ตอนที่ 18 — ปรากฏการณ์ทมิฬเหนือเขตแดนไร้ดาว

แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมเบื้องหน้าด้วยสายตาที่เจือไปด้วยความครุ่นคิด ก่อนหน้านี้ เขากำลังพิจารณาข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ "อาวุธดาราจักร" ที่ถูกทิ้งร้างไว้ในห้วงอวกาศอันห่างไกล ‌แต่แล้ว การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

“อคิน” เสียงทุ้มต่ำของ “เซน” ผู้ช่วยคนสนิทที่ประดับด้วยใบหน้าเรียบเฉยดุจหินผา ดังขึ้นข้างกาย “ตรวจพบความผิดปกติรุนแรงในระบบพลังงานหลักของฐานทัพ”

อคินละสายตาจากโฮโลแกรม หันไปมองเซน ​ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งเครียด “ความผิดปกติระดับใด?”

“เกินกว่าที่การบำรุงรักษาปกติจะจัดการได้” เซนตอบ ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงเล็กน้อย “เราไม่สามารถระบุต้นตอได้เลย แต่ระดับการสั่นสะเทือนบ่งชี้ว่ามีบางอย่างกำลังจะฉีกกระชากแกนพลังงานของเรา”

อคินขมวดคิ้วแน่น “เป็นไปไม่ได้ ระบบป้องกันของเราควรจะรับมือได้ทุกรูปแบบการรบกวน”

“นี่ไม่ใช่การโจมตีจากภายนอก ‍อคิน” เซนกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “ข้อมูลที่ได้มาบ่งชี้ว่า... มันเกิดขึ้นจากภายใน”

ภายใน? ความคิดนี้ทำให้หัวใจของอคินเต้นระรัว ฐานทัพลับแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด และได้รับการออกแบบมาให้มีความปลอดภัยขั้นสูงสุด ‌เป็นไปได้อย่างไรที่พลังงานหลักจะเกิดปัญหาจากภายใน?

“แสดงข้อมูลล่าสุดของระบบพลังงานมาให้ข้าดู” อคินสั่ง

ทันทีที่เขาพูดจบ ภาพโฮโลแกรมก็เปลี่ยนไป ปรากฏเป็นแผนผังแกนพลังงานขนาดยักษ์ที่ซับซ้อน ลวดลายของพลังงานสีฟ้าเข้มที่ควรจะไหลเวียนอย่างสม่ำเสมอ บัดนี้กลับบิดเบี้ยวและสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับว่ากำลังถูกกระชากด้วยแรงมหาศาลจากทุกทิศทาง

“นี่มันอะไรกัน?” อคินพึมพำ ‍เขาไม่เคยเห็นปรากฏการณ์เช่นนี้มาก่อน “เหมือนมีบางสิ่งกำลังพยายามกลืนกินพลังงานของเรา”

“เราได้ส่งทีมวิศวกรไปตรวจสอบแล้ว แต่... พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้แกนกลางได้เลย” เซนรายงาน “สนามพลังที่ปั่นป่วนรุนแรงเกินไป แม้แต่ชุดป้องกันระดับสูงสุดก็ไม่อาจทนทานได้”

อคินกำหมัดแน่น เขามองไปรอบๆ ​ห้องทดลองที่เคยเป็นศูนย์กลางแห่งความรู้และความก้าวหน้า ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่สบายใจที่คืบคลานเข้ามา “มีสัญญาณเตือนภัยอะไรที่บ่งชี้ถึงภัยคุกคามจากภายในบ้างไหม?”

“มี... เพียงครั้งเดียว” เซนลังเลเล็กน้อย “เมื่อชั่วโมงที่แล้ว มีสัญญาณเตือนระดับสูงสุดดังขึ้นจากส่วนลึกของฐานทัพ แต่เพียงชั่วครู่ก็ดับไป ​เราไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่ชัดได้”

ส่วนลึกของฐานทัพ… นั่นคือบริเวณที่ถูกปิดผนึกมานานหลายทศวรรษ เป็นที่เก็บรักษาวัตถุโบราณและเทคโนโลยีที่ไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ อคินเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตหรือพลังงานที่ถูกกักขังไว้ในส่วนนั้น แต่เขาก็คิดว่าเป็นเพียงเรื่องเล่าขานที่แต่งเติมขึ้น

“เซน” อคินเอ่ย “เตรียมยานรบส่วนตัวของข้าให้พร้อม และจัดกำลังหน่วยรบพิเศษที่ไว้ใจได้ที่สุด ​พร้อมอาวุธครบมือ”

“ท่านจะไปที่นั่นหรือ?” เซนถามด้วยน้ำเสียงตกใจ “มันอันตรายเกินไป”

“เราไม่มีทางเลือกอื่น” อคินตอบหนักแน่น “ถ้าต้นตอของปัญหาอยู่ที่ส่วนลึกของฐานทัพ เราต้องเข้าไปเผชิญหน้ากับมัน”

เมื่อมาถึงโรงจอด ยานรบส่วนตัวของอคิน “อัสนี” ก็จอดตระหง่านรออยู่ มันคือยานรบที่ออกแบบมาเพื่อการสู้รบในอวกาศโดยเฉพาะ ด้วยรูปทรงเพรียวบางและสีดำสนิทราวกับรัตติกาล มันส่องประกายภายใต้แสงไฟในโรงจอด

อคินก้าวขึ้นยานอย่างรวดเร็ว เขาตรวจเช็คอาวุธและระบบต่างๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปสั่งการเซน “แจ้งข่าวสารความคืบหน้าให้ข้าทราบตลอดเวลา และเตรียมแผนอพยพฉุกเฉินหากสถานการณ์เลวร้ายเกินควบคุม”

“รับทราบ ท่านอคิน” เซนตอบอย่างหนักแน่น แม้จะยังมีความกังวล แต่เขาก็เชื่อมั่นในตัวผู้เป็นนาย

ยานอัสนีทะยานขึ้นจากฐานทัพด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าสู่ใจกลางของปัญหา อคินบังคับยานผ่านทางเดินใต้ดินที่ทอดลึกเข้าไปในใจกลางของดาวเคราะห์ที่ฐานทัพตั้งอยู่ แสงไฟสีแดงฉายวาบเป็นระยะ บ่งบอกถึงการทำงานของระบบเตือนภัยที่ยังคงทำงานอยู่

เมื่อใกล้ถึงบริเวณส่วนลึกของฐานทัพ บรรยากาศก็ยิ่งทวีความอึดอัด พลังงานที่ไม่สามารถมองเห็นได้กำลังปั่นป่วนรุนแรง อคินรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สภาพแวดล้อมเริ่มแสดงอาการผิดปกติ ผนังโลหะเริ่มสั่นสะเทือนและมีเสียงดังเสียดสี ราวกับว่ามันกำลังจะถูกบิดเบือน

“เซน” อคินกล่าวผ่านระบบสื่อสาร “ตรวจพบอะไรบ้าง?”

“สัญญาณพลังงานยังคงปั่นป่วนอย่างรุนแรง แต่... มีบางอย่างที่น่าสนใจ” เสียงของเซนดูประหลาดใจ “เราตรวจพบคลื่นพลังงานที่ไม่เคยพบมาก่อน มันมีลักษณะคล้ายกับ... คลื่นพลังงานที่ใช้ในการสร้างมิติ”

สร้างมิติ? อคินขมวดคิ้ว เหตุการณ์นี้ยิ่งซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด ยานอัสนีก็มาถึงทางเข้าของส่วนลึกของฐานทัพ ประตูเหล็กขนาดยักษ์ที่เคยปิดสนิท บัดนี้กลับเปิดแง้มออกเล็กน้อย เผยให้เห็นความมืดมิดและพลังงานสีดำประหลาดที่กำลังคุกรุ่นอยู่ภายใน

อคินลดความเร็วของยานลง เขาเห็นภาพโฮโลแกรมที่เซนส่งมา ปรากฏการณ์บางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นภายในห้องกักเก็บหลัก เป็นเหมือนหลุมดำเล็กๆ ที่กำลังขยายตัวออกไปเรื่อยๆ

“นี่มัน... ปรากฏการณ์ทมิฬ” อคินพึมพำอย่างตกตะลึง “มันกำลังดูดกลืนทุกอย่างเข้าไป”

เขาตัดสินใจแล้ว เขาต้องเข้าไปเผชิญหน้ากับมัน แม้ว่านั่นอาจหมายถึงการเผชิญหน้ากับความตายก็ตาม

อคินสั่งให้ยานอัสนีค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปในห้องกักเก็บหลัก ทันทีที่ยานข้ามผ่านธรณีประตู แรงดึงดูดอันมหาศาลก็ถาโถมเข้ามา มันพยายามฉีกกระชากยานของเขาออกเป็นชิ้นๆ

“ระบบป้องกันสูงสุด!” อคินตะโกนสั่ง เขาควบคุมยานด้วยความยากลำบาก “เปิดใช้งานสนามพลังทั้งหมด!”

ยานอัสนีส่องแสงสีฟ้าสว่างวาบ สนามพลังรอบยานแข็งแกร่งขึ้น แต่ถึงกระนั้น แรงดึงดูดของปรากฏการณ์ทมิฬก็ยังคงรุนแรงมาก

ภายในห้องกักเก็บหลักนั้น มืดมิดและเงียบสงัด มีเพียงแสงสีดำประหลาดที่ส่องประกายออกมาจากใจกลางของห้องเท่านั้น อคินมองเห็นวัตถุโบราณที่วางเรียงรายอยู่รอบๆ ห้อง ถูกดึงดูดเข้าหาปรากฏการณ์ทมิฬอย่างช้าๆ

“เซน” อคินกล่าว “ข้าต้องการข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุที่ถูกกักเก็บไว้ในห้องนี้โดยละเอียด”

“กำลังประมวลผล ท่านอคิน” เสียงของเซนดูตึงเครียด “ข้อมูลบ่งชี้ว่า... มีวัตถุโบราณชิ้นหนึ่งที่ถูกจัดประเภทเป็น 'วัตถุอันตรายระดับสูงสุด' มันคือ... 'ศิลาแห่งความว่างเปล่า'”

ศิลาแห่งความว่างเปล่า? ชื่อนี้ไม่เคยปรากฏในฐานข้อมูลของเขามาก่อน

“ศิลาแห่งความว่างเปล่าคืออะไร?” อคินถาม

“ข้อมูลมีจำกัดมากท่านอคิน” เซนตอบ “แต่มีบันทึกโบราณกล่าวถึงมันว่าเป็น 'หัวใจของความว่างเปล่า' ที่สามารถฉีกกระชากมิติและดูดกลืนทุกสิ่งให้หายไปตลอดกาล”

อคินรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นไปทั่วร่าง เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมพลังงานหลักของฐานทัพถึงปั่นป่วนเช่นนี้ และทำไมเขาถึงรู้สึกถึงภัยคุกคามจากภายใน

“ศิลาแห่งความว่างเปล่า… มันถูกปลุกขึ้นมาได้อย่างไร?” อคินถาม

“ไม่ทราบแน่ชัดท่านอคิน” เซนตอบ “แต่มีความเป็นไปได้สูงว่า… พลังงานที่ถูกปล่อยออกมาจากอาวุธดาราจักรที่เรากำลังศึกษาอยู่นั้น ได้ปลุกพลังของมันขึ้นมา”

อคินหลับตาลง สูดหายใจลึก เขาตระหนักได้ทันทีว่าการค้นพบอาวุธดาราจักรนั้น อาจนำมาซึ่งหายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาเคยคาดคิด

“ข้าต้องหยุดมัน” อคินกล่าว เสียงของเขาหนักแน่นและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เขาตัดสินใจแล้ว เขาจะเผชิญหน้ากับ “ศิลาแห่งความว่างเปล่า” ด้วยตัวเอง แม้ว่ามันจะเป็นการเดินทางสู่นิรันดร์แห่งความมืดมิดก็ตาม

ในขณะที่ยานอัสนีกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ปรากฏการณ์ทมิฬมากยิ่งขึ้น อคินสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นใจกลางของหลุมดำนั้น เป็นรูปทรงคล้ายกับ... ดวงตาขนาดมหึมาที่กำลังจ้องมองมาที่เขา

ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความเย็นชา ราวกับว่ามันกำลังจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้

อคินรู้ดีว่า การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การปกป้องฐานทัพของเขา แต่มันคือการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของทั้งดาราจักร

เขาจะทำอย่างไรต่อไป? เขาจะสามารถหยุดยั้ง "ศิลาแห่งความว่างเปล่า" ได้หรือไม่? หรือว่าเขาจะต้องกลายเป็นเหยื่อรายต่อไปของความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดนี้?

โปรดติดตามตอนต่อไป...