ตอนที่ 10 — การทดสอบของสายฟ้า

ความเงียบงันที่เคยปกคลุมหุบเขาแห่งสายฟ้าในยามก่อนหน้า บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นพลังงานอันมหาศาลที่มองไม่เห็น ทว่าสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างของอัสนี มันไม่ใช่แค่ความกดดันที่อัดอั้น แต่คือการเชื้อเชิญให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง ความเย็นยะเยือกที่เคยกัดกินกระดูก บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความร้อนแรงอันแปลกประหลาดที่ราวกับกำลังจะหลอมละลายทุกสิ่งทุกอย่างภายในตัวเขา

“นี่คือสิ่งทดสอบงั้นหรือ?” อัสนีพึมพำกับตัวเอง ‌เสียงแหบพร่าปนเปไปกับเสียงลมที่เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่ลมหนาว แต่เป็นสายลมที่เต็มไปด้วยพลังงานดิบ ก่อให้เกิดประกายไฟฟ้าสีฟ้าอ่อนระยิบระยับในอากาศ

ดวงตาของอัสนีเบิกกว้าง เขาเห็นภาพนิมิตแวบเข้ามาในหัว เป็นภาพสายฟ้าสีทองคำขนาดมหึมา ฟาดผ่าลงมาจากท้องฟ้า เบื้องล่างคือร่างของเขาที่กำลังยืนหยัดอย่างท้าทาย ​ภาพนั้นทรงพลังจนน่าเกรงขาม ทว่ากลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคย ราวกับว่าเขาเคยเผชิญหน้ากับสิ่งนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

“ไม่… นี่ไม่ใช่แค่การทดสอบ” อัสนีกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น “นี่คือการปลุกพลัง”

เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะทั้งหมดที่มี ‍ผนึกรวมจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียวกับพลังงานที่ไหลวนอยู่รอบกาย เขาสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่กำลังไหลเวียนไปตามเส้นเลือด ราวกับว่าร่างกายของเขากำลังถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายนี้

“ถ้าเจ้าต้องการจะก้าวผ่าน… จงยอมรับพลังของข้าเสีย” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในโสตประสาทของอัสนี ราวกับเสียงของพายุที่สั่งสมมานับพันปี มันไม่ใช่เสียงที่พูดออกมา แต่เป็นเสียงที่ส่งตรงเข้ามาในจิตใจ

อัสนีไม่ลังเล ‌เขายกแขนทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ ฝ่ามือทั้งสองข้างหันเข้าหากัน คล้ายจะโอบรับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็น

“ข้ายอมรับ!” เขากู่ก้อง เสียงของเขาสั่นสะท้าน แต่เปี่ยมไปด้วยความแน่วแน่

ทันใดนั้น! สายฟ้าสีทองคำที่เขาเห็นในนิมิตก็ปรากฏขึ้นจริง! มันไม่ได้ฟาดผ่าลงมาอย่างรุนแรง ‍แต่ค่อยๆ แผ่ขยายออกเป็นวงกว้างราวกับม่านแห่งแสงสีทองที่กำลังโอบล้อมตัวเขาไว้ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมานั้นไม่เหมือนความอบอุ่นใดๆ ที่เขาเคยสัมผัส มันคือความอบอุ่นที่มาจากแก่นแท้ของพลังแห่งสวรรค์

ประกายไฟฟ้าสีฟ้าอ่อนที่เคยระยิบระยับในอากาศ บัดนี้กลับถูกดูดซับเข้าไปในม่านแสงสีทองคำนั้นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันกำลังถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน

อัสนีรู้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่านเข้ามาในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่ความเจ็บปวด ​แต่เป็นความรู้สึกที่ร่างกายกำลังถูกยืดขยายออกไปถึงขีดสุด กล้ามเนื้อทุกมัด เส้นเลือดทุกเส้น กำลังถูกชำระล้างและเสริมสร้างขึ้นใหม่ด้วยพลังแห่งสายฟ้า

“แข็งแกร่งยิ่งขึ้น… เจ้าต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!” เสียงในจิตใจดังกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา

เขาเห็นภาพสายฟ้าสีทองคำอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้อยู่ห่างไกล แต่มันกำลังไหลผ่านร่างของเขาไป ​ความรู้สึกราวกับว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสายฟ้านั้นไปแล้ว

“นี่คือ ‘การทดสอบของสายฟ้า’ งั้นหรือ?” อัสนีถามในใจ

ไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบ แต่เป็นการยืนยันถึงสิ่งที่เขากำลังเผชิญหน้าอยู่

เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าใดไม่ปรากฏชัดเจนสำหรับอัสนี โลกทั้งโลกของเขาบัดนี้เหลือเพียงการต่อสู้กับพลังงานอันมหาศาลที่กำลังหล่อหลอมเขาขึ้นมาใหม่ เขารู้สึกถึงขีดจำกัดของตนเองถูกทลายลงทีละน้อย ร่างกายที่เคยแข็งแกร่ง ​บัดนี้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีกหลายเท่า

เมื่อม่านแสงสีทองคำเริ่มจางหายไป อัสนีก็ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เขาเห็นคือท้องฟ้าที่บัดนี้ไม่ได้มีเมฆครึ้มอีกต่อไป แต่กลับเป็นท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับเพิ่งถูกล้างด้วยสายน้ำ แม้จะเป็นช่วงเวลาที่แสงแดดอ่อนแรงในยามค่ำคืน แต่ก็ยังคงมีความสว่างจ้าที่ผิดปกติ

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ หุบเขาแห่งสายฟ้าที่เคยเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บและความเงียบงัน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ประกายไฟฟ้าสีฟ้าอ่อนยังคงมีอยู่ แต่ไม่ได้น่ากลัวเหมือนเดิมอีกต่อไป มันกลับดูนุ่มนวลและเป็นมิตร ราวกับว่ามันกำลังเต้นระบำอยู่รอบๆ ตัวเขา

“ข้า… ข้าทำได้” อัสนีพึมพำ พลางยกมือขึ้นมอง

ฝ่ามือของเขามีประกายแสงสีทองคำจางๆ เปล่งประกายออกมาอย่างอ่อนโยน เขาขยับนิ้วมือ ประกายแสงนั้นก็เคลื่อนไหวตามไปด้วย

“นี่คือพลังที่ได้มา… จริงหรือ?”

เขารู้สึกได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง มันไม่ใช่แค่พลังที่เพิ่มขึ้น แต่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากภายใน เขาได้สัมผัสถึง “แก่นแท้” ของพลังแห่งสายฟ้า ที่สามารถควบคุมและสั่งการได้ตามที่ใจปรารถนา

“เจ้ายังไม่สิ้นสุดเพียงเท่านี้” เสียงในจิตใจดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วยความพอใจ “พลังที่เจ้าได้รับ… คือการเริ่มต้นเท่านั้น”

อัสนีเงยหน้ามองท้องฟ้า เขาเห็นกลุ่มเมฆสีดำทะมึนที่กำลังก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอีกต่อไป ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกถึงความท้าทายที่รออยู่

“มหาวิหารแห่งแสงสว่าง…” เขาพึมพำ

เขาตระหนักได้ว่า การทดสอบในหุบเขาแห่งสายฟ้าแห่งนี้ เป็นเพียงด่านแรกเท่านั้น ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่รอเขาอยู่เบื้องหน้า

“ข้าพร้อมเสมอ” อัสนีประกาศก้อง

ทันใดนั้น! บนท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ปรากฏเส้นแสงสีขาวขนาดมหึมา ฟาดผ่าลงมาอย่างรวดเร็ว! แต่มันไม่ได้มุ่งตรงมาที่เขาโดยตรง แต่กลับพุ่งตรงไปยังทิศทางหนึ่งของหุบเขา ซึ่งเป็นทางที่นำไปสู่มหาวิหารแห่งแสงสว่าง

เส้นแสงนั้นไม่ใช่สายฟ้า แต่เป็นเส้นทาง! มันสว่างเจิดจ้าจนยากจะละสายตา ราวกับว่ามันกำลังชี้นำทางไปสู่จุดหมายที่แท้จริง

อัสนีมองตามเส้นแสงนั้นด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาตัดสินใจแล้ว เส้นทางข้างหน้าอาจจะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความท้าทายมากมาย แต่มันก็คือเส้นทางที่เขาต้องเดินต่อไป

เขาเริ่มก้าวเดิน มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เส้นแสงนั้นชี้ไป ประกายแสงสีทองคำยังคงเปล่งประกายจากฝ่ามือของเขา เป็นเครื่องเตือนใจถึงพลังที่เขาเพิ่งได้รับมา และเป็นพลังที่จะพาเขาไปสู่จุดหมายที่แท้จริง

“ข้าจะไปถึงมหาวิหารแห่งแสงสว่างให้ได้” อัสนีกล่าวเสียงหนักแน่น

การเดินทางของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น…