ตอนที่ 11 — จอมทัพเงาสลัว

แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่วางตา โฮโลแกรมแสดงผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่ซับซ้อน คลื่นพลังงานรูปทรงประหลาดที่เขาได้ตรวจพบจากการสำรวจดาวเคราะห์ลึกลับเมื่อไม่นานมานี้

"ยืนยันความผิดปกติแล้วค่ะท่านอคิน" เสียงทุ้มเย็นของ "ไอร่า" ‌ระบบปัญญาประดิษฐ์ประจำฐานทัพลับ ดังขึ้นอย่างราบเรียบ "ค่าพลังงานสูงกว่าที่เคยบันทึกไว้ในทุกสภาวะแวดล้อมถึงสามเท่าตัว และยังแสดงรูปแบบที่สอดคล้องกับคลื่นพลังงานที่ตรวจจับได้จากวัตถุโบราณ... วัตถุที่ถูกระบุว่าสูญหายไปจากระบบสุริยะของเราเมื่อหลายพันปีก่อน"

อคินกระชับกำปั้นแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก "วัตถุโบราณ? หมายถึง... ​'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' งั้นหรือ?"

"เป็นไปได้สูงค่ะท่าน" ไอร่าตอบ "รูปแบบคลื่นพลังงานมีความใกล้เคียงกันถึงเก้าสิบแปดจุดเจ็ดเปอร์เซ็นต์ และเมื่อพิจารณาจากตำแหน่งที่ท่านค้นพบ... เป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน"

"ดวงใจแห่งเอสเทรีย" คือชื่อเรียกของสิ่งประดิษฐ์โบราณในตำนาน ว่ากันว่าเป็นกุญแจไขพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในห้วงกาแล็กซี ‍เป็นสิ่งล้ำค่าที่เหล่าอารยธรรมโบราณต่างหมายปอง และก็สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอยนานแสนนานจนกลายเป็นเพียงนิทานเล่าขาน

"แล้ว... ข้อมูลที่ได้จากการสแกนดาวเคราะห์ล่ะไอร่า? พบอะไรเพิ่มเติมบ้าง?" อคินถาม น้ำเสียงเน้นหนัก เขาต้องการทราบทุกรายละเอียด ทุกความเชื่อมโยง

"ดาวเคราะห์ดวงนั้นมีชื่อว่า ‌'เซเรเบีย' ค่ะ" ไอร่าเริ่มรายงาน "มีชั้นบรรยากาศที่หนาแน่นมาก มีแร่ธาตุที่ไม่เคยปรากฏในสารบบของสภาวะกาแล็กซีของเราจำนวนมหาศาล แต่สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ... พบร่องรอยของสิ่งมีชีวิตที่มีอายุยืนยาว และมีระดับการพัฒนาทางเทคโนโลยีที่สูงส่ง ‍แต่... ไม่ใช่รูปแบบเดียวกับที่เราพบเจอในปัจจุบัน"

"หมายความว่าอย่างไร?" อคินขมวดคิ้ว

"หมายความว่า... พวกเขาอาจเป็นอารยธรรมที่ล่วงลับไปแล้ว หรือไม่ก็... หลบซ่อนตัวอยู่ค่ะท่าน" ไอร่าหยุดชะงักเล็กน้อย ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลที่น่าตกใจ ​"และจากการวิเคราะห์โครงสร้างทางธรณีวิทยา... คาดว่าดาวเคราะห์ดวงนี้เคยผ่านเหตุการณ์หายนะครั้งใหญ่ในอดีต ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการใช้พลังงานที่สูงมาก"

อคินหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาจินตนาการภาพของดาวเคราะห์สีสันสดใสที่ปรากฏบนจอโฮโลแกรม สลับกับภาพของพลังงานประหลาดที่แผ่ซ่านออกมา สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็นปริศนาที่รอการไข

"แล้ว... ทำไมคลื่นพลังงานของ ​'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' ถึงไปปรากฏที่นั่น?" อคินเอ่ยถาม เป็นคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขามาตลอด

"ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนค่ะท่าน" ไอร่าตอบ "แต่มีทฤษฎีหนึ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด... คือ 'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' ​อาจไม่ได้สูญหายไป แต่ถูกนำไปซ่อนไว้ หรือถูกใช้เป็นแหล่งพลังงานบางอย่างบนดาวเคราะห์เซเรเบีย"

"แหล่งพลังงาน..." อคินพึมพำ "ใครกันเล่าที่จะสามารถควบคุมพลังงานระดับนั้นได้ และทำไมถึงต้องซ่อนไว้?"

"นั่นคือคำถามที่เราต้องหาคำตอบค่ะท่าน" ไอร่ากล่าว "และจากข้อมูลที่ได้... ดูเหมือนว่าจะมีกลุ่มบุคคลหรือกลุ่มอารยธรรมบางกลุ่ม ที่กำลังให้ความสนใจกับดาวเคราะห์เซเรเบียอย่างมากเช่นกัน"

"กลุ่มคนเหล่านั้นคือใคร?" อคินถามทันที

"ข้อมูลยังจำกัดค่ะท่าน" ไอร่าตอบ "แต่จากการตรวจสอบสัญญาณการเคลื่อนที่ของยานอวกาศในบริเวณใกล้เคียง... มีการพบยานที่มีลักษณะไม่คุ้นเคยหลายลำ ปรากฏตัวขึ้นอย่างผิดปกติในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ยานเหล่านี้มีการพรางตัวที่ดีมาก และเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่สูงกว่ามาตรฐานทั่วไป"

"เหมือนพวกเงา..." อคินพึมพำ "พวกมันกำลังจับตาดูอยู่"

"เป็นไปได้ค่ะท่าน" ไอร่าเห็นด้วย "และบางลำ... ก็ดูเหมือนจะกำลังมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์เซเรเบีย"

อคินเดินเข้าไปใกล้หน้าจอโฮโลแกรม เขาใช้นิ้วลากผ่านภาพจำลองของดาวเคราะห์เซเรเบียที่ลอยอยู่กลางอากาศ "ถ้า 'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' อยู่ที่นั่นจริงๆ... มันอาจเป็นอันตรายอย่างยิ่งหากตกไปอยู่ในมือของคนที่ไม่ถูกต้อง"

"เราจะทำอย่างไรต่อไปคะท่าน?" ไอร่าถาม

อคินหันไปมองไอร่า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "เราต้องไปที่นั่นไอร่า"

"ท่านหมายถึง... จะเดินทางไปยังดาวเคราะห์เซเรเบีย?" ไอร่าถามอย่างประหลาดใจ

"ใช่" อคินตอบเสียงหนักแน่น "เราต้องไปสืบหาความจริงด้วยตัวเอง และต้องไปให้ถึงก่อนที่พวกเงาเหล่านั้นจะค้นพบทุกอย่าง"

"แต่ท่านคะ... ดาวเคราะห์เซเรเบียเป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน มีความเสี่ยงสูงมาก" ไอร่าทักท้วง

"ฉันรู้" อคินตอบ "แต่ถ้าเราไม่ไป... ใครจะไป? พลังงานนั้น... มันอันตรายเกินกว่าที่จะปล่อยให้เป็นปริศนาต่อไป"

อคินกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องทดลองอันกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย เขาคือผู้พิทักษ์แห่งดาราจักรนี้ คือผู้ที่ต้องรับผิดชอบต่อทุกภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้น

"เตรียมการ 'วายุพิโรธ' ให้พร้อม" อคินสั่ง "เราจะเดินทางไปยังดาวเคราะห์เซเรเบียทันที"

"รับทราบค่ะท่าน" ไอร่าตอบด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความเข้าใจในภารกิจอันสำคัญ

ในขณะเดียวกัน บนยานอวกาศที่ล่องลอยอยู่ในความมืดมิดอันไกลโพ้น ภายในห้องควบคุมที่สว่างไสวด้วยแสงสีเขียวอำพัน ชายในชุดเกราะสีดำสนิท กำลังจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงภาพของดาวเคราะห์เซเรเบีย

"ในที่สุด... ก็ใกล้เข้ามาแล้ว" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงด้วยความกระหายดังขึ้น "พลังที่แท้จริงกำลังจะกลับคืนสู่เจ้าของที่เหมาะสม"

"ท่านคาลอส..." หญิงสาวในชุดรัดรูปสีเข้มเอ่ยขึ้น "ท่านแน่ใจหรือว่า 'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' อยู่ที่นั่นจริง?"

"ความรู้สึกของข้าไม่เคยผิดพลาด" ชายที่ชื่อคาลอสตอบ ดวงตาของเขาฉายประกายแห่งความปีติ "และสัญญาณที่ตรวจจับได้ก็ยืนยันแล้ว... พลังโบราณกำลังจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง"

"แล้ว... หากมีผู้ที่คิดจะขัดขวางล่ะ?" หญิงสาวถาม

คาลอสหัวเราะในลำคอ "ใครเล่าจะกล้ามายุ่งกับสิ่งที่อยู่เหนือกาลเวลาเช่นนี้? หากใครหน้าไหนกล้ามายุ่ง... พวกมันจะต้องเผชิญกับผลลัพธ์ที่น่าสยดสยอง"

เขาหันไปมองไปยังกลุ่มดาวอันไกลโพ้น "อคิน... ข้าจะคอยดูว่า เจ้าจะทำอะไรได้บ้างต่อหน้าพลังที่แท้จริง"

อคินก้าวออกจากห้องทดลอง มุ่งหน้าไปยังโรงเก็บยาน เขาต้องการเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทางที่อาจเต็มไปด้วยอันตราย เขาไม่รู้เลยว่า การตัดสินใจครั้งนี้ จะนำเขาไปสู่การเผชิญหน้ากับศัตรูที่ซ่อนเร้น และปริศนาที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เคยเจอมา

"วายุพิโรธ" ยานรบประจำตัวของอคิน จอดสงบนิ่งอยู่ในโรงเก็บยาน สะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจากโคมไฟที่สาดส่อง ยานลำนี้คือสัญลักษณ์แห่งพลังอำนาจและความสามารถอันไร้ขีดจำกัดของเขา เป็นอาวุธที่พร้อมจะทะยานเข้าสู่สมรภูมิแห่งดวงดาว

อคินสวมชุดนักบินที่ตัดเย็บอย่างประณีต สีดำสนิท ตัดกับเส้นสายสีเงินที่วาดลวดลายอย่างสง่างาม เขาผูกสายรัดต่างๆ อย่างคล่องแคล่ว ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและเตรียมพร้อม

"ท่านอคินครับ" เสียงของ "ซาย" หัวหน้าวิศวกรประจำฐานทัพดังขึ้น เขาเป็นชายวัยกลางคน ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำมัน แต่ดวงตาฉายแววภาคภูมิใจในตัวอคินเสมอ "ระบบทุกอย่างสมบูรณ์แบบแล้วครับ 'วายุพิโรธ' พร้อมแล้ว"

"ขอบใจมากซาย" อคินกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ "ครั้งนี้... เราอาจต้องเผชิญกับอะไรที่คาดไม่ถึง"

"ไม่ว่าจะเป็นอะไรครับท่าน" ซายตอบอย่างหนักแน่น "พวกเราทุกคนพร้อมจะอยู่เคียงข้างท่านเสมอ"

อคินพยักหน้า เขาหันไปมองยาน "วายุพิโรธ" อีกครั้งหนึ่ง ความรู้สึกตื่นเต้นปนเปไปกับความรับผิดชอบที่หนักอึ้ง

"ไอร่า" อคินเรียก "แจ้งเตือนการเดินทางไปยังดาวเคราะห์เซเรเบียไปยังหน่วยลาดตระเวนทั้งหมด พร้อมระบุพิกัดให้ชัดเจน เราต้องการให้ทุกคนทราบถึงภารกิจนี้"

"รับทราบค่ะท่าน" ไอร่าตอบ

อคินก้าวขึ้นบันไดสู่ห้องนักบินของ "วายุพิโรธ" เขาหันกลับมามองซาย และทีมวิศวกรที่ยืนรอส่ง

"ขอให้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี" อคินกล่าว

"ขอให้ท่านปลอดภัยครับท่านอคิน!" เหล่าทีมวิศวกรตะโกนพร้อมกัน

เมื่ออคินปิดประตูห้องนักบิน เสียงของไอร่าก็ดังขึ้นอีกครั้ง "เริ่มขั้นตอนการสตาร์ทเครื่องยนต์ 'วายุพิโรธ' ค่ะท่าน"

เครื่องยนต์ของยาน "วายุพิโรธ" เริ่มส่งเสียงคำรามเบาๆ แสงสีฟ้าจากแผงควบคุมสว่างวาบขึ้นมา อคินนั่งลงในที่นั่งนักบินที่โอบกระชับร่างกายของเขา เขามองผ่านหน้าต่างกระจกใสที่กว้างขวาง เผยให้เห็นภาพของฐานทัพลับที่ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มดาวอันมืดมิด

"เตรียมตัวทะยาน" อคินสั่ง

ยาน "วายุพิโรธ" ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากแท่นจอด มันลอยตัวขึ้นอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน พุ่งทะยานออกไปสู่อวกาศอันเวิ้งว้าง

แสงไฟจากฐานทัพลับค่อยๆ จางหายไปเบื้องหลัง เหลือเพียงความมืดมิดของห้วงอวกาศที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ดาวเคราะห์น้อยใหญ่ส่องแสงระยิบระยับราวกับเพชรที่ประดับอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีดำ

อคินควบคุมยานอย่างชำนาญ เขาตั้งค่าเส้นทางการเดินทางไปยังดาวเคราะห์เซเรเบีย ซึ่งยังคงเป็นพื้นที่สีเทาบนแผนที่จักรวาล

"ไอร่า... มีสัญญาณอะไรเพิ่มเติมจากบริเวณดาวเคราะห์เซเรเบียหรือไม่?" อคินถาม

"ยังคงมีการเคลื่อนไหวของยานที่ผิดปกติค่ะท่าน" ไอร่าตอบ "และพบสัญญาณพลังงานบางอย่างที่บ่งชี้ว่า... มีการเคลื่อนย้ายวัตถุขนาดใหญ่เกิดขึ้น"

"วัตถุขนาดใหญ่?" อคินเลิกคิ้ว "น่าจะหมายถึง 'ดวงใจแห่งเอสเทรีย' สินะ"

"มีความเป็นไปได้สูงค่ะท่าน"

อคินกำพวงมาลัยแน่น เขาจะไปถึงที่นั่นให้เร็วที่สุด เขาต้องไปให้ถึงก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

"เร่งความเร็วสูงสุดไอร่า" อคินสั่ง

"รับทราบค่ะท่าน"

ยาน "วายุพิโรธ" พุ่งทะยานผ่านห้วงอวกาศด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ทิ้งไว้เพียงเส้นแสงสีฟ้าอ่อนที่วูบไหว

ขณะที่ยานของอคินกำลังมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์เซเรเบีย ในอีกมุมหนึ่งของกาแล็กซี กลุ่มเงากำลังเคลื่อนไหว... การแข่งขันเพื่อครอบครองพลังอำนาจโบราณได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และอคินคือหนึ่งในผู้ที่ตกอยู่ในวังวนแห่งการต่อสู้อันดุเดือดนี้

บททดสอบที่แท้จริง... กำลังจะเริ่มต้นขึ้น.