เถ้าธุลีกลางใจราตรี

ตอนที่ 10 — เปลวเพลิงที่ถูกจุดประกาย

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 892 คำ

อากาศในห้องทำงานส่วนตัวของคมในค่ำคืนที่เงียบสงัดหลังจากการจากไปของแขกไม่ได้รับเชิญยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ที่เจือปนกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงที่คมเพิ่งสูบไป กลิ่นอายเหล่านั้นผสมปนเปกันราวกับเป็นน้ำหอมชั้นดีที่ถูกปรุงแต่งขึ้นมาเพื่อสร้างบรรยากาศอันน่าค้นหาและแฝงไว้ด้วยอันตราย

คมทอดสายตาไปยังโคมไฟตั้งพื้นสีบรอนซ์อร่ามที่ส่องสว่างเพียงบางส่วนของห้อง ดวงตาคมกริบฉายแววครุ่นคิด สันกรามของเขาขยับเล็กน้อย บ่งบอกถึงความพึงพอใจที่ซ่อนเร้น เขาเดินช้าๆ ไปยังโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้สักเนื้อดีที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ‌กระดาษเอกสารบางส่วนถูกวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แต่บางส่วนกลับกระจัดกระจายบ่งบอกถึงความเร่งรีบและความกดดันที่เขาเผชิญอยู่

นิ้วเรียวยาวของคมลูบไล้ไปตามพื้นผิวเย็นเฉียบของโต๊ะทำงาน ราวกับกำลังสัมผัสเส้นสายแห่งอำนาจที่เขาควบคุม เขาถอนหายใจแผ่วเบา ก่อนจะก้มลงหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางซ้อนอยู่บนสุดของกองกระดาษ

“เรื่องราวมันกำลังจะพลิกผันอีกครั้งสินะ” เสียงทุ้มต่ำของคมดังขึ้นในความเงียบ เขาเปิดซองเอกสารออกอย่างใจเย็น เผยให้เห็นภาพถ่ายหลายใบ ​และเอกสารสำคัญที่บรรจุข้อมูลบางอย่างเอาไว้

ภาพถ่ายเหล่านั้นคือภาพของหญิงสาวคนหนึ่ง ใบหน้าสวยหวาน ดวงตากลมโตน่ารัก รอยยิ้มที่ดูบริสุทธิ์ แต่ทว่า…คมรู้ดีว่าภายใต้ความบริสุทธิ์นั้น ซ่อนเร้นอะไรบางอย่างเอาไว้

“อืม…ใช่เลย” คมพึมพำกับตัวเอง เขานั่งลงบนเก้าอี้บุนวมหนังอย่างนุ่มนวล ‍ก่อนจะวางเอกสารลงบนโต๊ะ แสงไฟสลัวสาดส่องลงมาบนใบหน้าของเขา ทำให้เห็นเงาที่ทอดยาวบนโหนกแก้ม เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูเยือกเย็น

“แผนการที่วางไว้กำลังจะเริ่มดำเนินไปอย่างราบรื่น…หรืออาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด”

เขาหยิบภาพถ่ายใบหนึ่งขึ้นมา ภาพนั้นเป็นภาพของหญิงสาวคนเดียวกัน แต่คราวนี้เธออยู่ในชุดที่ดูหรูหรา และมีชายหนุ่มอีกคนยืนเคียงข้าง รอยยิ้มของเธอเปลี่ยนไป ‌แฝงไว้ด้วยความมั่นใจและเสน่ห์ที่แตกต่างจากภาพแรกอย่างสิ้นเชิง

“ผู้ชายคนนี้…ใช่คนที่เธอครอบครองอยู่สินะ” คมพึมพำ เขาวางภาพนั้นลงอย่างแผ่วเบา แล้วหยิบเอกสารอีกแผ่นขึ้นมาอ่าน

เอกสารฉบับนั้นเป็นรายงานเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของธุรกิจคู่แข่งที่กำลังมีปัญหาอย่างหนัก และท่าทีของนักธุรกิจหนุ่มที่ปรากฏในภาพถ่ายก็กำลังพยายามจะเข้ามาแทรกแซง

“นั่นแหละ…จุดอ่อน” ดวงตาของคมเป็นประกาย เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังมองเห็นภาพอนาคตที่เขาต้องการ

“เธอ…เป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ…สำเร็จลุล่วง”

เสียงเพลงจากบาร์ชั้นล่างที่ดังขึ้นมาเบาๆ ‍เหมือนจะปลุกให้คมตื่นจากภวังค์ เขาปรับท่านั่งให้ตรงขึ้น มือเรียวยาวกดโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆ

“มาหาฉันที่ห้องทำงาน…เดี๋ยวนี้” เสียงห้วนสั้นและเด็ดขาด บอกให้คนที่รับสายรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่การเรียกมาพูดคุยธรรมดา

ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น คมพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต บานประตูถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา ​เผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มหน้าตาคมคาย สวมสูทสีดำสนิท ดวงตาฉายแววภักดีและเคารพ

“มีอะไรครับท่านคม” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความกังวลเล็กน้อย

คมไม่ตอบทันที เขาเพียงแต่กวาดสายตาสำรวจชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะผายมือไปทางเก้าอี้ที่ว่างอยู่ “นั่งสิ”

เมื่อชายหนุ่มนั่งลงเรียบร้อยแล้ว คมก็เริ่มพูด ​“นายรู้จักผู้หญิงในภาพนี้ไหม”

คมยื่นภาพถ่ายใบหนึ่งให้กับชายหนุ่ม ชายหนุ่มรับไปพิจารณาอย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยความมั่นใจ “รู้จักครับ ท่านคม เธอคือคุณหนูเมขลา ลูกสาวคนเดียวของท่านประธานบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ”

“และผู้ชายคนนี้ล่ะ” คมยื่นภาพถ่ายอีกใบให้

“เขาคือคุณภาคินทร์ ​ทายาทคนเดียวของตระกูลธนกิจ ที่เป็นคู่แข่งคนสำคัญของท่านประธานเมขลาครับ”

คมพยักหน้าช้าๆ “แล้วเมขลา…มีบทบาทอย่างไรในวงการธุรกิจของพ่อเธอ”

“เธอเป็นคนที่พ่อของเธอไว้ใจที่สุดครับ เป็นมือขวาที่คอยช่วยเหลือในการบริหารงานแทบทุกอย่าง ถึงแม้ว่าภายนอกจะดูเป็นผู้หญิงอ่อนหวาน แต่ภายในเธอแข็งแกร่งและเฉลียวฉลาดมากครับ”

“แข็งแกร่ง…เฉลียวฉลาด…ดี” คมเอ่ยเสียงเรียบ “และเธอก็รักคุณภาคินทร์คนนี้มากใช่ไหม”

ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อย “เท่าที่ทราบ…ก็ค่อนข้างสนิทสนมกันครับ เป็นไปได้ว่าอาจจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่านั้น”

คมยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ”

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “ฉันต้องการให้นายไปสืบเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเมขลากับภาคินทร์ให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันต้องการรู้ว่าพวกเขาแอบพบเจอกันที่ไหน ทำอะไรกันบ้าง และที่สำคัญ…ฉันต้องการรู้ว่าภาคินทร์กำลังจะทำอะไรกับเมขลาในเรื่องธุรกิจของพ่อเธอ”

“จะให้ผมทำอะไรเพิ่มเติมครับ ท่านคม”

“ฉันต้องการให้นาย…สร้างรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นมาในความสัมพันธ์ของพวกเขา” คมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความเย็นชา “ไม่ต้องรุนแรง แค่ให้เกิดความระแวง สงสัย…ก็พอ”

ชายหนุ่มรับคำสั่งอย่างนอบน้อม “ผมจะจัดการให้ดีที่สุดครับ ท่านคม”

“ดี” คมลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังทิวทัศน์ของเมืองหลวงยามค่ำคืน “เมขลา…เธอเองก็คงไม่รู้ตัว ว่ากำลังจะก้าวเข้าสู่เกมที่อันตรายยิ่งกว่าที่เธอเคยเจอมา”

เขากลับมานั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง หยิบแก้ววิสกี้ที่วางอยู่มาจิบอย่างช้าๆ “เมื่อพ่อของเธออ่อนแอ…และคนรักของเธอกำลังจะหักหลัง…เธอจะทำอย่างไรต่อไป”

“ฉันจะจับตาดูทุกย่างก้าวของเธอ” คมกล่าวกับตัวเอง “และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม…ฉันจะปรากฏตัวขึ้น แล้วเสนอทางออกที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้”

เขาวางแก้ววิสกี้ลง แสงไฟสลัวสะท้อนในดวงตาของคม ทำให้เห็นประกายแห่งอำนาจที่กำลังคุกรุ่น “แผนการนี้…จะต้องสำเร็จ”

เสียงเพลงจากบาร์ยังคงดังคลอเบาๆ แต่ในห้องทำงานของคมนั้น มันกลับกลายเป็นเสียงที่ปลุกเร้าอารมณ์บางอย่างให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

คมหยิบรูปถ่ายของเมขลาขึ้นมาอีกครั้ง รูปที่เธอในชุดสบายๆ กำลังยิ้มอย่างสดใส รอยยิ้มนั้น…ดูบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้า แต่คมรู้ดีว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น…มีบางสิ่งบางอย่างที่รอคอยการเปิดเผย

“เมขลา…คืนนี้เธอคงนอนหลับฝันดี…แต่พรุ่งนี้…โลกของเธอจะเปลี่ยนไปตลอดกาล”

เขาค่อยๆ วางรูปถ่ายนั้นลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบเอกสารชิ้นสุดท้ายขึ้นมาอ่าน มันเป็นเอกสารสัญญาการลงทุนฉบับหนึ่ง ที่มีลายเซ็นของภาคินทร์ปรากฏอยู่

“ฮึ่ม…ชัดเจน” คมพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “เขาเตรียมพร้อมที่จะฮุบทุกอย่างแล้วสินะ”

คมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สายตาของเขาทอดมองไปยังเพดานห้อง ราวกับกำลังมองเห็นภาพเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้

“ทุกอย่างกำลังดำเนินไป…ตามที่ฉันคาดหวัง”

เขาหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาจิบอีกครั้ง รสชาติเข้มข้นของมันช่วยให้เขารู้สึกผ่อนคลาย แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยิ่งปลุกเร้าความกระหายในอำนาจของเขาให้มากขึ้น

“เมขลา…เธอไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกล่อลวงเข้ามาในกับดักที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต”

แสงไฟสลัวยังคงทาบทาไปทั่วห้อง เงาของคมทอดทอดยาวบนพื้นผิวโต๊ะทำงาน ราวกับเป็นเงาของปีศาจร้ายที่กำลังรอคอยเหยื่อของมัน

“ราตรีนี้…ยังอีกยาวไกล” คมพึมพำ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ กวาดสายตาไปยังภาพถ่ายของเมขลาอีกครั้ง

“แล้วเจอกัน…คุณหนูเมขลา”

เขาปิดไฟในห้องทำงาน ทำให้เหลือเพียงแสงสลัวจากภายนอกที่ลอดเข้ามา คมยังคงนั่งนิ่งอยู่ในความมืด รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง…และความอันตรายที่ไม่อาจประเมินได้

คืนนี้…คือจุดเริ่มต้นของพายุลูกใหม่…ที่กำลังจะพัดกระหน่ำเข้ามาในชีวิตของหลายๆ คน…โดยมีคมเป็นผู้จุดประกาย.

หน้านิยาย
หน้านิยาย
เถ้าธุลีกลางใจราตรี

เถ้าธุลีกลางใจราตรี

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!