั่งคุยกันอีกพักใหญ่ เพชรเล่าถึงทุกสิ่งที่เขาสงสัยและเป็นกังวล ฟ้าก็คอยรับฟังและให้คำแนะนำเท่าที่เธอจะทำได้

เมื่อฟ้าขอตัวออกไป เพชรก็กลับมานั่งนิ่งๆ อีกครั้ง ห้องพักที่เคยเป็นเหมือนเซฟโซนของเขา บัดนี้กลับรู้สึกไม่ปลอดภัยเสียแล้ว

เขากวาดสายตาไปทั่วห้อง มองไปยังสิ่งของต่างๆ ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน แต่บัดนี้กลับถูกห้อมล้อมไปด้วยความสงสัยและความไม่แน่นอน

"เพชรลวงราตรี..." ชื่อขององค์กรที่เขาเคยพยายามเปิดโปง บัดนี้กลับกลายเป็นความจริงที่เขาต้องเผชิญหน้า และยิ่งไปกว่านั้น... คนที่เขาเคยไว้ใจที่สุด กลับเป็นส่วนหนึ่งของความลวงนั้น

ความหนาวเหน็บจากภายนอกเริ่มจางหายไป แต่ความหนาวเย็นที่เกาะกุมอยู่ในหัวใจของเขานั้น กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เขาต้องหาทางก้าวผ่านความสับสนนี้ไปให้ได้ แต่จะทำได้อย่างไร เมื่อรากฐานความเชื่อมั่นของเขาถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรง

คืนนี้... ดูเหมือนว่าความมืดมิดจะไม่ใช่แค่การหลับใหลของเมือง แต่เป็นความมืดมิดที่กำลังปกคลุมจิตใจของเขาเอง... และคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจ คือ... นารากำลังทำอะไรอยู่กันแน่? การทรยศครั้งนี้... จะนำพาเขาไปสู่ความจริงที่เจ็บปวดกว่าเดิม หรือจะนำไปสู่หนทางแห่งการแก้แค้นที่เขาปรารถนา?