ตอนที่ 23 —

ตอนที่ 23 — จิตวิญญาณแห่งอัสทาร์

แสงสีทองอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ภายใต้ความสงบสุขที่ได้รับมาใหม่นี้ อัครา ‌มิอาจวางใจได้ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่หน้าจอแสดงผลหลัก สองมือวางอยู่บนแผงควบคุมที่คุ้นเคย ราวกับพร้อมจะรับมือกับทุกสถานการณ์ แม้จะรู้ดีว่าภัยคุกคามจาก "ดวงดาวสีเลือด" นั้นยังคงเป็นปริศนาที่รอวันคลี่คลาย

"ระดับพลังงานของดาวฤกษ์ดวงใหม่คงที่ครับ ผู้บังคับการ" ​เสียงของอารยา นักวิเคราะห์ข้อมูลประจำยาน ดังขึ้น สอดแทรกเข้ามาในความเงียบ อารยาเป็นหญิงสาวผู้มีผมสีดำขลับ ดวงตากลมโตฉายแววเฉลียวฉลาด เธอทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่ค้นพบว่าดาวฤกษ์ดวงนี้สามารถมอบพลังงานที่เสถียรให้แก่ยานอวกาศของพวกเขาได้

อัคราพยักหน้า ‍"ดีมากอารยา เตรียมการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับองค์ประกอบของดาวฤกษ์ดวงนี้อีกครั้ง ข้อมูลที่เราได้มายังไม่สมบูรณ์นัก"

"รับทราบค่ะ" อารยารับคำสั่งพลางหันไปก้มหน้าก้มตาอยู่กับแผงควบคุมของเธอ

เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น ดึงความสนใจของอัครามาจากหน้าจอ "เข้ามา" เขากล่าว

ประตูเปิดออก ‌เผยให้เห็นร่างของ ดร. เอลาร่า นักโบราณคดีอวกาศผู้เชี่ยวชาญ เธอสวมชุดทำงานที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่นจางๆ แต่ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความกระตือรือร้น "ผู้บังคับการคะ ดิฉันมีบางอย่างที่อยากจะเรียนให้ทราบ"

"เชิญค่ะ ‍ดร. เอลาร่า" อัคราเชื้อเชิญ

"ข้อมูลที่ได้จากการสแกนซากปรักหักพังบนดาวเคราะห์ Xylos-7 นั้น... น่าทึ่งมากจริงๆ ค่ะ" เอลาร่าเริ่มพูด ​เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น "เราพบหลักฐานที่ชี้ชัดว่าอารยธรรมโบราณแห่งนี้มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการจัดการพลังงานและชีววิศวกรรม"

"ชีววิศวกรรม?" อัคราเลิกคิ้ว

"ใช่ค่ะ" เอลาร่าพยักหน้า "เราพบโครงสร้างคล้ายกับห้องทดลองโบราณ และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ เราพบ ​'เมล็ดพันธุ์' ที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในภาชนะพิเศษ มันไม่ใช่เมล็ดพันธุ์พืชที่เราคุ้นเคย แต่มัน... มีลักษณะคล้ายกับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ถูกแขวนในสภาวะจำศีล"

"แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่ามันคืออะไร?" อารยาถามแทรก เธอเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับอุปกรณ์สแกนขนาดเล็กในมือ

"นั่นคือสิ่งที่ดิฉันกำลังจะเรียนให้ท่านทราบค่ะ" ​เอลาร่ากล่าว "จากการวิเคราะห์เบื้องต้น โครงสร้างของ 'เมล็ดพันธุ์' เหล่านี้ประกอบด้วยโมเลกุลอินทรีย์ที่ซับซ้อน และมีรหัสพันธุกรรมที่แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่เราเคยบันทึกไว้ในฐานข้อมูล"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ 'ดวงดาวสีเลือด' หรือไม่?" อัคราถามตรงประเด็น

เอลาร่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเธอฉายแววครุ่นคิด "นั่นคือสิ่งที่ทำให้ดิฉันกังวลที่สุดค่ะ ผู้บังคับการ ในขณะที่เรากำลังวิเคราะห์ 'เมล็ดพันธุ์' เหล่านี้ เราสังเกตเห็นความเชื่อมโยงบางอย่างกับรูปแบบพลังงานที่ผิดปกติที่ตรวจจับได้ในบริเวณใกล้เคียงกับระบบดาวฤกษ์ที่เรากำลังเดินทางผ่าน"

"รูปแบบพลังงานผิดปกติ? หมายความว่าอย่างไร?" อัคราถาม

"คล้ายกับสัญญาณรบกวนที่ซับซ้อน แต่มีความเป็นระเบียบในตัวมันเอง" เอลาร่าอธิบาย "และเมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลที่เรามีเกี่ยวกับ 'ดวงดาวสีเลือด' จากบันทึกของอารยธรรมอื่นที่ถูกทำลายไป รูปแบบพลังงานนี้มีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาดใจ"

ความตึงเครียดกลับมาเยือนห้องควบคุมอีกครั้ง ความเงียบเข้าปกคลุม มีเพียงเสียงลมหายใจของลูกเรือที่ดังเบาๆ

"หมายความว่า... 'เมล็ดพันธุ์' ที่เราพบนั้นอาจเป็นส่วนหนึ่งของ 'ดวงดาวสีเลือด' หรือไม่ก็เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยอารยธรรมที่เกี่ยวข้องกับมัน?" อัคราตั้งคำถาม

"มีความเป็นไปได้ค่ะ" เอลาร่าตอบเสียงเบา "และหากเป็นเช่นนั้น เราอาจกำลังนำพาบางสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่งเข้ามาสู่ยานของเรา"

"เราต้องทำอะไรสักอย่าง" อัครากล่าวอย่างหนักแน่น "เราจะปล่อยให้มันเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้"

"แต่เราจะทำอย่างไรดีคะ?" อารยาถามด้วยน้ำเสียงกังวล "เรายังไม่เข้าใจธรรมชาติของ 'ดวงดาวสีเลือด' อย่างถ่องแท้ และหาก 'เมล็ดพันธุ์' นั่นคือส่วนหนึ่งของมัน การพยายามเข้าไปยุ่งเกี่ยวอาจเป็นอันตรายอย่างยิ่ง"

"เราต้องหาข้อมูลเพิ่ม" อัคราตัดสินใจ "ดร. เอลาร่า คุณช่วยเร่งการวิเคราะห์ 'เมล็ดพันธุ์' ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามทำความเข้าใจถึงหน้าที่และศักยภาพของมัน ส่วนคุณอารยา สแกนคลื่นพลังงานรอบยานอย่างละเอียดตลอดเวลา หากพบความผิดปกติใดๆ แจ้งให้ทราบทันที"

"แล้วเราจะทำอย่างไรกับ 'เมล็ดพันธุ์' ล่ะคะ?" เอลาร่าถาม

"เราจะกักกันมันไว้ในห้องทดลองพิเศษที่เสริมความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ" อัครากล่าว "และให้บุคลากรที่จำเป็นเท่านั้นที่เข้าถึงได้"

ในขณะที่ลูกเรือกำลังหารือกัน จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยสีแดงก็ดังขึ้นทั่วทั้งยาน เสียงหวีดหวิวดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องควบคุม

"เกิดอะไรขึ้น!" อัคราตะโกนถาม

"ตรวจพบการบุกรุก! บริเวณดาดฟ้าด้านหลังยาน! เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถระบุชนิดได้!" เสียงของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดังขึ้นผ่านลำโพง

อัคราและลูกเรือคนอื่นๆ รีบวิ่งออกจากห้องควบคุม มุ่งหน้าไปยังบริเวณที่เกิดเหตุ

เมื่อไปถึง พวกเขาพบกับภาพที่น่าสะพรึงกลัว สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายกับแมงมุมขนาดมหึมา แต่มีผิวหนังที่สะท้อนแสงสีแดงเข้มราวกับเลือด กำลังปีนป่ายไปตามผนังยานอย่างรวดเร็ว มันมีดวงตาหลายคู่ที่ส่องประกายสีดำสนิท และแขนขาที่แหลมคมราวกับใบมีด

"มันคืออะไรกันแน่!" อารยาอุทานด้วยความตกใจ

"ไม่ทราบค่ะ! แต่มันอันตรายมาก!" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งตะโกนตอบ พร้อมกับยิงลำแสงพลังงานเข้าใส่สิ่งมีชีวิตตัวนั้น แต่ลำแสงกลับกระเด็นสะท้อนออกไปอย่างง่ายดาย ราวกับว่ามันมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง

"มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทั่วไป!" ดร. เอลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ดูจากลักษณะภายนอก... และความสามารถในการทนทานต่อลำแสงพลังงาน... มันอาจเป็น... สิ่งที่ถูกสร้างขึ้น!"

"ถูกสร้างขึ้น?" อัคราทวนคำ

"ใช่ค่ะ! หรืออาจจะเป็น... หน่วยลาดตระเวนของ 'ดวงดาวสีเลือด'!" เอลาร่าตอบ

สิ่งมีชีวิตคล้ายแมงมุมตัวนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว มันกระโจนเข้าใส่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง ขาที่แหลมคมของมันฉีกผ่านชุดเกราะราวกับกระดาษ

"แย่แล้ว! พวกมันเข้ามาได้ยังไง!" อัคราตะโกน

"อาจจะมาจาก... 'เมล็ดพันธุ์' ที่เราพบ!" อารยาคิดได้ "บางที... มันอาจจะไม่ได้ถูกเก็บรักษาไว้ แต่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น!"

"เราต้องหยุดมัน!" อัคราตัดสินใจ "ทุกคน! ยิงเข้าที่จุดอ่อน! หาทางหยุดมันให้ได้!"

แต่ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตลึกลับตัวนี้จะแข็งแกร่งเกินกว่าที่พวกเขาจะรับมือได้ มันว่องไว ดุร้าย และดูเหมือนจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ

ทันใดนั้นเอง แสงสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งยาน เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มาพร้อมกับเสียงคำรามอันทรงพลังที่ดังมาจากภายนอกยาน

"เกิดอะไรขึ้นอีก!" อัคราตะโกน

"ตรวจพบวัตถุขนาดใหญ่ กำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้ยาน! ไม่ใช่ดาวเคราะห์! ไม่ใช่ดาวหาง... มันคือ...!" เสียงของเจ้าหน้าที่สื่อสารขาดหายไป

บนหน้าจอหลัก ภาพที่ปรากฏขึ้นทำให้ทุกคนถึงกับตัวแข็งทื่อ

เบื้องหน้าของยานเอ็กโซดัส ห่างออกไปไม่ไกลนัก ปรากฏวัตถุทรงกลมขนาดมหึมา สีแดงฉานราวกับโลหิตที่กำลังเดือดพล่าน มันไม่ได้เปล่งแสง แต่กลับดูดกลืนแสงสว่างรอบข้างเข้าไปอย่างน่าหวาดหวั่น

"นี่มัน..." อารยาพึมพำ

"ดวงดาวสีเลือด..." อัคราเอ่ยชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหวาดกลัว

วัตถุสีแดงฉานนั้นค่อยๆ ขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ามันกำลังจะกลืนกินยานเอ็กโซดัสทั้งลำ ท่ามกลางความมืดมิดของห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง "ดวงดาวสีเลือด" ที่มีรูปลักษณ์ราวกับอวัยวะภายในของสัตว์ประหลาดโบราณ กำลังแผ่ขยายอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวของมันออกมา และดูเหมือนว่าการเดินทางของยานเอ็กโซดัสกำลังจะมาถึงจุดสิ้นสุดอันน่ากลัว... หรืออาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหายนะที่แท้จริง.