กลิ่นหอมจางๆ ที่ผสมปนเปกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงยังคงคละคลุ้งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของคม ราวกับเป็นเครื่องประทินกายสุดท้ายของความเร้นลับที่เพิ่งจากไป เขายืนพิงขอบโต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่เผยให้เห็นภาพเมืองหลวงยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ ทว่าในแววตาคมนั้นกลับฉายแววครุ่นคิดบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าภาพมายาภายนอก
เสียงเพลงจากบาร์ลับใต้ดินที่เคยดังกระหึ่ม บัดนี้ได้แผ่วเบาลงจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลมหายใจของเมือง ค่ำคืนนี้มันช่างเงียบสงัดเหลือเกิน หลังจากการเผชิญหน้าที่จบลงด้วยความเร่าร้อนอันยากจะลืมเลือน คมกวาดสายตาไปทั่วห้อง โซฟาหนังสีดำสนิทถูกจัดวางอย่างลงตัว โต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารสำคัญ และชั้นหนังสือที่เรียงรายไปด้วยตำราที่บ่งบอกถึงรสนิยมและความรู้ของเจ้าของห้อง
เขาจุดบุหรี่อีกมวน ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่งขึ้นไปก่อนจะสลายหายไปในอากาศ ภาพใบหน้าของหญิงสาวที่เพิ่งจากไปผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของเขา รอยยิ้มมุมปากที่แฝงไว้ด้วยความเย้ายวน แววตาที่เต็มไปด้วยปริศนา และสัมผัสที่ยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำ
“เธอเป็นใครกันแน่…” เสียงทุ้มต่ำกระซิบออกมาเบาๆ พลางพ่นควันบุหรี่ออกไปอย่างเนิบนาบ
คมหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับโต๊ะทำงาน เขากวาดตามองเอกสารกองโตที่รอการสะสาง แต่ดูเหมือนว่าความคิดของเขากำลังล่องลอยไปไกลกว่านั้น การปรากฏตัวของหญิงสาวคนนั้นไม่ธรรมดาเลยสักนิด เธอไม่ใช่แค่แขกที่หลงเข้ามาในบาร์แห่งนี้อย่างแน่นอน ท่าทีที่มั่นใจ แววตาที่กล้าเผชิญหน้า และคำพูดที่เชือดเฉือน ล้วนบ่งบอกว่าเธอมีเบื้องหลังที่ซับซ้อน
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนดูรายชื่อติดต่อ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ชื่อหนึ่ง “ต้น” เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะกดโทรออก
เสียงริงโทนดังขึ้นไม่นาน ปลายสายก็กดรับ “ว่าไงวะคม” เสียงทุ้มๆ ของต้นดังลอดออกมา
“มีเรื่องต้องให้ช่วยดูหน่อย” คมเอ่ยขึ้นโดยไม่รอช้า
“เรื่องอะไรวะ ตอนนี้นายดูยุ่งๆ นะ” ต้นถามด้วยความสงสัย
“มีผู้หญิงคนหนึ่ง… ฉันไม่รู้จักเธอมาก่อน แต่เธอเข้ามาในห้องฉันเมื่อคืนนี้” คมเล่าเรื่องราวคร่าวๆ โดยพยายามตัดทอนรายละเอียดที่ไม่จำเป็นออกไป “ฉันอยากให้นายลองสืบดูว่าเธอเป็นใคร มาจากไหน มาทำไม”
ต้นเงียบไปครู่หนึ่ง “ผู้หญิง? นายเจอมันมาที่บาร์นายอีกแล้วเหรอ”
“ไม่ใช่แบบนั้น” คมถอนหายใจ “เธอเข้ามาถึงห้องทำงานฉันเลย”
คราวนี้เป็นต้นที่อึ้งไป “เหี้ย… แสดงว่าเธอต้องมีแผนอะไรแน่ๆ ไม่ธรรมดาแน่ๆ”
“นั่นแหละที่ฉันคิด” คมยืนยัน “ฉันอยากให้นายใช้ทุกวิธีที่มี สืบให้ได้ว่าเธอเป็นใคร มีความเกี่ยวข้องกับใครบ้าง”
“ได้เลย… ขอรายละเอียดเธอหน่อย” ต้นถาม “หน้าตาเป็นไง แต่งตัวแบบไหน ชื่ออะไรที่เธอให้มา”
คมไล่เรียงรายละเอียดทั้งหมดที่เขาจำได้ออกมา รวมถึงชื่อปลอมที่เธอใช้ “เธอชื่อ ‘ริน’ … หรืออย่างน้อยก็ชื่อที่เธอใช้เรียกตัวเอง”
“โอเค… ฉันจะจัดการให้” ต้นรับปาก “แต่คืนนี้… มีแขกคนอื่นเข้ามาที่บาร์อีกไหม”
คมนิ่งไปเล็กน้อย “ไม่มี… แต่ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันกำลังจะใหญ่ขึ้น”
“ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบบอกฉันนะ” ต้นเตือน “ฉันไม่อยากให้เรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้”
“เข้าใจแล้ว” คมตอบรับ ก่อนจะวางสายโทรศัพท์ลง
เขากลับไปนั่งบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องลงมาบนใบหน้าของเขา เงาที่ทาบทับทำให้ใบหน้าของคมดูคมเข้มขึ้นไปอีก เขายกมือขึ้นลูบเคราเบาๆ จ้องมองไปยังภาพเมืองหลวงที่สะท้อนอยู่ในกระจก
หญิงสาวคนนั้น… ริน… ชื่อของเธอวนเวียนอยู่ในหัวของเขา รอยยิ้มนั้น คำพูดนั้น มันยังคงชัดเจนในความทรงจำราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
คมรู้ดีว่าโลกที่เขาอยู่เต็มไปด้วยอันตราย การไว้ใจใครสักคนเป็นเรื่องที่อันตรายที่สุด แต่สำหรับริน… เขากลับรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ มันไม่ใช่แค่ความสงสัยใคร่รู้ หรือความต้องการทางเพศ มันเป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่านั้น
เขาหยิบกล่องไม้แกะสลักที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา เปิดมันออก ข้างในเป็นรูปถ่ายเก่าๆ รูปหนึ่ง เป็นภาพของหญิงสาวที่เขารักในอดีต ใบหน้าของเธอยิ้มอย่างอ่อนโยน เป็นรอยยิ้มที่คมหาไม่ได้จากใครอีกเลย
“ริน…” เขาพึมพำชื่อเธออีกครั้ง “เธอเหมือนกับเธอเหลือเกิน…”
ในขณะที่คมกำลังจมดิ่งอยู่กับห้วงความทรงจำ เสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้องทำงาน
“ใคร?” คมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป
“ผมเองครับ คุณคม” เสียงของผู้ช่วยส่วนตัวของเขาดังลอดเข้ามา
คมถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดว่า “เข้ามาได้”
ประตูห้องทำงานถูกเปิดออก ผู้ช่วยส่วนตัวของเขาเดินเข้ามา พร้อมกับเอกสารกองหนึ่ง “ผมเอาเอกสารที่คุณคมให้ผมหามาเมื่อวานครับ”
คมรับเอกสารมาดู “ดีมาก… มีอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับ ‘โปรเจกต์เงา’ ไหม”
“ยังไม่มีข้อมูลใหม่เข้ามาครับคุณคม แต่ผมได้ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทคู่แข่งรายใหม่ที่กำลังจะเข้ามาในตลาด… ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเตรียมการบางอย่างที่น่าสนใจ”
คมเหลือบมองเอกสารที่ผู้ช่วยยื่นให้ “น่าสนใจ… คืออะไร”
“พวกเขากำลังระดมทุนจำนวนมาก… และมีข่าวลือว่ากำลังจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ที่อาจจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจของเรา”
คมพยักหน้า “หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นั้นมาให้ฉัน… ฉันอยากรู้ว่ามันคืออะไร และใครอยู่เบื้องหลัง”
“ครับคุณคม” ผู้ช่วยตอบรับ
ขณะที่ผู้ช่วยกำลังจะเดินออกจากห้อง คมก็เรียกเขาไว้ “เดี๋ยวก่อน…”
ผู้ช่วยหันกลับมา “ครับคุณคม”
“เมื่อคืนมีใครเข้ามาในบาร์บ้าง… ฉันหมายถึงนอกเหนือจากลูกค้าปกติ” คมถาม
ผู้ช่วยนิ่งไปครู่หนึ่ง “เท่าที่ผมจำได้… มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่ใช่ลูกค้าประจำครับ เธอเข้ามาถามหาคุณคม แต่คุณคมไม่อยู่…”
คมเลิกคิ้ว “ผู้หญิงคนนั้น… ลักษณะเป็นอย่างไร”
“เธอ… สวยมากครับคุณคม แต่งตัวดูดี… ดูเหมือนจะมีฐานะ” ผู้ช่วยตอบอย่างเกร็งๆ “เธอถามถึงคุณคมด้วยน้ำเสียงที่… ปกป้องตัวเองได้ดีครับ”
คมยิ้มมุมปาก “แล้วเธอไปที่ไหน”
“เธอ… เธอไม่ได้บอกครับคุณคม แต่ตอนที่ผมเห็นครั้งสุดท้าย เธอกำลังเดินเข้าไปทางโซนวีไอพี…”
คมรู้ทันทีว่าผู้ช่วยกำลังพูดถึงใคร “ขอบใจมาก”
หลังจากผู้ช่วยจากไป คมก็กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง เขามองไปที่รูปถ่ายเก่าๆ ในกล่องไม้ ภาพใบหน้าของหญิงสาวในอดีต และภาพของริน… สองใบหน้าที่มีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาด
เขาขยับเก้าอี้ไปช้าๆ สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในอากาศ กลิ่นนั้น… มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมทั่วไป มันเป็นกลิ่นที่พิเศษ เป็นกลิ่นที่ทำให้เขานึกถึงความทรงจำที่ถูกฝังลึก
คมลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เดินไปยังหน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังเมืองหลวงที่กำลังหลับใหล
“ริน…” เขาเอ่ยชื่อเธออีกครั้ง “เธอเข้ามาในชีวิตฉันราวกับเถ้าธุลีที่ลอยมากับสายลมยามค่ำคืน… แต่ฉันรู้สึกได้ว่าเธอไม่ใช่แค่เถ้าธุลี เธอคือเปลวไฟที่กำลังจะลุกโชนขึ้นมา”
เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้
คมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง ชายตามองไปยังรายชื่อติดต่อ “ต้น” เขาเคยคิดว่าเขาได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วในคืนที่ผ่านมา แต่บางที… เรื่องราวอาจจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
เขาตัดสินใจบางอย่าง ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน
“ริน…” เขาพึมพำอีกครั้ง “ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร… ฉันจะตามหาความจริงให้เจอ”
คมหมุนตัวกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด แสงไฟที่ส่องลงมาบนใบหน้าของเขา สะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่น และอันตรายที่กำลังก่อตัวขึ้น
เขาตระหนักดีว่า การเผชิญหน้ากับรินเมื่อคืนนี้ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย การไขปริศนาเกี่ยวกับตัวตนของเธอ อาจนำพาเขาไปสู่โลกที่อันตรายยิ่งกว่าที่เคยคาดคิด
คืนนี้… เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น.
เถ้าธุลีกลางใจราตรี
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก