แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมที่ฉายภาพโครงสร้างพลังงานอันซับซ้อน ราวกับกำลังมองเข้าไปในแก่นแท้ของจักรวาล
"ท่านอคินครับ" เสียงแหบพร่าของดร.เอลาร่าดังขึ้น แสงโฮโลแกรมสะท้อนบนแว่นตาที่สวมอยู่ ทำให้ดวงตาของนางดูทอประกายลึกลับ "ข้อมูลที่ท่านต้องการ... มันตรงกับที่ท่านคาดการณ์ไว้ทั้งหมด"
อคินหันกลับมา ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังดร.เอลาร่าอย่างไม่กระพริบ "ทั้งหมดเลยหรือ?"
"ใช่ครับ" ดร.เอลาร่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น "แผนผังพลังงานที่ท่านเห็น... คือรูปแบบที่แท้จริงของ 'แกนกลางสุริยะ' หรือที่เหล่าโบราณเรียกขานกันว่า 'หัวใจแห่งดวงดาว' มันไม่ใช่แค่แหล่งพลังงานทั่วไป แต่เป็นการผสานรวมมวลสารและพลังงานในระดับควอนตัมที่ซับซ้อนจนเกินกว่าความเข้าใจของเผ่าพันธุ์ใดๆ ในยุคปัจจุบัน"
อคินยกมือขึ้นลูบคางเบาๆ "น่าทึ่ง... การค้นพบของพวกเราที่นี่... มันอาจจะพลิกโฉมประวัติศาสตร์ของดาราจักรทั้งหมด"
"ถูกต้องครับ" ดร.เอลาร่าเสริม "แต่สิ่งที่น่ากังวลกว่านั้น คือ..." นางชะงักเล็กน้อย ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลที่ยากเกินจะเอ่ยออกมา
"คืออะไร ดร.เอลาร่า?" อคินเร่งถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่ซ่อนเร้น แต่ก็แฝงไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย
"คือ... ข้อมูลที่บันทึกไว้ในโครงสร้างพลังงานนี้... มันบ่งชี้ถึงภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราเคยพบเจอมา"
ภาพโฮโลแกรมบนจอเริ่มเปลี่ยนไป จากโครงสร้างพลังงานที่สวยงาม ซับซ้อน กลับกลายเป็นเส้นกราฟที่พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าหวาดหวั่น และปรากฏสัญลักษณ์อันดำมืดที่อคินไม่เคยเห็นมาก่อน
"ภัยคุกคาม?" อคินเลิกคิ้ว "จากสิ่งใด?"
"จาก... 'ความว่างเปล่า' ครับ" ดร.เอลาร่าเอ่ยเสียงเบา "ไม่ใช่ความว่างเปล่าที่เราเข้าใจกันทั่วไป แต่เป็นภาวะที่ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังถูก 'ลบทิ้ง' ออกจากความเป็นจริง... จากโครงสร้างพลังงานนี้ เราพบร่องรอยของพลังงานที่ทำลายล้างทุกมิติ ทุกการดำรงอยู่... และที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ... พลังงานนั้นกำลัง 'คืบคลาน' เข้ามา"
อคินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองภาพโฮโลแกรมที่กำลังแสดงถึงการขยายตัวของพลังงานอันมืดมิดนั้น ราวกับเงาที่กำลังกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง "ความว่างเปล่า... ที่ทำลายล้างทุกสิ่ง..." เขาพึมพำ "แล้ว... เราจะหยุดยั้งมันได้อย่างไร?"
"ตามข้อมูลที่บันทึกไว้..." ดร.เอลาร่ามองอคินอย่างมีความหวัง "มีเพียงวิธีเดียว... ที่จะต่อต้าน 'ความว่างเปล่า' นี้ได้... นั่นคือการ 'จุดประกาย' พลังงานแห่งการสร้างสรรค์... พลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุด... ที่มีอยู่ใน 'แกนกลางสุริยะ' แต่..."
"แต่?" อคินถามอีกครั้ง
"แต่... การจะเข้าถึง 'แกนกลางสุริยะ' นั้น... จำเป็นต้องมี 'กุญแจ' ครับ... และกุญแจนั้น... ไม่ใช่สิ่งที่จะหาได้ง่ายๆ"
"กุญแจ?" อคินทวนคำ "มีรูปแบบอย่างไร?"
"บันทึกไว้เพียงว่าเป็น... 'สัญลักษณ์โบราณ' ที่เกี่ยวข้องกับ... 'สายเลือดแห่งผู้พิทักษ์'..." ดร.เอลาร่ากล่าว น้ำเสียงของนางเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย "และ... สัญลักษณ์นั้น... ปรากฏอยู่... ในสถานที่ที่เราค้นพบ 'ยานโบราณ' ของท่าน... สถานที่ที่ท่าน... ได้รับพลังนั้นมา..."
อคินเบิกตากว้าง เขาเข้าใจในทันที... สัญลักษณ์ที่เขาเคยเห็น... สัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนกำแพงภายในยานโบราณ... สัญลักษณ์ที่เคยทำให้เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนเข้ามาในตัวเขา... นั่นคือ 'กุญแจ' อย่างนั้นหรือ?
"ท่านหมายถึง... สัญลักษณ์นั้น..." อคินเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก "ที่อยู่บน... 'ดวงตาแห่งกาแล็กซี'?"
"ใช่ครับ" ดร.เอลาร่าพยักหน้า "และ... โครงสร้างพลังงานของ 'แกนกลางสุริยะ' ยังบ่งชี้ถึง... 'จุดอ่อน' ของ 'ความว่างเปล่า' ด้วย... คือ... มันไม่สามารถทนทานต่อ... 'ประกายแสงแห่งเจตจำนง' ได้..."
"ประกายแสงแห่งเจตจำนง?" อคินทวนคำ ความคิดของเขาเริ่มแล่นไปอย่างรวดเร็ว
"ใช่ครับ" ดร.เอลาร่าอธิบาย "มันคือพลังงานที่เกิดจาก... จิตใจอันแน่วแน่... เจตจำนงอันไม่ย่อท้อ... ของผู้ที่มี... 'สายเลือดแห่งผู้พิทักษ์'..."
ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังลั่นไปทั่วฐานทัพลับ สัญญาณสีแดงกะพริบวูบวาบไปทั่วห้องทดลอง
"เกิดอะไรขึ้น?" อคินถาม เสียงตวาดของเขาเต็มไปด้วยความตึงเครียด
"ตรวจพบ... การโจมตีจากภายนอกครับ!" เสียงของเจ้าหน้าที่สื่อสารดังแทรกเข้ามา "มียานรบไม่ทราบฝ่าย... จำนวนมาก... กำลังมุ่งหน้ามายังฐานทัพของเรา!"
"ใคร?" อคินถามอย่างรวดเร็ว "พวกมันมาจากไหน?"
"ไม่ทราบแหล่งที่มาครับ! แต่... ตรวจพบคลื่นพลังงาน... คล้ายกับ... 'ความว่างเปล่า'!"
อคินหันไปมองดร.เอลาร่า ดวงตาของทั้งสองสบกัน
"พวกเขามาแล้ว..." อคินกล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่น
"ท่านอคิน... ท่านต้องรีบออกจากที่นี่!" ดร.เอลาร่าพยายามเกลี้ยกล่อม "ข้อมูลนี้... มันสำคัญมาก!"
"ไม่" อคินส่ายหน้า "ที่นี่คือฐานทัพของข้า... ข้าจะทิ้งมันไปไม่ได้"
เขาก้าวเดินไปยังหน้าต่างบานใหญ่ของห้องทดลอง ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังกลุ่มดาวที่กำลังส่องแสงระยิบระยับอยู่นอกหน้าต่าง
"ดร.เอลาร่า" อคินกล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยพลังที่เปี่ยมล้น "เตรียมยานรบที่เร็วที่สุด... ส่งข้อความถึงหน่วยรบที่ประจำการอยู่... บอกให้เตรียมรับศึก"
"แต่ท่าน..."
"ข้าจะเป็นคนนำทัพเอง" อคินตัดบท "ข้าจะไปเผชิญหน้ากับพวกมัน... และข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่า... 'ประกายแสงแห่งเจตจำนง' ของ 'ผู้พิทักษ์' นั้น... จะสามารถต่อต้าน 'ความว่างเปล่า' ได้จริงหรือไม่"
เขาก้าวเดินออกจากห้องทดลองอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ดร.เอลาร่ามองตามไปด้วยความกังวลระคนกับความหวัง
ในขณะที่อคินเดินไปยังโรงเก็บยานรบ ภาพโฮโลแกรมที่ฉายถึง 'แกนกลางสุริยะ' และ 'ความว่างเปล่า' ยังคงติดตาเขาอยู่ เขาตระหนักดีว่า การค้นพบในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การไขปริศนาโบราณ แต่คือการเผชิญหน้ากับชะตากรรมของดาราจักรทั้งหมด
การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น... การต่อสู้ระหว่างแสงสว่างแห่งการสร้างสรรค์ กับความมืดมิดแห่งการล่มสลาย... และอคิน... จอมทัพแห่งดาราจักร... จะเป็นผู้ชี้ขาด
เสียงเครื่องยนต์ของยานรบดังกระหึ่มขึ้น พร้อมที่จะทะยานออกสู่อวกาศอันมืดมิดที่กำลังถูกคุกคามจากภัยร้ายที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
คำเตือน: เนื้อหานี้เป็นเพียงตอนหนึ่งของนิยาย "จอมทัพดาราจักร" โดยมีเนื้อหาต่อเนื่องมาจากตอนก่อนหน้า และจะจบลงด้วยจุดที่น่าติดตาม เพื่อกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้ที่ติดตามอ่าน.
จอมทัพดาราจักร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก