แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพโฮโลแกรมที่แสดงโครงสร้างพลังงานอันซับซ้อน ดวงตาคมกริบจับจ้องทุกรายละเอียด ราวกับกำลังจดจำทุกเส้นสาย ทุกจุดเชื่อมโยง
"นี่คือสิ่งที่ท่านต้องการจะสื่อถึงข้าหรือ?" เสียงทุ้มต่ำของอคินดังขึ้นในความเงียบ เขากล่าวกับร่างเงาที่ปรากฏขึ้นจากมุมหนึ่งของห้องทดลอง ร่างนั้นคือ อาจารย์เฉิน ชายชราผู้มากประสบการณ์ ผู้เป็นทั้งอาจารย์ ผู้ชี้นำ และผู้ปกป้องฐานทัพลับแห่งนี้
อาจารย์เฉินพยักหน้ารับ ดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งปัญญาสบกับอคิน "ใช่แล้ว อคิน นี่คือพลังที่แท้จริงของ 'หินแห่งดวงดาว' หรือที่พวกโบราณเรียกขานกันว่า 'ดาราจักรแก่นแท้' มันไม่ใช่เพียงแหล่งพลังงาน แต่เป็นเหมือนกุญแจไขสู่มิติที่ลึกซึ้งกว่าเดิม"
อคินขมวดคิ้วเล็กน้อย "มิติที่ลึกซึ้งกว่าเดิม? หมายความว่าอย่างไร?"
"หมายความว่า พลังที่เราเคยใช้ พลังที่ขับเคลื่อนยานอวกาศของเรา พลังที่สร้างเกราะป้องกันของเรา ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงการใช้ประโยชน์จากพลังงานภายนอกที่หินแห่งดวงดาวปลดปล่อยออกมา แต่แก่นแท้ของมัน... มันสามารถเชื่อมต่อกับทุกสรรพสิ่งในจักรวาลได้" อาจารย์เฉินอธิบาย พลางยกมือขึ้นสัมผัสภาพโฮโลแกรมเบาๆ "ลองดูที่โครงสร้างนี้สิ อคิน มันไม่ได้เป็นเพียงวงจรพลังงาน แต่เป็นเหมือนแผนที่ของจิตสำนึกแห่งจักรวาล"
อคินเพ่งสายตาไปที่ภาพโฮโลแกรมอีกครั้ง ภาพที่เคยเห็นเป็นเพียงเส้นสายและจุดต่างๆ บัดนี้กลับมีความหมายลึกซึ้งขึ้น เขาเริ่มมองเห็นรูปแบบที่ซ่อนอยู่ การเชื่อมโยงที่ละเอียดอ่อน ราวกับภาพวาดโบราณที่กำลังเปิดเผยความลับออกมา
"จิตสำนึกแห่งจักรวาล..." อคินพึมพำ "ท่านกำลังจะบอกว่า หินแห่งดวงดาวนี้... สามารถทำให้ข้า... สื่อสารกับจักรวาลได้?"
"ไม่ใช่แค่สื่อสาร อคิน แต่คือการเป็นส่วนหนึ่งของมัน" อาจารย์เฉินตอบ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง "พลังนี้... มันมีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง หากเจ้าสามารถเข้าใจและควบคุมมันได้"
อคินหลับตาลง หายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างจากหินแห่งดวงดาวที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในห้องนิรภัยเบื้องล่าง พลังงานที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนกำลังเรียกหา
"แล้ว... ข้าจะควบคุมมันได้อย่างไร?" อคินถาม เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย นี่คือขีดจำกัดที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้เผชิญ
"นั่นคือสิ่งที่ข้าจะสอนเจ้า" อาจารย์เฉินกล่าว "มันไม่ใช่การเรียนรู้ด้วยการท่องจำ หรือการคำนวณที่ซับซ้อน แต่มันคือการเข้าถึง... การปลุกพลังที่หลับใหลอยู่ในตัวเจ้าเอง"
เขาเดินไปที่แท่นควบคุมอีกอันหนึ่ง ซึ่งมีอุปกรณ์บางอย่างที่ดูแปลกตาติดตั้งอยู่ "นี่คือ 'อุปกรณ์สะท้อนจิต' มันจะช่วยนำพาเจ้าเข้าสู่สภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเชื่อมต่อกับหินแห่งดวงดาว"
อคินมองอุปกรณ์นั้นด้วยความสงสัย "มันทำงานอย่างไร?"
"มันจะปรับคลื่นสมองของเจ้าให้สอดคล้องกับความถี่ของหินแห่งดวงดาว" อาจารย์เฉินอธิบาย "เมื่อเจ้าอยู่ในสภาวะนั้น การฝึกสมาธิและพลังแห่งเจตจำนงของเจ้า จะสามารถปลดปล่อยศักยภาพที่ซ่อนเร้นออกมาได้"
ทันใดนั้น ประตูห้องทดลองก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบ หญิงสาวในชุดรัดรูปสีดำสนิท ก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม เธอคือเซร่า ผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรอง และเป็นคนที่อคินไว้ใจมากที่สุด
"ท่านอาจารย์ มีรายงานเข้ามาจากหน่วยลาดตระเวน" เซร่ารายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พบความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติในเขตดาวเคราะห์เนบิวลา X-7 มีการปล่อยพลังงานขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้"
อาจารย์เฉินเลิกคิ้ว "ความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ? ณ ช่วงเวลาที่เรากำลังจะปลุกพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด?"
อคินรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล "เนบิวลา X-7... ที่นั่นไม่ใช่แค่ดาวเคราะห์ธรรมดาใช่หรือไม่?"
"ถูกต้อง อคิน" อาจารย์เฉินตอบ ใบหน้าเริ่มเคร่งเครียด "เนบิวลา X-7 เป็นที่ตั้งของ 'ฐานลับของจักรวรรดิมืด' หรือที่พวกเขารู้จักกันในนาม 'อาร์กอน' เป็นศัตรูที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้"
"อาร์กอน..." อคินทวนคำ ชื่อนี้ให้ความรู้สึกถึงความมืดมิดและอันตราย "พลังงานที่พวกเขาปล่อยออกมา... มันเกี่ยวข้องกับหินแห่งดวงดาวหรือไม่?"
"เป็นไปได้" อาจารย์เฉินกล่าว "หากพวกเขาได้เบาะแสเกี่ยวกับหินแห่งดวงดาวของเรา ความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะพยายามเข้ามายึดครอง หรือทำลายมันก็มีสูง"
เซร่าก้าวเข้ามาใกล้อคิน "ข้อมูลจากหน่วยลาดตระเวนระบุว่า การปล่อยพลังงานนั้นเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และดูเหมือนว่ามันจะกำลังขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ"
อคินมองไปที่ภาพโฮโลแกรมของหินแห่งดวงดาว ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความมุ่งมั่น "ข้าเข้าใจแล้ว อาจารย์เฉิน ข้าจะฝึกฝนพลังนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้"
"แต่เวลาของเราอาจจะน้อยกว่าที่คิด" อาจารย์เฉินกล่าว "หากอาร์กอนกำลังใช้พลังงานมหาศาลขนาดนั้น พวกเขาก็อาจจะมีแผนการบางอย่างที่ใหญ่กว่าที่เราคาดการณ์ไว้"
อคินหันไปมองเซร่า "เซร่า เตรียมยานรบพร้อมสำหรับการเดินทาง เราอาจจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่นั่น"
เซร่าพยักหน้ารับ "ทราบแล้วค่ะ" เธอหันหลังเดินออกไปจากห้องทดลองทันที
อาจารย์เฉินมองอคินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง "อคิน การฝึกฝนนี้ไม่ง่าย และการเผชิญหน้ากับอาร์กอนก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เจ้าแน่ใจหรือ?"
อคินยิ้มบางๆ "ข้าเคยบอกท่านแล้วไม่ใช่หรือครับ อาจารย์เฉิน ข้าคือผู้ที่จะปกป้องจักรวาลนี้ แม้ว่าพลังที่ข้าจะยังไม่สมบูรณ์ ข้าก็จะใช้ทุกสิ่งที่มีเพื่อต่อสู้"
เขาหันกลับไปมองภาพโฮโลแกรมของหินแห่งดวงดาวอีกครั้ง ในใจของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเข้าใจพลังอันมหาศาลนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันจากภายนอกที่กำลังคืบคลานเข้ามา
"อาจารย์เฉิน ข้าพร้อมที่จะเริ่มฝึกฝนแล้ว" อคินกล่าว "แต่ก่อนอื่น... ข้าอยากจะสัมผัสหินแห่งดวงดาวด้วยตนเองอีกครั้ง"
อาจารย์เฉินพยักหน้า "ได้ แต่จงระวัง พลังของมันอาจจะเกินกว่าที่เจ้าจะรับไหวในตอนนี้"
ทั้งสองเดินออกจากห้องทดลอง มุ่งหน้าไปยังห้องนิรภัยที่เก็บรักษาหินแห่งดวงดาวไว้ อคินรู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นที่ปะปนไปกับความกังวลเล็กน้อย
เมื่อไปถึงห้องนิรภัยที่เต็มไปด้วยระบบรักษาความปลอดภัยอันแน่นหนา อาจารย์เฉินได้ปลดล็อกประตูบานใหญ่ที่ทำจากโลหะพิเศษ เบื้องหลังประตูนั้น คือแท่นวางอันศักดิ์สิทธิ์ที่ประดิษฐาน 'หินแห่งดวงดาว' วัตถุสีม่วงเข้มเรืองแสงที่ปลดปล่อยออร่าของพลังงานออกมาอย่างต่อเนื่อง
อคินเดินเข้าไปใกล้แท่นวาง หัวใจของเขาเต้นแรง เขายื่นมือออกไปอย่างช้าๆ พร้อมที่จะสัมผัสกับพลังแห่งจักรวาลที่อยู่ตรงหน้า
ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นทั่วฐานทัพ แสงสีแดงกะพริบไปมาบ่งบอกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
"เกิดอะไรขึ้น?" อาจารย์เฉินถามอย่างตกใจ
เซร่าปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องนิรภัย ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "ท่านผู้บัญชาการ... ไม่ใช่แค่นั้นครับ! มียานอวกาศจำนวนมหาศาลกำลังพุ่งตรงมายังฐานทัพของเรา! พวกมันคือยานรบของ 'อาร์กอน'!"
อคินมองไปที่หินแห่งดวงดาวที่เรืองแสงอยู่เบื้องหน้า แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมในห้องทดลองเมื่อครู่ บัดนี้ดูเหมือนจะถูกกลืนกินด้วยความมืดมิดที่กำลังจะมาเยือน
"พวกเขามาเร็วกว่าที่คาดไว้" อคินกล่าว พลางกำหมัดแน่น "อาจารย์เฉิน พลังที่หลับใหลนี้... มันกำลังจะถูกทดสอบเสียแล้ว"
เขาหันกลับไปมองหินแห่งดวงดาวอีกครั้ง ความรู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่แฝงอยู่ภายในนั้น ช่างยั่วยวน แต่ก็เต็มไปด้วยภัยอันตราย
"ข้าต้องปลุกพลังนี้ให้ได้" อคินพึมพำกับตัวเอง "ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"
แต่คำถามที่ค้างคาใจคือ พลังที่กำลังจะถูกปลุกขึ้นนี้ จะสามารถรับมือกับกองยานอันมหาศาลของอาร์กอนได้หรือไม่? หรือมันจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการสูญสลาย?
จอมทัพดาราจักร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก