ตอนที่ 8 — แผนลับใต้แสงดาว

แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แสงนั้นสะท้อนในดวงตาคมกริบของเขาเป็นประกายเยือกเย็น แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มของแผนการที่กำลังก่อตัวขึ้น

หน้าจอโฮโลแกรมนั้นแสดงแผนที่การเคลื่อนที่ของกองยานอวกาศของสหพันธ์ดาวเคราะห์ ซึ่งเป็นพันธมิตรที่ทรงอำนาจที่สุดในกาแล็กซี เป็นศัตรูตัวฉกาจที่ขวางทางทุกอย่างของเขามาโดยตลอด ‌ในแผนที่นั้น กลุ่มดาวสีแดงสว่างไสวแสดงถึงตำแหน่งปัจจุบันของกองยานหลัก ขณะที่เส้นประสีขาวแสดงถึงเส้นทางการเดินทางที่คาดการณ์ไว้ มุ่งหน้าสู่เขตอวกาศชายแดนที่อคินใช้เป็นฐานลับ

"พวกเขาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้" เสียงแหบพร่าของ ดร.เอเลน่า นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะคู่ใจ ดังขึ้นจากมุมห้อง ​เธอยืนพิงโต๊ะทำงานที่มีอุปกรณ์ระโยงระยางเต็มไปหมด ใบหน้าซีดเซียวภายใต้แสงสลัว แต่แววตาของเธอฉายประกายความมุ่งมั่น "อีกไม่เกินสามวงโคจร พวกเขาก็จะเข้าสู่ระยะตรวจจับของเราแล้ว"

อคินหันมามองเธอ รอยยิ้มมุมปากที่แทบมองไม่เห็นปรากฏขึ้น "นั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด" เขาตอบพลางยกมือข้างหนึ่งขึ้นไปแตะที่ภาพโฮโลแกรม ‍"แต่เรามีบางอย่างที่พวกเขาคาดไม่ถึง"

ดร.เอเลน่ายกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย "คุณหมายถึง 'เงาอเวจี' ใช่ไหมคะ?"

"ใช่" อคินพยักหน้า "โครงการลับที่เริ่มต้นขึ้นภายใต้การดูแลของท่านพ่อ มันคืออาวุธที่จะพลิกสมการสงครามนี้ได้"

"แต่..." ดร.เอเลน่ายังคงมีแววตาไม่แน่ใจ ‌"มันยังอยู่ในช่วงทดลองขั้นสุดท้าย พลังงานยังไม่เสถียร และเรายังไม่ทราบผลกระทบระยะยาวที่แน่ชัด"

"ความไม่แน่นอนคือส่วนหนึ่งของสงครามเสมอ" อคินกล่าวเสียงหนักแน่น "และความเสี่ยงนี้ คุ้มค่ากับผลตอบแทนที่จะได้รับ" เขาก้าวเข้าไปใกล้หน้าจอโฮโลแกรมมากขึ้น "สหพันธ์ดาวเคราะห์คิดว่าพวกเขามีชัยชนะอยู่ในกำมือ ‍พวกเขามีจำนวนมากกว่า มีเทคโนโลยีที่ดูเหมือนจะเหนือกว่าในหลายด้าน แต่พวกเขาขาดสิ่งเดียวที่สำคัญที่สุด... ความเด็ดเดี่ยวที่จะทำในสิ่งที่จำเป็น"

แสงจากโฮโลแกรมสาดสะท้อนไปบนใบหน้าของอคิน เผยให้เห็นโครงหน้าที่คมคายและดวงตาที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานราวกับห้วงอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุด ดร.เอเลน่ายอมรับในใจว่า อคินนั้นแตกต่างจากผู้นำคนอื่นๆ ที่เธอเคยพบเจอ ​เขาไม่ใช่คนที่ยึดติดกับหลักการหรือกฎเกณฑ์ เขาพร้อมจะเหยียบย่ำทุกสิ่งเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย

"แล้วเราจะเปิดใช้งาน 'เงาอเวจี' เมื่อใดคะ?" ดร.เอเลน่ายิงคำถามตรงประเด็น

"เมื่อกองยานของพวกมันเข้ามาใกล้ที่สุด" อคินตอบ ดวงตาของเขาสะท้อนภาพดาวเคราะห์ที่กำลังหมุนอยู่บนหน้าจอ "เราจะล่อพวกมันเข้ามาในเขตอวกาศต้องห้ามที่เราเตรียมไว้ ​จากนั้น... เราจะใช้ 'เงาอเวจี' ทำให้ทุกอย่างที่อยู่ในรัศมีนั้น 'หายไป' อย่างถาวร"

"หายไป?" ดร.เอเลน่าย้ำเสียงแผ่วเบา "นั่นหมายถึง..."

"การลบออกจากความเป็นจริง" ​อคินเสริม "ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ไม่เหลือแม้แต่คลื่นพลังงานให้ตรวจจับได้"

"แต่... มันอันตรายเกินไปค่ะ!" ดร.เอเลน่ายกมือขึ้นกุมขมับ "หากการคำนวณผิดพลาด แม้เพียงเล็กน้อย พลังงานนั้นอาจส่งผลกระทบต่อฐานทัพของเรา หรือแม้กระทั่ง... มิติที่เราอาศัยอยู่"

"นั่นคือเหตุผลที่ต้องมีการทดลองอย่างรอบคอบ" อคินกล่าวเสียงเย็น "และนั่นคือเหตุผลที่ฉันไว้ใจเธอ ดร.เอเลน่า" เขาหันมาสบตาเธอ "เธอคือคนเดียวที่สามารถควบคุมพลังงานนี้ได้อย่างแม่นยำที่สุด"

ดร.เอเลน่ายิ้มอย่างอ่อนแรง "ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ"

"ดี" อคินกล่าว "ตอนนี้ ไปเตรียมการ 'ชักธง' กันเถอะ"

"ชักธง?" ดร.เอเลน่างุนงง

"เราจะปล่อยสัญญาณขอความช่วยเหลือปลอม" อคินอธิบาย "ไปยังสถานีสังเกตการณ์ของสหพันธ์ที่อยู่ใกล้ที่สุด อ้างว่าฐานทัพของเรากำลังประสบปัญหาทางเทคนิค และต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน"

"แต่สหพันธ์คงไม่หลงกลง่ายๆ หรอกค่ะ" ดร.เอเลน่าท้วง

"พวกเขาจะหลงกล" อคินยิ้มอย่างมั่นใจ "เพราะเราจะส่งสัญญาณนั้นผ่านช่องทางการสื่อสารที่ถูกดัดแปลง ทำให้มันดูเหมือนมาจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ และที่สำคัญที่สุด... เราจะใส่ข้อมูลบางอย่างเข้าไปในสัญญาณนั้น ที่จะกระตุ้นความโลภของพวกเขา"

"ข้อมูลอะไรคะ?"

"ข้อมูลเกี่ยวกับ 'วัตถุโบราณ' ที่ทรงพลัง ซึ่งถูกค้นพบในเขตอวกาศของเรา" อคินเอ่ย "ข้อมูลที่พวกเขาจะไม่อาจละเลยได้"

ดร.เอเลน่าวางมือลงบนโต๊ะทำงาน หันไปหยิบแผงควบคุมบางอย่าง "เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะเริ่มเตรียมระบบส่งสัญญาณและข้อมูลปลอมทันที"

"ยอดเยี่ยม" อคินกล่าว "ระหว่างที่เธอทำ ฉันจะไปตรวจสอบ 'เงาอเวจี' ด้วยตัวเอง"

ขณะที่ ดร.เอเลน่ากำลังง่วนอยู่กับการเตรียมการทางเทคนิค อคินก็เดินออกจากห้องทดลอง ไปยังส่วนลึกของฐานทัพลับ ที่ซึ่งห้องปฏิบัติการอันตรายยิ่งกว่าตั้งอยู่

ทางเดินทอดยาวไปสู่ห้องที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา ผนังทำจากโลหะที่หนาและแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เทคโนโลยีของพวกเขาจะสร้างขึ้นได้ ประตูทางเข้ามีรหัสสแกนชีวภาพและระบบรักษาความปลอดภัยที่ซับซ้อน เมื่ออคินเดินเข้าไป เครื่องสแกนก็ทำงานทันที ไฟสีเขียวสว่างขึ้น และประตูบานยักษ์ก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก

ภายในห้องนั้น บรรยากาศแตกต่างจากห้องทดลองของ ดร.เอเลน่าอย่างสิ้นเชิง ที่นี่มีความมืดมิดและเย็นเยียบกว่า แสงสว่างเพียงน้อยนิดสาดส่องมาจากอุปกรณ์บางชิ้นที่ติดตั้งอยู่บนผนัง อากาศภายในเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังงานอันรุนแรงที่ถูกกักเก็บไว้

ตรงกลางห้องนั้น คือสิ่งที่ทำให้ดร.เอเลน่ากังวลใจที่สุด แท่นพลังงานขนาดมหึมา ตั้งอยู่บนฐานคอนกรีตเสริมเหล็กที่แข็งแกร่งที่สุด บนแท่นนั้นคือแกนกลางที่เปล่งแสงสีดำสนิทออกมาเป็นระยะๆ ราวกับว่ามันกำลังดูดกลืนทุกสิ่งรอบตัว

นี่คือ "เงาอเวจี" แกนกลางของอาวุธที่สามารถลบทุกสิ่งออกจากความเป็นจริงได้

อคินเดินเข้าไปใกล้อย่างไม่ลังเล แสงสีดำนั้นดูเหมือนจะเต้นระริกเมื่อเขาเข้ามาใกล้ เขาเอื้อมมือไปสัมผัสกับพื้นผิวของแกนกลาง ซึ่งเย็นเฉียบจนแทบจะแช่แข็ง แต่เมื่อปลายนิ้วของเขาสัมผัสมัน เขากลับรู้สึกถึงกระแสพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายใน

"ท่านพ่อ... นี่คือมรดกของท่าน" อคินพึมพำกับตัวเอง "ข้าจะทำให้มันสำเร็จ"

เขากระตุ้นระบบการทำงานบางส่วนผ่านแผงควบคุมที่ติดอยู่กับชุดของเขา หน้าจอโฮโลแกรมเล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แสดงค่าพลังงานที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

"ระดับพลังงาน 78%..." เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นจากระบบ

อคินมองดูค่าพลังงานที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น เขารู้ดีว่า การควบคุมพลังงานนี้ต้องอาศัยความแม่นยำสูงสุด การผิดพลาดแม้เพียงเสี้ยววินาที อาจนำมาซึ่งหายนะ

"อีกเพียงเล็กน้อย..." เขากระตุ้นระบบอีกครั้ง

ทันใดนั้นเอง สัญญาณเตือนดังขึ้นในระบบ "ระดับพลังงานเกินขีดจำกัดที่กำหนด! การทำงานผิดปกติ! โปรดถอยห่าง!"

แสงสีดำจากแกนกลางเริ่มเปล่งประกายรุนแรงขึ้น เป็นประกายที่บิดเบี้ยวและไม่มั่นคง อากาศรอบตัวเริ่มสั่นไหว รุนแรงจนรู้สึกได้

อคินกัดฟันแน่น เขาไม่ยอมให้แผนการของเขาพังทลายลงไปง่ายๆ เขาต้องควบคุมมันให้ได้

"ไม่... ข้าจะไม่ยอมให้มันเป็นเช่นนี้!" เขาตะโกนพลางเร่งทำการปรับค่าด้วยความเร็วสูง

ขณะเดียวกัน ที่ห้องทดลอง ดร.เอเลน่ากำลังประมวลผลข้อมูลล่าสุดที่ได้รับจากอคิน "ข้อมูลวัตถุโบราณ... มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ" เธอพึมพำ "หากสหพันธ์ได้รับข้อมูลนี้จริง พวกเขาจะต้องยอมเสี่ยงเข้ามาแน่นอน"

เธอเงยหน้ามองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงภาพกองยานสหพันธ์ที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ "อีกไม่นาน... การแสดงครั้งใหญ่ก็จะเริ่มขึ้นแล้ว"

แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง เสียงเตือนดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากห้องปฏิบัติการลับของ "เงาอเวจี"

"เกิดความผิดปกติ! การทำงานของ 'เงาอเวจี' ไม่เสถียร!" เสียงของระบบดังขึ้นด้วยความตื่นตระหนก

ดร.เอเลน่าวิ่งออกจากห้องทดลองไปยังห้องควบคุมหลัก "เกิดอะไรขึ้น?!" เธอตะโกนถามเจ้าหน้าที่ที่ประจำการอยู่

"ไม่ทราบครับ! ระบบแจ้งว่าระดับพลังงานพุ่งสูงเกินไป และไม่สามารถควบคุมได้!"

ดร.เอเลน่าวิ่งไปที่แผงควบคุมหลัก จ้องมองค่าต่างๆ ที่แสดงผลบนหน้าจอด้วยความตกใจ

"ไม่นะ... เขาไปทำอะไรลงไป!" เธอพึมพำ

ในขณะเดียวกัน ภายในห้องปฏิบัติการของ "เงาอเวจี" อคินกำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายกับการควบคุมพลังงานที่กำลังจะระเบิด เขาเหงื่อแตกพลั่ก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตึงเครียด

"ข้าต้องหยุดมันให้ได้!"

แสงสีดำจากแกนกลางบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง กำลังจะทะลักออกมา!

ท่ามกลางความโกลาหลของฐานทัพลับ กองยานอวกาศของสหพันธ์ดาวเคราะห์ยังคงเคลื่อนที่เข้าใกล้เข้ามาอย่างไม่รู้ตัว...

พวกเขาจะเข้ามาติดกับดัก หรือจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก? อคินจะสามารถควบคุม "เงาอเวจี" ได้ทันเวลาหรือไม่? ชะตากรรมของกาแล็กซีจะเป็นอย่างไรต่อไป?