สายลมหนาวที่พัดพาละอองฝนโปรยปรายเข้ามาเป็นระยะๆ ยังคงปะทะใบหน้าของเพลิง เขาหลับตาลงช้าๆ สูดกลิ่นอับชื้นของตรอกซอยที่ผสมปนเปกับกลิ่นคาวปลาจางๆ ที่ลอยมาจากไหนสักแห่ง กลิ่นเหล้าอ่อนๆ ที่ลอดออกมาจากบาร์ใต้ดิน "รัตติกาล" ยิ่งทำให้ภาพความทรงจำที่พร่าเลือนเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว ราวกับคลื่นใต้น้ำที่กำลังก่อตัวจะซัดเข้าหาฝั่ง
บาร์ "รัตติกาล" เป็นเสมือนโลกอีกใบที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนถนนที่วุ่นวาย ซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบที่น้อยคนจะย่างกรายเข้าไป เสียงดนตรีแจ๊สที่ดังคลอเบาๆ จากภายใน สร้างบรรยากาศลึกลับน่าค้นหา เพลิงยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ก้าวเข้าไป ไม่ถอยกลับ เขาปล่อยให้เสียงดนตรีและกลิ่นอายของสถานที่แห่งนี้โอบล้อมตัวเขา ราวกับกำลังพยายามสื่อสารกับบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงหลับใหลอยู่ภายใน
“เข้ามาสิ” เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้นจากมุมมืดของทางเข้าบาร์ ชายร่างใหญ่สวมเสื้อโค้ทยาวสีดำ ยืนพิงกรอบประตู ดวงตาของเขาทอประกายเย็นเยียบเมื่อจับจ้องมาที่เพลิง
เพลิงลืมตาขึ้น เขาไม่ได้ตกใจ เสียงนั้นเหมือนเป็นเสียงที่เขาคุ้นเคย แต่ก็ไม่คุ้นเคยในเวลาเดียวกัน มันเป็นเสียงที่มาจากที่ไหนสักแห่งในอดีตที่เขาพยายามจะลืม
“นายคือใคร” เพลิงถาม เสียงของเขาเรียบนิ่ง แต่แฝงด้วยความระแวดระวัง
ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก “ฉันชื่อ ‘เงา’ เป็นผู้ดูแลที่นี่” เขาพูดพลางก้าวออกมาจากมุมมืด เผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น ดวงตาของเขาฉายแววอันตราย แต่ก็แฝงด้วยความรู้บางอย่างที่เพลิงสัมผัสได้
“ฉันไม่เคยเห็นนายที่นี่มาก่อน” เพลิงบอก
“บางที นายอาจจะเคยเห็น แต่จำไม่ได้” เงายืดตัวตรง “นายมาที่นี่ทำไม? ตามหาใคร? หรือตามหาบางสิ่ง?”
เพลิงเงียบไป คำถามของเงาเหมือนกับมีดที่กรีดลงไปในบาดแผลลึก เขามาที่นี่เพื่อตามหาความจริง ตามหาคนที่พรากทุกสิ่งไปจากเขา แต่ความทรงจำของเขาขาดหายไปบางส่วน เหมือนภาพยนตร์ที่ถูกตัดต่ออย่างไม่สมบูรณ์
“ฉันกำลังตามหาความจริง” เพลิงตอบในที่สุด
เงายิ้มอีกครั้ง “ความจริงนั้นหายากเหมือนเศษแก้วในทะเลทราย… แต่มันก็มีค่าถ้าหากนายเจอ” เขาผายมือเชื้อเชิญ “เข้ามาข้างในสิ ข้างในนี้อาจจะมีคำตอบที่นายกำลังตามหา”
เพลิงลังเลเล็กน้อย แต่ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจก้าวเข้าไปในบาร์ "รัตติกาล" บรรยากาศภายในบาร์นั้นแตกต่างจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง แสงไฟสลัวๆ สีแดงอมส้ม ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ โต๊ะเก้าอี้ไม้สีเข้มถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ มีผู้คนนั่งดื่มกินกันอยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นชายฉกรรจ์ที่ดูเหมือนนักธุรกิจยามค่ำคืน หรือไม่ก็เป็นพวกที่ต้องการหลบซ่อนตัวจากโลกภายนอก
เสียงดนตรีแจ๊สที่เคยได้ยินจากภายนอก บัดนี้ดังชัดเจนขึ้น บรรเลงโดยวงดนตรีเล็กๆ ที่อยู่บนเวทีเล็กๆ มุมหนึ่งของบาร์ นักร้องสาวสวยในชุดราตรีสีดำ กำลังขับขานบทเพลงที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยและเย้ายวน
เงาพาเพลิงไปยังมุมหนึ่งของบาร์ โต๊ะเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่หลังเสาต้นใหญ่ “นั่งสิ” เขากล่าว “อยากดื่มอะไร?”
“อะไรก็ได้” เพลิงตอบ “ที่แรงๆ”
เงาพยักหน้า เดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์ พูดคุยกับบาร์เทนเดอร์หน้าตาบึ้งตึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนำเครื่องดื่มสีอำพันเข้มมาวางตรงหน้าเพลิง
“ขอบคุณ” เพลิงกล่าว เขารับแก้วมาจิบ รสชาติเผ็ดร้อนของเหล้าแล่นลงคอไป ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย
“นายมาที่นี่บ่อยไหม?” เพลิงถามเงา
“นานๆ ที” เงาตอบ “เมื่อมีเรื่องที่ต้องมาสะสาง”
“เรื่องอะไร?”
เงากล่าว “เรื่องที่… ไม่สามารถปล่อยวางได้” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปยังผู้คนที่อยู่ในบาร์ “ที่นี่คือที่สำหรับคนที่มีเรื่องที่ต้องสะสาง… ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอดีต หรือเรื่องของอนาคต”
เพลิงขมวดคิ้ว “นายหมายถึงอะไร?”
“บางคนมาที่นี่เพื่อหาข้อมูล บางคนมาเพื่อหลบหนี บางคนมาเพื่อรอคอย” เงาพูดพลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ “และบางคน… ก็มาเพื่อทวงแค้น”
คำว่า "ทวงแค้น" ทำให้เพลิงสะดุ้ง เขาเริ่มรู้สึกว่าที่นี่อาจจะเป็นที่ที่เขากำลังตามหา
“นายรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับ… องค์กรลับ หรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับมันไหม?” เพลิงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
เงาหัวเราะในลำคอ “องค์กรลับ? ที่นี่คือแหล่งรวมข่าวสารชั้นดี ถ้าจะถามถึงองค์กรลับ” เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้เพลิง “แต่ข้อมูลพวกนั้น… ไม่ได้มาง่ายๆ”
“ฉันพร้อมจะจ่าย” เพลิงบอก
“ไม่ใช่เงินทุกอย่างที่จะซื้อได้” เงาตอบ “บางครั้ง… สิ่งที่ต้องจ่ายคือ… บางสิ่งที่มีค่ามากกว่านั้น”
เพลิงมองเงาอย่างพิจารณา เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แฝงอยู่ในตัวชายคนนี้ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความรู้ที่เขาต้องการเช่นกัน
“ฉันมีบางอย่างที่นายอาจจะสนใจ” เงาพูดขึ้นมาอีกครั้ง “ฉันรู้ว่านายกำลังตามหาใครบางคน… คนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตของนาย”
เพลิงตาโตขึ้น หัวใจของเขาเต้นแรง “นายรู้ได้อย่างไร?”
“ฉันรู้มากกว่าที่นายคิด” เงาตอบ “ที่นี่… ไม่มีอะไรปิดบังความลับได้นานนัก”
“บอกฉันมา” เพลิงเร่ง
“อดทนหน่อย” เงาพูด “ทุกอย่างมีเวลาของมัน… ตอนนี้นายยังไม่พร้อมที่จะรู้ความจริงทั้งหมด”
“ฉันพร้อมเสมอ” เพลิงยืนยัน
“พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย?” เงาเลิกคิ้ว “พร้อมที่จะเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมัน?”
เพลิงนิ่งไป เขาไม่เคยคิดถึงผลที่จะตามมาอย่างจริงจัง แต่เมื่อเงาพูดขึ้นมา เขาก็เริ่มตระหนักว่าการตามหาความจริงครั้งนี้ อาจจะนำพาเขาไปสู่เส้นทางที่อันตรายยิ่งกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้
“ฉันพร้อม” เพลิงตอบอย่างหนักแน่น
เงายิ้มอย่างมีเลศนัย “ดี… งั้นมาคุยกันต่อเรื่องอื่นดีกว่า… เรื่องของ ‘หลังคา’… ที่ที่พวกผู้มีอำนาจชอบใช้เป็นสนามเด็กเล่น”
“หลังคา?” เพลิงทวนคำ
“ใช่… หลังคาของอาคารสูงเสียดฟ้าใจกลางเมือง… ที่ที่พวกมันสร้างอาณาจักรของมันขึ้นมา” เงาอธิบาย “ที่นั่น… คือฐานทัพขององค์กรที่นายกำลังตามหา”
เพลิงนึกภาพตาม อาคารสูงเสียดฟ้าที่ทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา เบื้องบนสุดนั้นคือที่ที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่
“นายเคยไปที่นั่นไหม?” เพลิงถาม
“เคย… แต่ไม่เคยเข้าไปถึงข้างใน” เงาตอบ “การเข้าไปที่นั่น… มันอันตรายยิ่งกว่าการเดินเข้าไปในนรกเสียอีก”
“แล้วนายรู้ได้อย่างไรว่ามันคือที่นั่น?”
“มีคน… ที่เคยเข้าไป… และออกมาเล่าให้ฟัง” เงาพูด “พวกมันควบคุมทุกอย่าง… จากเบื้องบน”
“ใครเป็นคนเล่า?”
“คนนั้น… ตอนนี้น่าจะ… ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว” เงาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ
เพลิงรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นผ่านไขสันหลัง เขาได้ยินเสียงฝนที่โปรยปรายภายนอกดังชัดเจนขึ้น ราวกับเสียงเตือนจากสวรรค์
“คืนนี้… จะมีการส่งมอบของบางอย่าง… ที่นั่น” เงาบอก “ถ้าอยากรู้เรื่องของนาย… ก็ต้องไปดูด้วยตาตัวเอง”
“ส่งมอบอะไร?”
“สิ่งที่จะทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้น… และทำลายล้างได้มากขึ้น” เงาตอบ “ถ้าถูกมือคนชั่ว… มันจะกลายเป็นหายนะของเมืองนี้”
“ฉันต้องไป” เพลิงตัดสินใจทันที
“รู้แล้วว่านายจะพูดแบบนั้น” เงาพยักหน้า “แต่ก่อนจะไป… นายต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
“เตรียมตัวอย่างไร?”
“เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้… ที่ดุเดือดบนหลังคา… ในยามค่ำคืน” เงากล่าว “เตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากับ… เงาอาฆาต… ที่กำลังรอคอยอยู่เบื้องบน”
บทสนทนาของทั้งสองจบลงเพียงแค่นั้น เพลิงลุกขึ้นยืน เขาเหลือบมองเงาอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากบาร์ "รัตติกาล" ไปยังตรอกซอยที่มืดมิดเช่นเดิม
แสงไฟจากอาคารสูงเสียดฟ้าส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน ราวกับดวงตาของอสูรกายที่กำลังจับจ้องมองลงมา เพลิงเงยหน้ามองขึ้นไปบนยอดตึกเหล่านั้น จินตนาการถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นบนนั้น
การต่อสู้ครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น… บนยอดมหานครอันมืดมิด… และเขาจะต้องเผชิญหน้ากับมัน… ด้วยตัวคนเดียว… อีกครั้ง
รัตติกาลเพลิง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก