ตอนที่ 28 — ม่านหมอกอำพราง ความจริงที่ปรากฏ

ละอองหมอกบางเบาที่โรยปรายลงมายามราตรีแห่งกรุงเทพมหานคร มิได้ช่วยคลายความอึดอัดที่กัดกินหัวใจของชาติกล้าได้เลยแม้แต่น้อย แสงไฟนีออนหลากสีสันที่สาดส่องสะท้อนบนพื้นถนนที่ยังคงเปียกชื้นจากการโปรยปรายของสายฝนเมื่อช่วงหัวค่ำ ยิ่งขับเน้นความรู้สึกโดดเดี่ยวให้ทวีคูณ เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่แฝงเร้นในอากาศ ยิ่งกว่าความเย็นของสายฝน คือความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านจากความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่เขาเพิ่งค้นพบ

หลังจากที่เขาได้เผชิญหน้ากับ ‌"พยัคฆ์ทมิฬ" หรือที่แท้จริงแล้วคือ "อิศเรศ" อดีตสหายที่เคยร่วมสาบานกันมา ความขัดแย้งในใจของชาติกล้าทวีความรุนแรงขึ้น อิศเรศไม่ได้เพียงแต่เป็นศัตรู แต่เขายังเป็นผู้ที่ชาติกล้าเคยไว้ใจและเชื่อมั่นในอุดมการณ์เดียวกัน การที่อิศเรศตกอยู่ภายใต้อำนาจมืดของ ​"เงาอสรพิษ" และรับใช้ "มังกรดำ" เป็นสิ่งที่ยากเกินกว่าที่ชาติกล้าจะยอมรับได้

"ทำไม... ทำไมแกถึงเลือกทางนี้วะอิศเรศ" ชาติกล้าพึมพำกับตัวเอง ขณะก้าวเดินไปตามตรอกแคบๆ ที่แทบจะไม่มีแสงไฟส่องถึง ‍กลิ่นอับชื้นและกลิ่นของขยะลอยคละคลุ้งในอากาศ แต่เขากลับไม่รู้สึกรังเกียจเท่ากับความเน่าเฟะที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกของเมืองหลวงแห่งนี้

ภาพการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับอิศเรศยังคงติดตา ชาติกล้าจำได้ถึงแววตาที่ว่างเปล่าของเพื่อนเก่า แววตาที่ไร้ซึ่งความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ราวกับว่าจิตวิญญาณของเขาถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงร่างที่ถูกควบคุมโดยอำนาจมืด

"เงาอสรพิษ... มังกรดำ..." ชื่อเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของเขา ‌ชาติกล้าพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่อิศเรศเผยออกมาบางส่วน แม้จะเต็มไปด้วยความคลุมเครือ แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้เขารู้ว่า องค์กรลับที่อยู่เบื้องหลังความวุ่นวายนี้ มีเป้าหมายที่ใหญ่หลวงกว่าที่เขาเคยคิดไว้มากนัก พวกมันไม่ได้ต้องการเพียงแค่อำนาจทางการเมือง แต่ต้องการควบคุม "พลังแห่งสุวรรณภูมิ" ‍พลังโบราณที่ถูกซ่อนเร้นมานับพันปี

"พลังแห่งสุวรรณภูมิ..." ชาติกล้าทวนคำนั้น เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับสิ่งนี้มาก่อน แต่ไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของประเทศชาติได้ หากตกไปอยู่ในมือของคนผิด

พลันเขาก็หยุดเดิน เมื่อพบกับร่างหนึ่งที่ยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางความมืด แสงไฟจากถนนห่างๆ ​ส่องมาพอให้เห็นเค้าโครงรางๆ ร่างนั้นคือ "พิมรดา" หญิงสาวผู้มีความลับมากมาย และเป็นคนที่ชาติกล้าไม่แน่ใจว่าควรจะไว้ใจได้ทั้งหมดหรือไม่

"คิดมากเกินไปแล้วนะ ชาติกล้า" เสียงของพิมรดาดังขึ้นอย่างนุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยความจริงจัง ​"หมอกยามราตรี ไม่ได้มีไว้เพื่ออำพรางความผิดเสมอไป บางครั้ง มันก็มีไว้เพื่อเปิดเผยในสิ่งที่ซ่อนเร้น"

ชาติกล้าหันไปมองพิมรดา ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด "เธอรู้เรื่องอะไรอีก พิมรดา"

พิมรดาก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น จนแสงไฟพอจะส่องให้เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนขึ้น ​"ฉันรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่แกกับอิศเรศ แต่มีคนอีกมากมายที่เกี่ยวข้อง และเงาอสรพิษ ก็ไม่ใช่ผู้บงการสูงสุด"

"แล้วใครล่ะ" ชาติกล้าถามอย่างกระวนกระวาย

"มังกรดำ" พิมรดาตอบสั้นๆ "เขาคือผู้อยู่เบื้องหลังทุกสิ่ง เขาต้องการใช้พลังแห่งสุวรรณภูมิ เพื่อสร้างอาณาจักรใหม่ อาณาจักรที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ใดๆ"

"อาณาจักรของมังกรดำ... มันฟังดูเป็นนิยายเกินไป" ชาติกล้าพูดอย่างไม่เชื่อนัก

"ความจริงก็มักจะฟังดูเป็นนิยายเสมอแหละ ชาติกล้า" พิมรดาถอนหายใจเบาๆ "แต่สิ่งที่ฉันเห็นมา มันไม่ใช่เรื่องแต่ง มังกรดำกำลังเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ เขาได้วางหมากทุกอย่างไว้แล้ว และการปรากฏตัวของอิศเรศ ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการใหญ่"

"แล้วเราจะหยุดเขาได้อย่างไร" ชาติกล้าถามด้วยความหวัง

"เราต้องหา 'กุญแจ' ให้เจอ" พิมรดาตอบ "กุญแจที่จะไขไปสู่พลังนั้น และต้องทำลายมันก่อนที่มังกรดำจะได้ครอบครอง"

"กุญแจ... หมายถึงอะไร"

"ตำนานเล่าขานว่า พลังแห่งสุวรรณภูมิถูกผนึกไว้ด้วยสิ่งล้ำค่า ซึ่งถูกซ่อนไว้ในที่ที่ไม่มีใครคาดถึง และการจะเข้าถึงพลังนั้นได้ จำเป็นต้องมีกุญแจโบราณ ซึ่งมีอยู่หลายชิ้นกระจายกันอยู่" พิมรดากล่าว "อิศเรศเองก็กำลังตามหากุญแจเหล่านั้นอยู่เช่นกัน แต่ด้วยเป้าหมายที่แตกต่างจากเรา"

ชาติกล้าครุ่นคิดตามคำพูดของพิมรดา "ถ้าอิศเรศต้องการกุญแจเพื่อมอบให้กับมังกรดำ งั้นเราก็ต้องตามหากุญแจเหล่านั้น และป้องกันไม่ให้อิศเรศและมังกรดำได้ไป"

"ถูกต้อง" พิมรดายืนยัน "แต่ปัญหาคือ เราไม่รู้ว่ากุญแจเหล่านั้นอยู่ที่ไหนบ้าง และมีกี่ชิ้น"

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ทั้งสองคนหันไปมอง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้เลือดในกายของชาติกล้าเย็นเยียบ

ร่างเงาสองร่างกำลังพุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างรวดเร็ว ร่างหนึ่งมีกลิ่นอายของความโหดเหี้ยมที่ชาติกล้าคุ้นเคยดี "อีกา" มือขวาคนสนิทของอิศเรศ ส่วนอีกร่างหนึ่ง... แม้จะอยู่ในเงามืด แต่ชาติกล้าสัมผัสได้ถึงพลังอันตรายที่แฝงเร้นอยู่

"แกยังไม่ตายอีกรึอีกา!" ชาติกล้าตะโกน พร้อมชักมีดเล่มโปรดออกมา

"ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอกหนุ่มน้อย" เสียงแหบพร่าของอีกาดังมา "เจ้านายของข้าต้องการพบเจ้า และต้องการพยานในการสยบมังกร"

"พยานงั้นรึ" ชาติกล้าเลิกคิ้วอย่างสงสัย

"ใช่" อีกากล่าว "เมื่อเจ้าเผชิญหน้ากับมังกรดำ จงจำไว้ว่าอำนาจที่แท้จริง มิได้อยู่ที่พละกำลังเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ความเข้าใจในความอ่อนแอของศัตรู"

ก่อนที่ชาติกล้าจะได้ถามต่อ ร่างเงาปริศนาอีกร่างก็พุ่งเข้ามาขวางอีกาเอาไว้ ชาติกล้าเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเป็น "เซียน" ชายชราผู้ลึกลับ ที่เขาเคยพบเจอเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ทุกครั้งกลับทิ้งปริศนาไว้มากมาย

"พลังที่แท้จริง มิได้อยู่ที่การครอบครอง แต่อยู่ที่การปล่อยวาง" เซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น ราวกับรู้ทุกสิ่ง

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือดกลางตรอกแคบ ท่ามกลางหมอกยามราตรี เสียงดาบกระทบกัน เสียงตะโกน และเสียงลมหายใจหอบหนัก ชาติกล้าเข้าปะทะกับอีกาอย่างดุเดือด ในขณะที่เซียนก็เผชิญหน้ากับร่างเงาปริศนาอีกตนอย่างสูสี

แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ร่างเงาปริศนาที่เซียนต่อสู้อยู่ เกิดอาการผิดปกติ ร่างของมันสั่นเทาอย่างรุนแรง ก่อนจะสลายกลายเป็นฝุ่นควันไปในอากาศอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า

"เป็นไปได้อย่างไร..." เซียนพึมพำด้วยความประหลาดใจ

อีกาเห็นดังนั้น ก็หัวเราะเยาะ "เจ้าเสียใจที่ไม่ได้กุญแจดอกนั้นใช่ไหม! แต่ข้าบอกเจ้าได้เลยว่า เจ้าไม่มีวันได้ครอบครองมัน"

พูดจบ อีกาก็ใช้ความคล่องแคล่วอันน่าทึ่ง พุ่งผ่านชาติกล้าไป และหายลับไปในความมืด ทิ้งให้ชาติกล้าและเซียนยืนงงอยู่เพียงลำพัง

"เกิดอะไรขึ้นท่านเซียน" ชาติกล้าถาม

เซียนมองไปยังทิศทางที่อีกาหายไป ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "สิ่งที่เราเพิ่งเห็น... มันไม่ใช่การต่อสู้ทั่วไป มันคือการทดสอบ... และเรายังคงห่างไกลจากความเข้าใจที่แท้จริง"

"ทดสอบอะไรครับ"

"การทดสอบของมังกรดำ" เซียนตอบ "เขาต้องการทดสอบความภักดีของลูกน้อง และทดสอบความสามารถของพวกเรา"

"แล้วร่างเงาเมื่อครู่นั่นเล่าครับ"

"มันคือ 'เงาเงื่อน' ผู้รับใช้ที่มังกรดำสร้างขึ้นจากพลังแห่งความสิ้นหวัง แต่ก็ถูกทำลายลงอย่างง่ายดายเมื่อเผชิญกับความจริงอันโหดร้าย" เซียนอธิบาย "นั่นแสดงให้เห็นว่า มังกรดำเองก็ยังมีจุดอ่อน และแผนการของเขาอาจไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่คิด"

ชาติกล้ายังคงนิ่งเงียบ พยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ "งั้นเราต้องรีบตามหากุญแจให้เจอ"

"ใช่" เซียนพยักหน้า "แต่ก่อนอื่น เราต้องแน่ใจว่ามังกรดำมิได้ใช้ 'เงาอสรพิษ' เป็นเพียงหมากเบี้ยเท่านั้น เขาอาจมีแผนการที่ซับซ้อนกว่านั้นอีก และสิ่งที่อีกาพูด... 'พยานในการสยบมังกร' อาจหมายถึงบางสิ่งที่เราคาดไม่ถึง"

ชาติกล้าหันไปมองพิมรดา ซึ่งยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "แล้วพิมรดา... เธอรู้ว่ากุญแจดอกต่อไปอยู่ที่ไหนไหม"

พิมรดาพยักหน้าช้าๆ "ฉันพอจะมีเบาะแส... แต่ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่ง เพราะสถานที่นั้น... อาจเป็นกับดักที่อันตรายที่สุด"

ทั้งสามคนยืนมองหน้ากัน ท่ามกลางหมอกยามราตรีที่ยังคงปกคลุมกรุงเทพมหานคร บัดนี้ ความลับโบราณเริ่มคลี่คลาย แต่กลับนำมาซึ่งภัยอันตรายที่ใหญ่หลวงยิ่งกว่าเดิม การต่อสู้เพื่อชิง "พลังแห่งสุวรรณภูมิ" เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง และเส้นทางข้างหน้าเต็มไปด้วยปริศนาและความตายที่รอคอยอยู่

ชาติกล้ากำหมัดแน่นอีกครั้ง ความอึดอัดในใจถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น เขาจะต้องไม่ยอมให้อำนาจมืดครอบงำแผ่นดินนี้ ไม่ว่าราคาที่ต้องจ่ายจะต้องแพงเพียงใดก็ตาม

(โปรดติดตามตอนต่อไป)