โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 871 คำ
แสงสีทองอันอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นอย่างฉับพลันราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาประคองยานเอาไว้ พวกเขาไม่แน่ใจว่ามันเป็นผลจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ยังไม่ถูกค้นพบ หรือเป็นปาฏิหาริย์ที่เกิดจากความเพียรพยายามอันยาวนานของพวกเขา
อัครา, หัวหน้าทีมสำรวจ, ยังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอแสดงผลตรงหน้า แสงสีทองสะท้อนบนดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย แววตาของเขาฉายประกายของนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังค้นหาคำตอบให้กับปริศนาอันยิ่งใหญ่ เขาถอนหายใจเบาๆ พลางยกมือขึ้นนวดขมับที่เริ่มตึงเครียด
"ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก" เขาเอ่ยเสียงเบา ราวกับพูดกับตัวเอง "การอ่านค่าพลังงานยังคงเสถียร เส้นทางการเดินทางยังคงราบรื่น แต่...มันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ"
"ผิดปกติอย่างไรคะหัวหน้า?" เสียงหวานใสของ อลิสา, นักสื่อสารประจำยาน, ดังขึ้น เธอหันใบหน้าสวยหวานมามองอัคราด้วยความเป็นห่วง
"ความราบรื่นเกินไป" อัคราตอบพลางกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องควบคุม "ธรรมชาติมักจะมีกฎเกณฑ์ของมันเสมอ ยานของเราผ่านมวลสารที่หนาแน่น ความผิดปกติของแรงโน้มถ่วง หรือแม้แต่พายุสุริยะมาตลอด และทุกครั้ง มันก็ทิ้งร่องรอยไว้เสมอ แม้จะเล็กน้อยก็ตาม แต่ครั้งนี้...มันเหมือนเรากำลังล่องลอยอยู่ในสระน้ำนิ่ง"
"อาจจะเป็นเพราะเรากำลังเดินทางผ่านช่วงที่ไม่มีอะไรมารบกวนเลยก็ได้ค่ะ" อลิสาเสนอแนะอย่างอ่อนโยน
"อาจจะ...แต่นั่นก็เป็นโอกาสที่น้อยมากในการสำรวจห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ขนาดนี้" อัคราพึมพำ เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก มันเป็นความรู้สึกที่คล้ายกับตอนที่เขาค้นพบอักษรโบราณบนดาวเคราะห์อันไกลโพ้น คล้ายกับตอนที่เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ผืนทราย
ทันใดนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยเล็กๆ ก็ดังขึ้นจากแผงควบคุมของ ยุทธ, วิศวกรประจำยาน, ใบหน้าคมเข้มของเขาขมวดคิ้วแน่น
"มีบางอย่างผิดปกติครับหัวหน้า" ยุทธรายงานเสียงเครียด "มีสัญญาณพลังงานแปลกประหลาดเข้ามา มันไม่ใช่พลังงานจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ของเรา มันมาจากทิศทางตรงกันข้ามกับที่เรากำลังมุ่งหน้าไป"
"แปลกประหลาดอย่างไร?" อัคราถามพลางลุกขึ้นยืน เขาเดินตรงไปยังตำแหน่งของยุทธ
"มัน...มันไม่มีรูปแบบที่ชัดเจนครับหัวหน้า มันเหมือนเสียงรบกวนที่สุ่มไปมา แต่ในขณะเดียวกัน มันก็มีจังหวะ มีคลื่นความถี่ที่สอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด" ยุทธอธิบายพลางนิ้วเรียวยาวของเขาไล้ไปบนหน้าจออย่างรวดเร็ว "ผมพยายามปรับปรุงสัญญาณเพื่อแยกแยะ แต่ยิ่งปรับ ก็ยิ่งพบว่ามันซับซ้อนมากขึ้น"
อัคราก้มมองหน้าจอแสดงผลที่ยุทธกำลังเปิดอยู่ ภาพที่ปรากฏขึ้นเป็นเส้นกราฟที่บิดเบี้ยวผิดรูป ผสมผสานกันจนยากจะคาดเดา แต่เมื่อมองดีๆ จะเห็นได้ว่ามันมีรูปแบบบางอย่างซ่อนอยู่จริงๆ
"ลองขยายสัญญาณให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้" อัคราออกคำสั่ง "และเปิดระบบวิเคราะห์คลื่นความถี่ขั้นสูง"
"รับทราบครับ" ยุทธตอบรับ เขาเริ่มพิมพ์คำสั่งอย่างรวดเร็ว แสงสีจากหน้าจอสะท้อนบนใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยสมาธิ
ขณะที่ยุทธกำลังทำงานอย่างหนัก ทัชมา, นักโบราณคดีอวกาศ, ก็เดินเข้ามาในห้องควบคุม เธอสวมชุดสำรวจที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงของอารยธรรมโบราณบนดาวเคราะห์ร้างที่เพิ่งกลับมาจากการสำรวจ
"มีอะไรผิดปกติหรือคะ?" ทัชมาถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงตื่นเต้นจากการค้นพบครั้งล่าสุด
"เรากำลังรับสัญญาณพลังงานแปลกๆ อยู่" อัคราตอบ "มันมาจากที่ไหนสักแห่งในอวกาศ"
ทัชมาเลิกคิ้วด้วยความสนใจ "สัญญาณพลังงาน? มันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พวกเราค้นพบที่ซากปรักหักพังหรือไม่คะ?"
"ยังบอกไม่ได้" อัคราตอบ "แต่ความรู้สึกของผมบอกว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกัน"
การวิเคราะห์ของยุทธดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เส้นกราฟที่เคยบิดเบี้ยวเริ่มคลี่คลายออกทีละน้อย เผยให้เห็นรูปแบบที่ซับซ้อนและน่าทึ่ง
"พบแล้วครับหัวหน้า!" ยุทธร้องขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "มันไม่ใช่แค่คลื่นพลังงาน มันคือ...มันคือรูปแบบการสื่อสาร!"
เสียงของทุกคนในห้องควบคุมเงียบลง พวกเขามองไปที่ยุทธอย่างคาดหวัง
"การสื่อสาร?" อลิสาถามเสียงสั่น
"ใช่ครับ" ยุทธยืนยัน "มันเป็นภาษาที่ซับซ้อนมาก มีโครงสร้าง มีตรรกะ แต่มันไม่ใช่ภาษาที่เราเคยรู้จัก มันไม่ใช่ภาษาของมนุษย์ หรือของเผ่าพันธุ์อื่นใดที่เราเคยบันทึกไว้"
"แล้ว...มันกำลังสื่อสารว่าอะไร?" อัคราถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
ยุทธส่ายหน้า "ผมยังถอดรหัสได้เพียงส่วนเล็กๆ เท่านั้น มันเหมือนกับเรากำลังได้ยินเสียงกระซิบจากความว่างเปล่า เสียงที่มาจากที่ไกลแสนไกล หรืออาจจะ...มาจากอดีตกาลอันยาวนาน"
เขาปรับการแสดงผลบนหน้าจอให้เป็นแบบจำลองคลื่นเสียงสามมิติ ภาพของคลื่นพลังงานที่หมุนวนและซ้อนทับกันปรากฏขึ้น ราวกับกำลังเต้นรำอย่างสง่างาม
"ผมสามารถแยกแยะคำบางคำออกมาได้" ยุทธกล่าวต่อ "คำว่า... 'ดาว'... 'เลือด'... 'รอ'... 'ปลดปล่อย'... "
คำพูดเหล่านั้นลอยเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน ราวกับมีพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นกำลังสัมผัสกับจิตวิญญาณของพวกเขา
"ดาว...เลือด..." ทัชมาพึมพำ ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้น "นี่มัน...มันเหมือนกับคำที่ปรากฏอยู่ในบันทึกโบราณที่เราพบ!"
อัคราก้าวเข้าไปใกล้หน้าจอแสดงผลมากขึ้น เขารู้สึกได้ถึงคลื่นความเย็นที่แล่นผ่านร่าง ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกกำลังก่อตัวขึ้นในใจ
"บันทึกโบราณที่เราพบ... มันพูดถึง 'ดาวสีเลือด' ที่จะมาพร้อมกับหายนะ... หรืออาจจะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่" ทัชมาอธิบายด้วยเสียงที่สั่นเครือ
"พลังงานนี้...มันเหมือนกับมีชีวิต" ยุทธกล่าวเสริม "มันไม่ได้ส่งสัญญาณมาแบบสุ่ม แต่มันเหมือนกำลัง 'เรียกหา' อะไรบางอย่าง"
"เรียกหาอะไร?" อัคราถาม
"ผมไม่แน่ใจครับหัวหน้า" ยุทธตอบ "แต่จากรูปแบบการสื่อสารที่ซับซ้อนและจังหวะที่สม่ำเสมอ มันไม่ใช่สัญญาณฉุกเฉิน มันเหมือนเป็นการเชื้อเชิญ... หรืออาจจะเป็นการเตือน"
ทันใดนั้นเอง หน้าจอแสดงผลหลักของยานเอ็กโซดัสก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แสงสีทองอันอบอุ่นที่เคยสาดส่องกลับถูกแทนที่ด้วยสีแดงเข้มที่แผ่กระจายออกมาจากจุดหนึ่งบนแผนที่อวกาศ
"เกิดอะไรขึ้น!?" อัคราตะโกนถาม
"ไม่ทราบครับ!" ยุทธตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ระบบรายงานความผิดปกติรุนแรง! มีการบิดเบือนของมิติและพลังงานในบริเวณนั้น!"
บนหน้าจอหลัก ปรากฏภาพของจุดสีแดงที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มันไม่ใช่ดาวฤกษ์ดวงใหม่ แต่เป็นสิ่งที่ดูราวกับก้อนเมฆสีเลือดขนาดยักษ์ที่กำลังกลืนกินทุกสิ่งรอบกาย
"นั่นมัน... 'ดาวสีเลือด' จริงๆ หรือ?" อลิสาถามเสียงสั่น
"ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น" อัคราตอบพลางจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและความทึ่ง "สัญญาณที่เรารับมา... มันคือเสียงกระซิบจากมัน... มันกำลังบอกเราว่ามันกำลังจะมาถึง"
ยานเอ็กโซดัสยังคงล่องลอยไปตามกระแสอวกาศ แต่ตอนนี้ ความราบรื่นในการเดินทางกลับกลายเป็นความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัว ความหวังที่เคยมีจากการค้นพบใหม่ๆ กำลังถูกแทนที่ด้วยเงาอันมืดมิดของ "ดาวสีเลือด" ที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้... และปริศนาของการสื่อสารจากความว่างเปล่าก็ยิ่งทวีความซับซ้อนขึ้นไปอีก
พวกเขาจะทำอย่างไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของอารยธรรมโบราณ... สิ่งที่จะกำหนดชะตากรรมของจักรวาลทั้งหมด?

ดวงดาวสีเลือด: รอยอดีตที่สะกดดาว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก