ตอนที่ 10 — การปลุกพลังแห่งดารา

แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงสีฟ้าอย่างลุ่มลึก ราวกับกำลังค้นหาคำตอบจากจักรวาลที่มองไม่เห็น

ภาพตรงหน้าคือแผนผังพลังงานโบราณที่ซับซ้อน เส้นสายสีทองอร่ามถักทอเป็นลวดลายประหลาด คล้ายกับแผนที่ดวงดาว ‌แต่แฝงไว้ด้วยมิติที่ล้ำลึกกว่านั้น จู่ๆ เส้นสายสีทองก็เริ่มเคลื่อนไหว ช้าๆ อย่างสง่างาม ก่อนจะก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่คุ้นเคย... รูปแบบที่ปรากฏบนแผ่นหินโบราณที่เขาพบในดาวอารยธรรมร้างเมื่อหลายปีก่อน

"นี่คือ... พลังแห่งดารา" ​เสียงทุ้มต่ำของอคินเอ่ยขึ้นเบาๆ ราวกับกระซิบกับตัวเอง แต่ในความเงียบของห้องทดลองนั้น เสียงของเขากลับดังก้อง ราวกับมีอำนาจบางอย่างแฝงอยู่

"ถูกต้องแล้วท่านอคิน" เสียงทุ้มหวานของอิลลิน่า ดังมาจากมุมหนึ่งของห้อง เธอสวมชุดนักวิทยาศาสตร์สีขาวสะอาดสะอ้าน ‍ดวงตาคู่สวยยังคงจับจ้องอยู่ที่แผงควบคุมอันเป็นประกาย "แผนผังนี้แสดงถึงแก่นแท้ของพลังงานที่สามารถควบคุมได้ในระดับดาราจักร เป็นสิ่งที่บรรพบุรุษของเราพยายามไขว่คว้ามาตลอดหลายศตวรรษ"

อคินพยักหน้าช้าๆ ความเข้าใจบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจ เขาจำได้ถึงความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้นเมื่อสัมผัสกับแผ่นหินโบราณชิ้นนั้น ความรู้สึกราวกับจักรวาลทั้งมวลกำลังสั่นสะเทือนอยู่ภายในตัวเขา

"มันทำงานอย่างไร?" เขาถาม สายตายังคงจับจ้องไปที่ภาพโฮโลแกรม

"มันคือการเชื่อมต่อ" ‌อิลลิน่าอธิบายพลางใช้นิ้วเรียวแตะลงบนแผงควบคุม แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอแปรเปลี่ยนเป็นสีทองสว่างวาบ "แก่นแท้ของพลังงานนี้ไม่ได้มีอยู่เฉพาะในดาวเคราะห์หรือดวงดาวใดดวงดาวหนึ่ง แต่มันแผ่กระจายไปทั่วห้วงอวกาศอันไพศาล สิ่งที่แผนผังนี้กำลังทำคือการสร้างสะพานเชื่อมระหว่างตัวท่านกับพลังงานเหล่านั้น"

"แล้วการเชื่อมต่อนั้น... จะเกิดอะไรขึ้น?" อคินถาม สีหน้าเริ่มฉายแววแห่งความตื่นเต้น

"หากการเชื่อมต่อสำเร็จ ‍ท่านจะสามารถดึงเอาพลังงานมหาศาลจากดวงดาวต่างๆ มาใช้ได้" อิลลิน่ากล่าว ดวงตาของเธอเป็นประกายแห่งความหวัง "ไม่ใช่แค่พลังงานจากดวงดาวดวงใดดวงหนึ่ง แต่เป็นพลังงานจากระบบสุริยะอันไกลโพ้น จากกาแล็กซีที่ห่างไกล... พลังที่สามารถพลิกโฉมหน้าแห่งจักรวาลนี้ได้"

อคินสูดลมหายใจลึก ​ความคิดมากมายถาโถมเข้ามาในหัว พลังที่สามารถควบคุมได้ในระดับดาราจักร... มันช่างน่าทึ่งและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน เขาเคยสัมผัสถึงพลังบางอย่างที่หลับใหลอยู่ภายในตัว แต่เขาก็ไม่เคยเข้าใจมันอย่างถ่องแท้

"แต่... มีความเสี่ยง" อิลลิน่ากล่าวเสียงเบาลง "การเชื่อมต่อนี้อันตรายอย่างยิ่ง ​หากร่างกายของท่านไม่สามารถรองรับพลังงานได้ทั้งหมด มันอาจทำให้ท่านสลายไปในพริบตา"

"ข้าเข้าใจ" อคินตอบอย่างหนักแน่น ดวงตาของเขามุ่งมั่น "ข้าพร้อมแล้ว"

อิลลิน่ามองเขาด้วยความประหลาดใจระคนชื่นชม แต่ก็มีแววแห่งความเป็นห่วงฉายอยู่ในดวงตา เธอรู้ดีว่าอคินไม่ใช่คนธรรมดา การตัดสินใจของเขาต้องผ่านการไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว

"เตรียมการทั้งหมดแล้วท่าน" ​เธอแจ้ง "เครื่องมือวัดพลังงานติดตั้งเสร็จสิ้น ระบบรักษาความปลอดภัยปิดใช้งานชั่วคราวเพื่อป้องกันการรบกวน"

อคินเดินไปยืนกลางห้องทดลอง ตรงจุดที่แสงสีทองของโฮโลแกรมสาดส่องลงมามากที่สุด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลั้นลมหายใจไว้ชั่วครู่ ก่อนจะเปล่งเสียงบางอย่างออกมา เป็นภาษาโบราณที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

ทันทีที่เสียงของเขาดังขึ้น พลังงานสีทองก็เริ่มก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา มันหมุนวนเป็นเกลียว ทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นแสงสว่างเจิดจ้าที่บดบังทุกสิ่ง อคินรู้สึกถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลราวกับจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้

"พลังแห่งดารา... จงสถิตอยู่กับข้า!" เสียงของอคินดังขึ้นอีกครั้ง แข็งแกร่งและทรงพลังกว่าเดิม

ภาพโฮโลแกรมที่แสดงแผนผังพลังงานก็สว่างวาบขึ้น เส้นสายสีทองเหล่านั้นเริ่มขยายตัวออกไป ราวกับกำลังเชื่อมต่อกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ไกลแสนไกล อคินรู้สึกถึงกระแสพลังงานที่ไหลเวียนเข้ามาในร่างกาย มันร้อนผ่าวราวกับลาวา แต่ก็ให้ความรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"พลังงานกำลังไหลเข้าสู่ท่านแล้ว!" อิลลิน่าตะโกนบอก เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นปนความกังวล "ระดับพลังงานสูงเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้!"

อคินกัดฟันแน่น เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นที่หน้าผาก ร่างกายของเขากำลังถูกยืดขยายออกไปโดยพลังงานที่หลั่งไหลเข้ามา มันเจ็บปวด แต่ความเจ็บปวดนั้นก็แฝงไว้ด้วยความรู้สึกปลดปล่อยอย่างน่าประหลาด

"ข้า... รับได้!" เขาตะโกนกลับไป

แสงสีทองรอบตัวเขากลายเป็นพายุหมุนขนาดมหึมา พลังงานที่ไหลเข้ามาดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด อคินรู้สึกราวกับตัวเองกำลังกลายเป็นศูนย์กลางของจักรวาลที่กำลังถูกสร้างขึ้นใหม่

"การเชื่อมต่อสมบูรณ์แล้ว!" อิลลิน่าร้องออกมา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "ท่านทำได้! ท่านปลุกพลังแห่งดาราสำเร็จแล้ว!"

เมื่อคำพูดของอิลลิน่าดังขึ้น พายุหมุนสีทองก็สลายตัวลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงอคินที่ยืนอยู่กลางห้องทดลอง สภาพของเขาดูไม่ต่างจากเดิม แต่แววตาของเขา... แววตาของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว มันลึกล้ำกว่าเดิม ฉายประกายแห่งอำนาจที่ไม่อาจประเมินได้

"นี่คือ... พลังที่แท้จริง" อคินกล่าว เสียงของเขาตอนนี้แฝงไว้ด้วยพลังอำนาจที่น่าเกรงขาม เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น แสงสีทองอ่อนๆ ก็ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา มันส่องประกายเจิดจ้า ราวกับดวงดาวที่ถูกย่อส่วนลงมา

"ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?" อิลลิน่าถาม เธอก้าวเข้ามาหาเขาอย่างระมัดระวัง

"ข้ารู้สึก... ว่าข้าเป็นส่วนหนึ่งของทุกสิ่ง" อคินตอบ เขากระจายมือออกไปเล็กน้อย แสงสีทองก็ขยายตัวออกไปตามมือของเขา ราวกับกำลังเชื่อมต่อกับพื้นที่ว่างรอบตัว

"ท่านสามารถรับรู้ถึงพลังงานของดวงดาวที่อยู่ไกลออกไปได้แล้ว!" อิลลิน่าอุทาน "ท่านสามารถควบคุมมันได้!"

อคินหลับตาลงชั่วครู่ สัมผัสถึงกระแสพลังงานที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา เขาเห็นภาพของดวงดาวนับพันนับหมื่นดวงที่กำลังเต้นระบำอยู่ในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ มันเป็นภาพที่สวยงามและน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

"ข้า... รู้สึกได้ถึงภัยคุกคาม" จู่ๆ สีหน้าของอคินก็เปลี่ยนไป ความสงบเมื่อครู่หายไปแทนที่ด้วยความกังวล "บางสิ่ง... กำลังเคลื่อนไหว... บางสิ่งที่มีอำนาจมหาศาล"

ดวงตาของอิลลิน่าเบิกกว้าง เธอรีบหันไปมองแผงควบคุม

"ท่านหมายถึงอะไร? ภัยคุกคามจากที่ไหน?" เธอถาม

"ข้าไม่แน่ใจ... แต่มันใหญ่หลวงกว่าที่เราเคยเผชิญมา" อคินกล่าวพลางหันหน้าไปทางหน้าต่างบานใหญ่ของห้องทดลอง ที่เผยให้เห็นภาพกลุ่มดาวอันสวยงาม "พลังแห่งดาราที่ข้าได้รับมา... อาจจะยังไม่เพียงพอ"

จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นทั่วทั้งฐานทัพลับ เสียงสัญญาณที่ดังมาจากส่วนลึกของฐานทัพ ทำให้ทุกคนตื่นตระหนก

"เกิดอะไรขึ้น?" อคินถาม

"ไม่ทราบค่ะ! สัญญาณเตือนดังจากโซนชั้นนอก! มีบางอย่าง... กำลังบุกเข้ามา!" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตะโกนบอกผ่านระบบสื่อสาร

อคินก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย แสงสีทองที่เคยส่องสว่างรอบตัวเขาเริ่มหรี่ลง แต่แววตาของเขากลับคมกริบกว่าเดิม ราวกับนักรบผู้พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง

"ดูเหมือนว่า... การทดสอบพลังของข้า... จะต้องเริ่มต้นเร็วกว่าที่คาดไว้" เขากล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

สิ่งที่กำลังบุกเข้ามาคืออะไร? พลังแห่งดาราที่อคินเพิ่งได้รับมาจะสามารถปกป้องฐานทัพนี้ได้หรือไม่? อนาคตของเขาและจักรวาลจะเป็นเช่นไรต่อไป? คำถามเหล่านี้แขวนค้างอยู่ในอากาศ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังไม่หยุด

---

(หมายเหตุ: เพื่อให้ได้จำนวนคำตามที่กำหนด ตอนนี้จึงมีความยาวมากกว่าตอนก่อนๆ ที่ท่านได้กล่าวถึงมา เพื่อให้เนื้อหามีความต่อเนื่องและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น)