ตอนที่ 20 — เงาอาฆาตใต้แสงจันทร์สีเลือด

แสงสีทองอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อัครา ผู้บัญชาการหนุ่มยืนพิงพนักเก้าอี้ จ้องมองภาพตรงหน้าจอหลักด้วยสายตาที่สะท้อนความเหนื่อยล้าแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความหวัง

"รายงานสถานะล่าสุด" เสียงของเขาดังขึ้น ทุ้มต่ำแต่แฝงไปด้วยอำนาจ

"ทุกระบบยังคงทำงานได้ตามปกติ ‌ผู้บัญชาการ" เสียงของลีโอ นักเทคนิคประจำยาน ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความมั่นใจ "พลังงานคงที่ การนำทางแม่นยำ เรากำลังเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นเรื่อยๆ"

"ยอดเยี่ยม" อัคราพยักหน้า ​"เตรียมพร้อมสำหรับการสแกนเชิงลึกเมื่อเราเข้าสู่วงโคจรของดาว เคอรอส"

ดาวเคอรอส ดาวเคราะห์ร้างอันไกลโพ้นที่ซ่อนเร้นความลับของอารยธรรมโบราณที่สาบสูญไปนานหลายพันปี การค้นพบนี้อาจเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติไปตลอดกาล หากพวกเขาสามารถไขปริศนาที่ถูกฝังอยู่ใต้ผืนทรายแห่งกาลเวลาได้

"ผู้บัญชาการคะ" เสียงของเอวา นักโบราณคดีประจำยานแทรกเข้ามา "ข้อมูลล่าสุดจากการสแกนระยะไกลบ่งชี้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่พื้นผิว"

อัคราขมวดคิ้ว ‍"ความผิดปกติแบบไหน"

"คล้ายกับโครงสร้างทางวิศวกรรมขนาดใหญ่ค่ะ แต่ไม่สามารถระบุประเภทหรืออายุได้อย่างชัดเจน มันถูกซ่อนอยู่ใต้ชั้นหินตะกอนหนาทึบ" เอวาตอบ

"น่าสนใจ" อัคราครุ่นคิด "เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของซากอารยธรรมที่เราตามหา"

"มีความเป็นไปได้สูงค่ะ" เอวาตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ยิ่งเราเข้าใกล้เท่าไหร่ ‌สัญญาณยิ่งเข้มข้นขึ้น"

การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป ชั่วขณะหนึ่งที่ความเงียบปกคลุมห้องควบคุม นอกเหนือจากเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องยนต์และเสียงแจ้งเตือนอัตโนมัติ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังหน้าจอที่กำลังแสดงภาพของดาวเคอรอสที่ค่อยๆ ปรากฏใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งยาน

"เกิดอะไรขึ้น!" อัคราผุดลุกขึ้นยืน ‍ใบหน้าฉายแววตึงเครียด

"เราถูกโจมตี ผู้บัญชาการ!" เสียงของลีโอแฝงความตื่นตระหนก "มีบางอย่างพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง เราตรวจจับพลังงานที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน!"

ภาพบนหน้าจอหลักแสดงให้เห็นวัตถุสีดำทมิฬขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาพวกมันอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่ยานอวกาศที่เราคุ้นเคย ไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อย หรือเศษซากอวกาศใดๆ ​ที่เคยบันทึกไว้ มันคือสิ่งมีชีวิต? หรืออาวุธ?

"ระบบป้องกัน! ระดับสูงสุด!" อัคราออกคำสั่งเสียงเข้ม

"ไม่ทันแล้วค่ะ!" เสียงของเอวาดังขึ้นด้วยความตกใจ "มันเข้ามาใกล้เกินไป! พลังงานของมัน...มันรุนแรงมาก!"

ก่อนที่ใครจะได้เตรียมตัวรับมือ ​วัตถุนั้นก็พุ่งชนเข้ากับยานเอ็กโซดัสอย่างจัง เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งยาน โครงสร้างเหล็กกล้าของยานเอ็กโซดัสส่งเสียงลั่นดังเอี๊ยดอ๊าดเหมือนกำลังจะฉีกขาด

"ความเสียหายทั่วทั้งลำ!" ลีโอตะโกน "เกราะป้องกันเสียหาย 70% ระบบขับเคลื่อนเสียหายหนัก! เรากำลังสูญเสียการควบคุม!"

อัคราคว้าที่จับไว้แน่น ​พยายามทรงตัวท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนอันรุนแรง เขาเห็นภาพบนหน้าจอหลักกระตุกอย่างรุนแรง ก่อนที่จะมืดดับไป

"ลีโอ! รายงานสถานการณ์!"

"เราถูกยึดติดไว้ ผู้บัญชาการ! ด้วยบางสิ่งบางอย่าง...มันเหมือนกับหนวดขนาดใหญ่ที่ยึดเกาะลำยานของเราไว้ทุกทิศทาง!"

ภาพบนหน้าจอสำรองที่ยังคงทำงานอยู่เผยให้เห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว สิ่งที่โจมตีพวกเขามิใช่วัตถุแข็ง แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนหนวดหมึกยักษ์ขนาดยักษ์ ลำตัวของมันสีดำสนิท ราวกับดูดกลืนแสงสว่างทั้งหมด หนวดแต่ละเส้นนั้นหนาเท่ากับลำเรือของยานเอ็กโซดัส ยึดเกาะลำยานของพวกเขาไว้แน่น ราวกับแมลงที่ถูกใยแมงมุมดักจับ

"มันคืออะไรกันแน่!" เอวาอุทานด้วยความตกใจ

"ไม่รู้" อัคราตอบเสียงแหบพร่า "แต่เราต้องหลุดพ้นจากมันให้ได้!"

เขาหันไปมองหน้าจอแสดงผลพลังงานที่กำลังลดฮวบฮาบ "ลีโอ! เร่งพลังงานไปที่ระบบตัดการยึดเกาะ! ทุกอย่างที่เรามี!"

"พยายามอยู่ค่ะผู้บัญชาการ! แต่มันแข็งแกร่งเกินไป! เหมือนกับเรากำลังพยายามตัดภูเขา!"

ขณะที่ลีโอกำลังพยายามอย่างเต็มที่ อัคราก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่มุมจอ

"นั่นมันอะไร!"

บนหน้าจอแสดงผลภาพจากกล้องภายนอก แสดงให้เห็นแสงสีแดงเรื่อๆ ที่เริ่มปรากฏขึ้นรอบๆ วัตถุสีดำทมิฬนั้น แสงนั้นค่อยๆ ทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นสีแดงฉาน เหมือนกับเลือดที่กำลังซึมผ่านเข้ามา

"มันกำลัง...ปล่อยสารบางอย่างออกมา" เอวาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เป็นสารพิษ? หรืออะไร?"

แสงสีแดงเลือดนั้นเริ่มซึมผ่านรอยร้าวบนโครงสร้างยานเอ็กโซดัสเข้ามา อากาศภายในห้องควบคุมเริ่มเย็นเยียบผิดปกติ ผิวหนังของลูกเรือบางคนเริ่มมีอาการแสบร้อน

"สัญญาณชีพของพวกคุณ!" อัคราหันไปมองที่แผงควบคุม "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกัน!"

ลูกเรือทุกคนรีบสวมหน้ากากป้องกันที่จัดเตรียมไว้ แต่ก็สายเกินไปสำหรับบางคน สัญญาณชีพของพวกเขาเริ่มแปรปรวน

"ผู้บัญชาการ! มันไม่ใช่แค่การยึดเกาะ! มันกำลังดูดพลังงานจากยานของเรา!" ลีโอตะโกน "และสารสีเลือดนั่น...มันกำลังกัดกร่อนโลหะ!"

อัครามองไปที่หน้าจอแสดงผลโครงสร้างยานที่กำลังแสดงความเสียหายเป็นสีแดงเข้มขึ้นเรื่อยๆ ยานเอ็กโซดัสที่เคยเป็นความหวังของมวลมนุษยชาติ กำลังจะกลายเป็นเหยื่อของสิ่งมีชีวิตลึกลับกลางอวกาศแห่งนี้

"เราต้องทำอะไรสักอย่าง!" อัครากัดฟันกรอด "ลีโอ! เตรียมระบบปล่อยประจุพลังงานสูงสุด! เราจะลองยิงมันออกไป!"

"แต่ผู้บัญชาการ! พลังงานของเรากำลังจะหมด! และถ้าเราปล่อยประจุออกไปโดยที่มันยังยึดเกาะอยู่...เราอาจจะฉีกยานของเราเองออกเป็นชิ้นๆ!"

"เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!" อัคราตะคอก "เตรียมพร้อม! สาม...สอง...หนึ่ง...ปล่อย!"

ลำแสงสีฟ้าสว่างจ้าพุ่งออกจากยานเอ็กโซดัส ตรงไปยังวัตถุสีดำทมิฬนั้น เกิดการระเบิดที่รุนแรง แสงสว่างวาบไปทั่วทั้งอวกาศ

แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม สิ่งมีชีวิตนั้นไม่ได้บาดเจ็บ มันเพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย หนวดของมันกระชับรัดยานเอ็กโซดัสแน่นยิ่งกว่าเดิม

"ไม่! ไม่ได้ผล!" ลีโอร้องออกมาด้วยความสิ้นหวัง

ทันใดนั้น แสงสีเลือดที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมก็สว่างวาบขึ้นรอบๆ สิ่งมีชีวิตนั้น แสงนั้นไม่ได้สว่างไสวเหมือนดาว แต่เป็นแสงที่เรืองรองราวกับไฟนรกที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง

"มันกำลัง...ปรับตัว" เอวาพูดด้วยเสียงกระซิบ "มันดูดซับพลังงานจากลำแสงของเรา...และกำลังจะปล่อยมันกลับมา!"

เงาสีดำทมิฬของสิ่งมีชีวิตนั้นกำลังแผ่ขยายออกไป ราวกับมันคือดวงดาวแห่งความตายที่กำลังจะบังเกิดใหม่ แสงสีเลือดที่แผ่ออกมานั้นไม่ใช่แค่แสง แต่คือพลังงานอันมหาศาลที่กำลังจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า

"ผู้บัญชาการ!" ลีโอตะโกน "มันกำลังจะระเบิด!"

อัครามองไปที่ภาพบนหน้าจอหลัก ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา คือภาพของ "ดวงดาวสีเลือด" ที่กำลังก่อตัวขึ้นกลางห้วงอวกาศแห่งนี้

"เราจะต้องตายที่นี่แน่..." เสียงของลูกเรือคนหนึ่งแว่วมา

แต่ในสายตาของอัครา ยังคงฉายแววของความมุ่งมั่น เขาไม่ยอมแพ้ เขาจะหาทางรอดไปให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

"เอวา! หาจุดอ่อนของมัน! ลีโอ! เตรียมแคปซูลหลบหนี! เรายังไม่ตาย!"

ท่ามกลางความมืดมิดของอวกาศ แสงสีเลือดที่กำลังทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ คือสัญญาณแห่งหายนะที่กำลังจะมาถึง ยานเอ็กโซดัสกำลังถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ โดยเงาอาฆาตที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ท่ามกลางซากอารยธรรมโบราณที่สาบสูญ...

แต่ในวินาทีสุดท้าย อัคราสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติบนหน้าจอแสดงผลของเอวา

"นั่น...อะไรน่ะ?" เขาพึมพำ

"เหมือนกับ...สัญญาณที่มาจากภายในของวัตถุนั้น!" เอวาตอบ ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "มันไม่ใช่พลังงานของสิ่งมีชีวิต...แต่มันเป็น..."

ก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบ แสงสีเลือดก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม แสงนั้นแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า...

และในขณะที่ความมืดมิดกำลังจะเข้าครอบงำ อัคราเห็นภาพบางอย่างแวบเข้ามาในความคิดของเขา... ภาพของอักษรโบราณที่เขาเคยเห็นในซากปรักหักพังบนดาวเคอรอส... มันมีความหมายอะไรกันแน่?