ตอนที่ 25 — กุญแจแห่งวารี ปราการแห่งอัสนี

แสงสีทองอ่อนๆ ยามเช้ายังคงสาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างหินของมหาวิหารแห่งแสงสว่าง ราวกับเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงวันใหม่ที่กำลังจะมาถึง แต่สำหรับอัสนีแล้ว เช้าวันนี้กลับแตกต่างออกไป ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้เมื่อคืนยังคงหลงเหลืออยู่ แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความหวังที่ส่องสว่างในดวงตาของเขา

"ท่านอัสนี... ท่านสบายดีหรือไม่?" ‌เสียงของลีลา หญิงสาวผู้เป็นดั่งเงาของเขา ดังขึ้นแผ่วเบา เธอประคองถ้วยน้ำสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ มายื่นให้

อัสนียอมรับถ้วยน้ำมาจิบ รสชาติเย็นชื่นใจช่วยขับไล่ความอ่อนเพลียได้เป็นอย่างดี "ข้าสบายดี ลีลา ​ขอบคุณนัก" เขาหันไปมองรอบๆ มหาวิหารที่บัดนี้ดูเหมือนจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดยามเช้าส่องต้องผืนหินเก่าแก่ เกิดเป็นลวดลายเรขาคณิตที่งดงาม "ดูเหมือนว่าพิธีกรรมเมื่อคืนจะสัมฤทธิ์ผล"

"ใช่แล้วค่ะ" ลีลาพยักหน้า ดวงตาเป็นประกาย ‍"พลังแห่งแสงสว่างที่ถูกผนึกไว้ได้ปลดปล่อยออกมาแล้ว มหาวิหารแห่งนี้กำลังกลับคืนสู่สภาพเดิม"

"ดี" อัสนียิ้ม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "เท่ากับว่าเราได้ก้าวผ่านอุปสรรคสำคัญไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว"

"แต่... ยังมีอีกสองสิ่งที่เราต้องหา ท่านอัสนี" ลีลาเอ่ยขึ้น ‌เสียงของเธอแฝงความกังวลอยู่เล็กน้อย "กุญแจแห่งวารี และปราการแห่งอัสนี"

อัสนีพยักหน้ารับ เขารู้ดีว่าภารกิจของเขายังไม่จบสิ้น "ข้าจำได้" เขาเดินไปหยุดยืนที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังทิวทัศน์เบื้องล่าง เป็นหุบเขาอันเงียบสงบที่โอบล้อมด้วยภูเขาเขียวขจี ‍"แหล่งพลังงานทั้งสองนี้เป็นหัวใจสำคัญในการปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของหุบเขาแห่งสายฟ้า"

"แล้วเราจะเริ่มต้นค้นหาจากที่ใดดีเพคะ?" ลีลาถาม

อัสนีหลับตาลง สมาธิของเขามุ่งตรงไปยังสัมผัสที่ละเอียดอ่อน สัมผัสที่เชื่อมโยงเขากับทุกสรรพสิ่งในดินแดนแห่งนี้ "กุญแจแห่งวารี..." เสียงของเขาทุ้มต่ำลง "ข้ารู้สึกถึงมัน... มันอยู่ไม่ไกลนัก"

เขาลืมตาขึ้น ​"มันอยู่ภายใต้พื้นพิภพนี้ ลีลา ในส่วนลึกที่สุดของแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านหุบเขาแห่งนี้"

"แม่น้ำสายหลัก?" ลีลาเอ่ยถามอย่างแปลกใจ "แต่... สายน้ำนั้นเป็นเพียงลำธารเล็กๆ เท่านั้นเองนะเพคะ"

"อย่าประมาทพลังแห่งวารีไปลีลา" อัสนีกล่าว ​"สายน้ำนั้นเป็นมากกว่าที่ตาเห็น มันเชื่อมต่อกับระบบน้ำใต้ดินอันกว้างใหญ่ ซึ่งไหลผ่านใจกลางของหุบเขา"

"แล้วเราจะลงไปที่นั่นได้อย่างไร?"

"ข้าจะนำเจ้าไปเอง" อัสนีตอบอย่างหนักแน่น "แต่ก่อนอื่น เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม"

การเตรียมตัวใช้เวลาไม่นานนัก อัสนีรวบรวมอุปกรณ์ที่จำเป็น รวมถึงยาบางส่วนที่ลีลาปรุงขึ้นเพื่อช่วยในการดำรงชีวิตใต้น้ำ ​หลังจากนั้น ทั้งสองก็มุ่งหน้าออกจากมหาวิหารแห่งแสงสว่าง

การเดินทางไปยังแม่น้ำสายหลักเป็นไปอย่างราบรื่น อัสนีใช้ทักษะการนำทางอันเหนือชั้นของเขา พาพวกเขาทั้งสองฝ่าฟันป่าทึบและเส้นทางที่คดเคี้ยวไปได้อย่างรวดเร็ว ระหว่างทาง พวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่เริ่มกลับคืนสู่หุบเขาแห่งนี้ พืชพันธุ์ดูเขียวชอุ่มกว่าเดิม อากาศบริสุทธิ์และสดชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อมาถึงริมแม่น้ำสายหลัก อัสนีมองลงไปในน้ำใสราวกับกระจก เห็นก้อนกรวดหลากสีสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ "นี่คือจุดเริ่มต้น" เขาเอ่ย

"ท่านแน่ใจนะเพคะว่ากุญแจอยู่ที่นี่?" ลีลาถามอีกครั้ง เธอรู้สึกได้ถึงความพิเศษของสถานที่แห่งนี้ แต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้

"ข้าแน่ใจ" อัสนีตอบพลางยิ้ม "เตรียมตัวให้พร้อม"

ว่าแล้ว อัสนีก็รวบรวมพลังอัสนีของเขา พลังที่ไหลเวียนอยู่ในกายของเขา บัดนี้ดูเหมือนจะตอบสนองต่อคำสั่งของเขาอย่างเต็มที่ แสงสีฟ้าอมม่วงสว่างวาบขึ้นรอบตัวเขา ก่อนที่เขาจะดำดิ่งลงไปในสายน้ำอย่างรวดเร็ว ลีลาตามลงไปติดๆ ด้วยความช่วยเหลือจากพลังพิเศษที่อัสนีมอบให้

โลกใต้น้ำปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา เป็นโลกอีกใบที่แตกต่างจากเบื้องบนอย่างสิ้นเชิง แสงแดดส่องลอดลงมาเป็นลำ ทำให้มองเห็นฝูงปลาเล็กปลาน้อยแหวกว่ายไปมา พืชน้ำโบกสะบัดตามกระแสน้ำ ราวกับกำลังเต้นระบำ

อัสนีนำทางลีลาผ่านอุโมงค์ใต้น้ำที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังโขดหินขนาดใหญ่ อุโมงค์นี้ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นโดยธรรมชาติ แต่ภายใต้ความดิบเถื่อนนั้น กลับแฝงไว้ด้วยความมหัศจรรย์ที่น่าทึ่ง

"เรารู้สึกถึงกระแสพลังที่แรงขึ้นเรื่อยๆ" ลีลาเอ่ย เสียงของเธอแผ่วเบาลงเมื่อพวกเขายิ่งดำลึกลงไป

"ใกล้แล้ว" อัสนีตอบ เขาเงยหน้ามองเพดานอุโมงค์ที่เริ่มปรากฏเป็นผลึกสีฟ้าใสส่องสว่าง

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงห้องโถงใต้ดินขนาดมหึมา เพดานสูงจรดฟ้า เต็มไปด้วยผลึกสีฟ้าที่ส่องแสงสว่างไสวราวกับดวงดาวกลางมหาสมุทร ลึกเข้าไปในห้องโถงนั้น มีแท่นหินโบราณตั้งตระหง่านอยู่ บนแท่นนั้น มีวัตถุที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนๆ เรืองรองอยู่ มันคือ "กุญแจแห่งวารี"

กุญแจแห่งวารีมีรูปร่างคล้ายหยดน้ำขนาดใหญ่ ทำจากผลึกสีฟ้าใสบริสุทธิ์ สลักเสลาเป็นลวดลายอันซับซ้อนที่ดูราวกับมีชีวิต พลังงานที่แผ่ออกมานั้นเย็นสบาย แต่ก็ทรงพลังอย่างบอกไม่ถูก

"สวยงามเหลือเกิน" ลีลาอุทานออกมาอย่างตื่นตะลึง

อัสนีเดินเข้าไปใกล้กุญแจแห่งวารี เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่ไหลเวียนเข้าสู่ร่างของเขา พลังนั้นบริสุทธิ์ เย็นฉ่ำ และเต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา "นี่แหละคือพลังแห่งวารีที่เราตามหา"

เมื่ออัสนีแตะต้องกุญแจแห่งวารี แสงสีฟ้าก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องโถง พลังงานอันมหาศาลไหลผ่านร่างของเขาไปยังหุบเขาแห่งสายฟ้าเบื้องบน

"เราสำเร็จแล้ว" อัสนีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

"แต่... ปราการแห่งอัสนีเล่าเพคะ?" ลีลาถาม

อัสนีหันไปมองลีลา "ปราการแห่งอัสนี..." เขาพึมพำ "ข้าสัมผัสได้ถึงมันเช่นกัน แต่... มันไม่ได้อยู่ใต้ผืนดิน หรือลอยอยู่บนฟากฟ้า"

"แล้วมันอยู่ที่ใดเล่าเพคะ?"

อัสนีเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องโถงอันงดงาม ราวกับกำลังค้นหาคำตอบในทุกอณูของผลึกที่ส่องแสง

"มัน... อยู่ภายในตัวเรา" อัสนีเอ่ยขึ้นเสียงเบา

ลีลาเบิกตากว้าง "ภายในตัวท่าน...?"

"ใช่" อัสนีพยักหน้า "ปราการแห่งอัสนี คือพลังที่หลับใหลอยู่ในสายเลือดของพวกเรา เหล่าทายาทแห่งหุบเขาแห่งสายฟ้า"

เขายกมือขึ้นมองฝ่ามือของตนเอง แสงสีฟ้าอ่อนๆ เริ่มปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว "พลังที่ถูกซ่อนเร้นเอาไว้... รอคอยวันที่จะถูกปลุกขึ้นมา"

ทันใดนั้น เสียงกึกก้องก็ดังขึ้นจากเบื้องบน บ่งบอกถึงภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา

"เกิดอะไรขึ้น?" ลีลาถามอย่างร้อนรน

อัสนีหันไปมองเพดานห้องโถง ผลึกสีฟ้าเริ่มกะพริบถี่ขึ้น ราวกับกำลังเตือนภัย "มีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว... พลังงานชั่วร้ายกำลังเข้ามา"

"ท่านหมายถึง..."

"ใช่" อัสนีตอบ "ศัตรูของเรา... กำลังมาถึง"

เขาหันกลับมามองลีลา ใบหน้าของเขามุ่งมั่นและพร้อมเผชิญหน้า "ลีลา เราต้องรีบกลับขึ้นไป"

"แต่กุญแจแห่งวารี...?"

"ข้าจะเก็บมันไว้" อัสนีกล่าว เขาค่อยๆ หยิบกุญแจแห่งวารีขึ้นมาจากแท่นหิน มันส่องแสงเรืองรองอยู่ในมือของเขา "ถึงเวลาแล้ว... ที่เราจะต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรม"

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินทางกลับ เสียงคำรามอันทรงพลังก็ดังสะท้อนไปทั่วทั้งห้องโถง เป็นเสียงที่บ่งบอกถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ และความมุ่งร้ายที่ไม่อาจปฏิเสธได้

"อะไรกัน...?" ลีลาเอ่ยเสียงสั่น

อัสนีเองก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนอันมหาศาล ราวกับว่าทั้งหุบเขาแห่งนี้กำลังจะถูกทำลาย

"ถึงเวลาแล้ว..." อัสนีพึมพำ "ถึงเวลาที่จะต้องปลุกพลังที่แท้จริงของปราการแห่งอัสนีขึ้นมา"

เขาหลับตาลงอีกครั้ง สัมผัสกับพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่าง ความร้อนแรงที่คุ้นเคยเริ่มก่อตัวขึ้น

"ข้าต้องทำลายมัน... ก่อนที่มันจะทำลายทุกสิ่ง"

แสงสีฟ้าอมม่วงสว่างวาบขึ้นรอบตัวอัสนีอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงและทรงพลังกว่าเดิม

"อะไรกัน...?" ลีลาอุทานด้วยความประหลาดใจ

อัสนียิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น "เตรียมตัวไว้ให้ดี ลีลา... พายุลูกใหม่กำลังจะมาเยือน"

แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรต่อไป ภาพนิมิตอันน่าสะพรึงกลัวก็ฉายขึ้นในหัวของเขา เป็นภาพของเงาดำทะมึนที่กำลังกลืนกินทุกสิ่ง...

"ไม่...!" อัสนีตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

เขาไม่รู้ว่าภาพนิมิตนั้นคืออะไร แต่เขารู้สึกได้ว่ามันคือภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา

"เราต้องรีบไป!" อัสนีคว้าแขนลีลาและรีบพาทั้งสองออกจากห้องโถงใต้ดิน

เบื้องบนนั้น... ชะตากรรมของหุบเขาแห่งสายฟ้า กำลังรอคอยพวกเขาอยู่.