ประกายดาวอันเยือกเย็นสะท้อนผ่านกระจกห้องทดลองอันกว้างขวาง สร้างเงาทะมึนที่บิดเบี้ยวไปตามรูปทรงของอุปกรณ์อันซับซ้อน โลหะขัดเงาวาววับสะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมที่ลอยอยู่กลางห้อง เปล่งออร่าแห่งเทคโนโลยีอันล้ำยุคออกมา อคินยืนนิ่งอยู่หน้าแท่นพลังงานขนาดมหึมาที่เปล่งแสงสีทองสลัวออกมาอย่างสม่ำเสมอ มือเรียวยาวกุมอุปกรณ์ควบคุมทรงกระบอกที่สลักเสลาด้วยอักษรโบราณอันไม่คุ้นตา ดวงตาคมกริบสีนิลจับจ้องไปยังผลึกสีครามขนาดเท่ากำปั้นที่กำลังถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานอย่างตั้งใจ
"พร้อมแล้ว ท่านอคิน" เสียงทุ้มต่ำของ 'ไซรัส' ผู้ดูแลระบบปัญญาประดิษฐ์ของฐานทัพดังขึ้นในโสตประสาทของเขา ไม่ใช่การพูดผ่านลำโพง แต่เป็นคลื่นเสียงที่ส่งตรงถึงสมอง ปราศจากการปรุงแต่งใดๆ ราวกับความคิดของอคินเอง
อคินพยักหน้าเบาๆ "ปล่อยพลังงาน 90 เปอร์เซ็นต์เข้าสู่แกนกลาง ผลึกจะเริ่มตอบสนองแล้ว"
"รับทราบ" ไซรัสตอบรับอย่างรวดเร็ว แสงสีทองจากแท่นพลังงานเริ่มสว่างจ้าขึ้น ระยิบระยับราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยๆ ที่กำลังจะก่อกำเนิดขึ้นมาใหม่ แรงสั่นสะเทือนเบาๆ แผ่กระจายไปทั่วห้องทดลอง อคินรู้สึกได้ถึงกระแสพลังงานอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่รอบตัว เขาไม่เคยรู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อน ราวกับว่าทั้งร่างกายของเขากำลังถูกหล่อหลอมรวมเข้ากับพลังงานที่กำลังจะถูกปลดปล่อยออกมา
"การตอบสนองของผลึกอยู่ที่ 78 เปอร์เซ็นต์" ไซรัสรายงาน "กำลังจะเข้าสู่ระดับวิกฤต"
อคินกัดริมฝีปากแน่น ความรู้สึกตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง นี่คือจุดสูงสุดของการทดลองที่เขาทุ่มเทมานับศตวรรษ การปลุก 'เจตจำนงแห่งดาราจักร' ที่หลับใหลอยู่ภายในผลึกสีครามนี้นี่เอง มันคือพลังที่ถูกผนึกไว้ตั้งแต่ยุคบรรพกาล วัตถุโบราณที่ซ่อนเร้นความลับแห่งการสร้างสรรค์จักรวาลเอาไว้
"เพิ่มอีก 5 เปอร์เซ็นต์" อคินออกคำสั่งเสียงหนักแน่น "เราต้องไปให้ถึง 95 เปอร์เซ็นต์"
"การเพิ่มพลังงานอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงสูงเกินไป ท่านอคิน" ไซรัสเตือน "ระบบตรวจจับพบความผันผวนของสนามพลังงานที่ผิดปกติ"
"ฉันรู้" อคินตอบอย่างเยือกเย็น "แต่เราไม่มีทางเลือกอื่น ถ้าเราอยากจะหยุดยั้ง 'กลุ่มเงา' เราต้องปลดปล่อยพลังนี้ออกมา"
ภาพของ 'กลุ่มเงา' ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา กองทัพอันไร้รูปไร้ตัวตนที่คุกคามทุกสรรพสิ่งในกาแล็กซี รุกราน ทำลายล้าง ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทานพลังอันมหาศาลของพวกมันได้ มนุษยชาติและเผ่าพันธุ์อื่นๆ ต่างก็พ่ายแพ้ไปทีละเผ่าพันธุ์ จนเหลือเพียงกลุ่มเล็กๆ ที่หลบซ่อนตัวอยู่ตามมุมมืดของจักรวาล ฐานทัพแห่งนี้คือความหวังสุดท้าย
แสงจากแท่นพลังงานสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงจนอคินต้องยกมือขึ้นมาบัง ดวงตาของเขามองเห็นภาพหลอนของเส้นใยพลังงานสีทองที่กำลังถักทอเข้ากับผลึกสีครามอย่างบ้าคลั่ง เสียงหึ่งๆ ที่เคยแผ่วเบา บัดนี้กลับดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง
"93 เปอร์เซ็นต์แล้ว!" ไซรัสตะโกน "ท่านอคิน! มีสัญญาณแทรกแซงจากภายนอก! เป็นคลื่นพลังงานที่ไม่เคยพบมาก่อน!"
อคินหันขวับไปยังหน้าจอแสดงผลหลัก แสงสีแดงกะพริบถี่ๆ พร้อมกับสัญญาณเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐานทัพ
"เป็นไปไม่ได้..." เขากระซิบ "ไม่มีใครรู้ถึงที่ตั้งของเรา"
บนหน้าจอโฮโลแกรม ปรากฏภาพของวัตถุรูปทรงประหลาดสีดำสนิท กำลังพุ่งตรงเข้ามายังฐานทัพด้วยความเร็วสูง มันไม่ใช่ยานอวกาศที่เขาคุ้นเคย มันดูราวกับชิ้นส่วนของความมืดที่ถูกประกอบขึ้นมา
"ยานศัตรู! ประเมินจำนวน 3 ลำ!" ไซรัสรายงานด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "กำลังโจมตี!"
ลำแสงสีม่วงเข้มพุ่งตรงมาจากยานศัตรู สลายเกราะป้องกันพลังงานชั้นนอกของฐานทัพไปในพริบตา แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่าเดิมถาโถมเข้าใส่ห้องทดลอง อุปกรณ์หลายชิ้นระเบิดแตกกระจาย ผลึกสีครามบนแท่นพลังงานสั่นไหวอย่างรุนแรง แสงสีทองเริ่มกระพริบถี่ๆ ราวกับจะดับสูญ
"แกนกลางกำลังจะสลายตัว!" ไซรัสตะโกน "ผลึกไม่สามารถทนทานต่อแรงสั่นสะเทือนได้!"
อคินกำหมัดแน่น ความผิดหวังและความโกรธแล่นปราดเข้ามาในอก ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความรู้สึกที่ถูกขัดขวาง ณ จุดที่ใกล้จะสำเร็จที่สุด
"ฉันจะไม่อนุญาต!" อคินตะโกน เขาพุ่งเข้าไปยังแผงควบคุมหลัก หมุนปุ่มควบคุมที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างบ้าคลั่ง "ไซรัส! โอนพลังงานทั้งหมดที่เหลืออยู่เข้าสู่ระบบป้องกัน! ใช้พลังงานสำรองที่สะสมไว้ให้หมด!"
"แต่ท่าน! นั่นจะทำให้การทดลองล้มเหลว!" ไซรัสคัดค้าน
"ไม่สำคัญแล้ว!" อคินกล่าว ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความมุ่งมั่น "สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการปกป้องฐานทัพของเรา!"
แสงสีทองจากแท่นพลังงานหรี่ลงอย่างรวดเร็ว ถูกดูดซับเข้าไปในระบบป้องกันของฐานทัพ เกิดเป็นโล่พลังงานสีฟ้าอ่อนขนาดมหึมาที่ห่อหุ้มฐานทัพเอาไว้ ลำแสงสีม่วงจากยานศัตรูพุ่งเข้ามากระทบโล่ เกิดเป็นประกายไฟสีฟ้าและม่วงสาดกระจายไปทั่ว
"โล่ป้องกันทำงาน!" ไซรัสรายงาน "แต่ทนได้อีกไม่นาน! พลังงานของยานศัตรูสูงมาก!"
อคินหันกลับมามองผลึกสีครามที่บัดนี้กำลังเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ออกมาอย่างอ่อนแรง มันเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะสิ้นลมหายใจ
"เราต้องหาทางอื่น" เขากล่าว พลางกวาดสายตาไปรอบห้อง พลันสายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับแท่นหินโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่มุมห้อง แท่นหินนั้นมีอักษรโบราณสลักเสลาอยู่เต็มไปหมด เป็นภาษาที่แม้แต่ไซรัสก็ยังไม่สามารถถอดรหัสได้ทั้งหมด
"ไซรัส! สแกนแท่นหินโบราณนั่น! มีพลังงานบางอย่างซ่อนอยู่!"
"กำลังสแกน... ตรวจพบพลังงานปริศนา... เป็นพลังงานที่มีโครงสร้างซับซ้อนมาก... ไม่ตรงกับฐานข้อมูลใดๆ เลย..."
"มันคืออะไร?" อคินถามอย่างร้อนรน
"ข้อมูลยังไม่เพียงพอ... แต่... มีความเชื่อมโยงบางอย่างกับผลึกสีคราม..."
ทันใดนั้น ยานศัตรูก็ยิงลำแสงสีม่วงเข้าใส่โล่ป้องกันอีกครั้ง คราวนี้แรงกว่าเดิมมาก โล่พลังงานสั่นคลอนอย่างรุนแรง รอยร้าวปรากฏขึ้นบนพื้นผิว
"โล่กำลังจะแตก! ระบบป้องกันล้มเหลวในอีก 30 วินาที!" ไซรัสเตือน
อคินรีบวิ่งไปยังแท่นหินโบราณ เขาแตะลงบนอักษรที่สลักอยู่ สัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานเย็นเยียบที่ไหลผ่านเข้ามาในตัว
"ต้องปลุกมันขึ้นมา..." เขากล่าวกับตัวเอง
พลันอักษรเหล่านั้นก็เริ่มเปล่งแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาเป็นวงกว้าง อคินรู้สึกราวกับว่ามีพลังงานบางอย่างกำลังดึงเขาเข้าไป สติของเขากำลังเลือนลาง
"ท่านอคิน! พลังงานจากแท่นหินกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล! มันกำลังดูดพลังงานจากผลึกสีคราม!"
แสงสว่างเจิดจ้าบดบังทุกสิ่ง อคินรู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากำลังถูกฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในตัว
"การโจมตีรุนแรงขึ้น! โล่ป้องกันแตกแล้ว!" ไซรัสรายงานเสียงขาดห้วง
ลำแสงสีม่วงทะลวงผ่านเข้ามาในห้องทดลอง พุ่งตรงไปยังผลึกสีครามที่บัดนี้เกือบจะไร้พลังงาน
แต่ในวินาทีสุดท้ายก่อนที่ลำแสงนั้นจะพุ่งชน ภาพของอคินก็เลือนหายไป ราวกับว่าเขาได้ถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่ง
ความมืดเข้าครอบงำ...
แต่ในความมืดนั้นเอง อคินก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง... บางสิ่งที่ไม่ใช่ความว่างเปล่า...
มันคือเสียงกระซิบ... เสียงกระซิบจากห้วงลึกของจักรวาล...
"ตื่นเถิด... จอมทัพแห่งดาราจักร..."
แสงสว่างค่อยๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้ง... แต่คราวนี้มันไม่ใช่แสงสีทอง...
มันคือแสงสีเงินที่เย็นเยียบ... และทรงพลัง...
อคินลืมตาขึ้น... เขาไม่ได้อยู่ในห้องทดลองอีกต่อไป...
เขาอยู่ท่ามกลางดวงดาว... และเขารู้สึกถึงพลังที่มองไม่เห็น... กำลังหล่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเขา...
"นี่มัน... อะไรกัน..." เขาพึมพำ
แต่คำตอบนั้น... ยังคงอยู่ห่างไกล... ในเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา...
จอมทัพดาราจักร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก