สายฝนที่โปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ราวกับจะกลบเสียงสะท้อนของความเจ็บปวดที่ฝังลึกในตัวของเพลิง เขาพยายามสะบัดภาพเหล่านั้นออกไป ภาพของใบหน้าที่ซีดเผือด ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว และเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ราวกับถูกสะกดไว้ด้วยมนตราแห่งความทรงจำอันเลวร้าย
ลมเย็นเฉียบพัดปะทะใบหน้าของเพลิง ชวนให้เขาตื่นจากภวังค์ ร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ แต่ถึงกระนั้น กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งของเขาก็ยังคงเกร็งตัว เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น
“ยังไม่ตายอีกรึไง เจ้าหนู”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากเงามืดด้านหลัง ท่ามกลางเสียงซ่าของสายฝนที่ตกกระทบพื้นถนน เพลิงหันขวับไปตามเสียงด้วยสัญชาตญาณนักสู้ ร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำสนิทปรากฏขึ้น ยืนสงบนิ่งราวกับจะกลมกลืนไปกับความมืดมิด มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่สะท้อนแสงไฟถนนอันริบหรี่
“แกเป็นใคร” เพลิงถามเสียงแหบพร่า เลือดที่ไหลซึมจากบาดแผลยังคงเปรอะเปื้อนใบหน้าของเขา แต่ความมุ่งมั่นในแววตาไม่เคยจางหาย
ชายผู้นั้นหัวเราะในลำคอ “คนที่จะมาเก็บกวาดสิ่งที่เจ้าทิ้งไว้ไงเล่า… หรือจะเรียกข้าว่า ‘ผีเสื้อกลางคืน’ ก็ได้”
คำว่า ‘ผีเสื้อกลางคืน’ ทำให้เพลิงชะงัก เขาเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน องค์กรลับที่ทรงอิทธิพลยิ่งกว่าใดๆ ในมหานครแห่งนี้ ผีเสื้อกลางคืน… นักฆ่าไร้เงา ผู้รับงานสังหารทุกรูปแบบ แลกกับผลตอบแทนที่มหาศาล
“แกมาเพื่อเก็บฉัน?” เพลิงถาม เสียงนั้นแฝงไปด้วยความท้าทาย
“ไม่ใช่แค่เก็บเจ้า… แต่รวมถึงสิ่งที่เจ้ากำลังจะทำด้วย” ผีเสื้อกลางคืนก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ร่างของเขาสง่างาม แต่ก็แฝงไปด้วยอันตรายที่ยากจะหยั่งถึง
“ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไร” เพลิงโกหก แม้จะรู้ดีว่าความจริงไม่เป็นเช่นนั้น
“อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไอ้หนู… ข่าวคราวมันเร็วกว่าที่เจ้าคิดเสมอ ภารกิจของเจ้า… การจะล้ม ‘เงา’ น่ะ มันกระทบกระเทือนผลประโยชน์ของหลายฝ่าย โดยเฉพาะพวกเรา” ผีเสื้อกลางคืนพูดพลางชักมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากซองหนังสีดำที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อ ใบมีดสะท้อนแสงไฟสลัววับวาว
“พวกแกเป็นแค่หมากตัวหนึ่งของเงา” เพลิงสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้
“หมากที่ทรงพลัง และพร้อมจะกัดกินเจ้าจนไม่เหลือซาก” ผีเสื้อกลางคืนพุ่งเข้าใส่ราวกับสายลม เพลิงตั้งรับอย่างรวดเร็ว คว้าท่อนเหล็กที่วางอยู่ใกล้ๆ มาเป็นอาวุธ
เสียงปะทะของท่อนเหล็กกับมีดสั้นดังสนั่นท่ามกลางเสียงฝนที่กระหน่ำ ภาพของเพลิงที่กำลังต่อสู้กับผีเสื้อกลางคืนเป็นฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างแท้จริง แม้จะบาดเจ็บและเหนื่อยล้า แต่เพลิงก็ยังคงต่อสู้ด้วยพละกำลังและความมุ่งมั่นอันน่าทึ่ง
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดบนทางเท้าที่เปียกชื้น รอยแผลใหม่เกิดขึ้นประปรายบนร่างกายของทั้งสองฝ่าย แต่เพลิงรู้ดีว่าเขากำลังเสียเปรียบ การโจมตีของผีเสื้อกลางคืนเฉียบคม รวดเร็ว และแม่นยำ ราวกับถูกฝึกฝนมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
“เจ้ามันก็แค่เด็กที่กำลังเล่นสนุกกับไฟ” ผีเสื้อกลางคืนพูดพลางปัดท่อนเหล็กของเพลิงออกไปอย่างง่ายดาย “ความฝันที่จะโค่นล้ม ‘เงา’ มันช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน”
“ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะง่าย!” เพลิงตะโกนตอบ พลางใช้โอกาสที่ผีเสื้อกลางคืนชะงักนิดหนึ่ง พุ่งเข้าประชิดตัว ใช้ศอกกระแทกเข้าที่สีข้างของอีกฝ่ายอย่างแรง
ผีเสื้อกลางคืนเซถอยหลังไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส “ดิ้นรนได้ดี… แต่มันก็แค่นั้น”
ในขณะที่การต่อสู้กำลังจะเข้าสู่ภาวะที่หนักหน่วงขึ้นอีกครั้ง เสียงไซเรนดังแว่วมาแต่ไกล และค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ
“พวกตำรวจ?” เพลิงอุทานด้วยความประหลาดใจ
“ไม่… ไม่ใช่ตำรวจ” ผีเสื้อกลางคืนกระซิบเสียงเครียด “แต่เป็นพวกที่น่ารำคาญยิ่งกว่า”
เงาของยานพาหนะสีดำทะมึนหลายคันค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนถนน ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกหนัก ไฟสปอตไลท์สีขาวนวลสาดส่องเข้ามายังบริเวณที่พวกเขากำลังต่อสู้
“คงถึงเวลาที่ข้าต้องไปแล้ว” ผีเสื้อกลางคืนพูดพลางเหลือบมองไปยังรถเหล่านั้น “แต่จำไว้… เจ้าหนู การเล่นกับ ‘เงา’ มันมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ”
ว่าแล้ว ผีเสื้อกลางคืนก็พุ่งตัวหายเข้าไปในความมืดของตรอกซอกซอยอย่างรวดเร็วราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน ทิ้งให้เพลิงเผชิญหน้ากับรถยนต์สีดำหลายคันที่กำลังจอดปิดเส้นทาง
เมื่อรถเหล่านั้นจอดสนิท ประตูรถก็ถูกเปิดออก ชายชุดดำหลายนายในชุดเครื่องแบบสีดำสนิทพร้อมอาวุธครบมือ ก้าวลงมา พวกเขาไม่ได้มีตราสัญลักษณ์ใดๆ ที่บ่งบอกว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานใด
“เพลิง” ชายชุดดำคนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ท่านประธานต้องการพบ”
เพลิงกัดฟันกรอด เขาไม่ต้องการพบใครทั้งนั้นในตอนนี้ ยิ่งไม่ใช่คนที่อาจจะเกี่ยวข้องกับ ‘เงา’
“ถ้าฉันไม่ไปล่ะ?” เพลิงถามอย่างท้าทาย
“เจ้าจะเสียใจ” ชายชุดดำอีกคนพูดเสริม ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์ใดๆ
ก่อนที่เพลิงจะได้ตอบอะไร ประตูคันสุดท้ายก็ถูกเปิดออก ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มก้าวออกมาจากรถ เขาดูมีออร่าบางอย่างที่ทำให้ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นรู้สึกได้ถึงอำนาจที่แฝงอยู่
“เพลิง” ชายผู้นั้นเอ่ยชื่อของเพลิงด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด “ไม่ต้องลำบากไปไหน ข้ามาหาเจ้าถึงที่นี่เอง”
เพลิงมองชายผู้นั้นอย่างพิจารณา แววตาของเขาสับสน แต่ก็มีความสงสัยฉายชัด “คุณคือใคร?”
ชายผู้นั้นยิ้มมุมปาก “คนที่เจ้าควรจะรู้จัก… หรืออาจจะกำลังตามหาอยู่ก็ได้”
เขาเดินตรงเข้ามาหาเพลิงอย่างไม่เกรงกลัวต่อบาดแผลหรือคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนบนร่างของเพลิงเลยแม้แต่น้อย “ข้าคือ ‘ปีก’ ผู้นำของ ‘นกอินทรี’ องค์กรที่เจ้าเคย… เกือบจะเข้าร่วม”
‘ปีก’… ชื่อนี้ก็คุ้นหูเพลิงเช่นกัน องค์กร ‘นกอินทรี’ เป็นอีกหนึ่งองค์กรลับที่มีอำนาจในมหานครแห่งนี้ มีข่าวลือว่าพวกเขาเป็นคู่แข่งของ ‘เงา’ มาโดยตลอด
“คุณมาทำไม?” เพลิงถามอย่างไม่ไว้ใจ
“มาเสนอข้อตกลงบางอย่างให้เจ้า… ข้อตกลงที่อาจจะช่วยให้เจ้าบรรลุเป้าหมายของเจ้าได้” ปีกกล่าว สายตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเพลิงอย่างแน่วแน่
“ข้อตกลง?” เพลิงเลิกคิ้ว
“ใช่… เจ้ากำลังตามหา ‘เงา’ และกำลังจะทำในสิ่งที่จะส่งผลกระทบต่ออำนาจของพวกเขา… เราก็เช่นกัน” ปีกพูดต่อ “บางที… เราอาจจะมีผลประโยชน์ร่วมกันก็ได้”
เพลิงเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังประเมินสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นตรงหน้า ชายชุดดำที่รายล้อม ประโยคของผีเสื้อกลางคืน และข้อเสนอของ ‘ปีก’ มันซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะคาดเดาได้ในตอนนี้
“แล้วข้อตกลงนั้นคืออะไร?” เพลิงถาม
ปีกยิ้มกว้างกว่าเดิม “นั่นแหละคือสิ่งที่ข้าอยากจะคุยกับเจ้า… ในสถานที่ที่ปลอดภัยกว่านี้”
เขากวาดสายตาไปยังอาคารสูงเสียดฟ้าที่เป็นฐานทัพของ ‘เงา’ ที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก “ข้ามีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับ ‘เงา’ ที่เจ้าอาจจะต้องการ… และเจ้าก็มีบางสิ่งที่เราต้องการเช่นกัน”
เพลิงยังคงลังเล แต่ในใจลึกๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงโอกาสบางอย่างที่อาจจะเกิดขึ้น การร่วมมือกับ ‘ปีก’ และ ‘นกอินทรี’ อาจจะเป็นหนทางเดียวที่เขาจะมีโอกาสต่อกรกับ ‘เงา’ ได้อย่างแท้จริง
“ไป… ไปคุยกันที่อื่น” เพลิงตัดสินใจ
ปีกพยักหน้าด้วยความพอใจ “ดีมาก… เจ้าหนู”
เมื่อเพลิงก้าวขึ้นรถคันหนึ่งของ ‘นกอินทรี’ เขาก็เหลือบมองไปยังอาคารสูงเสียดฟ้าที่เปรียบเสมือนรังผึ้งของ ‘เงา’ อีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายพุ่งพล่านเข้ามาในหัวของเขา มันคือความหวัง ความมุ่งมั่น และความอันตรายที่รออยู่เบื้องหน้า
การเดินทางครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น… การเดินทางสู่ใจกลางอำนาจมืดของมหานคร ที่เต็มไปด้วยอันตรายและปริศนาที่รอการคลี่คลาย
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
รัตติกาลเพลิง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก