ตอนที่ 22 — แสงเพลิงกลางสายฝน

สายฝนยังคงกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ราวกับว่าท้องฟ้ากำลังร่ำไห้ให้กับโศกนาฏกรรมที่กำลังจะอุบัติขึ้น เพลิงยืนตระหง่านอยู่บนยอดตึกสูงเสียดฟ้า ท่ามกลางสายลมกรีดกรายและละอองน้ำฝนที่สาดกระเซ็นเข้าใบหน้าจนรู้สึกชาดื้อ เขากำหมัดแน่น เหงื่อที่ผสานกับน้ำฝนไหลย้อยลงมาตามใบหน้า ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว แต่ก็แฝงไปด้วยความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยายเบื้องล่างคือมหานครที่หลับใหล ‌มีเพียงแสงไฟนีออนหลากสีที่สาดส่องลงมาตัดกับความมืดมิดของค่ำคืน

"ถึงเวลาแล้วสินะ" เสียงทุ้มต่ำดังลอดไรฟัน ในมือของเพลิงคือดาบที่เปล่งประกายสีแดงเรืองรองราวกับเปลวเพลิงยามค่ำคืน ใบดาบที่สลักเสลาลวดลายโบราณ บัดนี้กลับดูดซับเอาพลังงานอันร้อนระอุ จนสะท้อนแสงไฟจากตึกรามบ้านช่องที่อยู่เบื้องล่างให้ดูพร่าเลือน

เขาไม่ใช่คนที่จะยืนรอให้โชคชะตากำหนด ทุกย่างก้าวคือการประกาศสงคราม ทุกการเคลื่อนไหวคือการท้าทาย ​เขาคือเพลิง ชายผู้ถูกชะตากลั่นแกล้งมาตั้งแต่เกิด แต่กลับไม่เคยยอมแพ้ต่อความมืด เขาจะสาดแสงแห่งการต่อสู้ให้สว่างไสว จนกว่าความยุติธรรมจะปรากฏ

"องค์กรเงา... พวกแกจะต้องชดใช้" เพลิงพึมพำ พร้อมกับก้าวเท้าไปข้างหน้า ‍ท่ามกลางสายลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะพยุงร่างเขาให้ลอยขึ้นไปในอากาศ

เบื้องล่าง ณ ใจกลางของตรอกซอกซอยที่มืดมิดและอับชื้น กลุ่มคนสวมชุดสีดำสนิทราวกับเงาของราตรี กำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกเขาคือหน่วยปฏิบัติการพิเศษขององค์กรเงา มีเป้าหมายเดียวกันคือการรักษาความลับขององค์กรให้คงอยู่ ‌สมาชิกคนหนึ่งในกลุ่ม ชายร่างบึกบึน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู

"รายงานสถานการณ์" เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย

"ทุกอย่างเป็นไปตามแผนครับท่าน" เสียงที่ตอบกลับมาฟังดูตื่นตระหนกเล็กน้อย "ศัตรู... อยู่บนยอดตึกครับ ‍ปะทะกับหน่วยรักษาความปลอดภัยขององค์กรไปแล้วสองชุด คาดว่าไม่น่าจะรอด"

"ดี" เสียงนั้นตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา "กำจัดมันซะ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม อย่าให้มันมีชีวิตรอดออกไปได้"

"รับทราบครับ"

การสนทนาสิ้นสุดลง ชายร่างบึกบึนเงยหน้ามองไปยังยอดตึกสูงเสียดฟ้าที่อยู่ไกลออกไป เขาเห็นแสงสีแดงเรืองรองบางอย่างที่ปลายยอดสุด ​แสงนั้นสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ ชวนให้รู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง

"แสงอะไรนั่น?" ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"อย่าไปสนใจ" ชายร่างบึกบึนตวาดกลับ "หน้าที่ของเราคือตามหา และกำจัดเป้าหมาย อย่าให้สิ่งใดมาขัดขวาง"

ขณะเดียวกัน บนยอดตึกสูงเสียดฟ้า ​เพลิงได้ก้าวเข้าสู่การต่อสู้ เขาปะทะกับหน่วยรักษาความปลอดภัยขององค์กรเงาถึงสองชุด แต่ด้วยทักษะที่เหนือชั้น และความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้น เพลิงสามารถสังหารพวกมันได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ก็ทำให้เขาบาดเจ็บเล็กน้อย

"พวกแกมันก็แค่หมา รับใช้คนชั่ว" ​เพลิงตะโกนพร้อมกับฟาดดาบเข้าใส่ร่างของศัตรูคนสุดท้าย ก่อนที่มันจะล้มลงไปกองกับพื้น

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ยอดตึกแห่งนี้เป็นเหมือนป้อมปราการขององค์กรเงา เต็มไปด้วยกล้องวงจรปิด อาวุธป้องกัน และแน่นอน... เหล่าสมาชิกขององค์กร

"ถึงเวลาที่เราต้องบุกเข้าไปแล้ว" เพลิงกล่าวกับตัวเอง

เขากระโดดข้ามช่องว่างระหว่างตึกอย่างแผ่วเบา แต่ก็ทรงพลัง ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงโปรยปราย การเคลื่อนไหวของเขาราวกับนักล่าที่กำลังย่องเข้าหาเหยื่อ

เมื่อเพลิงกระโดดลงมาถึงระเบียงของอาคารหลัก เขาก็พบกับกลุ่มนักฆ่าอีกกลุ่มหนึ่งกำลังรอคอยอยู่ พวกเขาอยู่ในชุดเกราะสีดำ แฝงตัวอยู่ท่ามกลางแสงเงาของสิ่งปลูกสร้าง

"คิดว่าหนีพ้นงั้นรึ?" หนึ่งในนักฆ่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เราเฝ้ารอแกอยู่ที่นี่มานานแล้ว"

"งั้นก็มาสิ" เพลิงตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "มาวัดกันว่าใครคือเงาที่แท้จริง"

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เพลิงใช้ดาบเพลิงของเขาเป็นอาวุธหลัก ฟาดฟันไปมาอย่างรวดเร็ว แสงเพลิงจากดาบสาดส่องไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางสายฝนที่ทำให้ทุกอย่างดูมัวซัว

นักฆ่าเหล่านั้นไม่ได้อ่อนแอ พวกเขามีทักษะการต่อสู้ที่สูง และใช้อาวุธหลากหลายชนิด ทั้งปืนสั้น ปืนไรเฟิล และมีดสั้น แต่เพลิงก็สามารถหลบหลีกและสวนกลับได้อย่างแม่นยำ

"แกมาผิดที่ผิดเวลาแล้ว" นักฆ่าอีกคนตะโกนใส่เพลิง ขณะที่เขากำลังยิงกระสุนใส่

แต่เพลิงก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน เขาใช้ดาบเพลิงปัดกระสุนออกไปได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนที่จะพุ่งเข้าประชิดตัว และใช้สันดาบฟาดเข้าที่ใบหน้าของนักฆ่าคนนั้น

"เวลาของแกหมดแล้ว" เพลิงกล่าว

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ไม่มีการหยุดพัก เพลิงปะทะกับนักฆ่าไปเรื่อยๆ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของศัตรูที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ

"ดูเหมือนว่าพวกแกจะส่งมาไม่พอ" เพลิงพึมพำ

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลังของเขา

"แกคงจะสนุกกับการต่อสู้คนเดียวมากสินะ"

เพลิงหันไปมองด้วยความประหลาดใจ เขาเห็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอสวมชุดสีดำทะมัดทะแมง ดวงตาของเธอฉายแววอำมหิต และในมือของเธอถือดาบสั้นที่เปล่งประกายสีฟ้าเย็นเยียบ

"ใครกัน?" เพลิงถาม

"ฉันคืออัสนี" หญิงสาวตอบกลับ "นักฆ่าที่องค์กรส่งมาเพื่อจัดการกับแก"

"อัสนี..." เพลิงทวนชื่อ "ไม่เคยได้ยินชื่อแกมาก่อน"

"นั่นเพราะฉันเพิ่งจะมาถึง" อัสนีกล่าว "แต่ตอนนี้ แกจะได้รู้จักฉันดีพอ"

อัสนีพุ่งเข้าใส่เพลิงทันที การโจมตีของเธอรวดเร็วและรุนแรง เพลิงต้องใช้ดาบเพลิงของเขาป้องกันอย่างเต็มที่

"ดาบของแกน่าสนใจ" อัสนีกล่าว ขณะที่ดาบสั้นสีฟ้าของเธอปะทะกับดาบเพลิงของเพลิง "แต่ก็ไม่ได้น่าประทับใจเท่าพลังที่ซ่อนอยู่ภายใน"

"แกก็เหมือนกัน" เพลิงตอบกลับ "พลังของแก... มาจากไหน?"

"คำถามที่ไม่จำเป็น" อัสนีกล่าว "ตอนนี้ แกมีเพียงสองทางเลือก คือ ตาย หรือ ยอมแพ้"

"ฉันไม่เคยยอมแพ้" เพลิงตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว

ทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง ดาบเพลิงปะทะกับดาบสีฟ้า เกิดประกายไฟสว่างวาบไปทั่วบริเวณ สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาไม่หยุด ราวกับจะช่วยขับกล่อมเสียงการต่อสู้ให้ดังกังวานยิ่งขึ้น

เพลิงสังเกตเห็นว่าพลังของอัสนีนั้นมาจากสภาพอากาศรอบตัวเธอ สายฟ้าที่ฟาดลงมาดูเหมือนจะเพิ่มพลังให้กับเธอ

"น่าสนใจ" เพลิงคิดในใจ "ถ้าเป็นเช่นนั้น..."

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่มืดครึ้ม และตัดสินใจบางอย่าง

"ถ้าแกชอบสายฟ้า... งั้นมาลองดูกันว่าใครจะร้อนแรงกว่ากัน" เพลิงตะโกน

เขาเงื้อดาบเพลิงขึ้น และปล่อยพลังงานความร้อนอันมหาศาลออกมา แสงเพลิงจากดาบของเขาเริ่มสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ จนมองเห็นเป็นวงกว้าง

อัสนีมองเห็นการเปลี่ยนแปลงของเพลิง เธอรู้สึกได้ถึงพลังงานที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว "แก... แกทำอะไร?"

"ทำในสิ่งที่แกคาดไม่ถึง" เพลิงตอบ

ทันใดนั้นเอง เพลิงก็พุ่งเข้าใส่ อัสนีพยายามป้องกัน แต่ก็ไม่ทัน การโจมตีของเพลิงนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะรับมือได้

ดาบเพลิงของเพลิงฟาดเข้าที่ดาบสั้นสีฟ้าของอัสนีอย่างจัง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พลังงานมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมา ทำให้อัสนีกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร

"เป็นไปไม่ได้!" อัสนีอุทาน "พลังของแก... มันเกินกว่าที่ฉันจะรับไหว"

"ฉันบอกแล้วไงว่าแกมาผิดที่ผิดเวลา" เพลิงกล่าว

แต่ก่อนที่เพลิงจะลงมือสังหารอัสนี เสียงไซเรนดังขึ้นมาจากเบื้องล่าง

"อะไรกัน?" อัสนีถาม

"หน่วยสนับสนุนขององค์กร" เพลิงตอบ "พวกเขาคงรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่แล้ว"

"แกจะหนีไปไหน?" อัสนีถามด้วยน้ำเสียงท้าทาย

"ฉันไม่ได้จะหนี" เพลิงกล่าว "แต่ฉันจะกลับมา"

เขาหันหลังให้กับอัสนี และกระโดดข้ามช่องว่างระหว่างตึกอีกครั้ง ทิ้งให้อัสนีอยู่เพียงลำพังบนระเบียงของอาคารหลัก

อัสนีมองตามร่างของเพลิงที่หายลับไปในความมืดมิด พร้อมกับใบหน้าอันเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

"เพลิง... แกจะไม่ได้หนีไปไหนพ้น" เธอพึมพำ "ฉันจะตามล่าแกให้ถึงที่สุด"

ขณะเดียวกัน เพลิงกำลังพุ่งทะยานผ่านมหานครที่หลับใหล เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ องค์กรเงากำลังเตรียมการบางอย่างที่อันตราย และเขาจะต้องหยุดยั้งมันให้ได้

ภายใต้ผืนฟ้าที่ยังคงคร่ำครวญด้วยสายฝน แสงเพลิงแห่งการต่อสู้ของเพลิงได้สว่างไสวขึ้นอีกครั้ง และค่ำคืนอันมืดมิดนี้ ก็ยังคงเต็มไปด้วยปริศนาและความอันตรายที่รอเขาอยู่

เพลิงมองไปยังอาคารสูงเสียดฟ้าที่อยู่ไกลออกไป เขาเห็นแสงไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้นมาที่ยอดของตึกนั้น

"อะไรนั่น?" เขาถามตัวเอง

เขาเร่งความเร็วในการเคลื่อนที่ให้มากขึ้น ร่างของเขากลายเป็นเพียงเงาที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปตามหลังคาตึกต่างๆ

แสงไฟสีเขียวที่ยอดตึกนั้น สว่างขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนว่ามันกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมา

เพลิงจะไปถึงที่นั่นทันเวลาหรือไม่? และแสงไฟสีเขียวนั้นคืออะไรกันแน่? สิ่งเหล่านี้จะถูกเปิดเผยในตอนต่อไป...