ตอนที่ 5 — สายฟ้าฟาดกลางมหาวิหาร

ลมหนาวที่เคยพัดพาเอาไอเย็นและความรู้สึกบางเบาเข้ามาในตอนก่อนๆ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นกระแสลมเกรี้ยวกราดราวกับมีชีวิต มันพัดโหมกระหน่ำราวกับจะพังทลายทุกสรรพสิ่งให้สิ้นซาก ซากกำแพงเมืองโบราณที่ผุพังอยู่แล้ว บัดนี้ส่งเสียงคร่ำครวญน่าหวาดหวั่น ก้อนหินกรวดที่ปลิวว่อนกระแทกกระทั้นเข้ากับผิวหนังของอัสนี ราวกับธรรมชาติกำลังส่งเสียงเตือนให้เขาถอยกลับ แต่สำหรับอัสนีแล้ว ‌สัญชาตญาณนักรบที่หล่อหลอมมานับพันปีไม่ได้อนุญาตให้เขาเกรงกลัวต่ออุปสรรคใดๆ

เขาเพ่งมองไปยังเบื้องหน้า ภาพของมหาวิหารแห่งแสงสว่างตั้งตระหง่านอยู่กลางหุบเขาแห่งสายฟ้า สถาปัตยกรรมอันน่าอัศจรรย์ที่ถูกสร้างขึ้นจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ราวกับจะสะท้อนถึงพลังอันบริสุทธิ์ที่สถิตอยู่ภายใน เสาหินสูงตระหง่านตั้งเรียงราย ปลายยอดแหลมเสียดฟ้า ราวกับกำลังเชื้อเชิญให้ผู้กล้าเข้ามาพิสูจน์ศรัทธา แสงแดดอ่อนๆ ​ที่ส่องผ่านม่านเมฆลงมากระทบกับพื้นผิวของมหาวิหาร ทำให้เกิดประกายระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ด แต่ทว่าภายใต้ความงดงามนั้น อัสนีสัมผัสได้ถึงพลังงานอันยิ่งใหญ่ที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายใน

“นี่สินะ... หุบเขาแห่งสายฟ้า” อัสนีพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “และนั่นก็คือมหาวิหารแห่งแสงสว่าง”

เขาไม่รอช้า ‍ก้าวเท้าเดินลึกเข้าไปในหุบเขาอย่างรวดเร็ว แม้ว่าสายลมจะยังคงพัดแรงและมีเม็ดฝนโปรยปรายลงมาบ้าง แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการเดินทางของเขาได้ เมื่อก้าวเข้าสู่บริเวณที่ราบกว้างหน้ามหาวิหาร พลัน! เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องไปทั่วหุบเขา ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวพลันมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว สายฟ้าสีขาวสว่างวาบแลบแปลบปลาบไปทั่วท้องฟ้า ‌ก่อให้เกิดแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่สะท้อนลงมายังพื้นดิน

อัสนีเงยหน้าขึ้นมอง ภาพเบื้องหน้าทำให้เขาแทบหยุดหายใจ สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่เพียงแค่พายุธรรมดา แต่เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เหนือกว่าจินตนาการ สายฟ้าไม่ได้ฟาดลงมาจากฟากฟ้าอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า แต่กลับรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนขนาดมหึมาเหนือมหาวิหาร ราวกับอัสนีบาตกำลังจะถูกปลดปล่อยลงมา

“นี่มันอะไรกัน...” ‍เขากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลังงานที่แผ่ออกมาจากกลุ่มก้อนสายฟ้าเหล่านี้รุนแรงจนแทบจะทำให้ร่างกายของเขาแตกสลาย แต่แทนที่จะหวาดกลัว เขากลับรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านขึ้นมาแทน นี่คือพลังที่แท้จริง พลังที่เขาตามหา

ทันใดนั้นเอง กลุ่มก้อนสายฟ้าก็เริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว เสียงคำรามของมันดังขึ้นเรื่อยๆ ​จนกลบเสียงลมที่เคยหอนโหย อัสนีรู้สึกถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลที่กำลังดึงดูดเขาเข้าสู่ใจกลางของพายุ เขาตั้งสติให้มั่น ทรงตัวยืนหยัดอย่างมั่นคง ราวกับรากที่หยั่งลึกเข้าไปในผืนดิน

“ข้ามาแล้ว!” เสียงของเขาดังขึ้น ท้าทายต่ออำนาจของธรรมชาติ

ทันใดนั้นเอง! ลำแสงสายฟ้าสีขาวบริสุทธิ์ขนาดมหึมาก็ฟาดฉัวะลงมาจากกลุ่มก้อนสายฟ้าตรงมายังใจกลางของมหาวิหาร ​แต่แทนที่จะทำลาย มันกลับส่องสว่างเจิดจ้าจนทำให้ทุกสิ่งรอบข้างมืดมิดไปชั่วขณะ อัสนีต้องยกแขนขึ้นบังดวงตาเพื่อป้องกันแสงที่แสบจ้า

เมื่อแสงสว่างจางลง เขาค่อยๆ ลดแขนลง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เขาตะลึงงัน มหาวิหารแห่งแสงสว่างที่เคยยืนตระหง่าน บัดนี้กลับส่องประกายเรืองรองราวกับถูกอาบไล้ด้วยแสงแห่งดวงดาว ​ลำแสงสายฟ้าที่ฟาดลงมานั้นมิได้ทำลาย แต่มันกลับผสานรวมเข้ากับโครงสร้างของมหาวิหาร ทำให้หินอ่อนสีขาวเปล่งประกายราวกับมีชีวิต

“เป็นไปได้อย่างไร...” อัสนีเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ทันใดนั้นเอง ประตูบานใหญ่ของมหาวิหารก็ค่อยๆ แง้มเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นถึงความมืดมิดที่อยู่ภายใน แต่ทว่าจากภายในนั้น กลับมีแสงสว่างสีทองอ่อนๆ ทะลักออกมา สาดส่องให้เห็นถึงลวดลายอันวิจิตรบรรจงที่สลักเสลาอยู่บนผนัง

อัสนีไม่ลังเลอีกต่อไป เขาก้าวเท้าเข้าไปในมหาวิหาร เสียงฝีเท้าของเขากระทบกับพื้นหินอ่อนดังก้องกังวานในความเงียบสงัด ภายในมหาวิหารนั้นโอ่อ่ากว้างขวางกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก เสาหินสูงตระหง่านตั้งเรียงรายไปจนสุดสายตา บนเพดานสูงประดับประดาไปด้วยภาพวาดโบราณที่เล่าเรื่องราวของอดีตอันลึกลับ

เมื่อเขาเดินลึกเข้าไป บรรยากาศภายในก็ยิ่งทวีความศักดิ์สิทธิ์ขึ้น แสงสว่างสีทองอ่อนๆ ที่ส่องออกมาจากใจกลางของมหาวิหารนั้น ดึงดูดเขาให้ก้าวต่อไป ราวกับมีสิ่งใดบางอย่างกำลังรอคอยเขาอยู่

ในที่สุด เขาก็มาถึงห้องโถงใหญ่ใจกลางของมหาวิหาร ณ ที่นั้น บนแท่นบูชาหินอ่อนขนาดยักษ์ ประดิษฐานอยู่บางสิ่งบางอย่างที่ส่องประกายเจิดจ้าจนแทบจะแสบตา อัสนีเพ่งมองเข้าไปใกล้ ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เขากลั้นหายใจ

เบื้องหน้าของเขา คือ “ผลึกแห่งสายฟ้า” วัตถุโบราณที่เล่าขานกันมาว่ามีพลังอำนาจมหาศาล มันมีรูปร่างคล้ายผลึกแก้วใส แต่ภายในกลับมีเส้นใยแห่งสายฟ้าสีทองคำส่องประกายอยู่ตลอดเวลา มันเต้นระริกราวกับมีชีวิต และแผ่พลังงานอันยิ่งใหญ่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งมหาวิหาร

“ผลึกแห่งสายฟ้า...” อัสนีกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาไม่เคยคาดคิดว่าสิ่งลี้ลับในตำนานจะมีอยู่จริง และมันก็อยู่ที่นี่ ณ เบื้องหน้าของเขา

ทันใดนั้นเอง! เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง ทำให้เขาหันขวับไปมอง

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

ร่างของหญิงสาวนางหนึ่งปรากฏกายขึ้น เธอยืนสง่าอยู่ตรงทางเข้าห้องโถง ดวงตาของเธอคมกริบราวกับเหยี่ยว ใบหน้าของเธอถูกปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีขาวบริสุทธิ์ แต่ทว่าออร่าแห่งพลังที่แผ่ออกมาจากตัวเธอนั้น ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ไปกว่าผลึกแห่งสายฟ้าที่อยู่เบื้องหน้า

“เจ้าเป็นใคร?” อัสนีถาม เสียงของเขากลับมาสงบนิ่ง แต่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง

“ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งมหาวิหารนี้” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “และเจ้า... ไม่มีสิทธิ์ที่จะแตะต้องผลึกแห่งสายฟ้า”

“ข้ามิได้มาเพื่อทำลาย” อัสนีตอบ “ข้ามาเพื่อค้นหา”

“ค้นหาอะไร?”

“พลัง” อัสนีตอบอย่างตรงไปตรงมา “พลังที่จะปกป้องทุกสรรพสิ่ง”

หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเธอเพ่งมองมาที่อัสนี ราวกับกำลังประเมินความจริงใจของเขา “พลังที่เจ้าต้องการ... ต้องแลกมาด้วยสิ่งใด?”

“ชีวิต” อัสนีตอบโดยไม่ลังเล “หากจำเป็น”

คำตอบของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับผงะเล็กน้อย ใบหน้าของเธอปรากฏร่องรอยแห่งความประหลาดใจ “เจ้า... กล้าหาญยิ่งนัก”

“ข้าคืออัสนี” เขาแนะนำตัว “ผู้ที่จะนำพาความสมดุลกลับคืนสู่โลก”

“ความสมดุล?” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ “เจ้าคิดว่าผลึกแห่งสายฟ้าเพียงชิ้นเดียว จะสามารถทำเช่นนั้นได้หรือ?”

“ข้าเชื่อมั่น” อัสนีกล่าว “เพราะข้าสัมผัสได้ถึงพลังอันบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากมัน”

ทันใดนั้นเอง! พื้นมหาวิหารก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กลุ่มก้อนสายฟ้าที่เคยลอยอยู่เหนือมหาวิหาร บัดนี้กลับถูกดึงดูดลงมาสู่ใจกลางของห้องโถงใหญ่ เกิดเป็นพายุหมุนขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยสายฟ้าสีขาวบริสุทธิ์

“เกิดอะไรขึ้น?” อัสนีถามอย่างตกใจ

“มีผู้บุกรุก!” หญิงสาวตะโกน “พวกเขามาเพื่อแย่งชิงผลึกแห่งสายฟ้า!”

ร่างของชายฉกรรจ์หลายสิบคนปรากฏขึ้นมาจากเงามืด ร่างกายของพวกเขาถูกปกคลุมด้วยชุดเกราะสีดำทมิฬ ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายสีแดงฉานราวกับอสูรร้าย ในมือของแต่ละคนถืออาวุธที่สลักเสลาด้วยอักขระโบราณ

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” หนึ่งในนั้นหัวเราะเสียงดัง “ผลึกแห่งสายฟ้า... ในที่สุดมันก็เป็นของเรา!”

อัสนีมองไปยังเหล่านักรบชุดดำเหล่านั้น ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น “พวกเจ้า... คือผู้ที่ทำให้โลกตกอยู่ในความมืดมิด!”

“แล้วไงเล่า!” นักรบอีกคนตะโกน “ถึงเวลาแล้วที่พลังอันแท้จริงจะตกอยู่ในมือของผู้ที่คู่ควร!”

พายุสายฟ้าโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้น แต่กลับไม่สามารถทำอันตรายเหล่านักรบชุดดำได้ ราวกับพวกเขามีเกราะกำบังพลังงานบางอย่าง

“เตรียมตัวให้พร้อม” หญิงสาวกล่าวกับอัสนี “เราต้องปกป้องผลึกแห่งสายฟ้า!”

อัสนีพยักหน้า เขากำหมัดแน่น ดวงตาของเขามองไปยังเหล่านักรบชุดดำที่กำลังบุกเข้ามา ภาพของมหาวิหารที่ส่องประกาย และผลึกแห่งสายฟ้าที่เปี่ยมไปด้วยพลัง... ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เขาต้องปกป้อง

การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะอุบัติขึ้น ณ กลางมหาวิหารแห่งแสงสว่าง ในหุบเขาแห่งสายฟ้า... และชะตากรรมของโลกทั้งใบ อาจแขวนอยู่บนเส้นด้ายเพียงเส้นเดียว