หยาดฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย ราวกับจะล้างบาปให้กับมหานครแห่งนี้ที่กำลังเน่าเฟะจากพิษร้ายขององค์กรอสูรเงา กร้าวยืนนิ่งภายใต้ร่มเงาของตรอกแคบๆ กลิ่นคาวเลือดที่เจือจางลงไปเล็กน้อยยังคงเตะจมูก แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอับชื้นของคอนกรีตเปียกโชกและเศษขยะที่ลอยเอ่อตามน้ำฝน ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปทั่วบริเวณ ราวกับกำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่างที่หลุดรอดไปจากสายตาของศัตรู
"ยังไม่ตายอีกหรือเจ้าพวกสัตว์เดรัจฉาน" เสียงแหบพร่าดังลอดออกมาจากลำคอของกร้าว เขากระชับปืนพกในมือให้แน่นขึ้น แม้จะทราบดีว่ากระสุนไม่สามารถหยุดยั้งพลังอันบ้าคลั่งของพวกมันได้อย่างถาวร แต่ในยามคับขันเช่นนี้ มันก็ยังดีกว่าการยืนรอให้ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
ความเงียบที่ปกคลุมตรอกนี้ ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามา กร้าวทรุดตัวลงต่ำทันที ซ่อนกายไว้หลังถังขยะขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยคราบเลือด กลิ่นสาบสางของพวกมันช่างน่าสะอิดสะเอียน แต่เขาก็ต้องอดทน
แสงไฟฉายสีเขียวส่องสว่างไปมาตามผนังตรอก เผยให้เห็นรูปร่างสูงใหญ่ของกลุ่มนักฆ่า ในชุดดำสนิทติดกระดุมคอสูง สะท้อนกับหยาดฝนที่ไหลลงมาตามใบหน้า พวกมันเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ ราวกับวิญญาณร้ายที่กำลังออกล่าเหยื่อ
"หาให้เจอ! ท่านนายสั่งให้จับเป็น" เสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นภาษาที่กร้าวไม่คุ้นเคย แต่ความหมายนั้นชัดเจน เขาคือเป้าหมาย
กร้าวกลั้นหายใจ พยายามควบคุมสัญชาตญาณที่กำลังร้องเตือนให้พุ่งออกไปจัดการกับพวกมันทันที แต่เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลา เขาต้องรอจังหวะที่เหมาะสมกว่านี้
เงาหนึ่งเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่ตาจะมองเห็น มันพุ่งตรงมายังตำแหน่งที่กร้าวนั่งซ่อนตัวอยู่ เสียงปืนดังขึ้นนัดหนึ่ง กร้าวกลิ้งตัวหลบอย่างรวดเร็ว กระสุนเฉี่ยวผ่านอากาศไปกระทบผนังดังโครม!
"อึดจริง!" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้ากร้าว ดวงตาของมันเรืองแสงสีแดงก่ำ ราวกับอสูรร้ายที่กำลังจะตะปบเหยื่อ
กร้าวไม่รอช้า เขากระโดดลุกขึ้นพร้อมกับยิงปืนสวนกลับไป แต่กระสุนเพียงแค่ทำให้มันชะงักไปเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนจะพุ่งเข้ามาประชิดตัว
"เจ้าไม่รู้หรือว่ากำลังต่อสู้กับใคร" มันคำรามเสียงดัง เสียงของมันแหบแห้งราวกับมาจากขุมนรก
"ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร ข้าสนเพียงแค่ว่าเจ้าคืออันตราย" กร้าวตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน เขาปล่อยปืนพกทิ้งไป ชักมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในรองเท้าบูทออกมาอย่างรวดเร็ว
การต่อสู้ระยะประชิดเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงสาดซัด กลิ่นคาวเลือดผสมปนเปกับกลิ่นอายแห่งความตาย กร้าวเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เขาใช้ความได้เปรียบด้านความเร็วและความปราดเปรียว หลบหลีกการโจมตีอันรุนแรงของอสูรร้าย
คมมีดของกร้าวฟาดฟันเข้าใส่ร่างของมันหลายครั้ง แต่ก็เหมือนฟันเข้ากับเหล็กกล้า รอยแผลที่เกิดขึ้นนั้นตื้นเขินจนแทบไม่เห็น
"เจ้าแข็งแกร่งเกินไป" กร้าวพึมพำกับตัวเอง เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของอสูรร้ายตนนี้
"พลังของข้าเหนือกว่ามนุษย์ธรรมดา" มันหัวเราะเยาะ "เจ้าไม่มีวันเอาชนะข้าได้"
ขณะที่กำลังเพลี่ยงพล้ำ กร้าวสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ข้อมือของมัน มีตราสัญลักษณ์ขององค์กรอสูรเงาประทับอยู่
"องค์กรอสูรเงา..." กร้าวจำได้ทันที เขาเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับองค์กรลับแห่งนี้ที่แฝงตัวอยู่ใต้เงาของสังคมชั้นสูง พวกมันมีพลังอำนาจเหนือธรรมชาติและมีเป้าหมายอันชั่วร้าย
"เจ้าต้องการอะไรจากข้า" กร้าวถาม ขณะที่พยายามตั้งรับการโจมตี
"ท่านนายต้องการตัวเจ้า" มันตอบ "ท่านต้องการพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเจ้า"
"พลังที่ซ่อนเร้น?" กร้าวขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจสิ่งที่มันพูด
"อย่าเล่นตลกกับข้า! เจ้าคือผู้ที่ถูกเลือก" มันตะคอก เสียงของมันดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะระเบิดออกมา
กร้าวยังคงประหลาดใจ เขารู้เพียงแค่ว่าตัวเองมีความสามารถพิเศษในการต่อสู้เหนือมนุษย์ทั่วไป แต่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะเกี่ยวข้องกับองค์กรอสูรเงา
ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังสนั่นไปทั่วเมืองหลวง แสงไฟสีแดงกะพริบวูบวาบ สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คน กร้าวรู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
"เกิดอะไรขึ้น" เขาถาม
"เจ้าคงไม่สนใจหรอก" อสูรร้ายหัวเราะ "เพราะตอนนี้เจ้าจะมีปัญหาอื่นที่ต้องรับมือ"
กลุ่มนักฆ่าที่ตามมา ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยก็พากันล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงกร้าวกับอสูรร้ายตนนี้เท่านั้น
"ทำไมพวกมันถึงไป" กร้าวถาม
"เป็นภารกิจของพวกมัน" มันตอบ "ส่วนเจ้า... จะต้องถูกพาตัวไปหาท่านนาย"
"ไม่มีทาง!" กร้าวตะโกน เขากระโดดเข้าใส่ด้วยความโกรธแค้น
การต่อสู้ดุเดือดขึ้นอีกครั้ง กร้าวใช้ทุกวิถีทางที่เขามี เขาพุ่งเข้าใส่ด้วยความบ้าคลั่ง ราวกับพายุที่พร้อมจะพัดทุกสิ่งให้พังทลาย
"เจ้าแข็งแกร่งจริงๆ..." มันพึมพำ "แต่ก็ไร้ประโยชน์"
ทันใดนั้นเอง ร่างของมันก็เริ่มเปล่งแสงสีแดงเข้มขึ้นเรื่อยๆ พลังอันมหาศาลแผ่ออกมาจากตัวมัน ทำให้กร้าวต้องถอยร่น
"นี่คือพลังที่แท้จริงของข้า!" มันตะโกน "พลังแห่งอสูร!"
กร้าวรู้สึกถึงแรงกดดันที่ทำให้แทบจะหายใจไม่ออก เขามองเห็นดวงตาของมันที่แดงก่ำยิ่งกว่าเดิม ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง
"ข้าจะทำให้เจ้าเข้าใจว่าการต่อต้านข้ามีผลอย่างไร" มันยื่นมือออกไป คว้าเข้าใส่กร้าว
กร้าวพยายามหลบ แต่มันเร็วเกินไป แขนของมันคว้าเข้าที่ลำคอของเขา บีบอย่างแรง จนกร้าวรู้สึกเหมือนกระดูกจะแตก
"บอกข้ามา... ใครคือคนที่ส่งเจ้ามา" มันถาม
"ข้า... มาเอง" กร้าวตอบอย่างยากลำบาก
"โกหก!" มันตะคอก "เจ้าไม่ใช่คนที่จะมาทำลายล้างพวกเราเพียงลำพัง!"
ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังใกล้เข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่พวกนักฆ่า แต่เป็นกลุ่มคนที่สวมเครื่องแบบของหน่วยรักษาความปลอดภัยเมืองหลวง
"หยุด! วางอาวุธ!" เสียงหนึ่งตะโกน
อสูรร้ายตนนั้นเห็นหน่วยรักษาความปลอดภัย ก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเยาะ
"หน่วยรักษาความปลอดภัยงั้นหรือ? ช่างน่าสมเพช" มันพูด
กร้าวฉวยโอกาสนี้ ดิ้นรนหลุดจากการจับกุมของมัน และถีบเข้าที่ท้องของมันอย่างสุดแรง
"อึ่ก!" มันร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกระเด็นถอยหลังไป
"หนอยแน่!" มันคำราม พลังสีแดงเข้มรอบตัวมันพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง
"เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!" มันตะโกน "ข้าจะกลับมาหาเจ้าอีกครั้ง!"
ก่อนที่หน่วยรักษาความปลอดภัยจะเข้ามาถึงตัว กร้าวก็รีบหลบหนีเข้าไปในตรอกที่มืดมิดอีกครั้ง ทิ้งให้หน่วยรักษาความปลอดภัยเผชิญหน้ากับอสูรร้ายตนนั้นเพียงลำพัง
เมื่อหลุดพ้นจากตรอกที่ซับซ้อน กร้าวก็พบว่าตัวเองอยู่กลางถนนใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้คนกำลังแตกตื่น เสียงสัญญาณเตือนภัยดังไม่หยุดหย่อน
"เกิดอะไรขึ้นกันแน่" กร้าวพึมพำ เขาเหลือบมองไปยังตึกสูงระฟ้าที่เคยสว่างไสว ตอนนี้มีบางส่วนกำลังมอดไหม้ไปด้วยเปลวเพลิงสีดำ
"นี่คือจุดเริ่มต้นของหายนะ" กร้าวรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
เขาหันกลับไปมองทางตรอกที่จากมา ไม่พบร่องรอยของอสูรร้ายตนนั้นแล้ว มีเพียงหยาดฝนที่ยังคงโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ราวกับจะร้องไห้ให้กับความโกลาหลที่กำลังจะมาเยือน
"ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าองค์กรอสูรเงาคืออะไร" กร้าวมุ่งมั่น "และพลังที่พวกมันต้องการจากข้าคืออะไร"
เขาเริ่มออกวิ่งไปตามถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนแตกตื่น โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องเขามาจากมุมมืดของตึกสูง
"เจ้าหนีไปไม่ได้หรอก กร้าว..." เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้น "เจ้าน่ะ... คือส่วนหนึ่งของแผนการของเรา"
กร้าวไม่ทันได้ยินคำพูดนั้น เขาเพียงแค่วิ่งไปข้างหน้า หวังว่าจะหาคำตอบให้กับปริศนาที่กำลังถาโถมเข้ามา
ตอนต่อไป กร้าวจะค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับพลังของตนเอง และเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม องค์กรอสูรเงาจะไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อของพวกมันหลุดมือไปง่ายๆ
เพลิงทมิฬ นัยน์ตาอสูร
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก