แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพข้อมูลที่ปรากฏเบื้องหน้า ดวงตาคมกริบจับจ้องไปที่อักขระโบราณที่เรียงรายอยู่บนหน้าจอ มันเป็นภาษาที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน เป็นภาษาสัญลักษณ์ที่ดูเหมือนจะถักทอขึ้นมาจากพลังงานบริสุทธิ์
"นี่มันอะไรกันแน่?" เสียงทุ้มของอคินดังลอดออกมาจากลำคอ เป็นคำถามที่สะท้อนถึงความฉงนสงสัยในใจของเขามาตลอดหลายชั่วโมงที่ใช้เวลาอยู่กับข้อมูลชิ้นนี้ เขาพยายามถอดรหัส วิเคราะห์ทุกสัญลักษณ์ ทุกรูปแบบ แต่ก็ยังคงติดกับดักแห่งความไม่เข้าใจ
"ข้อมูลนี้มาจากไหนกันแน่?" เขาพึมพำกับตัวเอง พลางเลื่อนนิ้วไปบนอากาศเพื่อเรียกดูต้นกำเนิดของข้อมูล มันถูกส่งมาจากยานสำรวจรุ่นเก่าที่ถูกส่งไปยังส่วนลึกของกาแล็กซีเมื่อหลายร้อยปีก่อน เป็นภารกิจที่ล้มเหลวและถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา จนกระทั่งยานลำนั้นได้ส่งสัญญาณอ่อนๆ กลับมา พร้อมกับข้อมูลปริศนาชิ้นนี้
"ข้อมูลนี้… ช่างน่าทึ่ง" เสียงของ 'เซน' ดังขึ้นจากลำโพงที่ติดตั้งอยู่ทั่วห้องทดลอง เซนคือปัญญาประดิษฐ์หลักของฐานทัพลับแห่งนี้ เป็นผู้ช่วยคู่ใจที่ฉลาดปราดเปรื่องที่สุดเท่าที่อคินเคยพบเจอ
"น่าทึ่งในแง่ไหน เซน?" อคินถาม สายตายังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอ
"ในแง่ของความซับซ้อนทางโครงสร้างและความโบราณของมันครับ ข้อมูลนี้ไม่ใช่สิ่งที่สิ่งมีชีวิตในยุคปัจจุบันจะสามารถสร้างขึ้นมาได้ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ใดก็ตาม รหัสพันธุกรรมที่แฝงอยู่ในโครงสร้างของข้อมูลบ่งชี้ว่ามันมีอายุมากกว่าหนึ่งพันล้านปี" เซนตอบ เสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น
หนึ่งพันล้านปี… อคินพยักหน้าช้าๆ มันเป็นตัวเลขที่เกินกว่าจินตนาการ ความคิดที่ว่ามีสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาเคยดำรงอยู่บนดาวเคราะห์ดวงอื่น เมื่อโลกของเขาเองยังเป็นเพียงก้อนหินร้อนๆ ที่กำลังก่อตัว
"แล้ว… เราพอจะเข้าใจอะไรจากมันบ้างไหม?" เขาถาม
"เราสามารถแยกแยะรูปแบบบางอย่างได้ครับ เหมือนเป็นส่วนประกอบของภาษา แต่ยังขาดกุญแจสำคัญที่จะไขความหมายทั้งหมดไปได้ สิ่งที่น่าสนใจคือ มีสัญญาณพลังงานบางอย่างที่ถูกฝังอยู่ในข้อมูลนี้ มันดูเหมือน… เป็นการเตือนภัย" เซนกล่าว
"เตือนภัย?" อคินเลิกคิ้ว
"ใช่ครับ สัญญาณนี้มีความถี่สูงมากและถูกเข้ารหัสไว้อย่างแน่นหนา หากเราตีความไม่ผิด มันกำลังสื่อถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง"
อันตราย? ในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่นี้ มีสิ่งมีชีวิตทรงพลังมากมาย และศัตรูของเขาก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ได้ง่ายๆ อคินรู้สึกถึงความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นภายใน
"ลองวิเคราะห์สัญญาณเตือนภัยนั้นอย่างละเอียด เซน ฉันต้องการรู้ว่ามันสื่อถึงอะไร และมาจากแหล่งไหน" เขาสั่ง
"กำลังดำเนินการครับ"
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เสียงเครื่องมือต่างๆ ในห้องทดลองดังแว่วเบาๆ อคินเดินไปรอบห้อง มือข้างหนึ่งยกขึ้นกอดอก อีกข้างหนึ่งลูบคางเบาๆ จิตใจของเขาประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมา
"มันน่าจะเป็นภาษาของเผ่าพันธุ์โบราณที่เรียกว่า 'พยานแห่งดวงดาว' ครับ" เซนกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากเงียบไปนาน
"พยานแห่งดวงดาว? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน"
"เป็นเผ่าพันธุ์ที่เชื่อกันว่ามีอยู่จริงในยุคเริ่มต้นของกาแล็กซีครับ ตำนานเล่าว่า พวกเขาเป็นผู้เฝ้ามองเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ที่เกิดขึ้นในจักรวาล และบันทึกเอาไว้ในรูปแบบของข้อมูลพลังงาน แต่ก็ไม่มีใครสามารถพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาเคยมีอยู่จริง"
"แล้วข้อมูลนี้… มันมาจากไหนกันแน่?"
"จากดาวเคราะห์ที่ชื่อว่า 'เอเทอร์เนีย' ครับ เป็นดาวเคราะห์ที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่แล้วในปัจจุบัน แต่จากการวิเคราะห์สภาพแวดล้อม พบว่าเคยเป็นแหล่งกำเนิดของสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่มีอารยธรรมก้าวหน้าอย่างยิ่ง"
"เอเทอร์เนีย…" อคินทวนชื่อนั้น เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่กำลังเรียกหา
"สัญญาณเตือนภัยนั้น… มันกำลังชี้ไปยังจุดหนึ่งในอวกาศ บริเวณใกล้เคียงกับกลุ่มดาว 'นภาอันเงียบงัน' ครับ" เซนกล่าว
"นภาอันเงียบงัน… ที่นั่นมีอะไร?"
"มีรายงานการพบเห็นพลังงานผิดปกติบางอย่างครับ แต่ยังไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่าเป็นอะไร"
อคินตัดสินใจทันที "เตรียมยาน 'เงาสวรรค์' ให้พร้อม ฉันจะเดินทางไปที่นั่น"
"ท่านแน่ใจหรือครับ? บริเวณนั้นเป็นที่รู้จักว่าอันตราย" เซนทักท้วง
"ฉันต้องไป เซน ข้อมูลนี้อาจเป็นกุญแจสำคัญที่เราต้องการ" อคินตอบหนักแน่น
เขาเดินไปยังหน้าต่างบานใหญ่ของห้องทดลอง ดวงตาจับจ้องไปยังภาพของห้วงอวกาศอันมืดมิดที่ประดับประดาไปด้วยดวงดาวนับล้าน เปล่งประกายระยิบระยับราวกับเพชรที่โปรยปรายอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีดำ
"พยานแห่งดวงดาว… ข้าจะไปหาท่าน"
ยาน 'เงาสวรรค์' ลอยลำอยู่ในความมืดมิดของอวกาศ ผิวโลหะสีดำสนิทของยานกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม แต่ทว่ากลับเปล่งประกายด้วยเส้นสายสีฟ้าอ่อนที่สลับซับซ้อน คล้ายกับเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิตโบราณที่กำลังเต้นระรัวอยู่ภายใน
อคินนั่งอยู่บนที่นั่งนักบินที่ออกแบบมาอย่างพิถีพิถัน โอบอุ้มร่างกายของเขาไว้ด้วยวัสดุที่ปรับเปลี่ยนรูปทรงได้ตามสรีระ ดวงตาคมกริบของเขากำลังจ้องมองไปยังแผนที่ดวงดาวสามมิติที่ลอยอยู่เบื้องหน้า เส้นทางที่พาดผ่านไปยังกลุ่มดาว 'นภาอันเงียบงัน' ถูกเน้นด้วยแสงสีแดงเข้ม
"เซน เราใกล้ถึงเป้าหมายหรือยัง?" เขาถาม
"อีกประมาณสองชั่วโมงครับท่าน" เสียงของเซนตอบกลับมา
"มีอะไรผิดปกติอีกไหม?"
"สัญญาณพลังงานที่ผิดปกติยังคงปรากฏอยู่ครับ และมีความเข้มข้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ"
อคินพยักหน้า การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยปริศนาและความไม่แน่นอน แต่เขาก็ไม่เคยหวั่นเกรง เขาเชื่อในสัญชาตญาณของตนเอง และเชื่อมั่นในพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน
"ระหว่างทาง… ลองถอดรหัสข้อมูลจากเอเทอร์เนียต่อไป เซน ฉันต้องการเข้าใจความหมายที่แท้จริงของมันให้ได้มากที่สุด"
"รับทราบครับท่าน"
ในขณะที่ยาน 'เงาสวรรค์' กำลังมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ถูกชี้โดยข้อมูลโบราณนั้น โลกอีกฟากหนึ่งของกาแล็กซี กำลังเกิดความปั่นป่วนขึ้น
ณ ใจกลางของอาณาจักร 'ซาร์กอน' ที่ปกครองด้วยจักรพรรดินี 'ไลล่า' ผู้ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและทะเยอทะยาน
"รายงาน!" เสียงกร้าวของจักรพรรดินีไลล่าดังสะท้อนไปทั่วโถงบัลลังก์ที่ประดับประดาด้วยทองคำและอัญมณีล้ำค่า
"ท่านจักรพรรดินี… เราพบสัญญาณบางอย่างครับ" นายพล 'คอร์แร็ก' ซึ่งเป็นแม่ทัพใหญ่ของกองทัพซาร์กอน กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"สัญญาณอะไร? เร็วเข้า!"
"เป็นสัญญาณพลังงานที่ตรวจจับได้จากส่วนลึกของกาแล็กซี… เป็นสัญญาณที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน"
จักรพรรดินีไลล่าขมวดคิ้ว ดวงตาคมกริบฉายแววไม่พอใจ "ไม่เคยปรากฏมาก่อน? นั่นหมายความว่าอะไร?"
"มัน… คล้ายกับพลังงานที่ถูกใช้ในการสร้าง 'สิ่งประดิษฐ์แห่งกาลเวลา' ครับท่าน" นายพลคอร์แร็กตอบอย่างลังเล
'สิ่งประดิษฐ์แห่งกาลเวลา'… ชื่อนั้นทำให้จักรพรรดินีไลล่าตาเบิกกว้าง สิ่งประดิษฐ์ในตำนานที่สามารถบิดเบือนกฎของเวลาได้ ถูกกล่าวขานว่าเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์ของกาแล็กซี
"เป็นไปไม่ได้! ใครกันที่จะสามารถสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาได้?" เธอตะโกน
"เรายังไม่แน่ใจครับท่าน แต่… สัญญาณนั้นมาจากทิศทางเดียวกันกับที่ 'อคิน' กำลังมุ่งหน้าไป"
คำว่า 'อคิน' ทำให้จักรพรรดินีไลล่าถึงกับชะงักไป สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นถมึงทึง
"อคิน… ไอ้คนสารเลว! เขาจะต้องครอบครองสิ่งนั้นไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"เราควรจะทำอย่างไรดีครับท่าน?"
"ส่งกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดไปที่นั่น! ข้าต้องการสิ่งประดิษฐ์แห่งกาลเวลามาไว้ในมือของข้า! และหากพบเจออคิน… จงกำจัดเขาให้สิ้นซาก!"
กลับมาที่ยาน 'เงาสวรรค์'
"ท่านครับ… ข้อมูลจากเอเทอร์เนีย… เราถอดรหัสบางส่วนได้แล้วครับ" เซนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
อคินหันกลับมามองหน้าจอ "ได้อะไรมาบ้าง?"
"มันคือบันทึกของเผ่าพันธุ์ 'พยานแห่งดวงดาว' ครับ พวกเขาได้บันทึกถึงการปรากฏตัวของ 'มหันตภัยแห่งความมืด' ซึ่งเป็นพลังงานที่สามารถกลืนกินทุกสรรพสิ่งได้"
"มหันตภัยแห่งความมืด?"
"ใช่ครับ และสัญญาณเตือนภัยที่เราได้รับ… มันคือการเตือนให้ระวังการตื่นขึ้นของมหันตภัยนั้น ซึ่งกำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า"
"แล้ว… พวกเขาบันทึกวิธีรับมือไว้ไหม?" อคินถามอย่างเร่งรีบ
"มีครับ… พวกเขาได้สร้าง 'กุญแจแห่งแสง' ขึ้นมา เพื่อใช้ในการผนึกมหันตภัยนั้น แต่… กุญแจนั้นถูกซ่อนไว้ ณ ที่แห่งหนึ่ง… ที่ซึ่งมีแต่ผู้ที่คู่ควรเท่านั้นที่จะสามารถค้นพบได้"
"ที่แห่งนั้นคือที่ไหน?"
"ข้อมูลระบุไว้เพียงสั้นๆ ครับ… 'ณ ใจกลางของดวงดาวที่ถูกลืมเลือน… ที่ซึ่งกาลเวลาหยุดนิ่ง… แสงสว่างจะนำทางไป'"
อคินพยักหน้าช้าๆ ความเข้าใจเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของเขา 'ดวงดาวที่ถูกลืมเลือน'… 'กาลเวลาหยุดนิ่ง'… มันอาจจะหมายถึงดาวเคราะห์เอเทอร์เนียก็เป็นได้
"เซน… เราใกล้ถึง 'นภาอันเงียบงัน' แล้วใช่ไหม?"
"ใช่ครับท่าน… และตรวจพบสัญญาณพลังงานจำนวนมาก กำลังมุ่งหน้ามาทางเรา"
อคินมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงสว่างวาบจากระยะไกล กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มันคือยานรบจำนวนมากที่กำลังพุ่งตรงมาหาเขา
"ซาร์กอน… พวกนั้นมาเร็วกว่าที่คิด" เขาพึมพำ
"พวกเขากำลังจะโจมตีครับท่าน!"
"เตรียมรับมือ เซน" อคินกล่าวอย่างเยือกเย็น มือของเขาวางอยู่บนที่ควบคุมยาน "ข้าจะไปคว้ากุญแจแห่งแสงมาให้ได้… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"
แสงสีฟ้าจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่อง แต่คราวนี้มันกลับสะท้อนเงาของความมุ่งมั่นอันแรงกล้าในดวงตาของอคิน ภาพของยานรบของซาร์กอนที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ เป็นเครื่องยืนยันว่าการเดินทางของเขาจะไม่ง่ายดายอย่างที่คิด
เขาต้องเผชิญหน้ากับทั้งปริศนาโบราณ และศัตรูที่กระหายอำนาจ… เพื่อนำแสงสว่างกลับมาสู่กาแล็กซีอันมืดมิดนี้
(จบตอนที่ 9)
จอมทัพดาราจักร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก