แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมที่ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ภาพนั้นเป็นแผนผังที่ซับซ้อน เป็นโครงสร้างบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงผลออกมานั้นคมชัดราวกับจับต้องได้ หัวใจของเขาเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้นและความสงสัย
"นี่มันอะไรกันแน่?" อคินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากการขาดน้ำและพักผ่อนไม่เพียงพอ เขามองไปรอบๆ ห้องทดลองที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ล้ำสมัยที่เขาไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ท่ามกลางความล้ำสมัยนั้น กลับมีกลิ่นอายบางอย่างของความเก่าแก่ ปรากฏอยู่ ซึ่งคล้ายกับสิ่งที่เขาเห็นบนหน้าจอโฮโลแกรม
"อคิน... นายแน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้?" เสียงนุ่มนวลแต่แฝงความกังวลดังขึ้นจากด้านหลัง ลิร่าเดินเข้ามาใกล้ ร่างกายของเธอสะท้อนกับแสงสีฟ้าจากโฮโลแกรม ทำให้เธอดูราวกับเป็นส่วนหนึ่งของโลกแห่งเทคโนโลยีนี้
อคินหันไปมองลิร่า ดวงตาของเขายังคงฉายแววครุ่นคิด "ฉันต้องรู้ ลิร่า ฉันต้องเข้าใจว่านี่มันคืออะไร" เขาผายมือไปยังหน้าจอโฮโลแกรม "แผนผังนี้... มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกับพลังงานบางอย่างที่มหาศาล"
ลิร่าก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น เธอยืนเคียงข้างอคิน มองไปยังภาพตรงหน้า "ฉันไม่เคยเห็นแผนผังแบบนี้มาก่อนเลย มันไม่ใช่เทคโนโลยีของกาแล็กซีเราอย่างแน่นอน"
"นั่นแหละที่ฉันสงสัย" อคินตอบ "มันดูเก่าแก่มาก... เก่าแก่จนเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้" เขาค่อยๆ ขยับนิ้วไปมาบนแผงควบคุมที่ลอยอยู่กลางอากาศ แสงสีฟ้าเปลี่ยนรูปแบบไปตามการเคลื่อนไหวของเขา
ทันใดนั้น ภาพโฮโลแกรมก็เกิดการเปลี่ยนแปลง มันไม่ใช่เพียงแค่แผนผังอีกต่อไป แต่เริ่มปรากฏเป็นภาพเคลื่อนไหว ภาพนั้นแสดงให้เห็นถึงสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาด พวกมันมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์ แต่มีผิวหนังสีเข้ม และดวงตาที่ส่องประกายสีเงิน พวกมันกำลังทำงานบางอย่างร่วมกัน รอบๆ ตัวพวกมันมีโครงสร้างขนาดใหญ่ที่ดูคล้ายกับภูเขา หรืออาจจะเป็นยานอวกาศขนาดยักษ์
"นี่มัน... เป็นบันทึก? หรือประวัติศาสตร์?" ลิร่าถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น" อคินตอบ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังภาพอย่างไม่กระพริบ "พวกเขากำลังสร้างบางสิ่งบางอย่าง... บางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่มาก"
ภาพโฮโลแกรมค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น แสดงให้เห็นถึงรายละเอียดของโครงสร้างนั้น มันมีลักษณะคล้ายกับเครือข่ายพลังงานที่ซับซ้อน เชื่อมต่อกับส่วนต่างๆ ของโครงสร้างที่ใหญ่โตมโหฬารนั้น อคินรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากภาพนั้น เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ
"นี่คือ... 'อาร์ค' ใช่ไหม?" อคินเอ่ยชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา ชื่อที่เขาเคยได้ยินจากตำนานโบราณ ชื่อที่ถูกเล่าขานกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดพลังงานอันไร้ขีดจำกัด
ลิร่าหันมามองอคินด้วยความสงสัย "อาร์ค? นายหมายถึงตำนานที่เล่าขานกันมาน่ะเหรอ? มันเป็นเพียงนิทานเท่านั้นนะ"
"แต่มันอาจจะไม่ใช่" อคินตอบ เขาขยับนิ้วอีกครั้ง ภาพโฮโลแกรมก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพของกลุ่มดาวที่ลอยอยู่กลางความว่างเปล่า กลุ่มดาวนั้นมีลักษณะพิเศษ คือมันส่องประกายด้วยแสงสีทองอร่ามราวกับมีดวงอาทิตย์นับพันดวงล้อมรอบ
"นี่คือ... 'อาณาจักรแห่งแสง'?" อคินถาม เขาจำได้ว่าเคยเห็นภาพกลุ่มดาวลักษณะนี้ในเอกสารโบราณบางฉบับ ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกของฐานทัพนี้
"เป็นไปไม่ได้" ลิร่าอุทาน "อาณาจักรแห่งแสงเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานกันมานานแสนนาน เพื่ออธิบายถึงอารยธรรมโบราณที่สาบสูญไปแล้ว"
"แต่ถ้าตำนานเหล่านั้นคือความจริงล่ะ?" อคินหันมามองลิร่า ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความมุ่งมั่น "ถ้าสิ่งที่เรากำลังเห็นอยู่นี้ คือหลักฐานของอารยธรรมเหล่านั้นจริงๆ ล่ะ?"
เขาเริ่มไล่เรียงข้อมูลต่างๆ ที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรมอย่างรวดเร็ว ตัวอักษรโบราณที่เขาไม่คุ้นเคย แต่กลับมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแฝงอยู่ การทำงานของสมองอันเหนือชั้นของเขาประมวลผลข้อมูลเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขามีความเข้าใจในภาษาและสัญลักษณ์โบราณเหล่านี้อยู่แล้ว
"พวกเขากำลังสร้าง 'อาร์ค' เพื่อควบคุม 'มิติ'..." อคินพึมพำ "เพื่อเชื่อมต่อกับ... 'พลังแห่งสรรพสิ่ง'"
ทันใดนั้น ภาพโฮโลแกรมก็เปลี่ยนเป็นภาพของความมืดมิดอันว่างเปล่า มีเพียงแสงสีแดงสลัวๆ กระพริบอยู่เป็นระยะๆ จากนั้นภาพก็ปรากฏเงาบางอย่างเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่เขาเคยเห็นมาก่อน มันดูเหมือนเป็นกลุ่มพลังงานที่บิดเบี้ยว และเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
"นี่มันอะไรกัน!" ลิร่าอุทานด้วยความตกใจ
"ศัตรู..." อคินตอบเสียงเข้ม "พวกเขากำลังต่อสู้กับบางสิ่งบางอย่าง... บางสิ่งบางอย่างที่อันตราย"
ภาพโฮโลแกรมแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ที่ดุเดือด สิ่งมีชีวิตสีเงินกำลังต่อสู้กับพลังงานสีแดงที่บิดเบี้ยว อาวุธที่พวกมันใช้ดูแปลกตา เป็นลำแสงพลังงานที่พุ่งออกมาจากมือของพวกมัน และโล่พลังงานที่สร้างขึ้นมาป้องกันตัว
"พวกเขาพ่ายแพ้..." อคินกล่าว เสียงของเขาแผ่วเบาลง "พวกเขาพ่ายแพ้... และ 'อาร์ค' ก็ถูกปิดผนึก"
ภาพสุดท้ายที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรม คือภาพของ "อาร์ค" ที่กำลังถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีขาว สว่างไสวราวกับดวงดาวที่กำลังจะดับสูญ จากนั้นทุกอย่างก็มืดลง เหลือเพียงแสงสีฟ้าอ่อนๆ จากหน้าจอโฮโลแกรมเท่านั้น
ห้องทดลองตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของอคินและลิร่าเท่านั้นที่ดังขึ้น
"นี่มัน... เรื่องจริงเหรอ?" ลิร่าถาม เสียงของเธอสั่นเครือ
อคินพยักหน้าช้าๆ "มันคือประวัติศาสตร์ที่ถูกลืม... ประวัติศาสตร์ของอารยธรรมโบราณที่ทรงพลังที่สุด และภัยคุกคามที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด"
เขาเดินเข้าไปใกล้หน้าจอโฮโลแกรมมากขึ้น มือของเขากำแน่น "และฉันคิดว่า... 'อาร์ค' นั้น... ยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในกาแล็กซีนี้"
ความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผยนั้นหนักอึ้งเกินกว่าที่ใครจะรับได้ อคินรู้สึกได้ถึงภาระอันใหญ่หลวงที่กำลังตกอยู่บนบ่าของเขา ความรู้ที่เขาได้รับมานี้ อาจจะนำมาซึ่งทั้งความหวังและหายนะ
"แต่... ใครคือศัตรูพวกนั้น?" ลิร่าถาม พลางมองไปที่อคินด้วยความกังวล
"ฉันยังไม่รู้" อคินตอบ "แต่ฉันจะหาคำตอบให้ได้"
เขากวาดสายตาไปทั่วห้องทดลอง มองไปยังอุปกรณ์ต่างๆ ที่เขาไม่เคยสนใจมาก่อน บัดนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างดูมีความหมายมากขึ้น ราวกับว่ามันเป็นชิ้นส่วนของปริศนาอันใหญ่หลวง
"ฉันต้องหา 'อาร์ค' ให้เจอ" อคินกล่าวอย่างแน่วแน่ "และฉันต้องรู้ว่า... ศัตรูที่แท้จริงของพวกเขานั้น... คือใคร"
แสงสีฟ้าจากโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะบอกใบ้ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป แต่คราวนี้ กลับมีเงาบางอย่างปรากฏขึ้นที่ขอบของหน้าจอ เป็นเงาที่ดูคุ้นเคย แต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าสะพรึงกลัว... หรือนี่อาจจะเป็นเพียงภาพลวงตาจากความเหนื่อยล้าของเขา? หรือบางที... กองกำลังที่เขากำลังเผชิญอยู่ อาจจะอยู่ใกล้กว่าที่เขาคิด... ใกล้จนน่าขนลุก
จอมทัพดาราจักร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก