หยาดฝนเย็นเยียบยังคงโปรยปราย ซัดกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ราวกับจะโอบกอดเมืองหลวงแห่งนี้ด้วยความเย็นเยียบ กร้าวเงยหน้าขึ้นมองฟ้า ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงไฟนีออนที่สาดส่องมาจากตึกสูงระฟ้า กลิ่นคาวเลือดที่เจือจางลงตามสายฝนกลับยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขา ความโกรธแค้นที่ถูกสะสมมานานหลายปี กำลังจะปะทุออกมาเป็นเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้
“แกคิดว่าแค่สายฝนจะลบล้างความผิดของพวกแกได้งั้นหรือ” เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากเงาร่างที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกล กร้าวหันขวับ สายตาจับจ้องไปยังบุคคลปริศนาที่ยืนอยู่ท่ามกลางม่านฝน ร่างนั้นสูงโปร่ง สวมเสื้อคลุมสีดำที่กลืนไปกับความมืด ดวงตาของเขาเรืองแสงสีแดงก่ำ ราวกับเป็นดวงไฟในค่ำคืนอันมืดมิด
“แกเป็นใคร” กร้าวถาม เสียงแข็งกร้าว ท่าทางพร้อมที่จะเข้าปะทะ
“ข้าคืออสูรเงา” ร่างนั้นตอบ เสียงเย็นยะเยือก “และแก… กร้าว… คือหนามยอกอกขององค์กรเรา”
“หนามยอกอกงั้นหรือ” กร้าวหัวเราะเยาะ “ข้าไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นอะไรมากไปกว่าคนที่ต้องการความยุติธรรมให้กับครอบครัวที่พวกแกพรากไป”
“ความยุติธรรม… สิ่งที่พวกแกไม่มีวันได้รับ” อสูรเงาพูดพลางก้าวเข้ามาใกล้ “อำนาจต่างหาก คือสิ่งที่แท้จริง อำนาจที่จะครอบครองทุกสิ่ง อำนาจที่จะบงการทุกชีวิต”
“น่าขยะแขยง” กร้าวกล่าว สายตาจับจ้องไปที่มือของอสูรเงาที่ค่อยๆ ปรากฏกรงเล็บแหลมคมออกมา “ถ้าแกคิดว่าอำนาจคือทุกสิ่ง งั้นวันนี้ข้าจะสอนให้แกเสียอำนาจที่ได้มาด้วยเลือดเนื้อของคนบริสุทธิ์”
สิ้นเสียง กร้าวก็พุ่งเข้าใส่ทันที ดาบเงาในมือของเขาฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า อสูรเงาตอบโต้ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ กรงเล็บของมันปัดป้องคมดาบได้อย่างแม่นยำ เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องท่ามกลางเสียงฝน
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ทั้งสองฝ่ายต่างก็ใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะ ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักยิ่งทำให้ทุกอย่างยากลำบากขึ้น แต่สำหรับกร้าว เขาคุ้นเคยกับการต่อสู้ในสภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ เขาใช้สายฝนเป็นม่านบดบังการเคลื่อนไหวของเขา ส่วนอสูรเงาเองก็ดูเหมือนจะได้รับพลังบางอย่างจากความมืดและความเปียกชื้น
“แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า” อสูรเงากล่าวขณะที่กรงเล็บของมันเฉือนเข้าที่แขนของกร้าว สร้างรอยแผลลึก “แกยังอ่อนแอเกินไป”
“อ่อนแอ… งั้นลองดูนี่!” กร้าวคำราม ร่างกายของเขาพลันแปรเปลี่ยนไป เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปนขึ้น ดวงตากลายเป็นสีแดงก่ำเฉกเช่นเดียวกับอสูรเงา พลังดิบที่ไม่เคยปรากฏออกมาอย่างเต็มที่ บัดนี้ได้ปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“อืม… น่าสนใจ” อสูรเงายิ้ม “พลังที่ซ่อนเร้น… ข้าชอบ”
การต่อสู้ทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก ระดับพลังของทั้งสองฝ่ายได้ยกระดับขึ้นไปสู่ขีดสุด กร้าวในร่างที่เกือบจะกลายเป็นอสูร ฟาดฟันดาบด้วยพละกำลังมหาศาล ชนกับกรงเล็บของอสูรเงาจนเกิดประกายไฟกระเด็นไปทั่ว
“แก… แกมัน… ปีศาจ!” อสูรเงากล่าวด้วยความตกใจ พลังของกร้าวในยามนี้แข็งแกร่งเกินกว่าที่มันคาดการณ์ไว้
“ข้าจะไม่ยอมให้พวกแกทำลายโลกใบนี้อีกต่อไป!” กร้าวตะโกน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
การปะทะครั้งสุดท้ายของทั้งสอง รุนแรงจนพื้นถนนสั่นสะเทือน กร้าวใช้ดาบเงาแทงทะลุร่างของอสูรเงา ส่วนอสูรเงาเองก็ใช้กรงเล็บฉีกกระชากใบหน้าของกร้าว
“นี่… ยัง… ไม่… จบ…” อสูรเงากล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา ก่อนที่ร่างของมันจะสลายกลายเป็นผงไปกับสายฝน
กร้าวทรุดตัวลงคุกเข่า หอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดสีแดงสดไหลอาบไล้ไปทั่วใบหน้าและเสื้อผ้า แต่ในดวงตาของเขากลับฉายแววแห่งชัยชนะ
“แก… สิ้นสุดแล้ว” เขาพึมพำ
ขณะที่กร้าวกำลังจะลุกขึ้น ร่างของเขาก็พลันรู้สึกหนักอึ้ง ราวกับมีบางสิ่งเข้ามาควบคุม “อะไรกัน… นี่มัน…”
ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทุกทิศทาง แสงไฟสีแดงและสีน้ำเงินสาดส่องเข้ามาในความมืด กร้าวหันไปมอง เห็นรถตำรวจหลายคันกำลังมุ่งตรงมาที่เขา
“แย่แล้ว” เขาพึมพำ “ต้องไปจากที่นี่”
กร้าวพยายามจะลุกขึ้น แต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับ ราวกับถูกพันธนาการเอาไว้
“อสูรเงา… เจ้าหลอกข้า…” เขาพึมพำด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง
ทันใดนั้นเอง ร่างสูงโปร่งอีกร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากมุมมืด ร่างนั้นสวมชุดสีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากสีเงินเย็นเยียบ
“ดูเหมือนว่านายจะลำบากนะ… กร้าว” เสียงของร่างนั้นเยือกเย็น แต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน
“แก… เป็นใครอีก” กร้าวถาม พยายามฝืนร่างกายที่กำลังอ่อนแรง
“ข้าคือผู้ดูแล… ผู้ดูแลแห่งองค์กรอสูรเงา” ร่างนั้นกล่าว “และภารกิจของนาย… เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”
สิ้นเสียง ร่างนั้นก็พุ่งเข้าใส่กร้าวอย่างรวดเร็ว ด้วยอาวุธที่คมกริบและน่าสะพรึงกลัว กร้าวยังคงพยายามต่อสู้ แต่พลังของเขากำลังจะหมดลง
“ข้า… จะไม่ยอมแพ้…” เขาพึมพำ
การต่อสู้ที่ดุเดือดครั้งใหม่ กำลังจะอุบัติขึ้นท่ามกลางสายฝนที่ยังคงโปรยปราย…
(คำศัพท์ที่น่าสนใจ)

เพลิงทมิฬ นัยน์ตาอสูร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก