โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 882 คำ
กลิ่นหอมอันซับซ้อนที่เจือปนกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงยังคงอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของคม ราวกับเป็นเครื่องประทินกายสุดท้ายของความเร้นลับที่เพิ่งจากไป ยามนี้คมยืนพิงขอบโต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่สู่แสงไฟระยิบระยับของเมืองยามค่ำคืน มือเรียวข้างหนึ่งถือแก้ววิสกี้สีอำพัน จิบอย่างช้าๆ พลางขบคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อไม่นานมานี้
ภาพของเธอ ใบหน้าหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์ของสุราและอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน ภาพดวงตาที่ฉายประกายแห่งความปรารถนา ภาพริมฝีปากอิ่มที่ขยับคล้ำเคล้ากับริมฝีปากของเขา ภาพทุกอย่างยังคงชัดเจนประทับตราอยู่บนม่านตาคมอย่างไม่เลือนหาย
ความรู้สึกที่ได้จากเธอ มันเป็นบางสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน มันไม่ใช่แค่ความพึงพอใจทางกาย แต่เป็นเหมือนกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูร่างกาย ปลุกเร้าทุกความรู้สึกที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นมาอย่างรุนแรง
เขาถอนหายใจแผ่วเบา วางแก้ววิสกี้ลงบนที่รองแก้ว เสียงกระทบเบาๆ ดังสะท้อนไปทั่วความเงียบของห้อง เขากระชับสูทราคาแพงที่สวมอยู่ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงาน เปิดลิ้นชักออกมาอย่างช้าๆ ภายในลิ้นชักนั้น มีแฟ้มเอกสารสีดำวางอยู่ เขาหยิบมันออกมา เปิดออกดูอย่างตั้งใจ
แผ่นกระดาษที่เรียงรายอยู่ภายใน แสดงให้เห็นถึงเครือข่ายธุรกิจที่ซับซ้อน การลงทุนที่กว้างขวาง และอำนาจที่แผ่ขยายไปทั่วทิศ แผนการต่างๆ ถูกวางไว้อย่างแยบยล แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ดูเหมือนจะถูกซ่อนเร้นเอาไว้
"เถ้าธุลี..." เขาพึมพำชื่อของเธอออกมาเบาๆ เสียงนั้นแห้งผาก
เธอเปรียบเสมือนเถ้าธุลีที่ล่องลอยมาในชีวิตของเขาอย่างไม่คาดฝัน ก่อให้เกิดพายุแห่งอารมณ์และความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน และตอนนี้ เถ้าธุลีนั้นกำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขาไปเสียแล้ว
เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้ อำนาจ เงินทอง ความมั่งคั่ง สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เขาไล่ล่ามาตลอดชีวิต และเขาก็ทำสำเร็จ เขาได้มันมาทั้งหมด แต่สิ่งที่เขาขาดหายไปตลอดคือความรู้สึกบางอย่าง ความรู้สึกที่แท้จริง
เมื่อคืนนี้ ความรู้สึกเหล่านั้นได้ตื่นขึ้นมา แต่คำถามที่ค้างคาใจคือ ความรู้สึกเหล่านั้นเกิดจากความปรารถนาที่มีต่อเธอ หรือเป็นเพียงปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งที่เขาไม่เคยได้สัมผัส?
คมเดินไปที่เครื่องชงกาแฟสุดหรู กดยกเลื่อนเพื่อชงกาแฟดำเข้มข้น กลิ่นหอมของกาแฟที่คั่วใหม่ลอยมาเตะจมูก ช่วยให้สติของเขากลับคืนมาอีกครั้ง
เขากลับมานั่งที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ที่หุ้มด้วยหนังอย่างดี พิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกวาดมองไปรอบๆ ห้องทำงานของเขา สถาปัตยกรรมที่หรูหรา โอ่อ่า สะท้อนถึงความสำเร็จและอำนาจของเขา โต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารสำคัญ โคมไฟตั้งโต๊ะที่ให้แสงสว่างสีเหลืองนวล ภาพวาดนามธรรมราคาแพงที่ประดับอยู่บนผนัง ทุกสิ่งทุกอย่างบ่งบอกถึงความสมบูรณ์แบบ
แต่ภายใต้ความสมบูรณ์แบบนั้น กลับมีเงาของความเหงาและความโดดเดี่ยวที่คอยคืบคลานอยู่เสมอ
เขาจิบกาแฟดำเข้มข้น รสขมที่คุ้นเคยช่วยปรับสมดุลให้กับความรู้สึกที่กำลังปั่นป่วน เขาต้องตั้งสติ ต้องแยกแยะระหว่างความปรารถนาชั่วครู่กับความรู้สึกที่แท้จริง
"ไม่... มันไม่ใช่แค่ความต้องการทางร่างกาย" เขาพูดกับตัวเองเสียงเบา
ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ มันมีความซับซ้อนมากกว่านั้น มันมีความผูกพันบางอย่างที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว
เขาเปิดแฟ้มเอกสารขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวไล้ไปตามตัวอักษรที่เรียงรายอยู่บนกระดาษ แผนการต่างๆ ที่วางไว้นั้นกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่ก็มีบางอย่างที่ต้องปรับเปลี่ยน
"เธอ... กำลังจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเกมนี้แล้วสินะ"
ความคิดแวบหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของคม ความคิดที่อาจจะอันตราย แต่ก็เย้ายวนจนยากจะปฏิเสธ
เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นผู้ควบคุมเกมเสมอ แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในวังวนที่ควบคุมไม่ได้
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดรายชื่อที่บันทึกไว้ เลื่อนหานามแฝงที่คุ้นเคย นิ้วกรอกลงไปในแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว
"ติดต่อ 'เงา' แจ้งว่า 'ฤกษ์งามยามดี' รอการยืนยัน"
เขาพิมพ์ข้อความนั้นส่งไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางโทรศัพท์ลง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ความปรารถนาที่เพิ่งปะทุเมื่อคืนนี้ยังคงทิ้งร่องรอยความร้อนแรงเอาไว้ในใจ แต่ตอนนี้ เขาต้องกลับมาโฟกัสที่เกมของเขา
เขาหยิบปากกาขึ้นมาจรดลงบนกระดาษแผ่นหนึ่ง พร้อมกับขีดเส้นใต้บางประโยค พลางพึมพำกับตัวเอง
"บางที... เถ้าธุลีก็อาจจะช่วยจุดไฟให้ก้อนฟืนที่แข็งกระด้างนี้ลุกโชนขึ้นมาก็ได้"
เขาเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ดวงตาคมฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา มันคือความมุ่งมั่น ความทะเยอทะยาน หรืออาจจะเป็นความปรารถนาที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน
แสงไฟจากภายนอกสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำมุมกับแสงสลัวจากโคมไฟ ตั้งโต๊ะ สร้างเงาที่ทอดยาวไปทั่วห้อง
คมรู้ดีว่าเส้นทางที่เขากำลังเดินอยู่นั้นเต็มไปด้วยอันตราย และการที่เธอเข้ามาในชีวิตของเขา อาจจะทำให้ทุกอย่างซับซ้อนยิ่งขึ้น
แต่บางครั้ง... อันตรายที่ว่านั้น ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีรสชาติ
เขาหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาอีกครั้ง จิบมันอย่างช้าๆ รสชาติขมปร่าที่คุ้นเคย ปลุกเร้าความรู้สึกบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน
"เถ้าธุลี... เธอทำให้โลกของฉันสั่นคลอน"
เขาได้ยินเสียงเคาะประตูห้องทำงานเบาๆ
"ครับ เข้ามาได้"
ร่างอรชรของเลขาสาวสวยปรากฏกายขึ้นที่หน้าประตู มือเรียวถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลมาด้วย
"คุณคมคะ เอกสารเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่สิงคโปร์ค่ะ"
คมรับแฟ้มเอกสารมา เปิดดูอย่างรวดเร็ว ใบหน้าครุ่นคิดก่อนจะถาม
"มีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?"
"มีข้อเสนอแนะจากทางพันธมิตรบางส่วนค่ะ และมีเอกสารเพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อตกลงบางประการ"
คมพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะถามต่อ
"มีข่าวสารเกี่ยวกับ 'เพชฌฆาตดำ' บ้างไหม?"
เลขาสาวหน้าตาหมองลงเล็กน้อย
"ยังไม่มีความคืบหน้าค่ะ คุณคม เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน"
"เพชฌฆาตดำ"... ชื่อที่บ่งบอกถึงอันตรายและความมืดมิดในโลกธุรกิจของเขา
คมถอนหายใจแผ่วเบาอีกครั้ง เขากลับไปพิงพนักเก้าอี้ มองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพเถ้าธุลีที่ล่องลอยอยู่ในความทรงจำยังคงชัดเจน
เขารู้ว่าการเผชิญหน้ากับเธอเมื่อคืนนี้ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความปรารถนาทางกาย อาจจะนำไปสู่สิ่งอื่นที่ลึกซึ้งกว่านั้น... หรืออาจจะนำไปสู่หายนะ
คมยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
"ไม่เป็นไร... ทุกอย่างต้องใช้เวลา"
เขาหันไปมองเลขาสาว
"เตรียมการประชุมสำหรับพรุ่งนี้เช้า ฉันต้องการสรุปรายงานโครงการสิงคโปร์ให้เสร็จสิ้นภายในวันนี้"
"รับทราบค่ะ คุณคม"
เลขาสาวโค้งเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้คมอยู่ตามลำพังกับความคิดของเขาอีกครั้ง
เขามองไปยังแฟ้มเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ แผนการต่างๆ ที่ซับซ้อน เอกสารที่เต็มไปด้วยตัวเลขและข้อตกลง
และในท่ามกลางความวุ่นวายของธุรกิจอันดำมืดนี้... ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ ก็ยังคงฉายชัด
เถ้าธุลีที่ลอยมา ก่อให้เกิดพายุในหัวใจเขา
คมวางแก้ววิสกี้ลง หยิบปากกาขึ้นมาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นใหม่
"ถึง... หญิงสาวผู้เป็นดั่งเถ้าธุลี"
เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเขียนต่อ
"ข้าพเจ้า... คม... ขอประกาศให้ทราบว่า... เกมของเรา... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น..."
เขาขยี้ตาอย่างเหนื่อยอ่อน แต่ดวงตายังคงเปล่งประกายแห่งความมุ่งมั่น
ค่ำคืนนี้... เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบทใหม่ที่เต็มไปด้วยปริศนา ความปรารถนา และอันตรายที่ยากจะคาดเดา

เถ้าธุลีกลางใจราตรี
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก