ตอนที่ 6 — เงาสะท้อนใต้แสงดาว

สายลมหนาวที่พัดพาละอองฝนโปรยปรายเข้ามาเป็นระยะๆ ยังคงปะทะใบหน้าของเพลิง เขาหลับตาลงช้าๆ สูดกลิ่นอับชื้นของตรอกซอยที่ผสมปนเปกับกลิ่นคาวปลาจางๆ ที่ลอยมาจากไหนสักแห่ง กลิ่นเหล้าอ่อนๆ ที่ลอดออกมาจากบาร์ใต้ดิน "รัตติกาล" ‌ยิ่งทำให้บรรยากาศที่อึมครึมนี้ทวีความหนักอึ้งขึ้นไปอีก เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้เขาได้รับข้อมูลบางอย่างที่สำคัญยิ่งนัก เกี่ยวกับ "เงา" องค์กรลับที่กำลังขยายอิทธิพลอย่างน่าสะพรึงกลัว และเป้าหมายต่อไปของพวกมันคือการเข้าครอบครอง "ดวงตาแห่งราตรี" วัตถุโบราณล้ำค่าที่ว่ากันว่ามีพลังอำนาจมหาศาล

ความเงียบที่ปกคลุมตรอกแคบๆ ​นี้ดูเหมือนจะเชิญชวนให้ค้นหา แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงเร้นไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น เพลิงเปิดตาขึ้น กวาดสายตามองไปรอบๆ แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนเก่าๆ ที่ติดอยู่ตามผนังอาคาร ผสมผสานกับแสงจันทร์ที่ลอดผ่านช่องแคบๆ ทำให้เกิดเงาทอดยาวน่าขนลุก ‍ราวกับมีสิ่งมีชีวิตลี้ลับกำลังซุ่มซ่อนตัวอยู่ทุกอณู

"คงจะอยู่ที่นี่สินะ" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลังของเพลิง เขาหมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็ว พบกับร่างสูงโปร่งของชายในชุดสีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากที่ทำจากหนังแกะสลักอย่างประณีต ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชา ราวกับน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งมานับพันปี

"ใคร" เพลิงเอ่ยถาม ‌เสียงของเขาหนักแน่น ทว่าแฝงเร้นไปด้วยความระแวดระวัง

"คนที่จะพาไปพบกับผู้ที่ควรพบ" ชายปริศนาตอบ เขาก้าวเข้ามาใกล้เพลิงอีกสองสามก้าว มือข้างหนึ่งยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะเชื้อเชิญ

เพลิงยังคงยืนนิ่ง ไม่ขยับไปไหน เขากำหมัดแน่น ‍สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่คุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง "หากเจ้ามีธุระจริง เหตุใดจึงต้องมาปรากฏตัวในที่แบบนี้"

"บางเรื่อง... ไม่เหมาะที่จะเปิดเผยในที่สว่าง" ชายคนนั้นพูด พลางกวาดสายตาไปรอบๆ ราวกับจะสำรวจว่ามีใครกำลังเฝ้ามองอยู่หรือไม่ "เจ้ากำลังตามหาข้อมูลเกี่ยวกับ ​'เงา' ใช่หรือไม่"

คำถามนั้นทำให้เพลิงขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ "เจ้าทราบได้อย่างไร"

"ข้ารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเงามืด" เขาตอบอย่างเรียบง่าย "หากเจ้าอยากได้คำตอบที่แท้จริง เจ้าต้องตามข้ามา"

ความลังเลปรากฏขึ้นในแววตาของเพลิง แต่สัญชาตญาณของเขาก็บอกว่าชายคนนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดโปงองค์กร "เงา" ​เขาตัดสินใจ

"ไป" เพลิงกล่าวสั้นๆ

ชายปริศนาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินนำไป เพลิงเดินตามติดไปอย่างไม่ลดละ พวกเขาเดินลัดเลาะไปตามตรอกที่แคบลงเรื่อยๆ จนแทบจะสัมผัสผนังทั้งสองข้างได้ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นไม่พึงประสงค์ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เมื่อเดินลึกเข้าไป

ในที่สุด ​พวกเขาก็มาถึงด้านหลังของอาคารเก่าหลังหนึ่ง ที่ดูทรุดโทรมและไม่น่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ ชายปริศนาหยุดยืนหน้าผนังที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว เขาเอานิ้วเคาะไปที่จุดหนึ่งสามครั้ง เสียงดังก้องเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเกิดเสียงกลไกที่ซับซ้อนดังขึ้นอย่างแผ่วเบา

ผนังส่วนหนึ่งเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่ทอดลงสู่เบื้องล่าง ราวกับปากอุโมงค์ที่กำลังอ้าออกรอรับผู้มาเยือน

"เชิญ" ชายปริศนาผายมือเชื้อเชิญ

เพลิงมองเข้าไปในความมืดมิดด้วยสายตาที่พิจารณา เขาไม่เห็นแม้แต่วี่แววของแสงสว่างใดๆ จากภายใน มีเพียงความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากโพรงนั้น

"หากนี่เป็นการหลอกลวง..." เพลิงกล่าวเสียงเย็น

"ข้าไม่เคยหลอกลวงผู้ที่ต้องการความจริง" ชายปริศนาตอบอย่างมั่นใจ "แต่หากเจ้าไม่กล้า ก็จงกลับไปซะ"

คำท้าทายนั้นปลุกสัญชาตญาณนักสู้ของเพลิงให้ลุกโชน เขาก้าวเข้าไปในทางเดินนั้นอย่างไม่รีรอ โดยไม่หันหลังกลับไปมอง

เมื่อเพลิงก้าวเข้าไปในทางเดิน ผนังหินก็เลื่อนปิดลงอย่างเงียบเชียบ เหลือเพียงความมืดมิดที่โอบล้อมตัวเขาไว้ เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของอากาศที่ปะทะผิว และได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของตัวเองที่ย่ำไปบนพื้นหินขรุขระ

หลังจากเดินลงมาได้สักพัก เพลิงก็เริ่มมองเห็นแสงไฟสลัวๆ อยู่เบื้องหน้า เขาเร่งฝีเท้าขึ้น จนกระทั่งมาถึงห้องโถงใต้ดินขนาดใหญ่ที่สว่างไสวด้วยโคมไฟโบราณที่แขวนอยู่ตามผนัง

ตรงกลางห้องนั้น มีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่แกะสลักอย่างงดงาม เขาสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา ดวงตาของเขาทอประกายแห่งปัญญา

"ยินดีที่ได้พบ 'เพลิง'" ชายชรากล่าว เสียงของเขานุ่มนวล ทว่าแฝงเร้นด้วยอำนาจ

"ท่านคือใคร" เพลิงถาม

"ข้าคือผู้ที่เฝ้ามอง 'เงา' มานานหลายทศวรรษ" ชายชราตอบ "และข้าก็รู้ว่าเจ้าคือผู้ที่จะสามารถหยุดยั้งพวกมันได้"

"ท่านทราบเรื่อง 'ดวงตาแห่งราตรี' หรือไม่" เพลิงถามอย่างตรงประเด็น

ชายชราพยักหน้าช้าๆ "ข้าทราบดี และข้าก็รู้ว่า 'เงา' กำลังจะลงมือในเร็ววันนี้"

"แล้วข้าจะช่วยได้อย่างไร" เพลิงเอ่ยถาม

"พวกมันซ่อน 'ดวงตาแห่งราตรี' ไว้ในฐานทัพลับบนยอดตึกที่สูงที่สุดในมหานครแห่งนี้" ชายชรากล่าว "แต่การจะเข้าไปในนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย"

"ฐานทัพลับบนหลังคาตึกสูง" เพลิงทวนคำ ภาพของตึกระฟ้าที่เสียดฟ้าผุดขึ้นมาในความคิดของเขา

"ใช่" ชายชรากล่าว "พวกมันสร้างระบบป้องกันที่ซับซ้อนยิ่งนัก ทั้งระบบรักษาความปลอดภัยทางอิเล็กทรอนิกส์ และหน่วยองครักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุด"

"แต่ข้าก็ไม่เคยกลัวความท้าทาย" เพลิงตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน

"นั่นคือสิ่งที่ข้าประทับใจในตัวเจ้า" ชายชรากล่าว "แต่เจ้าต้องระวังให้ดี เพราะ 'เงา' ไม่ใช่ศัตรูที่เจ้าเคยเผชิญหน้ามา"

"ข้าพร้อมเสมอ" เพลิงตอบ

"เอาล่ะ" ชายชราลุกขึ้นยืน "ข้าจะให้ข้อมูลบางอย่างแก่เจ้า ข้อมูลที่จะช่วยให้เจ้าเข้าถึงฐานทัพลับของพวกมันได้"

ชายชราเดินไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้องโถง เขาหยิบกล่องไม้โบราณขึ้นมาใบหนึ่ง เปิดมันออก เผยให้เห็นแผนที่เก่าแก่ที่ถูกวาดด้วยลายมือ

"นี่คือแผนผังของตึกระฟ้าที่พวกมันใช้เป็นฐานทัพ" ชายชรากล่าว พลางชี้ไปยังจุดต่างๆ บนแผนที่ "พวกมันซ่อนทางเข้าลับไว้ในส่วนที่ไม่มีใครคาดคิด"

เพลิงก้มลงมองแผนที่อย่างตั้งใจ เขาสังเกตเห็นสัญลักษณ์แปลกๆ ที่ปรากฏอยู่บนแผนที่บางจุด

"สัญลักษณ์เหล่านี้หมายความว่าอย่างไร" เพลิงถาม

"นั่นคือจุดอ่อนของระบบป้องกัน" ชายชราอธิบาย "หากเจ้าสามารถเข้าถึงจุดเหล่านี้ได้ เจ้าก็จะสามารถเจาะเข้าไปได้ง่ายขึ้น"

"แล้วข้าจะเข้าถึงจุดเหล่านั้นได้อย่างไร" เพลิงถาม

"นั่นคือส่วนที่ยากที่สุด" ชายชรากล่าว "เจ้าจะต้องผ่านการทดสอบบางอย่าง และจะต้องเผชิญหน้ากับ 'ผู้คุม' ที่คอยเฝ้าสถานที่เหล่านั้น"

"ผู้คุม?" เพลิงทวนคำ

"ใช่" ชายชราตอบ "พวกเขาคือกลุ่มนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดของ 'เงา' พวกเขาถูกฝึกฝนมาให้ต่อสู้กับผู้บุกรุกทุกรูปแบบ"

เพลิงมองไปยังแผนที่อีกครั้ง ความท้าทายนี้ดูยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก แต่เขาก็ไม่คิดที่จะถอย

"ข้าจะทำ" เพลิงกล่าวอย่างหนักแน่น

"ดีมาก" ชายชรากล่าว "แต่ก่อนที่เจ้าจะออกเดินทาง ข้ามีสิ่งนี้จะมอบให้เจ้า"

ชายชราหยิบสร้อยคอเส้นหนึ่งที่ทำจากเงินสลักลายคล้ายดวงดาวออกมา สร้อยคอเส้นนั้นแผ่ประกายระยิบระยับราวกับจะดึงดูดทุกสายตา

"นี่คือ 'เข็มทิศแห่งดาว' มันจะนำทางเจ้าไปยังจุดที่เจ้าต้องการไป" ชายชรากล่าว "และมันจะช่วยป้องกันเจ้าจากพลังมืดของ 'เงา'"

เพลิงรับสร้อยคอมา สัมผัสได้ถึงความเย็นที่แผ่ซ่านจากสร้อยเส้นนั้น เขาเงยหน้ามองชายชราด้วยความซาบซึ้ง

"ขอบคุณท่านมาก" เพลิงกล่าว

"จงจำไว้ว่า เส้นทางของเจ้าไม่ใช่เส้นทางที่ง่าย" ชายชรากล่าว "แต่เจ้าไม่เคยเป็นผู้ที่ยอมแพ้"

หลังจากนั้น เพลิงก็ได้รับข้อมูลเพิ่มเติมอีกมากมายเกี่ยวกับ "เงา" และฐานทัพลับของพวกมัน เขาได้รับอาวุธที่เหมาะสมกับภารกิจ และได้รับคำแนะนำอย่างละเอียด

เมื่อทุกอย่างพร้อม เพลิงก็ก้าวออกมาจากห้องโถงใต้ดินอีกครั้ง เขาเดินกลับออกไปตามทางเดินที่มืดมิด จนกระทั่งมาถึงปากทางเดินที่ผนังได้เลื่อนเปิดออกอีกครั้ง

แสงไฟยามค่ำคืนของมหานครสาดส่องเข้ามา เผยให้เห็นภาพของตรอกซอยที่ยังคงเงียบสงัด ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เพลิงก้าวออกมาจากทางเดิน ผนังหินก็เลื่อนปิดลงอย่างสนิท ราวกับว่าทางเข้าลับนั้นไม่เคยมีอยู่จริง

เขายืนนิ่งอยู่หน้าบาร์ "รัตติกาล" มองขึ้นไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว สร้อยคอ "เข็มทิศแห่งดาว" ที่สวมอยู่บนคอของเขาส่องประกายเรืองรอง

ภารกิจต่อไปของเขาคือการบุกเข้าสู่ฐานทัพลับของ "เงา" บนยอดตึกที่สูงที่สุดในมหานครแห่งนี้

เขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นของลมที่พัดมาอย่างต่อเนื่อง

"ข้าพร้อมแล้ว" เพลิงกล่าวกับตัวเองในใจ

เส้นทางสู่การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และคืนนี้... เขาจะต้องทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า เพื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด