แสงสีทองอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน อัครา จิตใจที่เคยแบกรับภาระอันหนักอึ้งจากการค้นพบอันน่าตกตะลึงบนดาวเคราะห์ร้างอัสทาร์ เริ่มคลายความตึงเครียดลง เขาเฝ้ามองภาพดวงดาวที่เคลื่อนผ่านหน้าจอหลักอย่างเหม่อลอย ดวงตาคู่คมสะท้อนประกายแสงสีทองที่สาดส่องเข้ามา
“ท่านอัครา ดูเหมือนว่าเราจะเข้าใกล้จุดหมายใหม่แล้วนะครับ” เสียงของลลิตา วิศวกรประจำยานดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของแผนที่การเดินทางที่ซ้อนทับกับภาพนอกยาน
อัคราผงกศีรษะรับ “ดีมาก ลลิตา ระดับพลังงานของยานเป็นอย่างไรบ้าง”
“คงที่ตลอดครับ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่น่าเป็นห่วง” ลลิตาตอบพลางตรวจสอบค่าต่างๆ บนหน้าจอ “แต่… มีบางอย่างที่น่าสนใจเกิดขึ้นครับ”
“อะไรหรือ” อัคราขมวดคิ้ว ความผ่อนคลายเมื่อครู่เลือนหายไปทันที
“สัญญาณครับ เป็นสัญญาณที่แปลกประหลาดมาก ไม่เคยพบเห็นมาก่อนในฐานข้อมูลของเรา มันไม่ใช่สัญญาณคลื่นวิทยุ ไม่ใช่คลื่นแสง และไม่ใช่การสื่อสารรูปแบบใดที่เรารู้จัก” ลลิตาอธิบาย สีหน้าจริงจัง “ดูเหมือนจะมาจากทิศทางที่เรากำลังมุ่งหน้าไป”
อัคราเดินเข้าไปใกล้หน้าจอของลลิตา ภาพคลื่นสัญญาณที่บิดเบี้ยวและซับซ้อนปรากฏขึ้น มันดูเหมือนโครงสร้างของบางสิ่งบางอย่างที่ไม่มีวันสิ้นสุด ลวดลายที่ซับซ้อนราวกับภาษาสากลที่ไม่เคยมีใครถอดรหัสได้
“มันมีรูปแบบบางอย่าง… แต่ไม่อาจเข้าใจได้” อัคราพึมพำ พยายามเพ่งสมาธิเพื่อจับสิ่งใดสิ่งหนึ่งในความอลวนนั้น “แหล่งกำเนิดอยู่ที่ไหน”
“เรากำลังพยายามระบุตำแหน่งที่แม่นยำอยู่ครับ แต่ความแรงของสัญญาณนั้น… มันน่าทึ่งมาก มันดูเหมือนจะแผ่กระจายออกมาจากมิติที่แตกต่างออกไป” ลลิตากล่าว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความพิศวง
“มิติที่แตกต่าง?” อัคราทวนคำ นึกถึงเรื่องราวของอัสทาร์ สิ่งประดิษฐ์โบราณที่ดูเหมือนจะเชื่อมโยงกับมิติอื่น “นี่อาจจะเป็น… วิธีการสื่อสารของพวกเขา?”
“มีความเป็นไปได้สูงครับท่าน” เสียงของ ดร.วิวัฒน์ ผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีอวกาศดังขึ้น เขาเดินเข้ามาในห้องควบคุมพร้อมกับแผ่นข้อมูลบางอย่างในมือ “ผมกำลังวิเคราะห์รูปแบบของพลังงานที่ตรวจจับได้จากสัญญาณนี้ มันมีความใกล้เคียงกับพลังงานที่เรารับรู้ได้จากสิ่งประดิษฐ์บนอัสทาร์อย่างน่าประหลาดใจ”
อัคราหันไปหา ดร.วิวัฒน์ “หมายความว่า… สัญญาณนี้อาจเชื่อมโยงกับอารยธรรมที่สร้างอัสทาร์?”
“ยังเร็วเกินไปที่จะสรุปครับ แต่มีเค้าลางบางอย่างที่น่าสนใจ” ดร.วิวัฒน์ตอบ “รูปแบบพลังงานที่ผมกำลังวิเคราะห์อยู่… มันดูเหมือนจะมีการเรียงตัวของควอนตัมอนุภาคที่ซับซ้อนมาก ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และก็ไม่ใช่เทคโนโลยีที่มนุษย์เราจะสร้างขึ้นได้ในตอนนี้”
“แล้วมันกำลังบอกอะไรเรา” อัคราถาม
“นั่นคือคำถามที่ยากที่สุดครับ” ดร.วิวัฒน์ถอนหายใจ “รูปแบบมันเหมือนการสั่นสะเทือนของโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อน อาจจะเป็น… ข้อความ หรืออาจจะเป็นเพียงแค่… การดำรงอยู่ของบางสิ่ง”
ทันใดนั้น สัญญาณที่เคยคงที่ก็เริ่มแปรปรวนอย่างรุนแรง หน้าจอของลลิตาสว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
“อะไรกันนี่!” ลลิตาร้องตกใจ “ระดับพลังงานพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว! สัญญาณกำลัง… บิดเบือน!”
“ระวัง! อาจเป็นการโจมตี!” สารวัตรนิรุต ผู้ดูแลความปลอดภัยของยาน ตะโกนขึ้น พร้อมกับสั่งการให้เจ้าหน้าที่เตรียมพร้อมรับมือ
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับไม่ใช่การโจมตี อัคราสังเกตเห็นว่าการแปรปรวนของสัญญาณนั้นมีจังหวะจะโคน ราวกับว่ามันกำลังพยายามสื่อสารในรูปแบบอื่น
“หยุด! ทุกคนหยุด!” อัคราสั่งเสียงดัง “นี่ไม่ใช่การโจมตี มันกำลัง… เปลี่ยนแปลง”
ภาพบนหน้าจอของลลิตาค่อยๆ เปลี่ยนไป จากคลื่นสัญญาณที่บิดเบี้ยว กลายเป็นภาพของโครงสร้างที่ซับซ้อน คล้ายกับแผนที่สามมิติที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ
“นี่มัน… คืออะไร” ลลิตาพึมพำ
“มันเหมือน… กุญแจ” อัครากล่าว เขารู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่คุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับว่ารูปแบบนั้นเคยปรากฏอยู่ในความฝันของเขา “มันเหมือน… แผนที่”
“แผนที่ไปยังที่ไหน” ดร.วิวัฒน์ถามอย่างกระตือรือร้น
“ผมไม่แน่ใจ… แต่ผมรู้สึกได้ว่ามันเชื่อมโยงกับ… อัสทาร์” อัคราตอบ ดวงตาจับจ้องไปยังภาพที่กำลังก่อตัวขึ้น “ดูเหมือนว่า… เราจะไม่ได้เป็นเพียงผู้ค้นพบ… แต่อาจจะเป็น… ผู้ถูกเรียก”
ภาพแผนที่สามมิติที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอเริ่มแสดงรายละเอียดที่ชัดเจนขึ้น เป็นเครือข่ายของจุดเชื่อมต่อที่ซับซ้อน พร้อมกับเส้นทางที่คดเคี้ยวไปมา
“จุดศูนย์กลาง… อยู่ตรงนี้” ลลิตาชี้ไปยังจุดหนึ่งบนแผนที่ “ระยะห่าง… สองพันหน่วยดาราศาสตร์”
“เราต้องไปที่นั่น” อัคราตัดสินใจทันที
“แต่ท่านอัครา… เราไม่รู้เลยว่าที่นั่นคืออะไร” ลลิตาเอ่ยด้วยความกังวล “สัญญาณนี้อาจเป็นกับดักก็ได้”
“ผมรู้… แต่เรามาไกลเกินกว่าที่จะถอยหลัง” อัครามองไปยังหน้าจอด้วยแววตาแน่วแน่ “อัสทาร์ได้มอบโอกาสให้เรา… และตอนนี้ สัญญาณจากห้วงมิตินี้ก็กำลังชี้ทางให้เรา”
“เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าที่ไม่คาดฝัน” สารวัตรนิรุตเสริม “ยานของเราพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง”
อัคราหันไปมองลูกเรือทุกคน “เราจะไปที่นั่น เราจะไขปริศนาของสัญญาณนี้ และเราจะเผชิญหน้ากับ… ดวงดาวสีเลือด”
ขณะที่ยานเอ็กโซดัสค่อยๆ ปรับทิศทางมุ่งหน้าไปยังจุดที่สัญญาณชี้ไปนั้น สัญญาณกลับเริ่มอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดก็หายไปจากหน้าจอของลลิตา
“สัญญาณหายไปแล้วครับท่าน” ลลิตารายงาน สีหน้าผิดหวังเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร” อัครากล่าว “เรามีแผนที่แล้ว ตอนนี้ เราแค่ต้องเดินทางไปตามนั้น”
เขากลับมายังที่นั่งของตนเอง มองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพของดวงดาวที่ส่องประกายราวกับเม็ดทรายนับล้านกำลังเคลื่อนผ่านไป การเดินทางที่เริ่มขึ้นด้วยความหวังในการค้นพบ กำลังจะนำพาพวกเขาไปสู่สิ่งที่ไม่เคยคาดคิด สัญญาณจากห้วงมิติอันไกลโพ้นได้จุดประกายความสงสัย และความรู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ
“เรากำลังจะเผชิญหน้ากับอะไรกันแน่…” อัคราพึมพำ จิตใจของเขายังคงครุ่นคิดถึงความเชื่อมโยงระหว่างอัสทาร์ สัญญาณลึกลับ และดวงดาวสีเลือดที่ยังคงเป็นปริศนาอันน่าสะพรึงกลัว
ความเงียบปกคลุมห้องควบคุม มีเพียงเสียงการทำงานของยานเอ็กโซดัสที่ดังเบาๆ เป็นเครื่องยืนยันว่าการเดินทางอันยิ่งใหญ่กำลังดำเนินต่อไป และจุดหมายที่รอคอยอยู่ข้างหน้า… อาจจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกเขาไปตลอดกาล.
ดวงดาวสีเลือด: รอยอดีตที่สะกดดาว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก