กลุ่มหมอกสีทองที่แผ่ขยายออกไปจากร่างของศรัณย์นั้นมิใช่เพียงปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่มันคือคลื่นพลังอันมหาศาลที่สั่นสะเทือนไปถึงดวงวิญญาณของผู้ที่อยู่ใกล้เคียง เสียงคำรามของเขายังคงดังกึกก้อง ราวกับจะปลดปล่อยพันธนาการแห่งความเป็นมนุษย์ที่รัดรึงจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งของเขามาเนิ่นนาน ออร่าสีทองสุกสว่างราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังจะอุทัยทอประกายไปทั่วบริเวณโบราณสถานแห่งนี้ แผ่นดินใต้ฝ่าเท้าของศรัณย์สั่นสะเทือนเล็กน้อยราวกับกำลังตอบรับถึงพลังอันบริสุทธิ์ที่กำลังปะทุขึ้นมา
"นี่มัน... พลังอะไรกัน!" เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงของอัคนีดังขึ้นมา เขาที่เคยคิดว่าตัวเองนั้นแข็งแกร่งที่สุดในบรรดานักรบโบราณกลับต้องรู้สึกตัวเล็กจ้อยเมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ถึงแก่นแท้ของชีวิต
"นั่นคือพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง... พลังแห่งเทพที่ถูกปลุกขึ้นมา" เสียงของปราชญ์ทิพย์ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง ดวงตาของนางจับจ้องไปที่ร่างของศรัณย์ราวกับกำลังมองดูสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์
ในขณะเดียวกัน ปราการปรากฏการณ์แปลกประหลาดก็เริ่มเกิดขึ้นรอบตัวศรัณย์ พลังงานสีทองที่แผ่กระจายออกไปนั้นไม่ได้เพียงแค่สั่นสะเทือน แต่กำลังรวบรวม "วิญญาณ" ที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ตัวเขาเข้ามารวมกัน แสงสีทองนั้นเหมือนกับแม่เหล็กที่ดึงดูดเอาอนุภาคเล็กๆ ของพลังงานชีวิตที่ไม่มีรูปร่างให้เข้ามาหา
"วิญญาณเจ็ดดวง... สิ่งที่ถูกผนึกเอาไว้" ศรัณย์พึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันมีความกังวานที่ลึกซึ้งราวกับมาจากห้วงมิติอื่น เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดที่ไม่คุ้นเคย มันไม่ใช่แรงดึงดูดของวัตถุ แต่เป็นแรงดึงดูดทางจิตวิญญาณ
เมื่อพลังสีทองเข้มข้นขึ้น ร่างกายของศรัณย์ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด เส้นเลือดที่ปูดโปนบนแขนของเขาเปล่งประกายสีทองอ่อนๆ ลวดลายที่เคยปรากฏอยู่บนผิวหนังราวกับรอยสักโบราณเริ่มขยับไหวและเรืองแสงอย่างมีชีวิตชีวา ดวงตาของเขาที่ปกติเป็นสีน้ำตาลเข้ม บัดนี้กลับเปล่งประกายสีทองเจิดจ้าดุจดวงดาว
"ข้า... กำลังจะกลายเป็นอะไรกันแน่" ศรัณย์ถามตัวเองอีกครั้ง เขารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง ราวกับว่าร่างกายของเขาถูกหล่อหลอมขึ้นมาใหม่ด้วยทองคำบริสุทธิ์
อัคนีพยายามจะพุ่งเข้าโจมตีศรัณย์ แต่กลับพบว่ามีม่านพลังสีทองที่มองไม่เห็นกั้นขวางอยู่ เขาพยายามใช้คมดาบศักดิ์สิทธิ์ของเขาฟาดฟัน แต่คมดาบกลับสะท้อนกลับออกมาอย่างรุนแรง ทำให้เขาเสียหลัก
"อย่า... อย่าเข้ามา" เสียงของปราชญ์ทิพย์ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ "นี่คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด หากเจ้าขัดขวาง เขาจะสูญเสียการควบคุมและกลายเป็นปีศาจร้าย"
อัคนีชะงัก เขาเห็นถึงความหมายในแววตาของปราชญ์ทิพย์ และสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แผ่ออกมาจากร่างของศรัณย์ แม้จะเต็มไปด้วยพลังอันน่าเกรงขาม แต่ก็แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งที่ควบคุมไม่ได้
รอบตัวศรัณย์ ปรากฏการณ์ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าเดิมก็เริ่มขึ้น วิญญาณทั้งเจ็ดดวงที่ถูกกล่าวถึง ได้ปรากฏขึ้นมาเป็นรูปธรรมมากขึ้น พวกมันไม่ได้มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่เป็นเหมือนกลุ่มควันสีต่างๆ ที่จับตัวกันอย่างหลวมๆ แต่ละดวงมีพลังงานที่แตกต่างกัน บางดวงเปล่งแสงสีฟ้าอ่อน บ้างก็มีสีเขียวมรกต หรือสีแดงเพลิง แต่ทั้งหมดนั้นกำลังถูกดึงดูดเข้าสู่ร่างของศรัณย์
"นี่คือ... บรรพชนทั้งเจ็ด!" ปราชญ์ทิพย์อุทานอย่างตกตะลึง "พลังของพวกเขา... กำลังถูกหลอมรวมเข้ากับร่างของศรัณย์"
ทันใดนั้นเอง ร่างของศรัณย์ก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง พลังสีทองเข้มข้นจนแทบจะแสบตา แสงนั้นพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับจะทะลวงม่านเมฆ สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่มากกว่าเดิม เสียงคำรามของศรัณย์เปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงแห่งความเจ็บปวดหรือความโกรธอีกต่อไป แต่มันคือเสียงแห่งการปลดปล่อย เสียงแห่งการครอบครอง
"ข้า... คือผู้เดียว... ที่จะสืบทอด... พลังแห่งเทพ!" เสียงของศรัณย์ดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ เขาไม่ได้พูดด้วยภาษาของมนุษย์อีกต่อไป แต่เป็นภาษาโบราณที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ
วิญญาณทั้งเจ็ดดวงที่เคยล่องลอยอยู่รอบๆ ตัว บัดนี้ได้หลอมรวมเข้าสู่ร่างของศรัณย์อย่างสมบูรณ์ ร่างกายของเขาเปล่งประกายสุกสว่างจนแทบจะมองไม่เห็นรูปทรงที่แท้จริง แต่ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
"จบสิ้นแล้ว... การรอคอย" เสียงของศรัณย์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เต็มไปด้วยความมั่นคงและอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้
อัคนีรู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจากร่างของศรัณย์ มันไม่ใช่พลังที่เขาสามารถต่อกรได้ด้วยคมดาบศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป
"เจ้า... เปลี่ยนไปแล้ว" อัคนีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ศรัณย์ก้าวเท้าไปข้างหน้า ช้าๆ แต่ทุกย่างก้าวกลับเต็มไปด้วยพลังที่กดดันไปทั่วบริเวณ แสงสีทองที่เคยแผ่กระจาย บัดนี้ได้ถูกรวบรวมกลับมาไว้ที่ร่างของเขา ทำให้เขากลายเป็นศูนย์กลางของพลังงานทั้งหมด
"ข้า... ได้ครอบครอง... วิญญาณทั้งเจ็ด... และพลังแห่งเทพ... ที่แท้จริง" ศรัณย์กล่าว ดวงตาของเขามองตรงไปที่อัคนี และในแววตาคู่นั้น อัคนีเห็นถึงความเย็นชาที่ไร้ความรู้สึก ราวกับเขาไม่ได้กำลังมองมนุษย์ แต่เป็นเทพเจ้าที่กำลังตัดสินชะตากรรม
"เจ้า... จะทำอะไรต่อไป" อัคนีถามอย่างไม่แน่ใจ
ศรัณย์ยกมือขึ้นช้าๆ พลังงานสีทองเข้มข้นเริ่มก่อตัวขึ้นที่ฝ่ามือของเขา มันมีรูปร่างคล้ายกับดาบ แต่ทำมาจากพลังงานบริสุทธิ์
"ข้า... จะสังหาร... ผู้ที่ขวางทาง..." เสียงของศรัณย์ดังขึ้นอย่างเยือกเย็น "และ... ผู้ที่อ่อนแอ... จะต้อง... สูญสิ้น..."
ทันใดนั้นเอง ร่างของศรัณย์ก็เคลื่อนไหวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า พลังงานสีทองที่ก่อตัวเป็นดาบนั้นพุ่งเข้าใส่กลุ่มของทหารโบราณที่ยังคงยืนแข็งทื่ออยู่ ปราการที่กั้นขวางระหว่างศรัณย์และพวกทหารถูกพลังนั้นฉีกขาดออกราวกับกระดาษ
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาจากกลุ่มทหารเหล่านั้น ร่างกายของพวกเขาถูกพลังงานสีทองที่แหลมคมนั้นผ่าออกเป็นชิ้นๆราวกับถูกคมมีดที่มองไม่เห็นฟัน
"ไม่นะ!" อัคนีตะโกนด้วยความตกตะลึง เขารีบพุ่งเข้าหาศรัณย์ พยายามจะขวางการโจมตีครั้งต่อไป แต่ก็สายเกินไป
พลังแห่งเทพที่ถูกปลุกขึ้นมานั้นไม่อาจหยุดยั้งได้ ศรัณย์ไม่ได้มีความเมตตาปรานีใดๆ อีกต่อไป ดวงตาของเขาที่เคยฉายแววความอ่อนโยน บัดนี้กลับมีแต่ความเด็ดขาดและไร้ความรู้สึก
"เจ้า... ยังอ่อนแอเกินไป" ศรัณย์หันมามองอัคนี แววตาของเขาเต็มไปด้วยการดูแคลน
เขาปล่อยพลังงานสีทองที่ก่อตัวเป็นดาบนั้นพุ่งเข้าใส่อัคนีอีกครั้ง อัคนีพยายามใช้คมดาบศักดิ์สิทธิ์ของตนรับการโจมตี แต่แรงปะทะนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะทานทนได้
"พลังแห่งเทพ... จะต้อง... พิสูจน์... ความแข็งแกร่ง..." ศรัณย์กล่าว ขณะที่ดาบพลังงานสีทองกำลังจะฟาดฟันลงมา
อัคนีหลับตาลง เตรียมพร้อมรับชะตากรรม แต่แล้ว...
เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว!
พลังงานสีทองที่พุ่งเข้าใส่อัคนีได้สลายไปอย่างกะทันหัน มีเงาร่างสีดำทะมึนพุ่งเข้ามาปะทะกับศรัณย์อย่างจัง ร่างของทั้งคู่กระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง
ปราชญ์ทิพย์ที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ถึงกับผงะ เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะมีใครสามารถขัดขวางพลังของศรัณย์ได้
"ใครกัน!" ศรัณย์ตะโกนถามด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความโกรธเกรี้ยวอย่างเห็นได้ชัด
เงาร่างสีดำทะมึนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มันคือชายในชุดเกราะสีดำสนิทที่ปกปิดใบหน้าเอาไว้ มีเพียงดวงตาที่ส่องประกายสีแดงฉานราวกับถ่านเพลิง
"เจ้า... ที่บังอาจ... รุกราน... ดินแดนแห่งนี้" เสียงของชายลึกลับดังขึ้น เป็นเสียงที่ทุ้มต่ำและเย็นเยียบ ราวกับมาจากขุมนรก
ศรัณย์หัวเราะในลำคอ "เจ้า... คือวิญญาณดวงที่แปด... ที่ข้าจะสังหาร!"
แต่ก่อนที่ศรัณย์จะทันได้โจมตี ชายชุดดำกลับชูมือขึ้น พลังงานสีดำสนิทเริ่มก่อตัวขึ้นที่ฝ่ามือของเขา
"เจ้า... ยังไม่เข้าใจ... การต่อสู้ที่แท้จริง..." ชายชุดดำกล่าว
ทันใดนั้นเอง ร่างของชายชุดดำก็หายไปจากสายตา!
ศรัณย์สัมผัสได้ถึงอันตรายที่มองไม่เห็น เขารีบตั้งท่าเตรียมพร้อม แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
"ปัง!"
เสียงดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ศรัณย์รู้สึกเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงจากด้านหลัง เขาเซถลาไปข้างหน้าเกือบจะล้ม
"เป็นไปไม่ได้!" ศรัณย์อุทาน เขาพยายามหันกลับไปมอง แต่ก็ไม่เห็นใครอยู่ตรงนั้น
"เจ้า... มองหาข้า... ผิดที่..." เสียงของชายชุดดำดังขึ้นมาจากทุกทิศทุกทาง
ศรัณย์เริ่มรู้ตัวว่าเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย เขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วและล่องหนได้เช่นนี้มาก่อน
"เจ้า... จะต้อง... ชดใช้!" ศรัณย์คำราม พลังงานสีทองรอบตัวเขาก็แผ่ขยายออกไปอีกครั้ง พยายามจะกวาดล้างศัตรูที่มองไม่เห็น
แต่ชายชุดดำก็ยังคงล่องหนอยู่เช่นเดิม เขาหลบหลีกการโจมตีของศรัณย์ได้อย่างง่ายดาย ราวกับกำลังเล่นสนุกอยู่กับเขา
"เจ้า... ยังเด็กนัก..." ชายชุดดำกล่าว "พลัง... ไม่ใช่ทุกสิ่ง..."
แล้วในที่สุด ศรัณย์ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง พลังงานสีดำที่เย็นยะเยือกกำลังแทรกซึมเข้ามาในร่างของเขา ราวกับจะกัดกินพลังชีวิตของเขา
"นี่มัน... อะไรกัน!" ศรัณย์ร้องด้วยความตกใจ
ชายชุดดำปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าศรัณย์อีกครั้ง รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาภายใต้หมวกเกราะ
"นี่คือ... พลังแห่งความมืด... ที่จะดับแสงแห่งเทพของเจ้า..."
ศรัณย์รู้สึกว่าร่างกายของเขาเริ่มอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว พลังงานสีทองที่เคยลุกโชน บัดนี้กลับเริ่มหรี่ลง
"ข้า... จะไม่ยอมแพ้!" ศรัณย์ตะโกนสุดเสียง เขาพยายามรวบรวมพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมด
แต่ความพยายามของเขากลับไร้ผล พลังแห่งความมืดของชายชุดดำนั้นร้ายกาจเกินกว่าที่เขาจะต้านทานได้
"เจ้า... จบสิ้นแล้ว..." ชายชุดดำกล่าว ดวงตาสีแดงฉานของเขาก็จ้องมองไปยังร่างของศรัณย์ที่กำลังจะทรุดลง...
ใครคือชายชุดดำผู้นี้? พลังที่แท้จริงของเขาคืออะไร? และชะตากรรมของศรัณย์ที่ได้ครอบครองวิญญาณทั้งเจ็ดจะเป็นอย่างไรต่อไป? การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยพลังเหนือธรรมชาติ กำลังจะนำไปสู่บทสรุปที่คาดไม่ถึง...

เทพสังหาร 7 วิญญาณ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก