ตอนที่ 16 — เสียงเรียกจากอดีตที่ถูกลืม

แสงสีทองอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อัครา วัยสามสิบปลายๆ ผู้เป็นกัปตันยาน สูดลมหายใจลึก พลางยกแก้วกาแฟอุ่นๆ ‌ขึ้นจิบ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองหน้าจอหลักที่แสดงภาพของท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ

"ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี กัปตัน" เสียงทุ้มของนาวิน หัวหน้านักบินดังขึ้นจากเบื้องหลัง "เส้นทางการเดินทางของเรายังคงแม่นยำ สัญญาณจากระบบนำทางไม่ติดขัด"

"ดีมาก นาวิน" ​อัคราตอบรับ พลางผายมือไปทางหน้าจอแสดงผลกราฟิก "แล้วข้อมูลล่าสุดเกี่ยวกับดาวเคราะห์ 'ซีลัส 7' ล่ะ ลิลลี่?"

ลิลลี่ นักโบราณคดีอวกาศสาวผู้มีผมสีแดงเพลิง ‍มัดรวบไว้หลวมๆ หันมาตอบด้วยรอยยิ้ม "ข้อมูลยังคงเหมือนเดิมค่ะกัปตัน อุณหภูมิพื้นผิวอยู่ในเกณฑ์ที่พอจะรับได้ มีชั้นบรรยากาศบางเบา แต่สิ่งที่น่าสนใจคือการค้นพบโครงสร้างขนาดใหญ่ที่ฝังอยู่ใต้พื้นผิว ซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมที่เรากำลังตามหา"

"โครงสร้างขนาดใหญ่..." อัคราทวนคำ ‌เสียงของเขามีประกายความตื่นเต้นเจือจาง "หวังว่ามันจะไม่ใช่แค่ก้อนหินธรรมดา"

"เราจะทราบได้ในไม่ช้าค่ะ" ลิลลี่ตอบ "ยานกำลังเข้าใกล้ซีลัส 7 มากขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่กี่ชั่วโมง เราก็จะเข้าสู่วงโคจร"

การสำรวจดาวเคราะห์ซีลัส ‍7 เป็นภารกิจสำคัญที่ได้รับมอบหมายให้อัคราและลูกเรือยานเอ็กโซดัส การค้นพบอารยธรรมโบราณที่สาบสูญบนดาวเคราะห์อันห่างไกลดวงนี้ อาจไขปริศนาสำคัญเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของกาแล็กซี และที่สำคัญกว่านั้น อาจเป็นกุญแจไขความลับของ 'ดวงดาวสีเลือด' ปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวที่คุกคามการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ​ในอวกาศ

"แล้วเรื่องแหล่งพลังงานล่ะ ดร. ชาน?" อัคราหันไปถาม ดร. ชาน วิศวกรผู้มากประสบการณ์ ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการตรวจสอบระบบพลังงานของยาน

"ระบบหลักทำงานได้เต็มประสิทธิภาพค่ะกัปตัน" ​ดร. ชานตอบโดยไม่ละสายตาจากจอแสดงผล "ถึงแม้ว่าเราจะใช้พลังงานไปมากในการเดินทางผ่านหลุมดำ แต่พลังงานสำรองของเรายังคงเหลือเฟือสำหรับการปฏิบัติภารกิจบนซีลัส 7 และสำหรับการเดินทางกลับ"

การเดินทางผ่านหลุมดำคือการตัดสินใจที่เสี่ยงเป็นอย่างยิ่งของอัครา แต่ก็เป็นทางเลือกเดียวที่จะช่วยให้ยานเอ็กโซดัสไปถึงซีลัส 7 ​ได้ทันเวลา ก่อนที่ 'ดวงดาวสีเลือด' จะขยายวงจรคุกคามไปถึงระบบดาวนี้ การเดินทางครั้งนั้นเต็มไปด้วยอันตราย แรงสั่นสะเทือนอันรุนแรงที่เกือบจะฉีกยานออกเป็นชิ้นๆ เสียงกระซิบอันน่าขนลุกที่ดังมาจากห้วงอวกาศอันมืดมิด ซึ่งทำให้ลูกเรือบางคนถึงกับเสียสติไปชั่วขณะ

"ผมยังคงเป็นห่วงเรื่องเสียงกระซิบในตอนนั้นนะครับกัปตัน" นาวินกล่าวขึ้น สีหน้าของเขามีความกังวลเจือจาง "มันไม่ใช่แค่เสียงรบกวนธรรมดา มันเหมือนมีบางอย่างพยายามสื่อสารกับเรา"

"ผมเข้าใจความกังวลของคุณ นาวิน" อัคราตอบ "แต่ตอนนี้เราต้องมุ่งความสนใจไปที่ภารกิจตรงหน้า การไขปริศนาของซีลัส 7 อาจเป็นคำตอบของทุกสิ่ง"

เสียงเตือนดังขึ้นเบาๆ จากระบบสื่อสาร "กัปตันคะ เราได้รับสัญญาณฉุกเฉินจากยานสำรวจขนาดเล็กที่ส่งออกไปล่วงหน้าค่ะ" เสียงของเอลล่า เจ้าหน้าที่สื่อสารดังขึ้น

อัคราเลิกคิ้ว "ยานสำรวจ? สัญญาณเป็นอย่างไรบ้าง?"

"สัญญาณอ่อนมากค่ะกัปตัน และถูกรบกวนอย่างหนัก แต่ดูเหมือนจะเป็นการแจ้งเตือนถึงอันตราย..." เอลล่าตอบพลางกดปุ่มบางอย่างบนแผงควบคุม "มีภาพบางส่วนปรากฏขึ้นค่ะ"

บนหน้าจอหลัก ภาพที่ปรากฏสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน เศษซากโลหะขนาดมหึมาลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอวกาศ บางชิ้นมีลักษณะเป็นโครงสร้างที่ซับซ้อน ผิวโลหะมีร่องรอยของการถูกทำลายอย่างรุนแรง และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ...

"นั่นมัน..." ลิลลี่อุทานด้วยเสียงสั่นเครือ "ยานของพวกเรา..."

ภาพที่ปรากฏคือซากยานสำรวจของยานเอ็กโซดัสที่ถูกฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ กระจัดกระจายเต็มอวกาศ ราวกับถูกพลังงานมหาศาลฉีกทำลาย

"เป็นไปได้อย่างไร?" นาวินพึมพำ "ยานสำรวจลำนั้นควรจะปลอดภัย"

"ไม่ใช่แค่ยานสำรวจค่ะกัปตัน" เอลล่ารายงานต่อด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ตรวจพบสัญญาณพลังงานผิดปกติในบริเวณใกล้เคียง... สูงมาก... สูงจนระบบของเราไม่สามารถประเมินค่าได้"

อัคราขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นไปทั่วสันหลัง "ตำแหน่งของสัญญาณนั้นอยู่ที่ไหน?"

"ใกล้กับดาวเคราะห์ซีลัส 7 ค่ะกัปตัน... ห่างออกไปไม่มาก"

ทันใดนั้นเอง สัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดังกว่าเดิม และมาจากระบบตรวจจับภัยคุกคาม

"ตรวจพบวัตถุขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนที่เข้าหาเราด้วยความเร็วสูง!" ระบบอัตโนมัติประกาศด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

ทุกคนหันไปมองหน้าจอแสดงผลเรดาร์ ภาพจุดสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น กำลังพุ่งตรงมายังยานเอ็กโซดัสด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

"มันคืออะไร?" นาวินตะโกนถาม "ไม่เคยเห็นวัตถุใดมีความเร็วขนาดนี้มาก่อน"

"การประเมินผล... เป็นไปไม่ได้" ระบบอัตโนมัติรายงาน "ความเร็วเกินกว่าขีดจำกัดของเครื่องคำนวณ"

"เตรียมรับมือ!" อัคราสั่งเสียงเข้ม "นาวิน ปรับทิศทางยาน! ดร. ชาน เปิดระบบป้องกัน!"

แต่ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว แสงสีแดงฉานเจิดจ้าก็สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องควบคุม บดบังทุกสิ่งทุกอย่าง

"กัปตันคะ! นั่นมัน..." ลิลลี่ชี้ออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า คือปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวที่พวกเขาเคยได้ยินเพียงในตำนาน... 'ดวงดาวสีเลือด'

มันไม่ใช่ดวงดาว แต่เป็นกลุ่มก้อนพลังงานขนาดมหึมา สีแดงฉานราวกับเลือดสดที่กำลังเต้นระริก ออร่าสีแดงเข้มแผ่กระจายออกไปรอบๆ สร้างความปั่นป่วนให้กับอวกาศ พลังงานมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมานั้น ทำให้ยานเอ็กโซดัสสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"ไม่จริง..." ดร. ชานพึมพำ "มันปรากฏตัวเร็วกว่าที่คาดไว้มาก"

"มันกำลัง... กลืนกินทุกสิ่ง" นาวินกล่าวเสียงแหบพร่า

อัครามองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความหวาดกลัว ความประหลาดใจ และความรู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ 'ดวงดาวสีเลือด' ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่มันคือสิ่งที่พวกเขากำลังตามหา และก็คือสิ่งที่กำลังจะทำลายพวกเขา

"เราต้องออกจากที่นี่!" อัคราตะโกน "นาวิน! เร่งความเร็วเต็มที่!"

ยานเอ็กโซดัสสั่นคลอนอย่างหนัก ราวกับจะถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ แรงดึงดูดอันมหาศาลจาก 'ดวงดาวสีเลือด' กำลังพยายามฉุดรั้งยานให้เข้าไปสู่ใจกลางของมัน

"เครื่องยนต์หลักทำงานผิดปกติ! ไม่ตอบสนอง!" ดร. ชานรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

"เรากำลังถูกดูดเข้าไป!" นาวินพยายามบังคับยานอย่างสุดกำลัง

ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว แสงสีแดงฉานสาดส่องเข้ามาในห้องควบคุมจนแทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย เสียงหวีดหวิวอันน่าขนลุกดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิม เหมือนมีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังมาจากห้วงอวกาศอันมืดมิด

อัคราหลับตาลง สัมผัสได้ถึงแรงดึงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขารู้ดีว่า นี่อาจเป็นจุดจบของการเดินทางของยานเอ็กโซดัส และอาจเป็นจุดจบของเขาและลูกเรือทุกคน

แต่ท่ามกลางความสิ้นหวังนั้นเอง เขาก็รู้สึกถึงบางสิ่ง... บางสิ่งที่กำลังกระตุ้นความทรงจำอันเลือนราง

เสียงกระซิบ... จากหลุมดำ...

"พวกเจ้า... มาถึงแล้ว..."

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงที่เขาเคยได้ยินมาก่อน แต่มันให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

"ที่นี่... คือจุดเริ่มต้น..."

อัคราลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภาพตรงหน้าเริ่มชัดเจนขึ้น เขาเห็นบางสิ่งกำลังปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงสีแดงฉานของ 'ดวงดาวสีเลือด'

มันคือ...

...โครงสร้างที่คุ้นเคย...

...สัญลักษณ์โบราณ...

...ที่เขาเคยเห็นในความฝัน...

...และในบันทึกของลิลลี่...

"นี่มัน..." ลิลลี่อุทานอีกครั้ง "ไม่ใช่แค่ดวงดาวสีเลือด... มันคือ..."

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้า คือสิ่งที่ไม่เคยมีใครคาดคิดมาก่อน เป็นกุญแจที่จะไขปริศนาทุกอย่าง หรืออาจนำพาพวกเขาไปสู่หายนะที่ยิ่งกว่า

และแล้ว ยานเอ็กโซดัสก็ถูกฉุดกระชากเข้าไปในใจกลางของ 'ดวงดาวสีเลือด' ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันสิ้นหวัง และความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด...

...หรือนี่คือจุดจบ... หรือคือการเริ่มต้นใหม่... ในดินแดนที่ถูกลืม...