ตอนที่ 28 — พายุแห่งความจริง

แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอโฮโลแกรมยังคงสาดส่องไปทั่วห้องทดลองอันกว้างขวาง ขับเน้นความขัดแย้งอันน่าทึ่งระหว่างความโบราณของโลหะขัดเงากับความล้ำสมัยของเทคโนโลยีที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ อคินยังคงยืนนิ่ง จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ตัวอักษรและแผนภาพที่ซับซ้อนไหลวนเป็นสายบนจอ เผยความลับที่ซ่อนเร้นมานานหลายศตวรรษ

"ท่านอคิน… ทุกอย่างพร้อมแล้ว" เสียงทุ้มของเฟมัส ‌ดังขึ้นข้างกาย ชายชราในชุดคลุมสีเข้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา ดวงตาฉายแววครุ่นคิด

อคินพยักหน้ารับเบาๆ มือข้างหนึ่งยกขึ้นสัมผัสกับอากาศตรงหน้า ภาพโฮโลแกรมที่แสดงถึงดวงดาวที่กำลังล่มสลาย รัศมีแห่งความสิ้นหวังแผ่ซ่านออกมาอย่างเห็นได้ชัด "เฟมัส… ​เจ้าแน่ใจแล้วใช่หรือไม่ว่าข้อมูลนี้… ถูกต้อง?"

"ยืนยันด้วยหลักฐานทางประวัติศาสตร์ และการวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ที่ละเอียดที่สุด ท่านอคิน" เฟมัสตอบ น้ำเสียงหนักแน่น "นี่ไม่ใช่เพียงทฤษฎีอีกต่อไป แต่คือความจริงอันโหดร้ายที่เราไม่อาจปฏิเสธได้"

ภาพบนจอเปลี่ยนไปเป็นแผนผังอันซับซ้อน ‍แสดงถึงเครือข่ายพลังงานมหาศาลที่เชื่อมโยงดาวเคราะห์ต่างๆ เข้าด้วยกัน "มหาพลังดาราจักร… มันคือสิ่งที่มนุษย์เราพยายามไขว่คว้ามาตลอด" อคินกล่าวเสียงเบา "แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่า… ต้นกำเนิดที่แท้จริงของมันคืออะไร"

"และนี่คือคำตอบ" เฟมัสชี้ไปยังจุดศูนย์กลางของแผนผัง ‌"แกนกลางแห่งมหาพลัง… ไม่ใช่สิ่งที่เราสร้างขึ้น แต่เป็นสิ่งมีชีวิต… สิ่งมีชีวิตโบราณที่ดำรงอยู่ก่อนการกำเนิดของจักรวาลเสียอีก"

อคินเบิกตากว้าง ความคิดอันน่าเหลือเชื่อแล่นพล่านในสมอง "สิ่งมีชีวิต…? พลังอันไร้ขีดจำกัด… ถูกควบคุมโดยสิ่งมีชีวิต?"

"ใช่แล้ว" ‍เฟมัสพยักหน้า "สิ่งมีชีวิตนั้น… เราเรียกว่า 'อาร์คิมิเทส' (Archimedes) มันคือผู้ให้กำเนิดพลังงานทั้งหมดในกาแล็กซีนี้ และเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของดวงดาวทุกดวง"

ภาพบนจอโฮโลแกรมปรากฏเป็นรูปร่างคล้ายพืชทะเลทรายขนาดมหึมา โครงสร้างของมันดูบอบบาง ​แต่กลับแผ่รัศมีแห่งพลังงานที่รุนแรงจนน่าขนลุก "แต่… เหตุใดมันจึงกำลังจะสิ้นสลาย?" อคินถาม ดวงตาจับจ้องไปยังภาพที่เริ่มสั่นไหว

"ทุกสิ่งย่อมมีวันสิ้นสุด ท่านอคิน" เฟมัสตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "อาร์คิมิเทส… ​มันกำลังจะตาย พลังงานของมันกำลังร่อยหรอ และเมื่อมันดับสูญ… ดวงดาวทั้งหมดที่หล่อเลี้ยงด้วยพลังของมันก็จะตามไปด้วย"

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทดลอง มีเพียงเสียงหึ่งๆ ของเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่ยังคงทำงานอยู่ อคินกุมขมับ ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ​"หมายความว่า… ถ้าอาร์คิมิเทสตาย… จักรวาลของเราก็จะ…?"

"ใช่แล้ว" เฟมัสตอบอย่างตรงไปตรงมา "หายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามา… ไม่ใช่การรุกรานของศัตรู แต่เป็นการดับสูญของแหล่งกำเนิดชีวิต"

อคินเงยหน้าขึ้นมองเฟมัส สายตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "แล้ว… มีทางแก้ไขหรือไม่?"

เฟมัสส่ายหน้าช้าๆ "ตามข้อมูลที่มี… ยังไม่มีมนุษย์คนใดเคยเผชิญหน้ากับอาร์คิมิเทส และไม่มีผู้ใดรู้ว่า… จะเยียวยาหรือยื้อชีวิตของมันได้อย่างไร"

"แต่… เราต้องหาทาง!" อคินพูดเสียงดัง "เราคือผู้เดียวที่ครอบครองเทคโนโลยีและความรู้ที่ก้าวหน้าที่สุดในกาแล็กซีนี้ เราต้องไม่ยอมแพ้!"

"ท่านอคิน… บางครั้ง… การยอมรับความจริงก็เป็นทางออกที่ดีที่สุด" เฟมัสกล่าวอย่างอ่อนโยน "บางสิ่ง… มันอยู่เหนือกำลังของเรา"

"ไม่!" อคินตะโกน สวนกลับทันควัน "ข้าไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา! หากอาร์คิมิเทสคือหัวใจของจักรวาล… ข้าก็จะไปช่วยมัน! ข้าจะหาทางยื้อชีวิตของมันให้ได้!"

เฟมัสจ้องมองอคินด้วยความทึ่ง เขารู้ดีว่าความมุ่งมั่นของอคินนั้นแข็งแกร่งเพียงใด "แต่… ท่านจะไปที่นั่นได้อย่างไร? เราไม่รู้แม้กระทั่งว่า… อาร์คิมิเทสอยู่ที่ใดกันแน่"

อคินยิ้มมุมปาก เขาชี้ไปยังภาพโฮโลแกรมที่แสดงถึงกลุ่มดาวอันไกลโพ้น "เราไม่รู้… แต่เราจะรู้… เพราะเราจะเดินทางไปตามร่องรอยแห่งพลังงานที่กำลังจะดับสูญนั้น"

เฟมัสขมวดคิ้ว "นั่นอันตรายเกินไป ท่านอคิน… เส้นทางนั้น… เต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่คาดฝัน"

"ความอันตราย… คือสิ่งที่ข้าเผชิญมาตลอดชีวิต" อคินตอบ เสียงของเขาหนักแน่น ทรงพลัง "หากนี่คือภารกิจสุดท้ายของข้า… ข้าก็จะทำให้ดีที่สุด"

ภาพบนจอโฮโลแกรมเปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพของยานอวกาศที่ออกแบบมาเพื่อการเดินทางระยะไกล ล้ำสมัยกว่ายานอวกาศใดๆ ที่เคยมีมา "นี่คือ 'ดาราประทีป' (Starlight Beacon)" เฟมัสกล่าว "ยานลำนี้… คือความหวังสุดท้ายของเราในการเดินทางไปสู่จุดที่อันตรายที่สุด"

"ข้าจะไป" อคินตัดสินใจเด็ดขาด "เตรียมยานให้พร้อม ข้าจะออกเดินทางทันที"

เฟมัสพยักหน้าอย่างช้าๆ "ขอให้ท่านอคิน… เดินทางโดยสวัสดิภาพ"

อคินหันหลังให้เฟมัส เดินตรงไปยังประตูทางออก เขาหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาโดยไม่หันกลับไป "เฟมัส… ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร… จงรักษาฐานทัพของเราไว้… และจงอย่าหยุดค้นหา… ความจริง"

เฟมัสยืนมองแผ่นหลังของอคินที่เดินจากไป ความรู้สึกหลากหลายปะปนอยู่ในใจ เขารู้ดีว่าการตัดสินใจของอคินครั้งนี้… จะเป็นการตัดสินใจที่สั่นคลอนชะตากรรมของทั้งจักรวาล

ขณะที่อคินเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ แสงไฟสว่างวาบขึ้น เขาเห็นลูกเรือที่คุ้นเคยยืนเรียงแถวรออยู่ ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความห่วงใยและความภาคภูมิใจ

"ท่านอคิน!" เสียงของลีโอ ดังขึ้นนำ "พวกเราพร้อมแล้ว! พร้อมที่จะไปกับท่าน! ไม่ว่าทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร!"

อคินมองไปยังลูกเรือที่ยืนอย่างองอาจ เขาเห็นประกายแห่งความภักดีและความกล้าหาญในดวงตาของพวกเขา "ขอบคุณ… ทุกคน" เขาตอบ เสียงของเขาอบอุ่นและเต็มไปด้วยกำลังใจ "เราจะเผชิญหน้ากับสิ่งนี้… ด้วยกัน"

เขาเดินตรงไปยังยานอวกาศ 'ดาราประทีป' ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางฐานทัพ ลำตัวของยานสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับเป็นส่วนหนึ่งของดวงดาว

เมื่ออคินก้าวเข้าสู่ห้องนักบินที่กว้างขวางและเต็มไปด้วยแผงควบคุมที่สว่างไสว เขารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังปลุกเร้าภายในจิตใจ

"ระบบพร้อมรายงาน" เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นจากระบบคอมพิวเตอร์ของยาน

อคินนั่งลงบนเก้าอี้บังคับที่โอบรับสรีระของเขาอย่างพอดี มือที่เคยสัมผัสกับเทคโนโลยีอันล้ำสมัย บัดนี้กำลังจะแตะต้องชะตากรรมของจักรวาล

"เริ่มการนับถอยหลัง" อคินสั่ง เสียงของเขาหนักแน่นและมั่นคง

"สิบ… เก้า… แปด…"

แสงไฟในห้องนักบินค่อยๆ หรี่ลง เผยให้เห็นภาพของกลุ่มดาวที่ส่องประกายอยู่นอกหน้าต่างยาน

"เจ็ด… หก… ห้า…"

อคินมองไปยังภาพนั้น ภาพของบ้าน… ภาพของชีวิต… ที่เขากำลังจะปกป้อง

"สี่… สาม… สอง…"

เขาหลับตาลงสูดลมหายใจลึก พลังงานมหาศาลไหลเวียนไปทั่วร่าง

"หนึ่ง… ปล่อย!"

แรงสั่นสะเทือนอันมหาศาลส่งผลกระทบต่อยาน 'ดาราประทีป' ยานค่อยๆ ลอยขึ้นจากแท่นปล่อย สวนทางกับแรงโน้มถ่วงที่พยายามเหนี่ยวรั้งไว้

"ศูนย์! ปล่อย!"

ยาน 'ดาราประทีป' พุ่งทะยานออกสู่อวกาศอันเวิ้งว้าง ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงแสงไฟสว่างวาบเป็นประกาย

อคินลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ภาพของอาร์คิมิเทสที่กำลังจะดับสูญยังคงติดตา ความจริงอันโหดร้ายได้เปิดเผยออกมาแล้ว และบัดนี้… การเดินทางครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา… ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เขาจะสามารถยื้อชีวิตของอาร์คิมิเทสได้หรือไม่? และชะตากรรมของจักรวาลจะเป็นเช่นไร? คำตอบ… รออยู่ในห้วงอวกาศอันไกลโพ้น… และในตอนต่อไป…