เสียงเครื่องยนต์คำรามสนั่นสะท้อนก้องไปทั่วลานกว้างของโรงงานร้าง ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจายราวกับหมอกพิษ นที หรือ "เงา" กระชากพวงมาลัยอย่างแรง รถสปอร์ตสีดำสนิทของเขาส่ายไปมาอย่างน่าหวาดเสียว หลบหลีกกระสุนปืนกลที่ยิงกราดเข้ามาอย่างบ้าคลั่งราวกับห่าฝน เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ผสมผสานกับเสียงกระจกหน้ารถที่แตกละเอียดเป็นประกาย บ่งบอกถึงความอันตรายที่คืบคลานเข้ามาทุกขณะ
"แกหนีไม่พ้นหรอก เงา!" เสียงตะโกนก้องดังลอดมาจากรถคันสีดำที่ไล่ล่ามาติดๆ พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นอีกชุดหนึ่ง นทีขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่พวกกระจอก แต่กลับเป็นนักฆ่าระดับหัวกะทิขององค์กร "อสรพิษ" กลุ่มอาชญากรรมที่เขาหมายหัวมาตลอด
"จะลองดูก็ได้!" นทีตะโกนตอบกลับ ใบหน้าของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว มือซ้ายกระชับปืนพกที่เหน็บไว้ข้างเอว มือขวากุมพวงมาลัยอย่างมั่นคง ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังเส้นทางเบื้องหน้า พยายามหาช่องทางหลบหนี ท่ามกลางวงล้อมของกระสุนที่พุ่งเข้ามา
เขากระแทกคันเร่งอย่างสุดกำลัง รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังอาละวาด กลบเสียงปืนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง นทีหักเลี้ยวรถอย่างรวดเร็ว หลบหลีกเสาคอนกรีตที่ตั้งตระหง่านราวกับอุปสรรคที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อขวางทางเขา
"แกคิดว่าจะหนีไปไหน!" เสียงตะโกนอีกครั้งดังขึ้น พร้อมกับเสียงปืนที่ดังถี่ขึ้น รถของฝ่ายตรงข้ามพยายามเข้ามาประชิด รถของนทีมากขึ้นเรื่อยๆ เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากแรงปะทะเบาๆ ที่ด้านท้ายรถ
"คิดจะเล่นเกมแมวไล่จับอยู่สินะ" นทีพึมพำกับตัวเอง เขาตัดสินใจใช้กลยุทธ์ที่เหนือกว่า
ทันใดนั้นเอง นทีเบรกกะทันหัน รถสปอร์ตของเขาหยุดสนิทอยู่กลางลานกว้าง ฝ่ายตรงข้ามที่ประมาท ชะลอความเร็วลงเล็กน้อยเพื่อเตรียมจู่โจม นทีฉวยโอกาสนี้ หมุนพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว พารถเลี้ยวหักศอกกลับหลัง หันหน้าเข้าหาฝ่ายตรงข้าม
"เฮ้ย! นั่นมันอะไรวะ!" เสียงตะโกนด้วยความประหลาดใจดังขึ้นมาจากรถคันไล่ล่า
นทีไม่รอช้า เขาเหยียบคันเร่ง รถของเขพุ่งเข้าใส่รถของฝ่ายตรงข้ามอย่างเต็มกำลัง เสียงยางบดกับพื้นคอนกรีตดังสนั่นหวั่นไหว เมื่อรถของทั้งสองคันปะทะกันอย่างจัง แรงปะทะส่งผลให้รถของฝ่ายตรงข้ามเสียหลัก พุ่งไปชนเข้ากับกำแพงโรงงานอย่างรุนแรง เสียงโลหะบิดเบี้ยวและกระจกแตกกระจายดังสนั่น
นทีไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย เขาเปิดประตูรถ หมุนตัวลงจากรถอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งยังคงกำปืนพกไว้อย่างแน่นหนา ดวงตาของเขามุ่งไปยังรถของฝ่ายตรงข้ามที่กำลังจะมีคนออกมา
"ตายซะเถอะ!" เสียงตะโกนดังขึ้น พร้อมกับร่างของชายฉกรรจ์สองคนก้าวออกมาจากซากรถที่เสียหาย ร่างหนึ่งถือปืนลูกซอง อีกร่างถือมีดสั้นที่สะท้อนแสงไฟสลัวๆ
นทีไม่รอให้พวกเขาได้ตั้งตัว เขากระโดดหลบหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่ เสียงปืนลูกซองดังสนั่นหวั่นไหว เศษคอนกรีตกระเด็นใส่ใบหน้าของเขา เขาแทบจะมองไม่เห็น
"พวกแกมันโง่!" นทีตะโกนพร้อมกับยิงปืนตอบโต้ กระสุนของเขาพุ่งเข้าใส่ร่างหนึ่งของฝ่ายตรงข้าม ร่างนั้นเซถอยหลังไป แต่ก็ยังคงประคองตัวเองไว้ได้
ชายที่ถือมีดสั้นพุ่งเข้าใส่นทีอย่างรวดเร็ว นทีสัมผัสได้ถึงลมที่พัดผ่านใบหน้าจากคมมีดที่เฉือนเข้ามา เขาหมุนตัวหลบอย่างฉิวเฉียด มืออีกข้างของเขาคว้าเอาท่อนเหล็กที่ตกอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาใช้เป็นอาวุธ
"แกจะใช้เหล็กงั้นเหรอ!" ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ
"มันก็ดีกว่าใช้ปืนที่ยิงไม่ออกแล้วไง!" นทีสวนกลับพร้อมกับเหวี่ยงท่อนเหล็กเข้าใส่ ชายคนนั้นพยายามปัดป้อง แต่ก็ไม่ทัน ท่อนเหล็กกระแทกเข้าที่แขนของเขาอย่างแรงจนเขาเซถอยหลังไป
ขณะเดียวกัน ชายอีกคนที่ถือปืนลูกซองก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง นทีต้องเผชิญหน้ากับศัตรูสองคนพร้อมกัน
"แกจะหนีไปไหน! เลือดของแกจะต้องเปื้อนพื้นโรงงานแห่งนี้!" ชายที่ถือมีดสั้นตะโกน
นทีหอบหายใจเล็กน้อย เขาปะทะกับพวกมันมานานพอสมควร แต่เขาก็ยังไม่หมดแรง เขาต้องหาทางออกไปให้ได้
"พวกแกเองนั่นแหละที่จะต้องเสียเลือด!" นทีตะโกนกลับ เขารู้ว่าการต่อสู้ระยะประชิดนี้เป็นจุดแข็งของเขา
เขาใช้ท่อนเหล็กปัดป้องคมมีด ก่อนจะเหวี่ยงใส่เข้าที่ขาของชายคนนั้นอย่างแรง ทำให้เขาเสียหลักล้มลงไป นทีไม่รอช้า เขากระโดดเข้าใส่ชายอีกคน พยายามชิงปืนลูกซองมา
การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด นทีหลบหลีกการโจมตีอย่างชำนาญ เขาใช้ทุกอย่างที่มี สัญชาตญาณนักฆ่าของเขาทำงานอย่างเต็มที่
"แกมันแข็งแกร่งกว่าที่คิดนะ เงา" ชายที่ถือมีดสั้นพูดขึ้นขณะที่กำลังประคองตัวเองลุกขึ้น "แต่แกก็หนีจากเงื้อมมือของอสรพิษไปไม่ได้หรอก"
"ฉันไม่เคยกลัวเงาของใคร!" นทีตะคอกตอบ เขากระโดดเข้าใส่ชายที่ถือปืนลูกซองอีกครั้ง พยายามแย่งปืนมาให้ได้
แต่แล้ว เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทันใดนั้นเอง ประตูเหล็กขนาดใหญ่ของโรงงานก็ถูกเปิดออก พร้อมกับแสงไฟสว่างจ้าที่สาดเข้ามา
"หยุดการต่อสู้เดี๋ยวนี้!" เสียงตะโกนอันทรงอำนาจดังขึ้น
นทีและพวกศัตรูชะงัก ค่อยๆ หันไปมองต้นเสียง
เบื้องหน้าคือกลุ่มชายชุดดำในชุดเครื่องแบบเดียวกัน ยืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ใบหน้าของพวกเขาฉายแววเคร่งขรึมและเด็ดเดี่ยว กลางแถวคือชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้อารมณ์ แต่แววตาของเขาคมกริบราวกับคมมีด
"ท่านประธาน..." หนึ่งในนักฆ่าของอสรพิษเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ
นทีเบิกตากว้าง เขาจำได้ทันทีว่าชายคนนี้คือใคร ชายผู้เป็นประธานขององค์กร "อสรพิษ" ผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการชั่วร้ายทั้งหมด
"แก... แกมาทำอะไรที่นี่!" นทีตะโกนถามด้วยความไม่เชื่อสายตา
"ฉันมาเพื่อจบเรื่องทุกอย่าง" ชายผู้นั้นตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยอำนาจ "และแก... เงา... คือคนแรกที่ฉันจะจัดการ"
นทีสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เคยเผชิญมาทั้งหมด แสงไฟสว่างจ้าที่สาดเข้ามาทำให้เขาแทบจะมองไม่เห็น แต่เขาก็ยังยืนหยัดอยู่ตรงนั้น พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุด
"ฉันไม่คิดว่าแกจะกล้าปรากฏตัวต่อหน้าฉัน" นทีกล่าว พร้อมกับกำปืนในมือแน่น "แกคงจะมั่นใจมากสินะ"
"ความมั่นใจมาจากความพร้อม" ชายผู้นั้นตอบ "และฉัน... พร้อมเสมอ"
นทีรู้ดีว่านี่คือจุดเปลี่ยน เขาต้องจบการต่อสู้ครั้งนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
"งั้นก็ลองมาดูกัน!" นทีตะโกน พร้อมกับพุ่งตัวเข้าใส่ประธานขององค์กรอสรพิษอย่างรวดเร็ว
ฉากสุดท้ายของตอนนี้ นทีเข้าปะทะกับกองกำลังของประธานอสรพิษ การต่อสู้ที่ดุเดือดได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้... มันจะยิ่งกว่าครั้งไหนๆ.
สมรภูมิเงา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก